background image

 

FUNKCJONOWANIE PSYCHOSPOŁECZNE OSOBY  

Z MÓZGOWYM PORA

Ż

ENIEM DZIECI

Ę

CYM 

 

Katarzyna Ostrowska 

 

Abstrakt 

Niniejszy  artykuł  i  prezentowane  w  nim  rozwa

ż

ania  pozawalaj

ą

  na  prze

ś

ledzenie  sytuacji  psychospołecznej 

rodziców  i  dziecka  z  mózgowym  pora

ż

eniem  dzieci

ę

cym  w  kontek

ś

cie  takich  zagadnie

ń

  jak  radzenie  sobie w  trudnych 

sytuacjach,  psychologiczny  obraz  siebie  oraz  wsparcie  społeczne.  Celem  pracy  jest  poznanie  funkcjonowania  osoby 

z mózgowym pora

ż

eniem dzieci

ę

cym. Dokonane badania maj

ą

 charakter praktyczny, poniewa

ż

 pozwalaj

ą

 na weryfikacj

ę

 

istniej

ą

cych teorii oraz u

ś

wiadamiaj

ą

 jak wielkim problemem jest posiadanie dziecka niepełnosprawnego.  

Narodziny dziecka s

ą

 dla rodziców wyzwaniem wi

ążą

cym si

ę

 z podj

ę

ciem oraz pełnieniem nowych ról jak równie

ż

 

zada

ń

  rodzicielskich.  Wielu  rodziców  radzi  sobie  z  wychowaniem  dziecka  nie  rezygnuj

ą

c  z  kariery,  pracy  oraz 

przyjemno

ś

ci.  W  innej  sytuacji  s

ą

  rodzice  posiadaj

ą

cy  dziecko  niepełnosprawne.  Od  pierwszego  dnia,  kiedy  dziecko 

pojawia  si

ę

  w  rodzinie  borykaj

ą

  si

ę

  z  wieloma  problemami  wpływaj

ą

cymi  na  ich 

ż

ycie.  Dziecko  dezorganizuje  rodzinne 

ż

ycie,  zakłóca  harmoni

ę

,  wywołuje  kryzysy  psychiczne  u  rodziców  i  rodze

ń

stwa.  Niewielu  opiekunów  samodzielnie 

w sposób  racjonalny  chce  szuka

ć

  pomocy  oraz  podejmowa

ć

  działania  dla  dobra  dziecka.  W  rozpoznawaniu  i  leczeniu 

choroby  zwykle  uczestniczy  liczny  zespół  specjalistów  z  wielu  dziedzin  medycyny. Jednak  ich  kontakt  z  dzieckiem  jest 

tylko chwilowy, natomiast cała odpowiedzialno

ść

 za rozwój dziecka oraz opieka nad nim spada na barki opiekunów.  

W pracy mamy do czynienia z  nast

ę

puj

ą

cymi słowami kluczowymi:  mózgowe pora

ż

enie dzieci

ę

ce, klasyfikacja 

zespołu oraz postawy rodzicielskie.  

 

Wprowadzenie 

Termin  mózgowe  pora

ż

enie  dzieci

ę

ce  jest  bardzo  trudny  do  zdefiniowania.  Główn

ą

  przyczyn

ą

  jest  to,  i

ż

 

wyst

ę

puj

ą

  niejednolite  intensyfikacje  i  stopnie  oznak  charakterystycznych  dla  tego  zaburzenia.  Mózgowe  pora

ż

enie 

dzieci

ę

ce po raz pierwszy  zostało opisane przez Johana Little’a w XIX w. Na pocz

ą

tku ten  zespół chorobowy nazywany 

był „choroba Litle’a”, jednak w 1965 roku Polskie Stowarzyszenie Neurologiczne przyj

ę

ło  jednomy

ś

lnie termin: mózgowe 

pora

ż

enie  dzieci

ę

ce  (łac.  paralysis  cerebralis  infantium,  ang.  cerebral  palsy,  niem.  infantilen  Zerebralparesen,  franc. 

infirmite matrice cerebrale). John Little twierdził, i

ż

 niesprawno

ś

ci tworz

ą

 si

ę

 w okresie okołoporodowym i s

ą

 rezultatem 

uszkodzenia  mózgu. W  owym  czasie  równie

ż

  Zygmunt  Freud,  psychoanalityk,  wnioskował, 

ż

e  przyczyn

ą

  pora

ż

enia 

mózgowego s

ą

 wczesne uszkodzenia płodu i aberracje rozwojowe. Zachodz

ą

 one w łonie matki i cz

ę

sto sprowadzaj

ą

 do 

przedwczesnych rozwi

ą

za

ń

Mózgowe  pora

ż

enie  dzieci

ę

ce  u

ś

ci

ś

lano  jako  kategori

ę

  zbiorcz

ą

,  która  obejmuje  zespół  niewzrastaj

ą

cy 

i niejednostajny  klinicznie  uzewn

ę

trznionych  symptomów,  płyn

ą

cych  z  zaburzenia  mózgu  dziecka  w  okresie  jego 

najintensywniejszego  rozwoju,  czyli  w  okresie 

ż

ycia  płodowego  i  pierwszych  lat 

ż

ycia.  Niesprawno

ść

  nie  post

ę

puje,  ale 

objawy mog

ą

 si

ę

 konwertowa

ć

 w miar

ę

 upływu czasu. Ogólnie termin  mózgowe pora

ż

enie dzieci

ę

ce zdefiniowa

ć

 mo

ż

na 

jako  zespół  przewlekłych  i  niepost

ę

puj

ą

cych  zaburze

ń

  o

ś

rodkowego  układu  nerwowego  powstałych  w  wyniku 

uszkodzenia  mózgu  w  czasie  ci

ąż

y  (20%),  w  czasie  okołoporodowym  (60%)  lub  w  pierwszych  latach 

ż

ycia  (20%) 

[Zabłocki, 1998: s. 9]. 

S.  Levitt  wskazuje,  i

ż

  „pora

ż

enie  mózgowe  jest  powszechnie  u

ż

ywan

ą

  nazw

ą

  okre

ś

laj

ą

c

ą

  grup

ę

  chorób 

charakteryzuj

ą

cych  si

ę

  opó

ź

nieniem  ruchowym  spowodowanym  niepost

ę

puj

ą

cym  uszkodzeniem  o

ś

rodkowego  układu 

nerwowego  w  pocz

ą

tkowym  okresie 

ż

ycia.  Niektórzy  traktuj

ą

  pora

ż

enie  mózgowe  jako  post

ę

puj

ą

c

ą

  dysfunkcj

ę

,  która  u 

jednych  przejawia  si

ę

  pod  postaci

ą

  gł

ę

bokiego  upo

ś

ledzenia  zdolno

ś

ci  uczenia  si

ę

,  u  innych  jako  mikrozaburzenia 

background image

 

mózgu.  W  wyniku  tego  mamy  do  czynienia  z  niezdarnym  dzieckiem,  które  mimo 

ż

e  jest  inteligentne,  ma  specyficzne 

trudno

ś

ci w uczeniu si

ę

” [Levitt, 2007: s. 17]. 

A.  Wyszy

ń

ska  uwa

ż

a,  i

ż

  pod  poj

ę

ciem  „mózgowe  pora

ż

enie  dzieci

ę

ce  (m.p.dz.)  okre

ś

la  si

ę

  przewlekłe, 

niepost

ę

puj

ą

ce  zaburzenie  czynno

ś

ci  o

ś

rodkowego  neuronu  ruchowego,  b

ę

d

ą

cego  nast

ę

pstwem  nieprawidłowego 

rozwoju  lub  uszkodzenia mózgu.  Nie stanowi ono odr

ę

bnej  jednostki chorobowej, lecz  zespół objawów, spo

ś

ród których 

na pierwszy plan wysuwa si

ę

 upo

ś

ledzenie funkcji motorycznych” [Wyszy

ń

ska, 1987: s. 145]. 

Zdaniem  R.  Michałowicza  mózgowe  pora

ż

enie  dzieci

ę

ce  to  „niepost

ę

puj

ą

ce  zaburzenia  czynno

ś

ci  b

ę

d

ą

cych  w 

rozwoju  o

ś

rodkowego  układu  nerwowego,  a  zwłaszcza  neuronu  ruchowego,  powstałe  w  wyniku  ci

ąż

y,  porodu  lub  w 

okresie  okołoporodowym.  Mózgowe  pora

ż

enie  dzieci

ę

ce  nie  stanowi  okre

ś

lonej  jednostki  chorobowej,  lecz  jest 

ż

norodnym  etiologicznie  i  klinicznie  zespołem  objawów  chorobowych,  a  co  si

ę

  z  tym  ł

ą

czy,  tak

ż

e  z  ró

ż

nym  obrazem 

anatomopatologicznym” [Michałowicz i in., 1986: s. 11].  

M.  Borkowska  definiuj

ą

c  mózgowe  pora

ż

enie  dzieci

ę

ce  uwa

ż

a, 

ż

e  jest  „zespołem  ró

ż

norodnych  objawów 

zaburze

ń

  czynno

ś

ci  ruchowych  i  napi

ę

cia  mi

ęś

ni,  wywołanych  uszkodzeniem  mózgu  lub  nieprawidłowo

ś

ciami  w  jego 

rozwoju  nabytymi  przed  uszkodzeniem  w  okresie  okołoporodowym  czy  po  urodzeniu  we  wczesnym  dzieci

ń

stwie” 

[Borkowska i in., 1989: s. 15]. 

Przytoczone  definicje  wskazuj

ą

,  i

ż

  mózgowe  pora

ż

enie  dzieci

ę

ce  odnosi  si

ę

  do  zaburzenia  mózgu,  w 

szczególno

ś

ci neuronu ruchowego. Uszkodzenia te jednak  z biegiem lat nie pogł

ę

biaj

ą

 si

ę

, tylko objawy kliniczne wraz  z 

rozwojem  fizycznym  mog

ą

  si

ę

  nasila

ć

.  Pora

ż

enie  mózgowe  jest  uzewn

ę

trznieniem  wielu  objawów.  Powstały  one  na 

skutek  zaburzenia  o

ś

rodkowego  układu  nerwowego,  zwłaszcza  neuronu  ruchowego  oraz  uszkodzenia  okre

ś

lonych 

struktur mózgowych. Bior

ą

 one odpowiedzialno

ść

 za wła

ś

ciw

ą

 prac

ę

 mi

ęś

ni oraz funkcjonowanie całego ciała. Proces ten 

nie post

ę

puje, ju

ż

 si

ę

 zrealizował i nie ma mo

ż

liwo

ś

ci jego odwrócenia. Kliniczne objawy s

ą

 widoczne przez całe 

ż

ycie.  

Według  danych 

Ś

wiatowej  Organizacji  Zdrowia  „u  około  7%  ogólnej  populacji  dzieci  stwierdza  si

ę

  zaburzenia 

o

ś

rodkowego układu nerwowego ró

ż

nego stopnia i pochodzenia (niedorozwoje umysłowe, mózgowe pora

ż

enie dzieci

ę

ce 

itp.).  Przyjmuje  si

ę

ż

e  na  1000 

ż

ywo  urodzonych  dzieci  10  wymaga  specjalnej  opieki  oraz  leczenia  ze  wzgl

ę

du  na 

znaczne kalectwo” [Zabłocki, 1998: s. 9]. 

Dziecko  z  mózgowym  pora

ż

eniem  dzieci

ę

cym  mo

ż

e  urodzi

ć

  si

ę

  w  ka

ż

dej  rodzinie,  bez  wzgl

ę

du  na  jej  status 

społeczny,  warunki  egzystencjalne  i  materialne,  a  tak

ż

e  relacje  mi

ę

dzy  rodzicami.  Uwa

ż

a  si

ę

,  i

ż

  choroba  nie  jest 

genetyczna, jak równie

ż

  nie jest zagra

ż

aj

ą

ca dla 

ż

ycia. Za najcz

ę

stsz

ą

 przyczyn

ą

 wyst

ę

powania mózgowego pora

ż

enia 

dzieci

ę

cego  uznaje  si

ę

  niedotlenienie  mózgu  w okresie  płodowym,  okołoporodowym  i we  wczesnym  okresie 

noworodkowym.  Szkodz

ą

  tak

ż

e  czynniki  działaj

ą

ce  na  płód  w  łonie  matki  oraz  zaburzenia  chromosomów,  genów, 

przemian  enzymatycznych,  immunologicznych  i  metabolicznych.  Bardzo  cz

ę

sto  wynika  to  z  nieprawidłowego  uło

ż

enia 

ciała  powoduj

ą

cego  zaburzenia  w  dotlenieniu  o

ś

rodkowego  układu  nerwowego  płodu,  wcze

ś

niejszego  odej

ś

cia  wód 

płodowych  oraz  do

ść

  długiego  porodu  [Zabłocki,  1998:  s.  13].  W  zespole  mózgowego  pora

ż

enia  dzieci

ę

cego  pewne 

uszkodzenia  s

ą

  nieodwracalne.  Jednak  ze  wzgl

ę

du  na  mo

ż

liwo

ś

ci  kompensacyjne  mózgu  przez  usprawnianie  mo

ż

na 

poprawi

ć

 stan psychofizyczny niepełnosprawnego dziecka. Konieczna jest redukcja zaburze

ń

 wyst

ę

puj

ą

cych u dziecka, a 

opieka  nad  chorym  dzieckiem  wymaga  cz

ę

stych  hospitalizacji  pediatrycznych,  neurologicznych,  logopedycznych, 

fizjoterapeutycznych oraz terapeutycznych. Dobrze prowadzona rehabilitacja daje wi

ę

ksze szanse dziecku w  przyszło

ś

ci 

na rozwój i kontakt z otoczeniem. 

Etiologi

ą

 strukturaln

ą

 mózgowego pora

ż

enia dzieci

ę

cego s

ą

 zmiany w encefalopatii wczesnodzieci

ę

cej oparte na 

dojrzało

ś

ci  mózgu  w  czasie  ich  zapocz

ą

tkowania.  „U  noworodków  wcze

ś

niaków  do  34  tygodnia 

ż

ycia  płodowego  pod 

wpływem  asfiksji 

ś

ródci

ąż

owej  wyst

ę

puj

ą

  szczególnie  cz

ę

sto  krwotoki  do  macierzy  okołokomorowej,  przebijaj

ą

ce  do 

układu  komorowego  i  b

ę

d

ą

ce  w  wielu  przypadkach  przyczyn

ą

  zgonu.  U  starszych  wcze

ś

niaków  i  noworodków 

donoszonych  dochodzi  do  powstawania  martwic  w  obr

ę

bie  okołokomorowej  istoty  białej.  S

ą

  one  cz

ę

sto  obustronne, 

zlokalizowane  na  poziomie  ciemieniowym  i  czołowym  (…)  W  przypadku  uszkodze

ń

  niedojrzałej  istoty  białej  mog

ą

 

background image

 

powsta

ć

 nawet rozległe  jamy prowadz

ą

ce do obrazu  jamisto

ś

ci wtórnej (porencephalia encephaloclstica) lub  do rozpadu 

drobnojamistego (cerebrum polycysticum, encephalopathia cystica multifocalis)” [Wald i in., 1987: s. 18]. Z uszkodzeniem 

tkanki  mózgowej  wi

ążą

  si

ę

  zaburzenia  w  zakresie  rozwoju  fizycznego  i  psychicznego  dziecka,  które  manifestuj

ą

  si

ę

 

nasilonymi  w  ró

ż

nym  stopniu  zaburzeniami  funkcji  motorycznych  oraz  zakłóceniami  sfery  rozwoju  sensorycznego  i 

emocjonalno-społecznego.  

Najbardziej negatywnie wpływaj

ą

 na o

ś

rodkowy układ nerwowy zmiany, które powstaj

ą

 w okresie [Zabłocki, 1998: 

s. 25]: 

1.  Zarodkowym-  zwane  inaczej  embriopatiami-  modeluj

ą

  si

ę

  pomi

ę

dzy  15  a  75  tygodniem  rozwoju  dziecka  w  trakcie 

organogenezy. Wtenczas  dochodzi  do  opó

ź

nienia  rozwoju  psychomotorycznego  i  umysłowego  dziecka. 

Ź

ródłem  s

ą

 

choroby  wirusowe  matki  przebyte  podczas  ci

ąż

y.  Nale

żą

  do  nich  mi

ę

dzy  innymi:  półpasiec, odra, 

ś

winka,  ró

ż

yczka, 

cytomegalia.  

2.  Płodowym-  okre

ś

lane  mianem  fenopatie-  o

ś

rodkowy  układ  nerwowy  jest  ju

ż

  dobrze  wykształcony.  Nie  powoduje 

zaburze

ń

  jednak  istnieje  prawdopodobie

ń

stwo, 

ż

e  wirus  mo

ż

e  by

ć

  przyczyn

ą

  zapalenia  mózgu  i  opon  mózgowych 

płodu.  Innymi  przyczynami  mózgowego  pora

ż

enia  dzieci

ę

cego  s

ą

:  kiła,  kandyokoza,  toksoplazmoza,  urazy  brzucha 

matki,  chroniczne  choroby  w  czasie  ci

ąż

y,  niedotlenienie,  infekcje,  podra

ż

nienia  płodu,  zaburzenia  rozwojowe, 

energia  promienista,  leki  i  substancje  o  działaniu  toksycznym,  palenie  tytoniu  oraz  alkohol.  Do  antybod

ź

ców 

płodowych  zalicza  si

ę

  równie

ż

:  zahamowanie  rozwoju  wewn

ą

trzmacicznego,  rzucawk

ę

  poporodow

ą

,  drgawki 

noworodkowe, krwawienie wewn

ą

trzczaszkowe, przewlekły stan niedotlenienia, przewlekł

ą

 chorob

ę

 płuc, policytemi

ę

listerioz

ę

3.  Zmiany  okołoporodowe-  s

ą

  ró

ż

norodne  przyczynowo.  Autor  podzielił  je  na  pi

ęć

  grup:  mechaniczne,  fizyczne, 

chemiczne,  metaboliczne i infekcyjne. Kardynalny wpływ na  pocz

ą

tek  mózgowego pora

ż

enia dzieci

ę

cego ma w tym 

okresie  niedotlenienie  mózgu  płodu  oraz  dziecka.  Bod

ź

ce  tkwi

ą

  w  zakłóceniach  przepływu  gazowego  matki, 

nieprawidłowo

ś

ciach metabolicznych i absorbcji tlenu przez ło

ż

ysko.  

 

Istnieje  logiczny  zwi

ą

zek  przyczynowy  mózgowego  pora

ż

enia  dzieci

ę

cego  w

ś

ród  wadliwego  procesu  okresu 

płodowego,  okołoporodowego  oraz  po  urodzeniu,  a  potwierdzonymi  w  konsekutywnym  okresie 

ż

ycia  symptomami 

choroby.  Ustalenie  diagnozy  mózgowego  pora

ż

enia  dzieci

ę

cego  wywołuje  trudno

ś

ci.  Wa

ż

n

ą

  rol

ę

  odgrywa  wywiad 

ci

ąż

owo- porodowy, dzi

ę

ki któremu dziecko mo

ż

e zosta

ć

 uznane do grupy ryzyka. Odnosi si

ę

 to do dzieci przedwcze

ś

nie 

urodzonych w ci

ęż

kiej zamartwicy z objawami hiperbilirubinemii.  

Wielorako

ść

  uszkodze

ń

  ruchowych  oraz  zaburzenia  o

ś

rodkowego  układu  nerwowego  sprawiło  wyró

ż

nienie 

ż

nych  postaci  mózgowego  pora

ż

enia  dzieci

ę

cego.  Klasyfikacja  Russa  i  Soboloffa  bierze  pod  uwag

ę

  nast

ę

puj

ą

ce 

czynniki [Zabłocki, 1998: s. 22-23]: 

 

1. Patofizjologiczne

 

Atetoza-  wyró

ż

nia  si

ę

  tutaj  dwa  podtypy:  hipertoni

ę

  (ze  wzmo

ż

onym  napi

ę

ciem  mi

ęś

niowym)  i  hipotoni

ę

 

(zwiotczenie).  Atetoza  nale

ż

y  do  zaburze

ń

  układu  pozapiramidowego.  Jest  skutkiem  mimowolnych, 

nieskoordynowanych  ruchów  organizmu  jak  równie

ż

  niedostatkiem  ruchów  dowolnych  (ruchy  robaczkowe 

mimowolne).  

 

Sztywno

ść

- uniemo

ż

liwia ruchy ko

ń

czyn. 

 

Spastyczno

ść

- jest spowodowana uszkodzeniami o

ś

rodków i dróg  mózgowych, które kieruj

ą

 dowoln

ą

  manipulacj

ą

 

sprawno

ś

ciow

ą

  (znajduj

ą

  si

ę

  one  w  korze  mózgowej  oraz  w  drogach  korowo-rdzeniowych-  piramidowych). 

Wyst

ę

puje tutaj: wyt

ęż

one  napi

ę

cie mi

ęś

niowe, rozszerzenie odruchów 

ś

ci

ę

gnistych, selektywny ubytek odruchów 

dowolnych, widoczno

ść

 niektórych odruchów patologicznych.  

background image

 

 

Ataksja-  jest  rezultatem  uszkodzenia  układu  przedsionkowo-  mó

ż

d

ż

kowego  i  powoduje:  zaburzenia  równowagi, 

brak odpowiedniej postawy, niezborno

ść

 ruchów. 

 

Dr

ż

enie- s

ą

 to wyst

ę

puj

ą

ce równomiernie, nieumy

ś

lne, naprzemienne ruchy ciała. 

 

Atonia- utrata wła

ś

ciwego napi

ę

cia lub fizjologicznych skurczów mi

ęś

ni gładkich. 

 

Postacie mieszane lub niesklasyfikowane- przeplataj

ą

 si

ę

 objawy w/w form. 

 

2. Topograficzne: 

 

Monoplegia 

 

Paraplegia 

 

Hemiplegia 

 

Triplegia 

 

Tertraplegia 

3. Etiologiczne, zwi

ą

zane z okresem: 

 

Przedporodowym 

 

Okołoporodowym 

 

Poporodowym 

4. Czynniki obejmuj

ą

ce zakres czynno

ś

ci

 

Bez ograniczenia czynno

ś

ci 

 

Z lekkim ograniczeniem czynno

ś

ci 

 

Niezdolni do 

ż

adnych czynno

ś

ci 

 

5.  Leczenie obejmuj

ą

ce pacjentów: 

 

Niewymagaj

ą

cych leczenia 

 

Wymagaj

ą

cych w niedu

ż

ym stopniu zaaparatowania 

 

Wymagaj

ą

cych zaaparatowania, leczenia i opieki 

 

Wymagaj

ą

cych długotrwałej hospitalizacji oraz opieki. 

 

          Inny podział  został zaproponowany przez A. Wyszy

ń

sk

ą

 [1987: s. 146] według  zakresu i zlokalizowania pora

ż

enia. 

Wyró

ż

nia ona takie postacie m.p.dz., jak: 

1.  Monoplegia- pora

ż

enie jednej r

ę

ki lub jednej nogi. 

2.  Hemiplegia-  jest  to  uszkodzenie  postury,  ruchów  i  napi

ę

cia  mi

ęś

niowego.  Odnosi  si

ę

  do  jednego  kierunku  ciała: 

prawej  b

ą

d

ź

  lewej  strony.  Dotyczy  obu  ko

ń

czyn  po  tej  samej  stronie  ciała.  Charakterystyczne  jest  spastyczne 

(zgi

ę

ciowe)  poło

ż

enie  r

ę

ki  i  nogi.  Niekiedy  po  zaburzonej  stronie  pojawiaj

ą

  si

ę

  trudno

ś

ci  z  czuciem,  dotykiem  i 

ci

ęż

arem. 

3.  Triplegia- pora

ż

enie trzech ko

ń

czyn, silnie zaznaczone w ko

ń

czynach dolnych. 

4.  Diplegia-  obustronny  symetryczny  niedowład  obejmuj

ą

cy  ko

ń

czyny  dolne.  R

ę

ce  s

ą

  dosy

ć

  zwinne  i  spr

ęż

yste, 

aczkolwiek dokładne ruchy sprawiaj

ą

 trudno

ś

ci.  

5.  Paraplegia- pora

ż

enie tylko ko

ń

czyn dolnych. 

