Jako nadawca:
Jako odbiorca:
- oddzielaj sprawy ważne od mniej istotnych,
- mów do partnera, a nie o nim;
- wyrażaj potrzeby i uczucia.
- nie przeszkadzaj - pozwól dokończyć myśl, zdanie;
- daj czas i uwagę,
- sprawdź, czy dobrze rozumiesz.
Komunikacja werbalna i niewerbalna
1. Komunikacja werbalna - przekazywanie informacji za pomocą wyrazów. Dużą rolę odgrywają tu takie czynniki, jak:
a) akcent - badania dowiodły, że jest ważniejszy niż treść wiadomości;
b) stopień płynności mowy - świadczy o kompetencji i odpowiedzialności,
c) zawartość (treść) wypowiedzi - jest uzależniona od posiadanej wiedzy, a także hierarchii oraz związków międzyludzkich, uzależnionych od przyjętego systemu kulturowego.
2. Biorąc pod uwagę kierunek przesyłanych komunikatów, rozróżniamy komunikację: pionową i poziomą:
a) Komunikacja pionowa - dotyczy najczęściej komunikatów formalnych przepływających pomiędzy pracownikami i ich przełożonymi, w celu osiągania założonych celów, przekazania informacji i poleceń, a także zasygnalizowania spraw wymagających szczególnej uwagi lub rozwiązania problemu. Mówimy wówczas o komunikacji skierowanej ku dołowi. Możemy mieć również z odwrotnym kierunkiem komunikacji pionowej - skierowanej ku górze. Ma to miejsce, gdy podwładni informują przełożonych o swoich osiągnięciach, stopniu wykonanych zadań, występujących w pracy problemach itp. Przełożeni są zainteresowani tym kierunkiem komunikacji, ponieważ ułatwia im kierowanie i czuwanie nad rozwojem prowadzonej działalności. W warunkach szkolnych mamy do czynienia z tym rodzajem komunikacji pionowej, kiedy uczeń zwraca się do nauczyciela, dyrekcji lub innych pracowników szkoły.
b) Komunikacja pozioma przebiega ona między członkami tej samej grupy lub pracownikami pełniącymi funkcje na tym samym poziomie. Komunikacja ta może mieć charakter formalny jak i nieformalny.
3. Aby komunikacja werbalna była skuteczna, wymaga od osób komunikujących się następujących umiejętności: