Zadania z Teorii Ryzyka:
Zasada maksyminu.
|
Z1 |
Z2 |
Z3 |
Z4 |
Z5 |
d1 |
96 |
85 |
91 |
96 |
90 |
d2 |
97 |
94 |
93 |
94 |
98 |
d3 |
96 |
97 |
95 |
100 |
98 |
d4 |
88 |
92 |
90 |
99 |
89 |
Przy wyborze decyzji kierujemy się zasadą aby najmniej stracić. Oceniamy nasze decyzje poprzez analizę każdego wiersza macierzy (tablicy korzyści).
Gdybyśmy podjęli decyzje d1 to zyskujemy 85 lub więcej, gdybyśmy podjęli decyzje d2 mamy korzyść 93 lub więcej, i d3 - zyskujemy 93 lub więcej. W tej metodzie w każdym wierszu macierzy korzyści wybieramy liczbę najmniejsza i z tych liczb wybieramy następnie liczbę największą. Numer wiersza w którym występuje w ten sposób wybrana liczba wskazuje na decyzję optymalną max ; min {Kij}= max(85,93,95,88) i=3 d3
i j
Zasada minimalnego ryzyka.
|
Z1 |
Z2 |
Z3 |
Z4 |
Z5 |
Z6 |
Z7 |
Z8 |
d1 |
-4 |
5 |
-5 |
-5 |
-1 |
3 |
0 |
-5 |
d2 |
-2 |
1 |
-6 |
15 |
4 |
5 |
-3 |
5 |
d3 |
1 |
-2 |
0 |
-1 |
-3 |
1 |
6 |
0 |
d4 |
3 |
4 |
2 |
4 |
7 |
0 |
1 |
2 |
Obliczamy elementy nowej macierzy R tzw. macierzy ryzyka wg. wzrou:
R, 1. mj = max{ Kij}
i
2. rij = mj - Kij
Wzór 1. oznacza, że w każdej kolumnie macierzy korzyści należy znaleźć element maksymalny.
Wzór 2. oznacza, że elementy macierzy ryzyka Rij obliczamy w następujący sposób:
W każdej kolumnie od elementu maksymalnego odejmujemy pozostałe elementy Kij w tej kolumnie.
[coś od autora ]
mj = 3,5,2,15,7,5,6,5, [R - macierz ryzyka]
7 |
0 |
7 |
20 |
8 |
2 |
6 |
10 |
5 |
4 |
8 |
0 |
3 |
0 |
9 |
0 |
2 |
7 |
2 |
16 |
10 |
4 |
0 |
5 |
0 |
1 |
0 |
11 |
0 |
5 |
5 |
3 |
R =
Do tej macierzy stosujemy zasadę minimaksową tzn. obliczamy min i max {rij}
W każdym wierszu macierzy ryzyka znajdujemy liczbę największa. Ze znalezionych liczb wybieramy liczbę najmniejszą. Numer wiersza w którym występuje wybrana liczba określa decyzję optymalną. min max {rij}= (20,9,16,11) 9 i=2 d2 tak więc wybraną decyzją w myśl zasady minimalnego ryzyka jest decyzja d2.
Wskaźnik pesymizmu - optymizmu.
Dla każdej decyzji d1 określamy λ - ocenę, która jest kombinacją liniową w mini oraz w maxi. tj. kombinacją oceny pesymistycznej i optymistycznej.
λ - ocena di = λ * wmini + (1- λ) wmaxi λє[0,1]
Po obliczeniu wszystkich λ - ocen wybieramy tę decyzję, która uzyskała najwyższą ocenę (wartość).
|
Z1 |
Z2 |
Z3 |
Z4 |
Z5 |
Z6 |
Z7 |
Z8 |
d1 |
78 |
85 |
80 |
68 |
70 |
90 |
94 |
69 |
d2 |
82 |
83 |
77 |
78 |
76 |
90 |
95 |
75 |
d3 |
80 |
83 |
77 |
78 |
76 |
90 |
95 |
75 |
[coś takiego to macierz wg. MS. Word]
|
wmini |
|
wmaxi |
d1 |
68 |
|
94 |
d2 |
75 |
|
95 |
d3 |
70 |
|
96 |
λ =0,4
λ - ocena d1 = λ * wmin1 + (1- λ) * wmax1 =
= 0,4 * 68 + 0,6 * 94 = 27,2 + 56,4 = 83,6
λ - ocena d2 = λ * wmin2 + (1- λ) * wmax2 =
= 0,4 * 75 + 0,6 * 95 = 30 + 57 = 87
λ - ocena d3 = λ * wmin3 + (1- λ) * wmax3 =
= 0,4 * 70 + 0,6 * 96 = 28 + 57,6 = 85,6
Najlepszą λ - ocenę uzyskała decyzja d2 tak więc zasada wskaźnika pesymizmu - optymizmu wskazała, że powinniśmy zdecydować się na decyzję d2. [No kto by pomyślał… ]
Równanie prawdopodobieństwa.
Jeżeli w stanach świata zewnętrznego nie mamy żadnych danych czy przesłanek to jest nie wiemy, które są bardziej lub mniej prawdopodobne to stosujemy zasadę tak zwanych równych prawdopodobieństw. Uważamy, że stany Z1, Z2, … , Zn. Występują z równym prawdopodobieństwem = 1/n . Dla każdej decyzji d1 obliczamy jej wartość stosując wzór:
Wartość
Wybieramy tę decyzję, która ma najwyższą wartość.
Przykład:
|
Z1 |
Z2 |
Z3 |
Z4 |
Z5 |
Z6 |
Z7 |
Z8 |
d1 |
91 |
80 |
82 |
80 |
85 |
90 |
60 |
80 |
d2 |
91 |
90 |
86 |
76 |
85 |
90 |
86 |
76 |
Wartość d1 = (91+80+82+80+85+90+60+80) /:8 = 81
Wartość d2 = (91+90+86+76+85+90+86+76) /:8 = 85
Większą wartość posiada d2 i tę wybieramy!
Analiza korelacji i regresji.
Współczynnik korelacji między dwiema badanymi cechami X i Y.
Przy badaniu populacji generalnej równocześnie ze względu na dwie lub więcej cech mierzalnych posługujemy się pojęciami regresji i korelacji. Oba te pojęcia dotyczą zależności między zmiennymi, przy czym korelacja zajmuje się siłą tej zależności, a regresja jej kształtem. Gdy zależność między dwiema badanymi cechami jest liniowa to najlepszym miernikiem korelacji między nimi jest tzw. współczynnik korelacji ρ [grecka litera „rho”]. Estymatorem zgodnym współczynnika korelacji ρ (rho) między dwiema badanymi cechami X, Y w populacji jest współczynnik korelacji próby (r). r obliczamy z n par (Xij ;Yi) wyników próby wg. wzoru:
Przykładowe zadanie:
x |
-2 |
0 |
1 |
2 |
y |
2 |
-1 |
1 |
0 |
Dane są Xi i Yi w tabeli:
=
Estymacja liniowej funkcji regresji.
x |
-1 |
0 |
1 |
2 |
y |
0 |
0 |
1 |
-1 |
Dane są wielkości:
Mam nadzieję, że wszystko jest OK.
Pozdrawiam! =D
1