6.  Quadriplegia-  pora

ż

enie  wszystkich  ko

ń

czyn,  nieregularne,  niesymetryczne.  Zaburzenia  postawy  i  ruchów dotycz

ą

 

całego  ciała:  głowy,  tułowia  i  ko

ń

czyn.  Wyst

ę

puj

ą

  trudno

ś

ci:  z  utrzymaniem  głowy  oraz  z  kontrol

ą

  mi

ęś

ni 

okoruchowych,  w  gryzieniu,  połykaniu  i  wykonywaniu  ruchów  artykulacyjnych  z  powodu  niedowładu  mi

ęś

ni  j

ę

zyka, 

gardła i warg. W koligacji z zaburzeniami dzieci zdołaj

ą

 tylko le

ż

e

ć

, pełza

ć

 albo siedzie

ć

 

background image

 

Klasyfikacja  m.p.dz  według  stopnia  inwalidztwa  została  oparta  na  subiektywnej  ocenie  poziomu 

niepełnosprawno

ś

ci. Wyró

ż

nia ona poziom: 

1.  Nieznaczny 

2.  Umiarkowany 

3.  Ci

ęż

ki 

4.  Bardzo ci

ęż

ki 

 

Powszechnie  znan

ą

  klasyfikacj

ą

  jest  podział  T.  Ingrama.  Wymienia  on  postacie  mózgowego  pora

ż

enia 

dzieci

ę

cego, takie jak [Michałowicz i in., 1986: s. 13-14]: 

1.  Pora

ż

enie  kurczowe  połowicze  (hemiplegia  spastica)-  objawia  si

ę

  obni

ż

on

ą

  stymulacj

ą

  ruchow

ą

,  zaburzeniem 

czucia,  osłabion

ą

  sił

ą

  mi

ęś

niow

ą

,  niedowładem  ko

ń

czyn  jednoimiennych  (dotyczy  narz

ą

du  dolnego  i  górnego  po  tej 

samej stronie ciała) oraz uszkodzeniami wegetatywnymi.  

2.  Obustronne  pora

ż

enie  kurczowe  (diplegia  spastica)-  obopólne  pora

ż

enie  piramidowe  ko

ń

czyn  zaakcentowane  w 

narz

ą

dach  dolnych.  Narz

ą

dy  ruchu  s

ą

  mocno  przywiedzione,  stopy  w  poło

ż

eniu  ko

ń

skim,  kroki  bardzo  uci

ąż

liwe, 

paroksyzmowe,  z  dyspozycjami  do  krzy

ż

owania  nóg.  Napi

ę

cie  jest  wyt

ęż

one,  odruchy  fizjologiczne  s

ą

 

maksymalistyczne,  

a patologiczne mog

ą

 nie wyst

ą

pi

ć

.  

3.  Posta

ć

  mó

ż

d

ż

kowa  (ataktyczna)-  na  konstytutywny  koncept  obrazu  klinicznego  wysuwaj

ą

  si

ę

  symptomy 

ż

d

ż

kowe  (zaburzenia  równowagi,  zharmonizowania,  dewaloryzacja  napi

ę

cia  mi

ęś

niowego).  Natomiast  objawy 

mózgowe albo nie pojawiaj

ą

 si

ę

 albo s

ą

 symboliczne.  

4.  Posta

ć

 pozapiramidowa- wyst

ę

puje niedosłuch typu odbiorczego lub głuchota, pora

ż

enie spojrzenia ku górze, zez, 

zaburzenie mowy o typie dyskinetycznym. 

 

W pocz

ą

tkowym okresie 

ż

ycia dziecka pojawiaj

ą

 si

ę

 cz

ę

sto trudno

ś

ci w ssaniu i połykaniu. Ruchy mimowolne to 

najcz

ęś

ciej ruchy: 

1.  Atetotyczne

dotycz

ą

 

ż

nych 

odcinków 

ko

ń

czyn. 

Palce 

r

ą

s

ą

 

zanadto 

proste 

i przybieraj

ą

 kuriozalne pozycje. 

2.  Pl

ą

sawicze-  s

ą

  to  gwałtowne,  nieskoordynowane  ruchy,  nakładaj

ą

ce  si

ę

  na  dowolne  ruchy  ró

ż

norodnych  zespołów 

mi

ęś

niowych. 

3.  Dystoniczne- istot

ą

 s

ą

 skr

ę

caj

ą

ce si

ę

 ruchy obejmuj

ą

ce przede wszystkim mi

ęś

nie pasa barkowego i miednicy. 

 

Wa

ż

ne  jest, i

ż

 poza powy

ż

szymi objawami  mog

ą

 wyst

ę

powa

ć

 wtórne nast

ę

pstwa psychospołeczne  mózgowego 

pora

ż

enia dzieci

ę

cego, do których zalicza si

ę

 [Zabłocki, 1998: s. 30]: 

 

Zaburzenia  adaptacyjne  –  odnosz

ą

  si

ę

  do  okoliczno

ś

ci  i  prze

ż

y

ć

  szczególnie  trudnych  tj.:  cz

ę

ste  hospitalizacje, 

powa

ż

ne sytuacje 

ż

yciowe.  

 

Specyficzne odchylenia od normy spowodowane opó

ź

nieniem dojrzewania o

ś

rodkowego układu nerwowego oraz 

czynnikami emocjonalnymi. S

ą

 to: tiki, nietrzymanie zwieraczy itp. 

 

Zaburzenia zachowania  i  nieprawidłowy  rozwój  osobowo

ś

ci  -  predysponuje  do  nich  zmniejszona  wytrzymało

ść

 

na poło

ż

enia trudne. Starsze dzieci przejawiaj

ą

 post

ę

powania destruktywne, agresywne i niestało

ść

 emocjonaln

ą

.  

 

Zespoły  nerwicowe  -  pojawiaj

ą

  si

ę

  cz

ę

sto  w  okresie  dojrzewania.  Mog

ą

  by

ć

  to  nerwice  natr

ę

ctw,  histerie, 

neurastenie. 

 

Zespoły psychotyczne tj. depresja, autyzm. 

 

 

background image

 

Dodatkowo cz

ę

sto pojawiaj

ą

 si

ę

 [Zabłocki, 1998: s. 34]: 

 

Zaburzenia poczucia własnego ciała - wywodzi si

ę

 to m.in. z braku dozna

ń

 ekstereceptywnych, które otrzymuje si

ę

 

z  powierzchni ciała przez  zmysły: wzroku, słuchu, dotyku oraz odczu

ć

 prioprioceptywnych (gł

ę

bokie czucie wewn

ą

trz 

mi

ęś

ni).  Powoduje  to  brak 

ś

wiadomo

ś

ci siebie  i swej  odr

ę

bno

ś

ci  oraz  przeszkadza  w  rozwoju  poznawczym  oraz  w 

orientacji przestrzennej. 

 

Zaburzenie  koncentracji  uwagi  -  wynika  z  nadmiernej  wra

ż

liwo

ś

ci  układu  nerwowego,  łatwego  psychicznego 

m

ę

czenia  oraz  zaburze

ń

  w  postrzeganiu  np.  problem  odró

ż

nienia  postaci  od  tła.  Brak  koncentracji  uwagi 

uniemo

ż

liwia  opanowanie  takich  funkcji  poznawczych  jak:  spostrzeganie,  pami

ęć

  i  my

ś

lenie  oraz  stanowi  jedn

ą

  z 

głównych przyczyn trudno

ś

ci w nauce. 

 

Zaburzenia  my

ś

lenia  -  pojawi

ą

  si

ę

  tu  trudno

ś

ci  z  my

ś

leniem  abstrakcyjnym.  Przyczyn

ą

  s

ą

  nieprawidłowo

ś

ci  w 

funkcjonowaniu analizatorów, obni

ż

ony poziom umysłowy oraz brak do

ś

wiadcze

ń

 

Czynnikami  kształtuj

ą

cymi  i  wpływaj

ą

cymi  na  obraz  kliniczny  mózgowego  pora

ż

enia  dzieci

ę

cego  jest  stopie

ń

 

rozwoju  i  dojrzało

ś

ci  o

ś

rodkowego  układu  nerwowego  w  momencie  zadziałania  czynnika  patogennego.  U  dzieci  z 

mózgowym  pora

ż

eniem  dzieci

ę

cym  stwierdza  si

ę

  niekorzystne  wska

ź

niki  niektórych  funkcji,  takich  jak:  zwi

ę

kszenie 

napi

ę

cia  spoczynkowego  mi

ęś

ni,  upo

ś

ledzenie  siły  w  warunkach  dynamiki  oraz  zmniejszenie  ruchów  du

ż

ych  stawów. 

Wa

ż

nym zagadnieniem jest współwyst

ę

powanie upo

ś

ledzenia umysłowego. Według ró

ż

nych 

ź

ródeł u około 35% dzieci z 

mózgowym  pora

ż

eniem  dzieci

ę

cym  pojawia  si

ę

  ró

ż

noraki  stopie

ń

  upo

ś

ledzenia  umysłowego.  Zdiagnozowanie  poziomu 

funkcjonowania intelektualnego  u dzieci z  pora

ż

eniem  mózgowym jest trudne. Pami

ę

ta

ć

 nale

ż

y, 

ż

e ka

ż

de dziecko, które 

ma  zagwarantowan

ą

  prawidłow

ą

  opiek

ę

  mo

ż

e  uzyska

ć

  maksimum  swoich  mo

ż

liwo

ś

ci  i  zdolno

ś

ci,  mimo  wyst

ę

powania 

zaburze

ń

  ruchowych  b

ą

d

ź

  innych  niesprawno

ś

ci.  Adekwatna  opieka  domowa,  medyczna  i psychopedagogiczna, 

nieodrywaj

ą

ca dziecka od rodziny, obejmuj

ą

ca stymulacj

ę

 wszystkich sfer rozwojowych powinna  zapewni

ć

 zaspokojenie 

podstawowych  potrzeb  dziecka,  do  których  zalicza  si

ę

  potrzeby  miło

ś

ci,  bezpiecze

ń

stwa  i  ruchu.  Nie  dopu

ś

ci  ona  do 

powstania wtórnych zaburze

ń

 dodatkowo upo

ś

ledzaj

ą

cych rozwój. 

R. Michałowicz uwa

ż

a, i

ż

 „w wielu  postaciach mózgowego pora

ż

enia dzieci

ę

cego wyst

ę

puj

ą

 trzy główne objawy: 

wzmo

ż

one  napi

ę

cie  mi

ęś

niowe,  atetoza  i  ataksja. Wzmo

ż

one  napi

ę

cie  mi

ęś

niowe  (spastyczno

ść

)  powoduje  sztywno

ść

 

ruchów  i  trudno

ś

ci  w  ich  wykonywaniu.  Pojawia  si

ę

  to  głównie  w  próbach  stania  i  chodzenia  (tzw.  chód  spastyczny  z 

tendencj

ą

  do  krzy

ż

owania  nóg).  Atetoza  polega  na  wykonywaniu  ruchów  mimowolnych,  niekontrolowanych.  Ataksja 

charakteryzuje  si

ę

  zaburzeniem  równowagi,  niezborno

ś

ci

ą

  ruchów,  dr

ż

eniem  zamiarowym  ko

ń

czyn  w  czasie 

wykonywania bardziej precyzyjnych czynno

ś

ci” [Michałowicz i in., 1997: s. 31- 32]. 

Symptomy  mózgowego  pora

ż

enia  dzieci

ę

cego  s

ą

  widoczne  ju

ż

  u  niemowlaków.  Przejawiaj

ą

  ró

ż

norak

ą

  form

ę

wiotko

ść

 i mi

ę

kko

ść

 mi

ęś

ni, problemy z połykaniem pokarmów, asymetryczno

ść

 w pozycja ciała, problemy z utrzymaniem 

główki. Cz

ę

sto uzewn

ę

trzniaj

ą

 si

ę

 równie

ż

 drgawki. Dzieci z mózgowym pora

ż

eniem dzieci

ę

cym nie pokazuj

ą

 takich form 

uaktywnienia  jak  zdrowi  rówie

ś

nicy.  Odpowiedni

ą

  certacj

ą

  rozpoznania  rozwoju  motorycznego  noworodka  jest 

skontrolowanie jego aktywno

ś

ci na ró

ż

nych etapach 

ż

ycia i porównanie do zasad rozwojowych. „W

ś

ród dzieci z zespołem 

mózgowego pora

ż

enia dzieci

ę

cego s

ą

 takie, które maj

ą

 trudno

ś

ci z utrzymaniem głowy, przyjmowaniem pozycji siedz

ą

cej 

czy  stoj

ą

cej,  i  takie,  których  sprawno

ść

  niewiele  odbiega  od  sprawno

ś

ci  ruchowej  dzieci  zdrowych.  Podobny  obraz  da 

porównanie  dzieci  z  zespołem  mózgowego  pora

ż

enia  dzieci

ę

cego  pod  wzgl

ę

dem  rozwoju  koordynacji  wzrokowo- 

ruchowej. Niektóre z nich b

ę

d

ą

 miały trudno

ś

ci z chwyceniem przedmiotu i utrzymaniem go w r

ę

ce, inne tylko nieznaczne 

z manipulacj

ą

 precyzyjn

ą

” [Michałowicz i in., 1997: s. 10]. 

