Choreoterapia

Terapia wykorzystująca elementy tańca, ruchu od greckiego słowa choreia - taniec. W stanach zjednoczonych pojawiła się w latach 40 XX w.

Terapeutyczne wykorzystanie ruchu jako procesu poprzez który zostaje wspomagana emocjonalna i fizyczna integracja. Jest terapią wielozakresową i wielowymiarową i oddziałuje na sferę emocjonalną, motoryczną, poznawczą, estetyczną, społeczną. Zaliczana jest do szeroko rozumianej arteterapii. Teoretyczne podstawy choreoterapii rozpatrywane są w trzech płaszczyznach:

W Polsce choreoterapie rozwinęła Zofia Aleszko, polski instytut psychoterapii tańcem i ruchem w Warszawie i polskie stowarzyszenie choreoterapii w Poznaniu.

Terapia tańcem zalecana jest dla chorych z zaburzeniami emocjonalnymi, z dolegliwościami fizycznymi, osoby z trwałym kalectwem, niewielkimi dysfunkcjami, z zespołem downa, Parkinsonem, depresja, nerwica, nadpobudliwość ruchowa.

Kinezyterapia wyróżnia trzy rodzaje terapii tańcem:

Techniki choreoterapii:

Cele:

Funkcje: