Obliczenia
Wyniki jednominutowych pomiarów na przemian na 00 (x1) i 900 (x2) zanotowano i obliczono ich wartość średnią oraz średni błąd, korzystając ze średniej arytmetycznej oraz wzoru:
Δxi=(xi/n)-1/2, gdzie xi - średnia wartość dla danego ustawienia,
n - ilość pomiarów
Pomiar dla 0o |
Pomiar dla 90o |
10 |
19 |
14 |
18 |
12 |
23 |
7 |
21 |
11 |
19 |
Wyniosły one kolejno:
x1 = 10,80
Δx1 = 1,47
x2 = 20,00
Δx2 = 2,00
Po podstawieniu wartości do wzoru (tzw. test Studenta):
| x1- x2|
[ (Δx1)2 + (Δx2)2 ]1/2
otrzymano wartość ≅ 3,7, z czego wynika, że zaistniała znacząca różnica między wartościami średnimi x1 oraz x2.
Następnie po dokonaniu pomiarów 5-minutowych, otrzymano następujące wyniki:
Kąt [o] |
Ilość zliczonych Impulsów |
0 |
52 ±7,21 |
30 |
68 ± 8,24 |
60 |
95 ± 9,74 |
90 |
105 ±10,24 |
120 |
95 ± 9,74 |
150 |
72 ± 8,48 |
180 |
57 ± 7,54 |
Podane błędy pomiarów są równe pierwiastkowi z liczby zliczeń.
Otrzymane wartości przedstawiono na wykresie w układzie zarówno biegunowym, jak i kartezjańskim. Ręcznie naniesiono również błędy pomiarowe.
Wnioski
Na podstawie otrzymanych wyników pomiarów można stwierdzić, iż ilość zarejestrowanych zliczeń impulsów składowej przenikliwej promieniowania kosmicznego nie jest stała i zależy od kąta ustawienia liczników względem siebie. Zależność ta jest wyraźnie widoczna na wykresie w układzie biegunowym, gdzie w zależności od kąta zauważa się początkowo rosnącą (do 90o) a następnie malejącą liczbę zliczeń. Można również zwrócić uwagę na fakt, że wartości te są symetryczne względem położenia prostopadłego:
0o - 52 180o - 57
30o - 68 150o - 72
60o - 95 120o - 95