W psychospołecznym obrazie osoby z  mózgowym pora

ż

eniem dzieci

ę

cym wyst

ę

puj

ą

 nieprawidłowo

ś

ci, które s

ą

 

uzale

ż

nione  od  sfery  emocjonalnej.„Poza  klinicznymi  objawami  mózgowego  pora

ż

enia  dzieci

ę

cego  wynikaj

ą

cymi  z 

zaburzenia  o

ś

rodkowego  neuronu  ruchowego  oraz  z  dodatkowymi  zaburzeniami  wyst

ę

puj

ą

  równie

ż

  objawy  psychiczne, 

b

ę

d

ą

ce z kolei wynikiem uszkodzenia o

ś

rodkowego układu nerwowego” [Michałowicz, 1986: s. 16].  

background image

 

Objawy psychiczne mo

ż

na podzieli

ć

 na pierwotne i wtórne [Zabłocki, 1998]. Do pierwotnych nale

ż

y: 

 

upo

ś

ledzenie  umysłowe-  u  dzieci  z  mózgowym  pora

ż

eniem  dzieci

ę

cym  rozwój  intelektualny  jest  z  reguły  wła

ś

ciwy, 

aczkolwiek zdarza si

ę

 obni

ż

ony, a wr

ę

cz ni

ż

ej przeci

ę

tnego; 

 

padaczka- współwyst

ę

puje z niedorozwojem umysłowym; 

 

zaburzenia  emocjonalne-  przyczyn

ą

  mog

ą

  by

ć

  niezaspokojone  podstawowe  potrzeby  dziecka,  które  powoduj

ą

 

zahamowanie b

ą

d

ź

 nadpobudliwo

ść

 psychiczn

ą

. Dziecko przejawia anormaln

ą

 ł

ą

czno

ść

 uczuciow

ą

 ze 

ś

rodowiskiem 

oraz absencj

ę

 dojrzało

ś

ci społecznej, pojawia si

ę

 odrzucenie ze strony innych.  

Do wtórnych zalicza si

ę

 

zaburzenia adaptacyjne- zwi

ą

zane s

ą

 z przystosowaniem; 

 

specyficzne  odchylenia  od  normy-  za  przyczyn

ę

  ich  utworzenia  uznaje  si

ę

  nieprawidłowe  dojrzewanie  układu 

nerwowego; 

 

zaburzenia zachowania i nieprawidłowy rozwój osobowo

ś

ci- wpływaj

ą

 tutaj negatywne działania ze strony 

ś

rodowiska 

oraz niska wytrzymało

ść

 

zespoły  nerwicowe-  dotycz

ą

  zaburze

ń

  poczucia  własnej  to

ż

samo

ś

ci  oraz  atrakcyjno

ś

ci  fizycznej.  Pojawia  si

ę

 

zwłaszcza w okresie adolescencji w postaci: natr

ę

ctw, l

ę

ku, nerwic; 

 

zespoły psychotyczne: reaktywne, depresyjne, autyzm, psychozy symbiotyczne.  

 

Z.  S

ę

kowska  wskazuje, 

ż

e  niedorozwój  umysłowy  nie  jest  jednostk

ą

  nozologiczn

ą

,  ale  niejednorodn

ą

  grup

ą

 

zaburze

ń

 wywołanych przez ró

ż

ne czynniki przyczynowe, o ró

ż

nym mechanizmie patogennym, o niejednorodnym obrazie 

morfologicznym, klinicznym oraz przebiegu. Przez długi okres istniało prze

ś

wiadczenie, 

ż

e osoba upo

ś

ledzona umysłowo 

to  ewidentna  jednostka  chorobowa  b

ę

d

ą

ca  „stanem  zej

ś

ciowym”,  który  nast

ę

puje  po  organicznych  uszkodzeniach 

mózgu. W chwili obecnej wiadome jest, 

ż

e upo

ś

ledzenie umysłowe nie jest uzgodnionym rodzajem  patologii, lecz  grup

ą

 

uszkodze

ń

  wywołanych  funkcjonowaniem  ró

ż

nych  bod

ź

ców  przyczynowych,  o  niejednorodnym  zespole  elementów 

patologicznego powstawania i przebiegu [S

ę

kowska, 1982: s.145]. 

Do  objawów  mózgowego  pora

ż

enia  dzieci

ę

cego  nale

żą

  równie

ż

  problemy  z  zakresu  motoryki  małej  i  du

ż

ej 

zwi

ą

zane: z pisaniem, z zachowaniem równowagi, z u

ż

ytkowaniem no

ż

yczek, z chodzeniem, ruchy mimowolne. 

Ł.  Ignatowicz  uwa

ż

a,  i

ż

  „obraz  klinicznych  zaburze

ń

  w  mózgowym  pora

ż

eniu  dzieci

ę

cym  zale

ż

y  nie  tylko  od 

rozległo

ś

ci  i  lokalizacji  uszkodzenia  o

ś

rodkowego  układu  nerwowego,  ale  tak

ż

e  od  nieprawidłowo

ś

ci  oddziaływa

ń

 

ś

rodowiska i od bie

żą

cych konfliktów emocjonalnych dziecka” [Wyszy

ń

ska, 1987: s. 146- 147]. 

Oznakami fizycznymi  mózgowego pora

ż

enia dzieci

ę

cego s

ą

 równie

ż

 nieskoordynowane, raptowne ruchy głowy i 

zaburzenia  mowy.  Dziecko  cz

ę

sto  nie  potrafi  zapanowa

ć

  nad  mimowolnymi  ruchami  swoich  ko

ń

czyn.  Wielu  autorów 

tłumaczy  to,  i

ż

  chorob

ą

  dotkni

ę

te  s

ą

  zwoje  podstawne,  usytuowane  gł

ę

boko  w  mózgu,  które  normalnie  pomagaj

ą

  w 

wykonywaniu  płynnych,  skoordynowanych  ruchów.  Choroba  jest  przyczyn

ą

  kłopotów  w  utrzymywaniu  równowagi  i 

prawidłowej  pozycji  ciała;  ruchy  dziecka  s

ą

  gwałtowne  i  cz

ę

ste.  Zauwa

ż

alne  s

ą

  równie

ż

:  zez,  oczopl

ą

s,  problemy  z 

połykaniem,  refluks 

ż

ą

dkowo  –  jelitowy,  zaparcia,  niedowłady  stawowe,  skolioza.  Wczesnym  objawem  choroby  jest 

sztywnienie ko

ń

czyn, które  zaczynaj

ą

 ustawia

ć

 si

ę

 w ekscentryczny sposób. Widoczne jest wzmo

ż

one napi

ę

cia nó

ż

ek i 

r

ą

czek  przy  nadmiernej  wiotko

ś

ci  w  osi  głowa-  tułów.  Dziecko  podtrzymywane  nie  potrafi  utrzyma

ć

  głowy  prosto  w  osi 

ciała.  J.  Baran  twierdzi, 

ż

e  „w  wieku  dwóch  lat  mo

ż

na  bezspornie  mówi

ć

  o  opó

ź

nieniu  w  zakresie  funkcji  koordynacji 

wzrokowo-  ruchowej,  które  nie  wynika  jedynie  w  wolniejszego  procesu  dojrzewania  dziecka,  je

ś

li  dziecko  nie  wykonuje 

czynno

ś

ci wymagaj

ą

cych chwytów precyzyjnych” [Baran, 1996: s. 5]. 

U dzieci dominuje uwaga mimowolna i my

ś

lenie konkretno- obrazkowe. Wyobra

ź

nia ma charakter odtwórczy, do 

tego  pojawiaj

ą

 si

ę

  dylematy  podczas  tworzenia  poj

ęć

  i  przekazywania  problemów.  Powodem  tego  s

ą

  deficyty  ruchowe. 

Uniemo

ż

liwiaj

ą

  one  dziecku  poznanie  swojej  osoby  i  eksploracj

ę

 

ś

wiata  zewn

ę

trznego.  Dziecko  ma  trudno

ś

ci  w 

background image

 

poruszaniu si

ę

 i porozumiewaniu, dlatego łatwiej ulega zniech

ę

ceniu i rozdra

ż

nieniu podczas wykonywania czynno

ś

ci lub 

mo

ż

e  po  prostu  nie  podejmowa

ć

  prób  ich  realizacji.  Przejawia  równie

ż

 labilno

ść

  nastrojów,  l

ę

kliwo

ść

,  bezkrytyczn

ą

 

brawur

ę

  i  zachowania  agresywne.  U 

ź

ródeł  tych  zaburze

ń

  tkwi  organiczne  uszkodzenie  układu  nerwowego  oraz 

niew

ą

tpliwie deprywacja podstawowych potrzeb psychicznych (potrzeby bezpiecze

ń

stwa, miło

ś

ci, aktywno

ś

ci).  

 „Niesprawno

ść

  dziecka  objawiaj

ą

ca  si

ę

  w  zaburzeniach  motoryki,  procesów  intelektualnych,  samoobsługi, 

rozwoju emocjonalnego a cz

ę

sto tak

ż

e w zaburzeniach kontaktów społecznych, rodzi konieczno

ść

 rozszerzenia nie tylko 

funkcji  opieku

ń

czych  i  wychowawczych,  ale  przyj

ę

cie  na  siebie  obowi

ą

zków  zwi

ą

zanych  z  terapi

ą

  własnego  dziecka. 

Odbija si

ę

 to na społecznym funkcjonowaniu rodziców, szczególnie za

ś

 matek” [Kruk- Lasocka, 1990: s. 91]. 

Uszkodzenie  mózgu  nie  rozwija  si

ę

,  nie  post

ę

puje,  a  ilo

ść

  uszkodzonych  komórek  nerwowych  jest  taka  sama. 

Jednak  z  wiekiem  dziecka  mog

ą

  si

ę

  nasila

ć

  objawy  mózgowego  pora

ż

enia  dzieci

ę

cego.  Jest  to  wynikiem  utrwalaniem 

zmian  w  aparacie  mi

ęś

niowym  i  kostnym  dziecka.  Nieprawidłowe  napi

ę

cie  mi

ęś

niowe  jest  czasem  tak  silne,  i

ż

  mo

ż

prowadzi

ć

  do  przykurczów  mi

ęś

niowych,  a  w  dalszej  kolejno

ś

ci  doprowadzi

ć

  do  nieodwracalnych  zmian  w  stawach 

ko

ń

czyn i kr

ę

gosłupa [Michałowicz, 1997: s. 11].   

Na pora

ż

enia mózgowe nie ma lekarstwa, jednak

ż

e wczesne rozpoznanie i diagnoza zapewniaj

ą

 o wiele wi

ę

ksze 

prawdopodobie

ń

stwo rozpocz

ę

cia wła

ś

ciwej terapii, która nie tylko zmniejszy liczb

ę

 objawów choroby, ale tak

ż

e  złagodzi 

j

ą

  w  sferze  fizycznej,  umysłowej  i  emocjonalnej.  Bior

ą

c  udział  w  rehabilitowaniu  dziecka  z  mózgowym  pora

ż

eniem 

dzieci

ę

cym  obok  usprawniania  ruchowego  niemniej  wa

ż

ny  jest  wpływ  psychopedagogiczny,  którego  celem  jest 

dostosowanie społeczne poprzez ró

ż

nego rodzaju aktywne zaj

ę

cia. 

 „Rodzice  potrzebuj

ą

  pomocy  i  rady, 

ż

eby  podtrzyma

ć

  poczucie  własnej  kompetencji  wychowawczej;  przecie

ż

 

wychowuj

ą

c dziecko specjalnej troski ponosz

ą

 oni cz

ę

sto pora

ż

ki i  niepowodzenia. Post

ę

py dziecka s

ą

 powolne, trudno 

zauwa

ż

alne, zachowanie nierzadko zaburzone” [Olechowicz, 1979: s. 28]. 

A.  Hulek  „terminy  rehabilitacja  i  rewalidacja  s

ą

  u

ż

ywane  zamiennie  i  ł

ą

cznie,  z  tym, 

ż

e  pierwszy  odnoszony 

b

ę

dzie  raczej  do  sytuacji,  w  których  przewa

ż

aj

ą

  potrzeby  działa

ń

  usprawniaj

ą

cych  fizycznie,  psychicznie  i społecznie,  a 

drugi  stosowany  b

ę

dzie  w  kontekstach  mówi

ą

cych  o  nauczaniu  i  wychowaniu  dzieci  i  młodzie

ż

y”  [Hulek,  1977:  s.  14]. 

Głównym  zadaniem rehabilitacji jest „rozwijanie u osób trwale poszkodowanych na  zdrowiu  maksymalnych  zdolno

ś

ci do 

wykonywania  podstawowych  codziennych  zaj

ęć

,  przygotowanie  do  pracy  zawodowej  oraz  stworzenie  korzystnych 

warunków  do  kontaktów  z  otoczeniem  fizycznym  i  ze 

ś

rodowiskiem  społecznym”  [Hulek,  1977:  s.  22].  Natomiast  W. 

