Erotyczny upadek. Skandalistka z
haremu
Miała 19 lat, kiedy pokochała "dożywotniego przywódcę", ale stała się tylko jedną z wielu kobiet w
jego haremie. Jej wybranek za swoje skandaliczne romanse zapłacił wysoką cenę. Ale dla niej to nie
był koniec. Stała się celebrytką, jako 50-latka pozowała do erotycznych zdjęć.
Naoko, później znana jako Dewi, miała 19 lat, kiedy pokochała ojca-założyciela niepodległej
Indonezji. Mogła liczyć na jego wzajemność, ale nie miała go na wyłączność. Sukarno był bowiem
niepoprawnym kobieciarzem.
"Dawał mi wiele miłości. W każdej chwili, każdego dnia. Dzisiaj mężczyźni są leniwi, myślą że
wystarczy do kobiety zadzwonić. Może dlatego już nigdy potem nie wyszłam za mąż" – mówiła po
latach Dewi Sukarno.
Jej wspomnienie o indonezyjskim prezydencie jako o "tym jedynym" jest jednak cokolwiek mylące.
Dewi, Japonka wcześniej znana jako Naoko Nemoto, po poznaniu Sukarno trafiła bowiem do istnego
haremu. Nie bez powodu zachodnie media mówiły o prezydencie z Dżakarty jako o "wielkim
uwodzicielem".
Odwiedzał domy publiczne, zwłaszcza za młodu. Miał niezliczone ilości kochanek, poznawanych przy
przeróżnych okazjach. Jeśli zaś idzie o żony, Dewi miała po prostu zostać kolejną z nich – w tamtym
czasie trzecią, z kolei piątą, a w ostatecznym bilansie: jedną z najprawdopodobniej dziesięciu.
Jak się kształtowała lista podbojów Sukarno?
Rozwodnik, kochanek, wygnaniec
Miał 19 lat, kiedy wziął pierwszy ślub (1920). Panna młoda, Siti Oetari, była córką jednego z
14 paź, 09:27
Źródło: Onet
Dewi Sukarno, znana wcześniej jako Naoko Nemoto w 1982 r. na Bali, fot. Getty Images/FPM
Page 1 of 3
Aktualność - drukowanie - Onet Wiadomości
2011-10-18
http://wiadomosci.onet.pl/kiosk/historia/4880495,wiadomosc-drukuj.html
pierwszych mentorów Sukarno, jeśli idzie o sprawę niepodległości Indonezji. Małżeństwo pod takim
patronatem nie przetrwało jednak nawet roku.
Pojawiła się na horyzoncie Inggit Garnasih – żona właściciela pensjonatu, w którym Sukarno
pomieszkiwał jako student. Była od niego o 13 lat starsza, ale to jej nie przeszkodziło wziąć dlań
rozwód.
Pod koniec lat 20. stał się wreszcie Sukarno jednym z liderów ruchu niepodległościowego.
Współzakładał Narodową Partię Indonezji (PNI) i został jej pierwszym przywódcą. Na działaczy partii
spadły represje ze strony holenderskich władz kolonialnych. Sukarno trafił do więzienia, ale na
wolność – odsiedziawszy rok z czteroletniego wyroku – wyszedł w glorii męczennika.
Pracując jako architekt, nadal zajmował się podziemną działalnością. W końcu gubernator
Holenderskich Indii Wschodnich administracyjnie zesłał go na zachodnie wybrzeże Sumatry. Tam
Sukarno poznał szefa lokalnego "oddziału" islamskiej organizacji Muhammadiyah.
Przede wszystkim jednak: spotkał Sukarno jego 15-letnią córkę – uroczą Fatmawati. Zaczął się
gorący romans, usprawiedliwiany tym, że żona Inggit w ciągu kilkunastoletniego pożycia nie mogła
dać mu dzieci.
Ojciec-założyciel i wódz-uwodziciel
Wybuch wojny na Pacyfiku zastał Sukarno właśnie na Sumatrze. Lider niepodległościowców zamierzał
wykorzystać japońską inwazję, by wygnać Holendrów z archipelagu – z kolei nowi najeźdźcy
zamierzali go uczynić twarzą okupacyjnego porządku, by móc korzystać z siły roboczej na wyspach.
Oto charakterystyczny przykład tego splotu zależności: Sukarno zamieszkał w Dżakarcie (1943) w
domu, który był podarunkiem od japońskich władz okupacyjnych i który odebrano najpierw
holenderskim właścicielom. Ale w tym samym domu miała zostać później podpisana Deklaracja
Niepodległości Indonezji. W sierpniu 1945 r. upadek Japonii był kwestią dni – władza leżała już na
ulicy i Indonezyjczycy musieli się po nią tylko schylić.
Holendrzy próbowali jeszcze siłą przywrócić do życia truchło Holenderskich Indii Wschodnich. Bez
skutku – międzynarodowy nacisk storpedował te starania. Po czterech latach od zakończenia wojny
na Pacyfiku Indonezja była wreszcie suwerenna. Rachuby Sukarno-polityka okazały się słuszne –
został pierwszym prezydentem państwa.
A w tle Sukarno-kobieciarz kontynuował swe podboje. Miał już wtedy za sobą ślub z Fatmawati. Inggit
nie chciała zaakceptować jego poligamicznych skłonności, więc dostała rozwód, dom w Bandungu i
dożywotnie uposażenie.
Fatmawati urodziła piątkę dzieci, ale i ona miała zostać odstawiona na boczny tor. W 1954 r. Sukarno
poznał na przyjęciu Hartini, 30-letnią wdowę. Fatmawati była wściekła, zostawiła męża i dzieci. Obyło
się jednak bez rozwodu – po prostu Hartini zaczęła się pojawiać w roli pierwszej damy…
19-latka z Tokio czyli dyplomacja i łowy
"Ludzie świata, którym brakowało głosu, odzyskali mowę" – mówił Sukarno (zawsze był zresztą
świetnym oratorem), otwierając słynną konferencję w Bandungu. Wraz z powstaniem tzw. ruchu
państw niezaangażowanych nazwisko indonezyjskiego prezydenta stało się na świecie głośne. Zaczęła
się wymiana dyplomatycznych uprzejmości i podróże do światowych stolic.
Nie zamierzał przy tym rezygnować ze swojej pasji kobieciarza. Kiedy w połowie lat 50. odwiedził
USA, na miejscu ubolewał ponoć, że rozminął się z Avą Gardner. Niedługo później udał się z wizytą do
Związku Radzieckiego. Tam jego towarzyszką w samolocie Aerofłotu była piękna, jasnowłosa
"stewardessa i tłumaczka" Walentyna.
Wreszcie udał się z państwową wizytą do Japonii. To tam poznał 19-letnią Naoko. Zachodnie gazety
spekulowały później, że była wtedy gejszą czy też hostessą w nocnym klubie – ona sama twierdziła,
że w tamtym czasie studiowała i występowała na estradzie.
"Poprosił mnie, bym została jego natchnieniem, jego siłą, radością jego życia. Pomyślałam: choćbym
miała żyć przez sto lat, nigdy już nie usłyszę takiej propozycji" – wspominała już wiele lat po śmierci
samego Sukarno.
Kiedy się poznali, był od niej dokładnie trzy razy starszy.
Miłość w czasach przewrotu
Page 2 of 3
Aktualność - drukowanie - Onet Wiadomości
2011-10-18
http://wiadomosci.onet.pl/kiosk/historia/4880495,wiadomosc-drukuj.html
Copyright 1996-2011 Grupa Onet.pl SA
Naoko szybko została kochanką indonezyjskiego prezydenta, a wkrótce dołączyła do jego "galerii" żon
pod nazwiskiem: Ratna Sari Dewi Sukarno. Nie zżymała się na to, że nie miała męża na wyłączność –
ulegała fascynacji: "Jeśli miałby stanąć pomnik Sukarno, mogłabym być choćby jednym z kamieni w
jego cokole". Owocem ich małżeństwa była córka Kartika.
Szczęście miało trwać kilka lat. Od początku niepodległości wstrząsały Indonezją krwawe nieraz
niepokoje i wewnętrzne konflikty – trwało przeciąganie liny między wojskowymi, komunistami a
islamistami. Sukarno próbował utrzymywać się przy władzy, wygrywając jednych przeciw drugim, ale
niebezpiecznie zdryfował w stronę komunistów.
"Sterowana demokracja" i kult jednostki najpierw wyniosły Sukarno do godności "dożywotniego
prezydenta". W końcu zostały zmiecione przez zamach stanu, firmowany przez generała Suharto.
Obalenie dotychczasowego władcy miał jeszcze usankcjonować parlament. Zarzucono więc Sukarno
nie tylko zaniechania w gospodarce i to, że pozwolił na rozrost wpływów komunistycznych.
Wyciągnięto mu przede wszystkim "moralny upadek", czyli po prostu: kobieciarstwo.
Warto tu wspomnieć, że spotykał się z podobnymi zarzutami jeszcze w czasach walki o niepodległość.
Wtedy, na przełomie lat 20. i 30., był przecież stałym bywalcem domów uciech w Bandungu. Oburzało
to jego towarzyszy, w większości bogobojnych muzułmanów. Mówiono, że jego reputacja zaszkodzi
ruchowi niepodległościowemu – Sukarno ripostował wówczas, że jego życie osobiste należy tylko do
niego.
Po latach z tych zarzutów, skądinąd przecież prawdziwych, ukręcono na jego plecy polityczny bat.
Sukarno trafił do aresztu domowego. Ale lista jego kochanek i żon wcale nie była jeszcze zamknięta –
znalazło się na niej w międzyczasie kilka jeszcze kobiet, m.in. Yurike Sanger czy Kartini Manoppo.
Jedna z ostatnich, Heldy Djafar, była młodsza od niego o 46 lat. Kiedy Sukarno zmarł w 1970 r. na
niewydolność nerek, jego harem poszedł w rozsypkę.
Zdjęcia, przyjęcia i skandale
Co się dalej działo z Dewi Sukarno?
Po śmierci męża podróżowała po całym świecie: od Dżakarty do Nowego Jorku, od Paryża do Tokio.
Zapraszano ją na przyjęcia do ekskluzywnych kurortów, bo była towarzyską ciekawostką – działała i
magia nazwiska, i jej nieprzeciętna uroda.
Jeszcze w latach 90. – a więc jako 50-latka – pozowała, z artystycznymi tatuażami na ciele, do
półnagich zdjęć. "To nie była sesja jak do Playboya, za to miała dużo wspólnego ze sztuką" –
tłumaczyła. Choć zdjęcia ukazały się tylko w jej rodzimej Japonii, w Indonezji natychmiast zabroniono
ich dystrybucji. Zarzucano jej, że kala nazwisko i dziedzictwo Sukarno.
Wplątała się jeszcze w tym czasie w kilka towarzyskich skandali – takich jak np. scysja z córką
eksprezydenta Filipin. Wieńcząc wymianę złośliwości, Dewi rozbiła jej na twarzy kieliszek wina, co
skończyło się dla ofiary interwencją chirurga i założeniem 37 szwów. Wdowa po Sukarno trafiła na
ponad miesiąc do więzienia.
Zajmuje się działalnością dobroczynną i proekologiczną. Kilka lat temu zaczęła firmować linię
wyrobów jubilerskich i kosmetyków. Choć jest celebrytką z trochę innej epoki, nazwisko nadal z
pewnością otwiera przed nią wiele drzwi.
Page 3 of 3
Aktualność - drukowanie - Onet Wiadomości
2011-10-18
http://wiadomosci.onet.pl/kiosk/historia/4880495,wiadomosc-drukuj.html