background image

Chrześcijańskie Stowarzyszenie „Miłość Edukacja Dojrzałość” 

www.med.org.pl

, email: med@med.org.pl 

 

 

Strona 1 

 

 

Rozmowa duszpasterska - Porada Duchowa 

Udzielanie porady dziecku na temat zbawienia oznacza, że siadasz z jednym dzieckiem (albo 
z kilkorgiem dzieci), i rozmawiasz z nim osobiście i na jego prośbę pokazujesz mu, jak może 
zaufać Jezusowi Chrystusowi. Jeśli pragnie zaufać Chrystusowi, musisz pomóc mu to zrobić. 

 

 
Wskazówki do przeprowadzenia rozmowy: 

 

 

 

Opieraj się na Słowie Bożym 
Miej otwartą Biblię, upewniając dziecko, że to, co mówisz jest oparte na Biblii. Nie 
czytaj  i  nie  odwołuj  się  do  zbyt  wielu  wersetów,  bo  może  go  to  rozpraszać. 
Wykorzystaj  jeden  werset  mówiący  o  zbawieniu  i  zaproszeniu  Pana  Jezusa,  inne 
możesz cytować z pamięci. 

 

Polegaj na Duchu Świętym  

Pamiętaj, że Bóg kocha dziecko i nie chce, aby zginął jeden z tych małych. Pamiętaj, że to 
Duch Święty jest w stanie zbawić dziecko, nawet  jeśli ty popełniasz błędy w udzielaniu 
porady. Zbawienie jest ostatecznie Bożym dziełem. Rób co w twojej mocy, ale nie bądź 
nerwowy albo bojaźliwy. Módl się, aby Duch Święty działał w sercu dziecka i prowadził 
cię w rozmowie.  

 

Bądź wyczulony na: 

a.  potrzeby dziecka, pamiętając, że dzieci są różne, sytuacje itp. 
Rodzice  mogą  martwić  się,  że  dziecko  nie  wraca  o  zwykłej  porze  (trzeba 
powiadomić rodziców, że dziecko może się spóźnić i dlaczego), może w ogóle nie 
być czasu na rozmowę po spotkaniu (trzeba umówić się na inny termin). 
b.  stan zrozumienia duchowych prawd (Jan 16/8) 
Niektóre  dzieci  bardzo  dobrze  rozumieją  prawdy  duchowe,  inne  nie  są  jeszcze 
gotowe, by zaprosić Jezusa do życia 

 

 

Bądź wnikliwy i cierpliwy. Czas udzielania porady 20-25 min.(optymalny). 
Bądź  wrażliwy  na  prowadzenie  Ducha  Świętego  w  tym,  jak  daleko  powinieneś 
prowadzić  dziecko,  sprawdzaj  czy  jest  gotowe,  by  iść  dalej  w  rozmowie  (może  jest 
nerwowe, nie patrzy na ciebie, wygląda jakby było gdzieś daleko). Sprawdzaj też czy 
rozumie  to,  co  do  niego  mówisz.  Jeśli  czujesz,  że  nie  jest  gotowe  pójść  dalej,  nie 
wahaj się przerwać rozmowy. 
 

  Wykorzystuj pytania, nie praw kazania! 

Najczęstszym błędem popełniony przez osoby niedoświadczone w udzielaniu porady, jest 
to, że za dużo mówią, a za mało słuchają. Aby skutecznie udzielać porady, konieczne jest 
zadawanie pytań i uważne słuchanie odpowiedzi.  

  Wybierz ciche i przytulne miejsce (otwarte drzwi!). 

Obrane miejsce powinno być publiczne i otwarte. Nigdy nie bierz dziecka za ścianę, do 
samochodu  czy  nawet  do  pokoju  gdzie  bylibyście  sam  na  sam.  Oprócz  możliwych 
podejrzeń, może to wywołać zdenerwowanie u dziecka. 

 

Zasadnicza część porady „w 4 oczy”

 

 

background image

Chrześcijańskie Stowarzyszenie „Miłość Edukacja Dojrzałość” 

www.med.org.pl

, email: med@med.org.pl 

 

 

Strona 2 

 

 

Kolejne etapy porady 

 
 

 

1.  Serdecznie i ciepło przywitaj. 
Pomóż dziecku poczuć się swobodnie. Uśmiechnij się, zapytaj o wiek i imię (jeśli jeszcze 
tego  nie  wiesz),  sprawdź  czy  ktoś  nie  czeka  na  nie,  zapytaj  o  ulubione  przedmioty  w 
szkole. Taki typ rozmowy pomoże rozluźnić się dziecku. 

 

2.  Odszukaj problem i pytania dziecka. 
Zwykle mamy do czynienia z 4 głównymi grupami dzieci: 

 

Dziecko, które nie jest szczere lub gotowe- może być po prostu ciekawskie, przyjść, 
bo inni to robią 

 

Dziecko,  które  nie  rozumie  czym  jest  grzech  i  nie  ma  o  nim  przekonania.  Zwykle 
chodzi tu o dziecko młode 

 

Dziecko, które nie  ma pewności  lub przeżywa problem a  jest  już wierzące. Ono  już 
zaufało Panu Jezusowi, ale uważa, że powinno to zrobić jeszcze raz. Lub wie, że jest 
zbawione, lecz ma problem lub pytanie, które wprawia je w zakłopotanie 

 

Dziecko,  które  jest  szczere,  rozumie  i  jest  niezbawione-  a  naprawdę  pragnie  być 
zbawione 
 

 

Zapytaj:  Dlaczego  chcesz  ze  mną  rozmawiać?  (Dlaczego  pozostałeś?,  Było  coś  w 
historii o czym chcesz porozmawiać?, Co chciałbyś, aby Jezus dla ciebie zrobił?) 
Grupa 1(dziecko nie jest szczere lub gotowe) 
Odpowiedź dziecka powinna Ci pokazać czy jest w pierwszej grupie. Jeśli tak, to poświęć 
czas, by podkreślić, że zaufanie Panu Jezusowi jest dla niego najważniejszym krokiem w 
życiu  i  powinno  o  tym  poważnie  pomyśleć  i  wtedy  może  to  zrobić  gdziekolwiek  i 
kiedykolwiek. Powiedz, że jesteś gotowy z nim rozmawiać, kiedy sobie tego zażyczy. 
Taka rozmowa może być dobrą okazją do budowania relacji . 
Jeśli  przyszło  tylko  dla  zabawy  możesz  powiedzieć  coś,  by  je  delikatnie  upomnieć, 
zachęcając do powagi i zastanowienia się nad zaufaniem Panu Jezusowi. 
 
Na  tym  kończymy  rozmowę  nie  przechodząc  do  kolejnych  pytań.  Jeśli  dziecko  jest 
szczere i chce zaufać P.J to przechodzimy do pytania 2 i 3. 
 
 Czy kiedykolwiek zgrzeszyłeś? (Co widzi Bóg, kiedy patrzy na twoje życie i serce?, Jak 
myślisz  czym  jest  grzech?,  Jakie  złe  rzeczy  robisz?)  i  dalej  nie  wystarczy,  by  dziecko 
wiedziało,  że  zgrzeszyło  i  jest  w  stanie  odpowiedzieć  ”tak”  na  powyższe  pytania. 
Potrzebuje przekonania o grzechu i pragnienia, by odwrócić się od niego. Możesz zatem 
zapytać:  Czy chcesz być taki?, Co Bóg chce, abyś  myślał  na temat złych rzeczy, które 
popełniłeś?, Czy chciałbyś się zmienić z Bożą pomocą? lub Dlaczego chcesz się zmienić? 
 