Dykcik  rewalidacj

ę

  okre

ś

la  jako  „długotrwał

ą

  działalno

ść

  terapeutyczno-wychowawcz

ą

,  a  wi

ę

c  wielostronn

ą

  stymulacj

ę

opiek

ę

,  nauczanie  oraz  wychowanie  jednostek  o  zaburzonej  percepcji  rzeczywisto

ś

ci,  czyli  osób  upo

ś

ledzonych 

umysłowo,  niewidomych  i  niesłysz

ą

cych”  [Dykcik, 1998:  s.  68].  Prekluzyjnym  celem  rehabilitacji  niepełnosprawnych  jest 

zintegrowanie tych osób w normalne społecze

ń

stwo. Zasadnicz

ą

 cech

ą

 wymienionych terminów jest ich kompleksowo

ść

nierozerwalno

ść

,  co  oznacza, 

ż

e  w  rehabilitacji  głównie  d

ąż

y  si

ę

  do  zaspokojenia  wszystkich  potrzeb  wynikaj

ą

cych  z 

upo

ś

ledzenia. A. Maciarz [1981: s.17] zaznacza, 

ż

e w procesie rehabilitacji wykreowa

ć

 mo

ż

na cztery płaszczyzny wpływu 

na jednostk

ę

 upo

ś

ledzon

ą

 i na 

ś

rodowisko społeczne: fizyczn

ą

, psychiczn

ą

, społeczn

ą

 i  zawodow

ą

. Powinny one toczy

ć

 

si

ę

 integralnie, wzajemnie si

ę

 wspiera

ć

 i uzupełnia

ć

, a dominacja które

ś

 z  nich w danej fazie tego procesu powinna by

ć

 

uwarunkowana aktualn

ą

 sytuacj

ą

 psychofizyczn

ą

 i społeczn

ą

K.  J.  Zabłocki  wskazuje, 

ż

e  „kompleksowa  terapia  zajmuje  wa

ż

ne  miejsce  w  usprawnianiu  dzieci  i  młodzie

ż

y  z 

mózgowym pora

ż

eniem dzieci

ę

cym. Rozumiana jest jako rodzaj wieloprofilowego post

ę

powania, oddziałuj

ą

cego na sfer

ę

 

rozwoju  ruchowego,  intelektualnego,  emocjonalnego,  który  zmierza  do  kompensacji,  korekcji  zaburze

ń

,  psychoterapii  i 

socjoterapii” [Zabłocki, 1998: s. 113]. Fundamentaln

ą

 zasad

ą

 rehabilitacji dzieci z mózgowym pora

ż

eniem dzieci

ę

cym jest 

usprawnianie  nakierowane  w  szczególno

ś

ci  na  anormalne  czynno

ś

ci  ruchowe.  Obejmuj

ą

  one  tak

ż

e  kompleks  rozwoju 

psychoruchowego.  Jedn

ą

  z  przesłanek  stosowania  rehabilitacji  jest  pozwolenie  na  wydobycie  przez  dziecko  pełnych 

zdolno

ś

ci  rozwojowych  jakie  w  sobie  posiada.  Innym  zało

ż

eniem  jest  zapobieganie  generowaniu  si

ę

  wadliwych  funkcji 

ruchowych.  Wsparcie  w  usprawnianiu  dzieci,  b

ą

d

ź

  osób  z  mózgowym  pora

ż

eniem  dzieci

ę

cym  dzieje  si

ę

  wolnymi 

background image

 

etapami, stopniowo. Wczesna rehabilitacja jest dla dzieci mo

ż

liwo

ś

ci

ą

 pokonywania trudno

ś

ci rozwojowych. W przypadku 

dzieci  z  opó

ź

nieniem  rozwoju  umysłowego  przyczynia  si

ę

  do  zminimalizowania  stopnia  opó

ź

nienia  i  eksploatacji 

potencjału  rozwojowego  tak,  aby  dzieci  były  w  miar

ę

  swoich  mo

ż

liwo

ś

ci  samodzielne,  oraz  posiadały  umiej

ę

tno

ść

 

komunikowania  si

ę

  z otoczeniem.  Dla  rodziców  natomiast  wczesna  rewalidacja  kumuluje  si

ę

  z  interwencj

ą

. Jest  szans

ą

 

na  uzmysłowienie  potrzeb  dzieci,  nat

ęż

eniem  si

ę

  w  kompetencjach  rodzicielsko-wychowawczych  i  zaakceptowanie 

trudnej  sytuacji,  jak

ą

  jest  wychowywanie  dziecka  niepełnosprawnego,  tak  aby  rodzina  mogła  realizowa

ć

  wytyczane 

sukcesywnie cele 

ż

yciowe. 

Rodzice posiadaj

ą

 wewn

ę

trzny obraz  dziecka, zanim  jeszcze przyjdzie ono na 

ś

wiat. Obejmuje on: absolut  płci, 

rzeczywisty  wygl

ą

d  dziecka,  cechy  osobowo

ś

ciowe,  temperament.  Personalizowanie  obrazu  zaczyna  si

ę

  w  chwili,  w 

której  dowiedz

ą

  si

ę

  o  jego  faktycznym  istnieniu.  Rodzice,  którzy  oczekuj

ą

  na  dziecko  rzadko  domniemaj

ą

,  i

ż

  mogłoby 

urodzi

ć

  si

ę

  niepełnosprawne.  Gdy  jednak  w  rzeczywisto

ś

ci  rodzi  si

ę

  dziecko  z  zaburzeniami  stwarza  si

ę

  w  rodzicach 

sytuacja  kryzysu  psychicznego.  Zaczynaj

ą

c  od  szoku,  prze

ż

ywaj

ą

  oni  rozpacz, 

ż

al,  a  tak

ż

ż

ałob

ę

  po  stracie 

wymarzonego,  wyobra

ż

onego  dziecka.  Wzbudza  si

ę

  w  nich  l

ę

k  przed  przyszło

ś

ci

ą

,  przed  dalszym 

ż

yciem,  które  w  ich 

przekonaniu  na  pewno  nie  przyniesie  nic  dobrego.  Te  emocje  budz

ą

  uczucia  agresywne  wobec  dziecka  chorego- 

przejawiaj

ą

  ch

ęć

  oddania  go,  uwa

ż

aj

ą

ż

e  lepiej  byłoby,  gdyby  dziecko  umarło.  Nast

ę

pnie  nast

ę

puje  pozorne 

przystosowanie si

ę

 rodziców do sytuacji trudnej, co znajduje odzwierciedlenie w podejmowaniu działa

ń

  na rzecz dziecka 

maj

ą

cych  charakter  gonitwy  terapeutycznej  -  rodzice  robi

ą

  dziecku  szereg  bada

ń

,  zmieniaj

ą

  lekarzy  i  specjalistów  w 

nadziei, 

ż

e  zaburzenie  oka

ż

e  si

ę

  l

ż

ejsze.  Mo

ż

na  stwierdzi

ć

ż

e  rodzice  szukaj

ą

  swego  rodzaju  „złotego” 

ś

rodka  na 

wyleczenie  dziecka,  magiczne  my

ś

lenie  z  czasem  jednak  zamienia  si

ę

  w 

ż

al  do  wszystkich, 

ż

e  jednak  nie  da  si

ę

  nic 

zrobi

ć

  z  chorob

ą

  dziecka.  W  wychowywaniu  dziecka  niepełnosprawnego  bardzo  du

ż

o  zale

ż

y  od  indywidualnych  cech 

osobowo

ś

ci rodziców oraz stosunków emocjonalnych w zwi

ą

zku mał

ż

e

ń

skim. J. Baran wskazuje „jacy jeste

ś

cie, rodzice dzieci 

niepełnosprawnych? Współdziałaj

ą

c z nami przez  wiele lat rysowali

ś

cie kreska za kresk

ą

 portret własny. Jacy jeste

ś

cie? 

Zapracowani,  zabiegani  i  zm

ę

czeni,  zal

ę

knieni  i  przygnieceni  trosk

ą

.  Czasem  czuli  i  tkliwi,  czasem  niecierpliwi  i 

odrzucaj

ą

cy uczuciowo obiekt Waszej  udr

ę

ki, czyli  dziecko. Wstydliwie ukrywaj

ą

cy fakt jego kalectwa lub rzucaj

ą

cy jego 

niepełnosprawno

ść

 jak wyzwanie w twarz społecze

ń

stwu” [Baran, 1996: s.16]. Rodzice nie powinni  by

ć

 całkiem  bezsilni 

wobec przypadło

ś

ci dziecka, poniewa

ż

 los dzieci zale

ż

y absolutnie od nich. Wiele osób dopiero w trakcie pracy z dzie

ć

mi 

u

ś

wiadamiaj

ą

  sobie  ile  rado

ś

ci  jest  w  dziecku  i  przybieraj

ą

  pewne  metody  wychowawcze,  które  b

ę

d

ą

  realizowa

ć

Ć

wiczenia  z  dzieckiem  wykształcaj

ą

  w  opiekunie  wiele  umiej

ę

tno

ś

ci  obserwacji,  prawidłowego  koncypowania, 

cierpliwo

ś

ci, pow

ś

ci

ą

gliwo

ś

ci. 

M.  Ziemska  uwa

ż

a, 

ż

e  „prawidłowe  postawy  rodziców  umo

ż

liwiaj

ą

  wzajemn

ą

  wymian

ę

  uczu

ć

,  a  tak

ż

spontaniczne  odczytywanie  przejawianych  przez  nie  potrzeb  oraz  adekwatne  na  nie  relacje”  [Ziemska,  1973:  s.  38]. 

Ogromne  znaczenie  w 

ż

yciu  dziecka  niepełnosprawnego,  upo

ś

ledzonego  umysłowo  czy  z  innymi  zaburzeniami  ma 

rodzina,  która  w  momencie  urodzenia  si

ę

  dziecka  ze  schorzeniami  prze

ż

ywa  szok,  rozpacz,  bezsilno

ść

,  desperacj

ę

niesłuszno

ść

 losu, odczucie krzywdy i nieszcz

ęś

cia, poczucie winy. Ognisko domowe to miejsce, w którym dziecko odczuwa 

pierwszorz

ę

dne wej

ś

cie w wi

ę

zi z otoczeniem. Rodzice s

ą

 wcieleniem autorytetu, z którym dzieci si

ę

 identyfikuj

ą

 i bior

ą

 za wzór w 

na

ś

ladowaniu. E. Mazanek wyró

ż

nia nast

ę

puj

ą

ce postawy rodzicielskie [Mazanek, 1998]: 

1. Postawa  akceptacji-  polega  na  uznaniu  dziecka  takim  jakie  ono  jest,  z  jego  niedomaganiami  fizycznymi  i 

psychicznymi,  z  ułomno

ś

ciami  i  słabo

ś

ciami,  z  osobowo

ś

ci

ą

,  temperamentem  i  mo

ż

liwo

ś

ciami 

ż

yciowymi.  Rodzice 

podtrzymuj

ą

 stał

ą

 wi

ęź

 z dzie

ć

mi, co pozawala im czu

ć

 si

ę

 bezpiecznie, akceptowa

ć

 siebie oraz tworzy

ć

 obraz warto

ś

ci 

własnej  osoby.  Miło

ść

  rodzicielska  w  tej  postawie  jest  bezinteresowna,  niematerialna  i  bezwarunkowa.  Ł

ą

czy  si

ę

  z 

trosk

ą

,  opiek

ą

,  zaspokajaniem  potrzeb  oraz  z  cierpliwo

ś

ci

ą

.  Rodzice  daj

ą

  dziecku  du

ż

o  uczucia  nie  zapominaj

ą

c  o 

krytyce przy zachowaniach negatywnych. Wa

ż

ne jest, aby rodzice byli dojrzali emocjonalnie, optymistycznie nastawieni 

do swojej osoby i odrzucili egocentryzm.  

background image

 

10 

2. Postawa  nadmiernej  opieki-  rodzice  przejawiaj

ą

  piecz

ę

  nad  dzieckiem,  wyr

ę

czaj

ą

  je  w  konstruowaniu  wszelkich 

czynno

ś

ci, nie ustawiaj

ą

 mu wymaga

ń

. Wspieranie dzieci jest nierzetelne i ograniczone. Postawa cz

ę

sto uwidacznia si

ę

 

u  rodziców,  którzy  z  ró

ż

nych  przyczyn  nie  akceptuj

ą

  dziecka  i  jego  choroby.  Dzieci  zazwyczaj  s

ą

  chwiejne 

emocjonalnie,  labilne  uczuciowo.  Przywi

ą

zanie  z  matk

ą

  doprowadza  do  uzale

ż

nienia  od  niej,  co  powoduje 

podejrzliwo

ść

  w  odniesieniu  do  innych  ludzi  z  otoczenia,  brak  przekonana  o  własnej  osobie,  problemy  w  kontaktach 

interpersonalnych. Mo

ż

e prowadzi

ć

 do ubezwłasnowolnienia.  

3. Odrzucenie  dziecka-  jest  wiele  powodów  dlaczego  rodzice  odrzucaj

ą

  własne  dziecko;  rozczarowanie  rodziców  z 

powodu  narodzin  dziecka, zaburzenie poczucia „ja”, nieumiej

ę

tno

ść

 post

ę

powania z chorym  dzieckiem, brak  wsparcia 

ze  strony  rodziny.  Odrzucenie  dotyczy  negatywnego,  zaburzonego  stosunku  do  dziecka,  braku  zainteresowania  jego 

osob

ą

,  kalectwem  i  zrzucaniem  obowi

ą

zku  wychowania  na  placówki  opieku

ń

czo-  wychowawcze  czy  instytucje 

rehabilitacyjne. Dzieci przejawiaj

ą

 irytacj

ę

, rozdra

ż

nienie, napastliwo

ść

, autoagresj

ę

, nerwice. 

4. Postawa  nadmiernie  wymagaj

ą

ca-  rodzice  stawiaj

ą

  dziecku  wymagania,  którym  ono  nie  jest  w  stanie  sprosta

ć

Po

ś

wi

ę

caj

ą

  mu  wiele  czasu  i  uwagi  dostosowuj

ą

c  dziecko  do  własnych  potrzeb  bez  liczenia  si

ę

  z  jego 

indywidualizmem.  Uwa

ż

aj

ą

ż

e dziecko nie ma ochoty z nimi współdziała

ć

, poniewa

ż

 jest leniwe, a nie płynie to z faktu 

niepełnosprawno

ś

ci  dziecka.  Nieumiarkowane,  przesadne 

żą

dania  i 

ż

yczenia  rodziców  sprawiaj

ą

,  i

ż

  dziecko  wp

ę

dza 

si

ę

  w  nieuzasadnione  przekonanie  o  swojej  winie  i  wytwarza  si

ę

  stan  napi

ę

cia  emocjonalnego.  Do  bł

ę

dów  rodziców 

zalicza si

ę

 Wychowanie  zbyt  liberalne-  obdarowywanie  dziecka  znaczn

ą

  swobod

ą

.  Dziecko  przyjmuje  egoistyczne  podej

ś

cie 

do ludzi, nie szanuje innych, przejawia trudno

ś

ci adaptacyjne, ma trudno

ś

ci w pokonywaniu  zada

ń

  problemowych, 

nie posługuje si

ę

 własnymi mo

ż

liwo

ś

ciami rozwojowymi powa

ż

nie go opó

ź

nia. Rodzice cz

ę

sto okazuj

ą

 miłosierdzie 

dziecku b

ą

d

ź

 chc

ą

 wynagrodzi

ć

 jego niepełnosprawno

ść

.  

 Zbyt małe  zainteresowanie dzieckiem i  brak współdziałania  z  nim-  jest rezultatem  braku akceptacji dziecka z jego 

chorob

ą

  oraz  braku  metod  wychowawczych  w  kształtowaniu  osobowo

ś

ci  dziecka.  Dziecko  czuje  si

ę

  zaniedbane, 

niezauwa

ż

alne,  odrzucone,  niewidoczne.  Próbuje  zwróci

ć

  na  siebie  uwag

ę

  poprzez  ró

ż

ne  zachowania, 

niekoniecznie zgodne z przyj

ę

tymi normami.  

 Wychowanie  niekonsekwentne-  brak  równowagi  mi

ę

dzy  poleceniami  rodziców.  Nastrój  rodziców  wpływa  na 

krytycyzm  uko

ń

czonego  zadania  dzieci.  Takie  samo  post

ę

powanie  zdarza  si

ę

  by

ć

  notowane  raz  pobła

ż

liwie,  raz 

karc

ą

ce. W takim przypadku dziecko nie czuje si

ę

 bezpiecznie co doprowadza do ró

ż

nych zaburze

ń

 w zachowaniu 

oraz braku koncentracji.  

 

Pojawienie  si

ę

  w  rodzinie  dziecka  niepełnosprawnego  zaburza  nie  tylko  dotychczasowe  relacje 

wewn

ą

trzrodzinne,  lecz  wpływa  tak

ż

e  na  zmian

ę

  charakteru  stosunków  ł

ą

cz

ą

cych  t

ę

  rodzin

ę

  ze 

ś

rodowiskiem 

społecznym.  Rodzice  mog

ą

  przyj

ąć

  wobec  otoczenia  postaw

ę

 izolacyjn

ą

  lub  integracyjn

ą

.  Pierwsza  z  nich  prowadzi  do 

ograniczenia  kontaktów  z  rodzin

ą

,  zrywania  dotychczasowych  znajomo

ś

ci,  wycofywania  si

ę

  z 

ż

ycia  towarzyskiego,  nie 

podejmowania  kontaktów  towarzyskich,  kole

ż

e

ń

skich.  Wynika  ona  z  negatywnych  reakcji  otoczenia  na  ich  dziecko 

niepełnosprawne.  D

ąż

enie  do  utrzymania  dotychczasowych  kontaktów  oraz  ich  rozszerzenia  s

ą

  przejawem  przyj

ę

cia 

przez  rodziców  postawy  integracyjnej.  Rodzice  o  takiej  postawie  cz

ę

sto  staj

ą

  si

ę

  członkami  ró

ż

nych  organizacji, 

nios

ą

cych pomoc niepełnosprawnym dzieciom i rodzicom. 

 

Wyniki bada

ń

 własnych 

 

Prowadzone  badania  były  realizowane  indywidualnie  i  poruszyły  problematyk

ę

  psychospołecznych 

uwarunkowa

ń

  osoby  z  mózgowym  pora

ż

eniem  dzieci

ę

cym.  Monografia  pedagogiczna  dotyczyła  jednej  osoby,  Macieja 

O., który został wybrany spo

ś

ród indywidualnych kontaktów.  

background image

 

11 

 

Badania miały charakter dwuetapowy i wzi

ę

ły w nich udział 4 osoby. W pierwszym skompletowano odpowiednie 

dokumenty,  a  w  drugim-  przepadano  grup

ę

  podstawow

ą

,  do  której  zalicza  si

ę

  matk

ę

,  ojca  i  brata  oraz  samego 

zainteresowanego Macieja.  

Maciej  urodził  si

ę

  z  pierwszej  ci

ąż

y.  Rozwi

ą

zanie  nast

ą

piło  przedwcze

ś

nie,  siłami  natury  w  ósmym  miesi

ą

cu. 

Poród  przebiegł  prawidłowo.  Podczas  ci

ąż

y  matka  była  hospitalizowana.  Ci

ęż

ar  noworodka  wynosił  2.000  kg.  Stan 

ogólny dobry. Od urodzenia chłopiec został otoczony stał

ą

 opiek

ą

 rehabilitacyjn

ą

. Matka wydaj

ą

c na 

ś

wiat syna miała 24 

lata.  Nie  chorowała,  nie  miała  problemów  w  czasie  ci

ąż

y.  Jedynie  w  czwartym  miesi

ą

cu  sp

ę

dziła  tydzie

ń

  w  szpitalu  z 

powodu  zatrucia farb

ą

 olejn

ą

. Kobieta była wrogiem  jakichkolwiek  nałogów:  nie paliła,  nie piła, oszcz

ę

dzała  si

ę

 w miar

ę

 

mo

ż

liwo

ś

ci. Chodziła regularnie na kontrole lekarskie. Oboje z m

ęż

em bardzo dbali o zdrowie 

ż

ony i warunki bytowe.  

Dnia 18. 12. 1985 roku urodził si

ę

 syn Barbary i Kazimierza- Maciej. Zaraz po wyj

ś

ciu na 

ś

wiat, ojciec udał si

ę

 

na spotkanie z lekarzem dy

ż

uruj

ą

cym w celu uzyskania informacji o stanie zdrowia 

ż

ony i dziecka. Dowiedział si

ę

, i

ż

  ma 

zdrowego i pełnego energii syna. Maciej dostał 9 punktów w skali Apgar. Szcz

ęś

liwy tatu

ś

 poszedł podzieli

ć

 si

ę

 dobrymi 

wiadomo

ś

ciami  z  rodzin

ą

.  Z  niecierpliwo

ś

ci

ą

 czekał  na  pierwsze  spotkanie  z  synem.  Niestety  po  krótkim  czasie  bardzo 

zawiódł si

ę

 na lekarzu i przygasła wiara. Dowiedział si

ę

 bowiem, i

ż

 ich długo wyczekiwany syn jest chory. 

Przekazanie  pierwszej  informacji,  o  niepełnosprawno

ś

ci  dziecka,  było  do

ść

  nietypowe i  szokuj

ą

ce.  Lekarz  po 

wielu  godzinach  oczekiwania  oznajmił  tylko  matce,  i

ż

  jej  syn  jest  chory.  Na  pocz

ą

tku  widoczne  były  tylko  nogi  ko

ń

sko- 

szpotawe  jednak  wraz  z  upływem  czasu  prowadzone  były  badania  diagnostyczne,  aby  dokładnie  rozpozna

ć

  chorob

ę

Zdefiniowano  j

ą

  jako  mózgowe  pora

ż

enie  dzieci

ę

ce.  Kazimierz  dowiedział  si

ę

  o  dysfunkcjach  syna  od 

ż

ony  Barbary, 

która  słaba  fizycznie  i  psychicznie  szukała  przyczyny  ewentualnych  nieprawidłowo

ś

ci  podczas  ci

ąż

y.  Doszukała  si

ę

 

jednej, wcze

ś

niej wspomnianej- zatrucie farb

ą

 olejn

ą

 w czwartym miesi

ą

cu co spowodowało tygodniowy pobyt w szpitalu. 

Nikt  jednak  nie  potwierdził  tych  podejrze

ń

.  W  zwi

ą

zku  z  tym  nie  wskazano  konkretnych  przyczyn  choroby  Macieja. 

Rodzina wydolna wychowawczo. Dziecko otoczone jest stał

ą

 opiek

ą

 medyczn

ą

, psychologiczn

ą

 i pedagogiczn

ą

Pierwsza  reakcja  po  usłyszeniu  diagnozy  choroby  oraz  niewiedza  z  niej  wynikaj

ą

ca  pogł

ę

biała  rozpacz  i 

poczucie  bezsilno

ś

ci  oraz  wywoływała  wewn

ę

trzny  parali

ż

  u  rodziców.  Maciej  wywołał  du

ż

e  zmiany  w 

ż

yciu  rodziny. 

Doszło  do  reorganizacji  dotychczasowego  stylu 

ż

ycia,  zmiany  relacji  członków  rodziny,  wyzwoliły  si

ę

  uczucia 

opieku

ń

czo

ś

ci  

i  odpowiedzialno

ś

ci  przeplatane  z  poczuciem  bezradno

ś

ci  i  niemocy.  Jednak  towarzyszył  temu  klimat  rado

ś

ci  i  dumy  z 

nowego członka rodziny.  

Fakt  urodzenia  si

ę

  dziecka  niepełnosprawnego,  upo

ś

ledzonego  w  mniejszym  czy  wi

ę

kszym  stopniu, 

otoczonego ryzykiem rozwojowym  zaskakuje rodziców, wywołuje całkowicie now

ą

 sytuacj

ę

 

ż

yciow

ą

 w sferze uczuciowej 

oraz  materialnej.  Bez  w

ą

tpienia  rodzice  dziecka  niepełnosprawnego  obarczeni  s

ą

  dodatkowymi  obowi

ą

zkami  w  wyniku 

czego  dochodzi  do  formowania  si

ę

  postaw  w  stosunku  do  dziecka.  Dlatego  w  rodzinie  Kazimierza  i  Barbary  sposób 

przekazania  wiadomo

ś

ci  o  chorobie  wywołał  strach  i  l

ę

k  przed  zaistniał

ą

  sytuacj

ą

.  Jednak  rozmowy  ze  specjalistami 

przyczyniły  si

ę

  do  wytworzenia  w  rodzicach  postawy  jak  najbardziej  pozytywnej  wobec  syna.  Aktualnie  funkcjonowanie 

intelektualne Macieja jest na poziomie upo

ś

ledzenia w stopniu gł

ę

bokim. 

