W rozdziale czwarty* zajęto się problematyką radzenia sobie w sytuacjach trudnych, gdy człowiek spostrzega, że aiędzy Jego możliwościami a warunkami otoczenia rodzi się dysharaonla, kiedy następuje zakłócenie równowagi, prowadzące do zaburzeń zachowania będź do pogorszenia samopoczucia człowieka w pracy.
Zrozuaienie natury tych zakłóceń pozwala sprecyzować praktyczne zadania psychologów. Formułowanie owych zadań powinno Jednak przebiegać zgodnie z humanistyczną koncepcję użyteczności wiedzy psychologicznej. Oznacza to, że psychologowie powinni Jasno uświadomić sobie fakt podmiotowości człowieka w pracy, a więc znaleźć odpowiedź na pytanie: Oek on Jako pracownik widzi znaczenie swojej pracy i
Jak Ję ocenia w kontekście własnego rozwoju? Zagadnienia związane z podmiotowością człowieka w pracy zostały omówione w piątym rozdziale skryptu. Dwa są filary, na których wspiera się owa podmiotowość pracownika: w pracy zawodowej - poczucie, że wyniki Jego pracy za
leżą od niego, oraz poczucie uczestnictwa w sprawach wykraczających poza Jego bezpośrednie obowiązki zawodowe. Aspiracje związane z poszerzaniem własnego wpływu 1 kontroli nad otoczeniem realizowane są za pośrednictwem organizacji samorządowych w zakładzie pracy.
Ostatni rozdział skryptu zawiera rozważania dotyczące działalności praktycznej psychologów pracy. Przedstawiono koncepcję szeroko pojętej profilaktyki psychologicznej, czyli takich działań, które zapobiegałyby powstawaniu owych stanów dysharmonii, zakłócających normalne funkcjonowanie człowieka w pracy, oraz koncepcję szeroko rozumianego poradnictwa udzielanego pracownikom. Może ono dotyczyć spraw ściśle związanych z aktywnością zawodową, z przekwalifikowywaniem się, przechodzeniem do innej pracy itp., może też przybierać formy poradnictwa życiowego z wykorzystaniem technik psychoterapeutycznych. Wspomniano także o doradztwie organizacyjnym, które Jest użyteczną techniką, wspomagającą kadrę kierowniczą w jej zmaganiach związanych z wprowadzaniem zmian.