Jeśli  dziecko  nie  ma  żadnego  zrozumienia  grzechu  albo  wydaje  się,  że  nie  ma 
przekonania  o  grzechu,  znajduje  się  w  drugiej  grupie  dzieci  (dziecko  nie  rozumie 
czym  jest  grzech  i  nie  ma  przekonania).  Nie  możesz  teraz  przyprowadzić  go  do 
Chrystusa
. Powiedz mu, że musi zobaczyć swoją własną grzeszność zanim będzie mogło 
zaufać Panu Jezusowi jako swojemu Zbawicielowi i dopiero kiedy to się stanie, powinno 

background image

Chrześcijańskie Stowarzyszenie „Miłość Edukacja Dojrzałość” 

www.med.org.pl

, email: med@med.org.pl 

 

 

Strona 3 

 

prosić P. J. by je zbawił. Powiedz mu, że zawsze może przyjść do ciebie, jeśli potrzebuje 
pomocy.  
Módl się z nim zanim wyjdzie i poproś by Bóg pokazał mu jego grzeszność i pomógł mu 
zaufać P.J. Bądź jednak ostrożny, by nie odczuło w jakiś sposób, że jest zbawione z tego 
powodu, że modliłeś się z nim. 
Z drugiej strony, jeżeli wydaje się, że rozumie i ma jakieś przekonanie o grzechu przejdź 
do pytania 3. 
Czy  zaufałeś  wcześniej  Jezusowi  Chrystusowi  jako  swojemu  Zbawicielowi?  Czy 
uczyniłeś coś takiego już wcześniej? 
Odpowiedź dziecka powinna wskazać, miejmy nadzieję, czy jest ono już zbawione. Jeśli 
dziecko  odpowie  „nie”  lub  jeśli  masz  poważne  wątpliwości  po  zapytaniu  go,  czy  jest 
zbawione czy nie, to potraktuj go jako dziecko niezbawione, a które to rozumie. Innymi 
słowy jest to dziecko z 4 grupy (dziecko, które jest szczere, rozumie i jest niezbawione, a 
naprawdę pragnie być zbawione). 
 
Jeśli  dziecko  odpowie  tak,  poproś  go,  by  opowiedziało  Ci  o  tym.  Nie  akceptuj  od  razu 
odp. „tak”. Może dziecko odpowiedziało tak, bo czuło, że tego od niego oczekujesz lub 
codziennie  wieczorem  odmawia  tego  rodzaju  modlitwę.  Wysłuchaj  uważnie  jego 
odpowiedzi  i  pytaj  dalej  jeśli  to  konieczne.  Jeżeli  już  jesteś  pewny,  że  dziecko  jest 
zbawione i znajduje się w trzeciej grupie, to powinieneś traktować je jako nowonarodzone 
dziecko,  które  utraciło  pewność  zbawienia  i  potrzebuje  pomocy  w  swoim  życiu 
chrześcijańskim. 
W  takim  przypadku  powinieneś  starać  się  odnaleźć  przyczynę  jego  braku  pewności  i 
podać mu rozwiązanie ze Słowa Bożego. Możesz to robić zadając mu takie pytania jak te 
„Dlaczego uważasz, że Pan Jezus już więcej nie przebywa w twoim sercu i w twoim 
życiu?”.
 
Prawdopodobnie  przyczyny  braku  pewności  dziecka  to:  zgrzeszyło  i  uważa,  że  z  tego 
powodu P.J. je opuścił, zaniedbuje społeczności z Panem ( modlitwa i studiowanie Biblii), 
nigdy nie zrozumiało albo nie przyjęło pewności zbawienia z powodu braku nauczania. 
Jak możesz mu pomóc? 

  Wyjaśnij,  że  Jezus  nie  opuścił  go,  a  nawet  nie  może  tego  zrobić,  zatem  nie 

potrzebuje  ponownego  zbawienia  (Hebr.  13.5  „Nie  porzucę  cię  ani  cię  nie 
opuszczę”) 

  Pokaż mu jego potrzebę wyznania grzechu (I Jana 1.9 „Jeśli wyznajemy grzechy 

swoje wierny jest Bóg… i odpuści nam i oczyści nas”) 

  Podkreśl znaczenie chwili skupienia codziennie rano lub w innej porze dnia 
  Nakreśl krótko nauczanie Biblii na temat pewności zbawienia. Dziecko może mieć 

pewność  zbawienia,  ponieważ  tak  mówi  Biblia  (Dz.  Ap.  16.31  „Uwierz  w  Pana 
Jezusa, a będziesz zbawiony…) i dlatego, że w jego życiu nastąpiła zmiana, nawet 
choćby mała (2 Kor. 5.17 „ Jeśli ktoś jest w Chrystusie nowym jest stworzeniem, 
stare przeminęło oto wszystko stało się nowe”) 

Potem powinieneś modlić się z nim, przekazać mu słowo zachęty i pozwolić mu odejść. 
 
Kiedy  zadajesz  te  trzy  pytania  możesz  nie  być  całkowicie  pewny  do  której  grupy  zaliczyć 
dziecko.  W  przypadku  takiej  niepewności  lepiej  jest  prowadzić  poradę  w  dalszym  ciągu 
traktując  je  jako  dziecko  z  4  grupy  (szczere  ,rozumie,  chce  być  zbawione),  dopóki  nie 
zostaniesz przekonany, że jest inaczej. 
 

 

background image

Chrześcijańskie Stowarzyszenie „Miłość Edukacja Dojrzałość” 

www.med.org.pl

, email: med@med.org.pl 

 

 

Strona 4 

 

3.  Sprawdź, czy rozumie Ewangelię. 

 
W tym celu możesz użyć Książeczki bez Słów  
 

Czym jest „KBS”? 
 
 

a. streszczeniem Biblii do jej najważniejszego przesłania, czyli Ewangelii. 

 
 

b. ilustracją czterech prawd Ewangelii: 

o Bogu 

 

 

 

 

 

 

 

- o grzechu 

 

 

 

 

 

 

 

- o osobie i dziele Jezusa Chrystusa 

 

 

 

 

 

 

 

-  o  drodze  zbawienia  (pokuta,  wiara, 

 

 

 

 

 

 

 

działanie Boże w nas) 

 

 

 

c. pomocą do przedstawiania i tłumaczenia Ewangelii. 

 
Treść „KBS” 
 

 

a. OGÓLNA TREŚĆ „zapisana” na poszczególnych stronach tłumaczy Ewangelię

(prezentujesz poszczególne strony jakby „na żywo” i po każdej prosisz studentów, by w paru 
słowach powiedzieli o czym była mowa) 
1. ZŁOTA    

– Bóg, niebo 

2. CIEMNA    

– człowiek, grzech 

3. CZERWONA  

– J. Chrystus, ofiarna śmierć 

4. CZYSTA (biała)   –  przebaczenie  grzechów,  usprawiedliwienie,  obietnica  życia 

wiecznego 

5. ZŁOTA    

– niebo, życie wieczne 

6. ZIELONA   

– życie chrześcijańskie, duchowy wzrost 

 

 

 

W czasie prezentacji dosłownie cytujesz jeden werset (najwyżej dwa).  

Najczęściej takie, jak: Rzym. 6:23; Ew. Jana 3:16; 1. Jana 5:13 itd. 
 
 
Bardzo ważna uwaga: Prawdy podawane przy kolejnych stronach muszą być  
 

 

 

dobrane tak, by stanowiły logiczny ciąg. 

 

 

Jak używać KBS podczas rozmowy: 

  Bóg (pokaż złotą stronę książeczki) 
 
Kogo przypomina ci ta strona? 
Jaki jest Bóg?  
Bóg  jest bogaty, jest Stworzycielem  i  właścicielem  wszystkiego,  królem królów, On jest czysty, 
mieszka w niebie i kocha cię 
  Grzech (pokaż ciemną str. Książeczki) 
Co to jest grzech? Podaj mi kilka przykładów. 
Co Bóg myśli na temat grzechu? Czy zgrzeszyłeś? Czy chcesz odwrócić się od swojego grzechu i 
stać się inny? 
  Jezus Chrystus (czerwona str.) 

background image

Chrześcijańskie Stowarzyszenie „Miłość Edukacja Dojrzałość” 

www.med.org.pl

, email: med@med.org.pl 

 

 

Strona 5 

 

Kto jedynie może zgładzić twój grzech? Dlaczego On może zgładzić twój grzech? Czy Pan Jezus 
pozostał martwy? 
  Droga zbawienia (biała str.) 
Co musisz zrobić, aby być zbawiony? Co uczyni Bóg, jeśli tak postąpisz? 
 
Pamiętaj, że rozmawiasz z dzieckiem i ono ma ograniczone zrozumienie i zdolność  wysławiania 
się. Oczekuj tylko podstawowego zrozumienia kluczowych prawd. 
 
Kiedy pytasz dziecko możesz odkryć, że ma bardzo niewielkie zrozumienie wymienionych prawd 
lub wcale ich nie rozumie, albo możesz zauważyć, że nie jest naprawdę zainteresowane lub staje 
się  niecierpliwe. Należy  wówczas przekazać  mu zarys Ewangelii  i zachęcić, by  w swoim  czasie 
zaufało Chrystusowi. 

 

4.  Użyj i wytłumacz werset. 

Prawdopodobnie to najważniejszy krok ze wszystkich, który wymaga najwięcej czasu. 
Dziecko przyszło do ciebie, bo chce być zbawione. Wydaje się, że jest szczere. Wydaje się, że 
rozumie  swoją  potrzebę  zbawienia.  Nie  zaufało  Chrystusowi.  Wydaje  się,  że  posiada 
podstawowe zrozumienie Ewangelii. 
Na  podstawie  tych  czterech  faktów,  możesz  pokazać  mu,  co  musi  zrobić,  aby  zostało 
zbawione. 
Posłuż  się  Biblią,  wybierz  tylko  jeden  werset,  jeśli  to  możliwe  posłuż  się  wersetem,  który 
pasuje  do  treści  lekcji,  której  uczyłeś  wcześniej.  Posłuż  się  wersetem,  który  jest  prosty  do 
zrozumienia. 
Pozwól dziecku przeczytać werset i dokładnie wyjaśnij dwa fakty: 
Co Bóg chce, aby dziecko zrobiło? 
Co uczyni Bóg – jeśli ono to zrobi? 
Ew. Jana 3.16. Powinieneś podkreślić potrzebę dziecka jaką jest uwierzenie lub zaufanie Panu 
Jezusowi ku zbawieniu, i że jeśli to uczyni, będzie mieć życie wieczne. 
Bóg tak bardzo cię kocha, że posłał Pana Jezusa, aby umarł za ciebie na krzyżu. Co musisz 
zrobić zgodnie z tym wersetem? Musisz uwierzyć w niego  – musisz zaufać Panu Jezusowi. 
Takie jest właśnie znaczenie tego słowa. Ale co to znaczy zaufać Panu Jezusowi? Czy widzisz 
to  krzesło?  Jest  to  porządne  krzesło,  wiem  że  tak  jest.  Jestem  przekonany,  że  jest  w  stanie 
utrzymać mnie, jeśli na nim usiądę. Nie wystarcza to jednak. Muszę usiąść na nim. Muszę mu 
zaufać. 
Jezus  Chrystus  chce,  abyś  mu  zaufał,  czy  powierzył  siebie  Jemu  całkowicie  jako  swojemu 
Panu  i  Zbawicielowi.  Takie  jest  znaczenie  tego  wersetu  i  jeśli  zaufasz  Mu  w  ten  sposób,  o 
jakim  mówi  Biblia,  co  będziesz  miał?  Życie  wieczne!,  To  znaczy  życie  Boga  w  Tobie.  To 
nowe życie z Bogiem zaczyna się teraz i trwa na zawsze w niebie  – jeśli zaufasz P. J. jako 
swojemu Zbawicielowi. 

 

5.  Upewnij się, czy chce zaufać Panu Jezusowi. 

Zapytaj,  czy  dziecko  chce  zaufać  P.J.  –  czy  raczej  wolałoby  pójść  do  domu  i  bardziej  tę 
sprawę  przemyśleć?  Dobrze  jest  wyrazić  w  ten  sposób  swoje  pytanie,  ponieważ  dziecku 
będzie łatwiej powiedzieć „nie”, dać uczciwą odpowiedź bez zakłopotania. 