Niepełnosprawno

ść

  zwi

ą

zana  z  mózgowym  pora

ż

eniem  dzieci

ę

cym  ma  charakter  rozwojowy,  dlatego 

zauwa

ż

ane  na  pocz

ą

tku  rozwoju 

ż

ycia  dziecka  zaburzenia  nie  od  razu  okre

ś

lane  s

ą

  mianem  mózgowego  pora

ż

enia 

dzieci

ę

cego.  W  pierwszych  miesi

ą

cach 

ż

ycia  postawienie  diagnozy  jest  niemal  niemo

ż

liwe,  gdy

ż

  nie  wiadomo  czy 

zaistniałe nieprawidłowo

ś

ci s

ą

 wynikiem faktycznego uszkodzenia mózgu, czy wynikaj

ą

 raczej z jego niedojrzało

ś

ci i maj

ą

 

charakter  przemijaj

ą

cy.  Barbara  i  Kazimierz  znale

ź

li  si

ę

  w  trudnej  sytuacji.  Niepełnosprawno

ść

  syna  była  pocz

ą

tkiem 

długiej terapii, która trwa do dnia dzisiejszego. Narodziny dziecka chorego spowodowały strach przed zaistniał

ą

 sytuacj

ą

 i 

obaw

ę

  przed  nie  poradzeniem  sobie  z  problemami  wynikaj

ą

cymi  z  choroby.  Nast

ą

piło  przewarto

ś

ciowanie  warto

ś

ci  i 

zmiana  stylu 

ż

ycia.  Optymizm  i  wiara  przyczyniły  si

ę

  do  przyj

ę

cia  pozytywnej  postawy  i  sprostaniu  wszelkim  nowym 

background image

 

12 

zadaniom w obliczu jakich stan

ę

li Barbara i Kazimierz. Teraz ten czas wspominaj

ą

 ze łzami w oczach, ale i z u

ś

miechem 

na twarzy.  

Rodzice  Macieja  mimo  szoku  jakiego  doznali  szybko  zacz

ę

li  prowadzi

ć

  badania  i  leczenie  syna.  W 

rozpoznawaniu  chorób  Macieja  uczestniczył  liczny  zespół  specjalistów  z  wielu  dziedzin  medycyny.  Diagnozowanie 

odbywało  si

ę

  na  terenie  całej  Polski,  przede  wszystkim  w  renomowanych  klinikach  w  Warszawie  i  Lublinie.  Maciej 

leczony  był  według  aktualnych  standardów  medycznych,  a  diagnozowanie  chorób  nast

ą

piło  przy  wykorzystaniu 

najnowocze

ś

niejszego  sprz

ę

tu,  co  dało  mo

ż

liwo

ść

  szerokiej  i  szybkiej  diagnostyki  na  poziomie  klinicznym  w  profilu 

ogólnym,  ale  równie

ż

  prowadzono  wysoko-specjalistyczn

ą

  diagnostyk

ę

  i  leczenie  w  kilku  wybranych  dziedzinach.  Po 

przeprowadzeniu  wielu  bada

ń

  diagnostycznych  okazało  si

ę

ż

e  syn  cierpi  na  zespół  wad  wrodzonych  w  tym  mózgowe 

pora

ż

enie  dzieci

ę

ce.  Do  zespołu  zalicza  si

ę

:  stopy  ko

ń

sko-  szpotawe,  niedorozwój  lewostronny  Botalla,  spodziectwo, 

wn

ę

trostwo,  refluks,  niedorozwój  psychoruchowy, 

ś

linotok.  Diagnozowanie  chorób  Macieja  obejmowało  wiele  etapów, 

mi

ę

dzy innymi diagnostyk

ę

 prawidłowego funkcjonowania i ewentualne leczenie schorze

ń

 układu oddechowego: górnych 

dróg  oddechowych,  dolnych  dróg  oddechowych;  diagnostyk

ę

  i  leczenie  chorób  układu  moczowego:  wady  rozwojowe, 

zaka

ż

enia  układu  moczowego,  zespół  nerczycowy,  moczenie  nocne;  diagnostyk

ę

  chorób  przewodu  pokarmowego: 

choroby  górnego  odcinka  przewodu  pokarmowego,  choroby  dolnego  odcinka  przewodu  pokarmowego,  choroby 

infekcyjne  przewodu  pokarmowego;  schorze

ń

  o  podło

ż

u  immunologicznym:  schorzenia  tkanki  ł

ą

cznej,  diagnostyk

ę

  i 

leczenie  układu  sercowo  –  naczyniowego:  wady  wrodzone  serca,  nadci

ś

nienie  t

ę

tnicze,  choroby  serca  i  naczy

ń

diagnostyk

ę

  i  leczenie  chorób  metabolicznych;  diagnostyk

ę

  i  leczenie  otyło

ś

ci;  diagnostyk

ę

  i  leczenie  chorób 

neurologicznych:  mózgowe  pora

ż

enie  dzieci

ę

ce,  padaczka,  choroby  hematologiczne  wieku  dzieci

ę

cego. W  diagnostyce 

mózgowego  pora

ż

enia  dzieci

ę

cego  bardzo  wa

ż

ne  jest  przeprowadzenie  szczegółowego  wywiadu  nie  tylko 

ż

ycia  matki  i 

ojca,  ale  tak

ż

e  dotycz

ą

ce  ich  pochodzenia.  Wykonuje  si

ę

  równie

ż

  badania  wykluczaj

ą

ce  genetyczne  uwarunkowania 

chorobowe  wcze

ś

niejszych  pokole

ń

,  które  mog

ą

  spowodowa

ć

  urodzenie  dziecka  z  mózgowym  pora

ż

eniem.  Wywiad 

powinien  dotyczy

ć

  przebiegu  ci

ąż

y,  porodu  oraz  wczesnego  okresu  poporodowego.  Musi  by

ć

  uwzgl

ę

dniona  dokładna 

tematyka  poprzedzaj

ą

ca  ci

ążę

.  Nale

ż

y  zwróci

ć

  uwag

ę

  na  stan  zdrowia,  rodzaj  wykonywanej  pracy  matki  i  ojca.  Trzeba 

równie

ż

  dokładnie  prze

ś

ledzi

ć

  okres  okołoporodowy  oraz  jakie  czynno

ś

ci 

ż

yciowe  noworodka  i  w  jakim  stopniu  zostały 

zachowane. Pomocna tutaj jest skala APGAR, która okre

ś

la stan układu oddechowego, napi

ę

cie mi

ęś

niowe, zabarwienie 

skóry, cz

ę

sto

ść

 akcji serca, reakcje na bod

ź

ce noworodka w pierwszych minutach 

ż

ycia. Stosuje si

ę

 wszelkiego rodzaju 

badania  diagnozuj

ą

ce  mózgowe  pora

ż

enie  dzieci

ę

ce,  które  polegaj

ą

  na  dokładnej  analizie  stanu  dziecka  po  urodzeniu. 

Do  bada

ń

  takich  mo

ż

emy  zaliczy

ć

  badanie  płynu  mózgowo-rdzeniowego,  badania  krwi,  zdj

ę

cia  rentgenowskie  czaszki, 

badanie  ultrasonograficzne,  tomografia  komputerowa.  Pomocne  mog

ą

  by

ć

  równie

ż

  wykonane  badania  z  zakresu 

rezonansu,  badania  chromosomalne,  zespół  uszkodzonego  chromosomu  X  i  dystrofi

ę

  mi

ęś

niow

ą

  Duchenne'a;  badania 

metaboliczne, w tym wykluczaj

ą

ce zaburzenia przemiany aminokwasów, kwasów organicznych, niedoczynno

ść

 tarczycy, 

hipoglikemi

ę

 okołoporodow

ą

 i hiperbilirubinemi

ę

; badania elektrofizjologiczne (EEG, ENG, EMG) oraz  biopsj

ę

 nerwu  lub 

mi

ęś

nia.  Lekarze  ostrzegali  rodziców  przed  ewentualnymi  powikłaniami  jakimi  s

ą

:  zez,  napady  drgawek,  zupełna  lub 

cz

ęś

ciowa utrata słuchu, skrócenie ko

ń

czyn,  zachłystowe zapalenie płuc, trudno

ś

ci w przełykaniu,  dławienie si

ę

 podczas 

karmienia, skrzywienie kr

ę

gosłupa, przemieszczenie biodra, osłabienie wzroku, ubytki mi

ęś

niowe i powolny rozwój mowy. 

Maciej  poza  niewielkim  zezem  i  powolnym  rozwojem  mowy  w  latach  przedszkolnych  i  wczesnoszkolnych  nie  cierpi  na 

ż

adne z powy

ż

szych dolegliwo

ś

ci.  

Im wcze

ś

niej dziecko zostanie zdiagnozowane i rozpocz

ę

ta b

ę

dzie terapia tym szanse na eliminacje zaburze

ń

 

s

ą

 wi

ę

ksze i dalszy rozwój  mo

ż

e  by

ć

 prawidłowy. Zaraz  po urodzeniu pierwsz

ą

 wykryt

ą

 chorob

ą

 Macieja były widoczne 

stopy  ko

ń

sko- szpotawe.  Z  zapisów  lekarskich  wynika,  i

ż

  przyczyny  powstawania  wrodzonych  stóp  ko

ń

sko-szpotawych 

nie  s

ą

  do  ko

ń

ca  znane  i  zostały  jedynie  wysnute  przypuszczenia,  co  do  tej  dolegliwo

ś

ci.  Jedna  z  najpopularniejszych 

teorii  to  teoria  mechaniczna,  wedle  której  nieprawidłowe  uło

ż

enie  ko

ń

czyn  w  łonie  matki  lub  te

ż

  owini

ę

cie  p

ę

powiny  w 

obr

ę

bie  goleni  i  stopy  mo

ż

e  spowodowa

ć

  ustawienie  ko

ń

sko-szpotawe.  Dochodzi  wtedy  do  osłabienia  mi

ęś

ni 

background image

 

13 

strzałkowych  i  do  przewagi  mi

ęś

ni  piszczelowych.  Zwi

ą

zane  s

ą

  one  patologicznym  ustawieniem  stopy  z  powodu 

przemieszczenia  ko

ś

ci  st

ę

pu.  Wtóruj

ą

  z  tym  zmiany  w  mi

ęś

niach,  wi

ę

zadłach  i  torebkach  stawowych.  Za  przyczyn

ę

 

powstawania  wrodzonej  stopy  ko

ń

sko-szpotawej  uwa

ż

a  si

ę

  zaburzenie  równowagi  mi

ęś

niowej.  Zaburzenie  równowagi 

mi

ęś

niowej  stopniowo  nasila  si

ę

,  zwłaszcza  podczas  chodzenia,  prowadz

ą

c  do  zmian  strukturalnych  w  stawach. 

Nierównomierne  obci

ąż

enie  chrz

ą

stek  wzrostowych  powoduje  dalsze,  rozwojowe  zniekształcenie  ko

ś

ci  stopy. 

Charakterystycznymi  cechami  jest  ustawienie  ko

ń

skie;  odwrócenie  (szpotawo

ść

)  powoduj

ą

ce  skr

ę

cenie  podeszwy  do 

wewn

ą

trz;  przywiedzenie  przodostopia;  wydr

ąż

enie  sklepienia  podłu

ż

nego  stopy;  rotacja  kompleksu  podskokowego  w 

płaszczy

ź

nie horyzontalnej.  

Podsumowuj

ą

c  analiz

ę

  psychologów  mo

ż

na  stwierdzi

ć

,  i

ż

  ogólna  sprawno

ść

  umysłowa  Macieja  mie

ś

ci si

ę

  w 

przedziale  znacznego  niedorozwoju  (dolna  granica).  Chłopiec  posiada  najlepiej  rozwini

ę

te  zdolno

ś

ci  werbalne,  cho

ć

 

wykazuje  trudno

ś

ci  w  układaniu  funkcjonowanie  analizatora  wzrokowego.  Charakterystyczny  jest  deficyt  uwagi 

kilkuzdaniowych wypowiedzi na  zadany temat. Wyodr

ę

bnia i nazywa podstawowe kształty. Wyst

ę

puje u niego obni

ż

ona 

sprawno

ść

  manualna  i  grafomotoryczna  oraz  dowolna  przy  jednoczesnej  sporej  aktywno

ś

ci  poznawczej.  Nasilona 

przerzutno

ść

  uwagi.  Chłopiec  posiada  dobry  kontakt  emocjonalny,  jednak  przeci

ę

tny  kontakt  słowno-  rzeczowy 

aczkolwiek  bez  cech  nadpobudliwo

ś

ci  psychoruchowej.  Na  podstawie  przeprowadzonych  bada

ń

  psychologicznych,  w 

skali słowno- poj

ę

ciowej stwierdzono niedorozwój. Chłopiec łatwo nawi

ą

zuje kontakt, jest pogodny, miły i ch

ę

tny do pracy 

na miar

ę

 swoich mo

ż

liwo

ś

ci. Mowa rozwini

ę

ta w czasie, ale niezrozumiała. Decyzj

ą

 psychologiczn

ą

 zalecono nauczanie 

specjalne według programu szkoły do tego uprawnionej. Opó

ź

niony rozwój mowy Macieja spowodowany jest mózgowym 

pora

ż

eniem  dzieci

ę

cym.  Dobre  rozumienie  mowy.  Ekspresja  na  poziomie  zdania,  jednak  mało  sprawne  artykulatory. 

