Podstawy konstrukcji betonowych. Wykład

1. Wprowadzenie

Rys historyczny rozwoju betonu i Ŝelbetu

StaroŜytny Rzym – obiekty budowlane i drogi na bazie cementu naturalnego, tzw. romańskiego, pochodzenia wulkanicznego.

Anglia, 1810r. – opracowanie technologii produkcji cementu sztucznego.

USA, ok. 1850r. – początek teorii Ŝelbetu, badania wiązania betonu ze stalą, prace Hyata: Ec/Es=20.

Francja, 1854r. – łódź Lambot’a zbrojona – początek historii siatkobetonu, nieco później zbrojone doniczki Monniera.

Francja, 1868r. – Monnier: belki i zbiorniki betonowe na ciecz, zbrojone wkładkami stalowymi.

Austria, 1886r. – Koenen: rozprawa naukowa na temat współpracy betonu i stali.

Francja, 1892r. – Hennebique: projekt mostu o rozpiętości 50m.

Początek XX wieku – prace Cosidere’a, Mörscha (metoda kratownica obliczania Ŝelbetu); Polska – Maksymilian Thullie: tzw. klasyczna teoria Ŝelbetu, lata 20-te: pierwszy mostek Ŝelbetowy we Lwowie.

Austria, 1934r. – prace Saligera.

ZSRR, 1935r. – prace Loleita.

ZSRR, 1940-50r. – prace Muraszowa.

Polska: Olszak, Zalewski, Kuczyński, Kaufman, Walkus…

Opracowała dr inŜ. Beata Ordon-Beska

4

Kopiowaniejakiejkolwiek części wyłącznie za zgodą Autorki. Całkowity zakaz umieszczania w internecie

Podstawy konstrukcji betonowych. Wykład

Wady Ŝelbetu

Wady betonu

a) podatność na korozję,

b) mała wytrzymałość na rozciąganie,

c) porowatość, nasiąkliwość, pełzanie, skurcz,

d) kruchość, niejednorodność struktury i wytrzymałości.

Wady stali

a) podatność na korozję,

b) pełzanie, skurcz termiczny.

DuŜa róŜnica modułów spręŜystości i wytrzymałości.

Zalety konstrukcji Ŝelbetowych

a) ognioodporność,

b) trwałość,

c) duŜa wytrzymałość na ściskanie i rozciąganie,

d) moŜliwość kształtowania architektonicznego obiektów,

e) moŜliwość wznoszenia obiektów o duŜych gabarytach

(mosty, wiadukty, wysokościowce, przekrycia hal),

f) zastosowanie w konstrukcjach podwodnych, naziemnych i podziemnych, na terenach sejsmicznych i asejsmicznych,

g) pochłanianie promieniowania radioaktywnego (zastosowanie do budowy reaktorów jądrowych),

h) duŜa pojemność cieplna.

Opracowała dr inŜ. Beata Ordon-Beska

5

Kopiowaniejakiejkolwiek części wyłącznie za zgodą Autorki. Całkowity zakaz umieszczania w internecie