Powinieneś podkreślić jak ważna jest ta decyzja dla niego. Gdy wyjaśniasz znaczenie tej 
decyzji, którą dziecko rozważa, są trzy rzeczy, które powinieneś mu przekazać: 
  Pan Jezus chce sprawować władzę w jego życiu

P.J. nie wszedł do  jego życia tylko dlatego, aby  je zbawić  i przebaczyć  mu grzechy. 
Przyszedł, by go zmienić i panować w jego życiu jako Pan i władca. On pragnie być 
jego „Mistrzem”. 

background image

Chrześcijańskie Stowarzyszenie „Miłość Edukacja Dojrzałość” 

www.med.org.pl

, email: med@med.org.pl 

 

 

Strona 6 

 

  Pan Jezus oczekuje zmiany w jego życiu 

Stanie się chrześcijaninem oznacza gotowość odwrócenia się od tego, co jest złe, oraz 
szukanie tego co podoba się Bogu. Dziecko musi być czyste i musi być szczere 

  Nie zawsze łatwo jest być chrześcijaninem 

Dziecko  musi wiedzieć, że  inni  chłopcy  i dziewczynki  mogą  śmiać się z  niego, gdy 
dowiedzą  się  co  zrobiło.  Powiadomienie  o  tym  służy  zarówno  ostrzeżeniu  jak  i 
przygotowaniu. Dobrze, żeby dziecko dowiedziało się o tym zanim zaufa P.J.  
 

 

Pamiętaj nie chcesz, aby zaufanie było dla dziecka zbyt trudne, ani zbyt łatwe, ważne, 
by  zachować  tutaj  równowagę.  Daj  trochę  czasu  dziecku,  aby  zastanowiło  się  czy 
teraz  chce  zaufać.  Zapytaj  go  o  to,  może  chciałoby  pójść  i  tę  sprawę  przemyśleć, 
jednak musi wiedzieć, że nie należy odwlekać tej decyzji gdy słyszy Boży głos. 
 
Jeśli chce tę decyzję odłożyć, pomódl się z nim zanim wyjdzie. 

 

6.  Modlitwa dziecka. 

Powinieneś zachęcić dziecko, by pomodliło się i poprosiło Jezusa o zbawienie na podstawie 
wersetu z Biblii, który wyjaśniałeś. 
Powiedz: Jeśli naprawdę chcesz, aby Pan Jezus wszedł do twojego życia i serca (mieć życie 
wieczne), powiedz mu, że żałujesz za swoje grzechy i poproś, aby wszedł do twojego życia. 
Dziecko może pomodlić się głośno samodzielnie, może powtarzać za tobą zdanie po zdaniu, 
można  użyć  „ukierunkowanej  modlitwy”,  tzn.  dziecko  używa  własnych  słów,  ale  t y 
proponujesz  mu  co  może  powiedzieć,  np.  zacznij  „Drogi  Panie  Jezu”,  teraz  powiedz  mu  o 
swoich grzechach” itd. 
Dziecko może pomodlić się cicho i powiedzieć ci o co się modliło, ale wtedy tak naprawdę 
nie wiesz o co się modliło. 
Prosta modlitwa dziecka: Drogi Panie Jezu, jestem zły. Wejdź do mojego serca i uczyń mnie 
dobrym. Amen. 
 

7.  Nauczanie o pewności zbawienia. 

Dziecko musi się nauczyć w jaki sposób może  wiedzieć, że jest zbawione. Zapytaj dziecko: 
Co odpowiedziałbyś mamie, gdyby spytała cię: Skąd wiesz, że jesteś zbawiony? 
Wróć do wersetu, który czytałeś z dzieckiem. Zadaj kilka pytań: 
Co Bóg powiedział w tym wersecie, że masz uczynić? 
Czy ty to uczyniłeś?  Co Bóg powiedział w tym  wersecie, że uczyni? Czy to uczynił? Skąd 
wiesz, że to uczynił? Ponieważ powiedział, że to uczyni. Ponieważ tak jest napisane w Biblii. 
Ponieważ On zawsze dotrzymuje swoich obietnic. Jeśli więc uwierzyłeś w P.J. prosiłeś aby 
uratował cię od zginienia, dał ci życie wieczne (patrz słowa z Jana 3.16), to co On uczynił? 
Zbawił  mnie,  dał  mi  życie  wieczne.  Skąd  to  wiesz?  Obiecał,  że  to  uczyni  –  a  On  zawsze 
dotrzymuje obietnic. 
Powiedz o zmienionym życiu. 
Powiedz dziecku, że jeśli zaufało Panu Jezusowi, w jego życiu nastąpią zmiany i to również 
pomoże  mu  upewnić  się,  że  jest  zbawione.  To  mogą  być  małe  zmiany,  ale  będą.  Możesz 
zacytować 2 Kor. 5.17. „Jeśli ktoś jest w Chrystusie nowym jest stworzeniem… 
Możesz nawet zapytać je, jakiego rodzaju zmiany oczekuje i kto najwcześniej ją zauważy. 

 
8.  Dziecko (i Ty) dziękuje Bogu. 

background image

Chrześcijańskie Stowarzyszenie „Miłość Edukacja Dojrzałość” 

www.med.org.pl

, email: med@med.org.pl 

 

 

Strona 7 

 

Zaproponuj, aby  dziecko, które przyjęło P. J. zechciało powiedzieć  „dziękuję”  za wszystko, 
co Bóg dla niego zrobił. Za prezent od mamy też dziękuje. 
„Dziękuję ci Panie Jezu, że wszedłeś do mojego serca, zgładziłeś mój grzech i uczyniłeś mnie 
chrześcijaninem. Amen” 

 
 
9.  Nauczanie wzrostowe. 
 
Użyj swojej dłoni 
Kciuk  –  czytaj  i  bądź  posłuszny  Biblii  każdego  dnia;  silny  palec,  jeśli  będziesz  czytał 
Biblię, będziesz silny. 
Palec  wskazujący  –  rozmawiaj  z  Bogiem,  swoim  niebiańskim  Ojcem;  ten  palec  jest 
skierowany ku górze przypomina i pokazuje nam, że mamy rozmawiać z Panem Jezusem 
Środkowy palec – powiedz innym o tym, co zrobiłeś,; ten palec stoi prosto ponad inne, 
pokazuje,  że  nie  powinniśmy  wstydzić  się  stania  po  stronie  Jezusa.  Jeśli  w  swoim 
środowisku spotka się ze sprzeciwem, to powiedz, by lepiej najpierw świadczyło o Panu 
Jezusie swoim życiem, a opowiedziało o tym później. 
Czwarty palec (serdeczny) – proś Boga, aby ci wybaczył, kiedy zgrzeszysz; ten palec nie 
potrafi  stać  tak  prosto,  kiedy  inne  są  zgięte.  Zademonstruj  to.  Wytłumacz:  Czasami 
jesteśmy właśnie tacy i grzeszymy. Jeśli zrobisz coś złego nie potrzebujesz być zbawiony 
na nowo, ale natychmiast wyznaj swój grzech (1Jana 1.9). Powiedz, że żałujesz i poproś 
aby dał siłę, abyś nie czynił tego ponownie. 
Mały  palec  – spotykaj się  z  innymi chrześcijanami;  mały palec sam w sobie  jest słaby, 
lecz razem z innymi może zrobić wiele. 
 
10. Słowo na drogę – „kanapka” – Hebr. 13/ 5b 

Posłuż się pięcioma palcami swojej drugiej ręki. Na podstawie Hebr. 13.5  „Ja ciebie nigdy 
nie  opuszczę”.  Dziecko  powinno  zapamiętać,  że  Boża  obietnica  będzie  z  nim  zawsze,  bez 
względu na to, co się wydarzy. 
 
Sposób zakończenia rozmowy: 
Pomódl  się  z  dzieckiem  modlitwą  dziękczynną,  zapisz  imię  i  adres  dziecka,  spytaj  czy  ma 
jakieś  pytania.  Stwórz  możliwość  złożenia  świadectwa.  Podaruj  dziecku  książeczkę  do 
dalszego nauczania (teraz lub później).