Zaburzona znacznie strona artykulacyjna wypowiedzi dziecka. Nie jest w stanie samodzielnie funkcjonowa

ć

 

Podsumowanie 

 

Ka

ż

da  rodzina  zmienia  si

ę

  w  czasie,  przechodz

ą

c  kolejne  fazy  cyklu 

ż

ycia.  Istniej

ą

  jednak  wydarzenia 

specyficzne, charakterystyczne  dla okre

ś

lonej rodziny, powoduj

ą

ce zakłócenie w przebiegu cyklu  jej 

ż

ycia i naruszaj

ą

ce 

równowag

ę

  systemu.  Tak

ą

  sytuacj

ę

  powoduj

ą

  narodziny  dziecka  niepełnosprawnego.  Proces  rozwoju  dziecka  z 

mózgowym pora

ż

eniem  dzieci

ę

cym  zwi

ą

zany jest  z  wspólnym powi

ą

zaniem czynników 

ś

rodowiskowo- wychowawczych 

oraz  tkwi

ą

cych  w  samej  chorobie.  Choroba  dziecka  dotyka  nie  tylko  dziecko,  ale  cał

ą

  rodzin

ę

.  Profilowanie  si

ę

  wi

ę

zi 

rodziców do dziecka niepełnosprawnego bywa długotrwałym post

ę

powaniem. 

 

Umiej

ę

tno

ść

 otwartego mówienia o sobie, umo

ż

liwia nawi

ą

zanie prawidłowych kontaktów z innymi, ujawnianie 

swych  najlepszych  cech  i  wykorzystanie  ich  dla  dobra  innych  i  siebie,  jest  to  pierwszy  krok  do  szcz

ęś

cia.  M

ą

dro

ść

 

rodziców  to  szansa  dla  rozwoju  dziecka,  która  prowadzi  do  samorealizacji  i  szcz

ęś

cia.  Nale

ż

y  umo

ż

liwi

ć

  mu 

zaakceptowanie siebie  mimo  niesprawno

ś

ci.  Najwa

ż

niejsze  jest  jednak  rozwijanie  w  nim  poczucia  bezpiecze

ń

stwa  oraz 

akceptacji. Natomiast poczucie niskiej warto

ś

ci wyzwala nieustann

ą

 obaw

ę

 przed lud

ź

mi, co mo

ż

e by

ć

 przyczyn

ą

 kl

ę

ski i 

wrogo

ś

ci niepełnosprawnego człowieka. Aby dziecko mogło si

ę

 zaakceptowa

ć

 rodzice winni nauczy

ć

 go broni

ć

 si

ę

 przed 

przykrymi  do

ś

wiadczeniami.  Powinni  nauczy

ć

  go  kocha

ć

  innych,  szanowa

ć

  ludzi  i  samo  si

ę

  realizowa

ć

.  Najwa

ż

niejsz

ą

 

funkcj

ą

 rodziny jest nauczy

ć

 młodego, niepełnosprawnego człowieka samoakceptacji i pozytywnego stosunku do ludzi.  

 

Wraz  z  pojawieniem  si

ę

  w  rodzinie  Barbary  i  Kazimierza  dziecka  z  mózgowym  pora

ż

eniem  dzieci

ę

cym 

nast

ą

piło bezwzgl

ę

dne zderzenie wyobra

ż

e

ń

, które były przepełnione optymistycznymi nadziejami i ambitnymi planami, a 

wykluczyły  si

ę

  z  diagnoz

ą

  lekarzy.  U

ś

wiadomienie  sobie  prawdy  o  zaburzonym  rozwoju  dziecka  i  płyn

ą

cych  z  niego 

konsekwencji  było  dla  rodziców  wielkim  prze

ż

yciem.  Ich  sytuacja  zmieniła  si

ę

  w  sposób  dramatyczny.  Wiadomo

ść

ż

dziecko  b

ę

dzie  upo

ś

ledzone  wywołała  w  opiekunach  wstrz

ą

s  psychiczny,  zburzyła  ich  oczekiwania  w  stosunku  do 

dziecka  i  zniweczyła  plany 

ż

yciowe.  Rodzin

ę

  dotkn

ę

ły  rozległe  trudno

ś

ci  o  charakterze  emocjonalnym,  które  musieli 

szybko  wyeliminowa

ć

.  Rodzice  w  momencie  uzyskania  informacji, 

ż

e  ich  dziecko  jest  niepełnosprawne  prze

ż

yli  bardzo 

silne  negatywne  emocje  od  buntu, 

ż

alu,  gniewu,  zło

ś

ci  a

ż

  po  agresj

ę

  skierowan

ą

  do  siebie  lub  na  kogo

ś

.  Po  czasie 

background image

 

14 

uczucia  te  ewaluuj

ą

.  Przychodzi  moment  zastanowienia  si

ę

,  refleksji,  pozornego  przystosowania  si

ę

,  a  potem 

konstruktywnego  akceptowania.  Dzi

ś

  s

ą

  kochaj

ą

c

ą

  si

ę

  rodzin

ą

,  w  której  nie  brakuje  miło

ś

ci,  akceptacji,  u

ś

miechu  i 

rado

ś

ci. Maciej jest odpowiednio przygotowany do dalszej egzystencji, a rodzice bacznie go obserwuj

ą

 i pomagaj

ą

, kiedy 

nadchodz

ą

 trudno

ś

ci. 

 

Artykuł  ugruntował  mnie  w  przekonaniu,  i

ż

  na  przestrzeni  historii  człowiecze

ń

stwa  wytworzone  zostały 

ż

norodne poj

ę

cia i pogl

ą

dy utrudniaj

ą

ce współuczestnictwo w 

ż

yciu grupy społecznej tym wszystkim, którzy ró

ż

ni

ą

 si

ę

 

pod  wzgl

ę

dem  fizycznym  i  umysłowym,  s

ą

  kalekami,  cierpi

ą

  na  dysfunkcje  ró

ż

nych  układów.  Im  wła

ś

nie  ogranicza  si

ę

 

ciepło,  poczucie  bezpiecze

ń

stwa,  nadziej

ę

  płyn

ą

c

ą

  ze  wspólnego 

ż

ycia  oraz  miło

ść

.  Nauka,  praca,  korzy

ś

ci  płyn

ą

ce  z 

uczestnictwa  z  dziedzictwa  kulturowego,  odpoczynek-  dost

ę

pne  s

ą

  w  sposób  wyselekcjonowany.  Osoby  niezdolne  do 

samodzielnej  aktywno

ś

ci 

ż

yciowej,  dotkni

ę

te  krytycznymi  przypadło

ś

ciami  cierpi

ą

  najmocniej,  a  ich  egzystencja 

cz

ę

stokro

ć

 kultywuje si

ę

 na niskim poziomie. Nauki  medyczne i techniczne s

ą

 dzi

ś

 w stanie przedłu

ż

a

ć

 

ż

ycie zagro

ż

one 

chorob

ą

. Nie potrafi

ą

 jednak uczyni

ć

 go pełnowarto

ś

ciowym. Wyj

ść

 naprzeciw ludzkim pragnieniom i aspiracjom. Pomóc, 

aby  mogły  si

ę

  one  urzeczywistnia

ć

,  na  miar

ę

  uzdolnie

ń

  i  mo

ż

liwo

ś

ci  ludzi  niepełnosprawnych,  z  po

ż

ytkiem  dla  całego 

społecze

ń

stwa. Aby osi

ą

gn

ąć

 taki cel, musz

ą

 by

ć

 spełnione okre

ś

lone warunki-  zniesione bariery oddzielaj

ą

ce ich 

ś

wiat 

od 

ś

wiata zdrowych.  

Nale

ż

y  pod

ąż

a

ć

  za  słowami  Jana  Pawła  II  „niech  nasza  droga  b

ę

dzie  wspólna.  Niech  nasza  modlitwa  b

ę

dzie 

pokorna.  Niech  nasza  miło

ść

  b

ę

dzie  pot

ęż

na.  Niech  nasza  nadzieja  b

ę

dzie  wi

ę

ksza  od  wszystkiego, co  si

ę

  tej  nadziei 

mo

ż

e  sprzeciwia

ć

.”  Papie

ż

  Jan  Paweł  II,  w  Li

ś

cie  do  Rodzin,  zaznaczył, 

ż

e  wychowanie  jest  „obdarzaniem 

człowiecze

ń

stwem - obdarzaniem dwustronnym”. Relacja dwupodmiotowa jest niezb

ę

dna w wychowaniu dziecka. Chodzi 

tutaj  o  now

ą

  wra

ż

liwo

ść

  na  dziecko,  o  wzajemne  „ubogacanie  si

ę

 człowiecze

ń

stwem”.  Wychowanek  to  przecie

ż

  osoba 

ludzka,  istota  cielesno  -  duchowa.  Fundamentem  jego  godno

ś

ci  s

ą

  warto

ś

ci  duchowe,  niewidzialne;  to  tak

ż

e  cz

ą

stki 

Bo

ż

ego 

ż

ycia.  Ojciec 

Ś

wi

ę

ty  mówi  do  swoich  wychowanków  prostym  i  mocnym  j

ę

zykiem  wiary.  Razem  z  miło

ś

ci

ą

  i 

skupieniem  słucha,  odrzuca  formalistyczne  konwenanse,  je

ś

li  utrudniaj

ą

  blisko

ść

  kontaktu,  d

ąż

y,  aby  ka

ż

dy  odczuwał  i 

był  faktycznie  zauwa

ż

ony,  zrozumiany,  umocniony,  obj

ę

ty  miło

ś

ci

ą

.  Tak

ą

  wła

ś

nie  postaw

ę

  powinni  przyj

ąć

  dzisiejsi 

rodzice  i  opiekunowie,  aby  uchroni

ć

 

ż

ycie  niepełnosprawnych  podopiecznych  od  zagłady  i  zniszczenia  ze  strony 

nietolerancyjnego 

ś

wiata. 

 

Literatura 

1. 

Baran J. (1996); Terapia zabaw

ą

 czyli usprawnianie psychoruchowe dziecko z zespołem mózgowego pora

ż

enia dzieci

ę

cego. Warszawa. 

2. 

Borkowska M.(red.) (1989); ABC rehabilitacji dzieci. Warszawa. 

3. 

Dykcik W. (1998); Pedagogika specjalna. Warszawa. 

4. 

Hulek A.(1977); Pedagogika rewalidacyjna. Warszawa. 

5. 

Kruk-Lasocka J. (1990); Traumatyzuj

ą

cy wpływ dziecka upo

ś

ledzonego umysłowo na rodzin

ę

. Warszawa. 

6. 

Levitt S. (2007); Rehabilitacja w pora

ż

eniu mózgowym i zaburzeniach ruchu. Warszawa. 

7. 

Maciarz A. (1981); Integracja społeczna dzieci niepełnosprawnych. Warszawa. 

8. 

Mazanek E. (1998); Dziecko niepełnosprawne ruchowo. Wychowanie i nauczanie dzieci z mózgowym pora

ż

eniem dzieci

ę

cym. Warszawa. 

9. 

Michałowicz R. (1986); Mózgowe pora

ż

enie dzieci

ę

ce. Warszawa. 

10.  Michałowicz R., Chmielik J., Michałowska- Mro

ż

ek J. B. (1997); Mózgowe pora

ż

enie dzieci

ę

ce. Wskazówki dla rodziców. Warszawa. 

11.  Olechnowicz H. (1979); Wychowanie i nauczanie gł

ę

biej upo

ś

ledzonych umysłowo. Warszawa. 

12.  S

ę

kowska Z. (1982); Pedagogika specjalna. Warszawa. 

13.  Wald I. (red.) (1987); Neurologia kliniczna. Warszawa. 

14.  Wyszy

ń

ska A. (1987); Psychologia defektologiczna. Warszawa. 

15.  Zabłocki K. J. (1998); Mózgowe pora

ż

enie dzieci

ę

ce w teorii i terapii. Warszawa. 

16.  Ziemska M. (1973), Postawy rodzicielskie, Warszawa.