background image

6.4 Przebicie 
 
6.4.1 Postanowienia ogólne  
 
(1)P  Reguły w tym rozdziale s

ą

 uzupełnieniem reguł z Rozdziału 6.2 i dotycz

ą

 przebicia płyt pełnych, 

płyt kasetonowych z pełnymi obszarami nad słupami oraz fundamentów. 
(2)P  Przebicie  przez 

ś

cinanie  mo

Ŝ

e  by

ć

  wynikiem  działania  obci

ąŜ

enia  skupionego  lub  reakcji  na 

wzgl

ę

dnie małe  pole 

A

load

 

, b

ę

d

ą

ce cz

ęś

ci

ą

 płyty lub fundamentu, zwane polem obci

ąŜ

enia. 

 
(3)     Model do sprawdzania stanu granicznego no

ś

no

ś

ci ze wzgl

ę

du na zniszczenie przez przebicie 

przedstawiono na Rysunku 6.12.  
 
(4)     No

ś

no

ść

  na 

ś

cinanie  sprawdza  si

ę

  w  licu  słupów  i  na  podstawowym  obwodzie  kontrolnym 

u

1

Je

Ŝ

eli

   

zbrojenie  na 

ś

cinanie  jest  potrzebne,  to  nale

Ŝ

y  znale

źć

  dalszy  obwód  kontrolny 

u

out,ef

,  poza 

którym zbrojenie na 

ś

cinanie nie jest ju

Ŝ

 wymagane.  

 

 
 
  
 
 
 
 
 
 

      
 
          a) przekrój 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

b) rzut 

 

Rysunek 6.12: Model do sprawdzenia stanu granicznego no

ś

no

ś

ci  

   ze wzgl

ę

du na przebicie przez 

ś

cinanie 

 
(5)      Przepisy zawarte w 6.4 w zasadzie sformułowano przy zało

Ŝ

eniu, 

Ŝ

e obci

ąŜ

enie jest rozło

Ŝ

one 

równomiernie.  W  szczególnych  przypadkach,  takich  jak  stopy  fundamentowe,  obci

ąŜ

enie  działaj

ą

ce 

wewn

ą

trz  obwodu  kontrolnego  dodaje  si

ę

  do  no

ś

no

ś

ci  systemu  konstrukcyjnego,  i  mo

Ŝ

e  by

ć

 

odejmowane przy okre

ś

laniu obliczeniowego napr

ęŜ

enia stycznego przy przebiciu. 

 

 

6.4.2 Rozkład obci

ąŜ

enia i podstawowy obwód kontrolny 

 

(1) 

Zwykle  nale

Ŝ

y  przyjmowa

ć

Ŝ

e  podstawowy  obwód  kontrolny 

u

1

  le

Ŝ

y  w  odległo

ś

ci 

2,0d

  od  pola 

obci

ąŜ

enia;  obwód  kontrolny  nale

Ŝ

y  okre

ś

li

ć

  tak, 

Ŝ

eby  zminimalizowa

ć

  jego  długo

ść

  (patrz 

Rysunek 6.13).  
 
Wysoko

ść

 u

Ŝ

yteczn

ą

 płyty przyjmuje si

ę

 jako stał

ą

 i zwykle okre

ś

la si

ę

 j

ą

 wzorem  

2

 

A  -  podstawowy przekrój kontrolny  
 
 

 

 

 

 

 

 

B  – 

podstawowa powierzchnia  kontrolna

 A

cont 

C  – podstawowy obwód kontrolny 

u

1

 

D  –  pole obci

ąŜ

enia 

A

load 

r

cont

 - dalszy obwód kontrolny

   

background image

2

z

y

eff

d

d

d

+

=

 

 

 

 

 

 

(6.32)

 

w którym

 d

z

 

i

 d

y

 

s

ą

 u

Ŝ

ytecznymi wysoko

ś

ciami przekroju w dwóch ortogonalnych kierunkach. 

(2)  

Je

Ŝ

eli sile skupionej przeciwstawiaj

ą

 si

ę

 du

Ŝ

y, rozło

Ŝ

ony równomiernie nacisk (np. nacisk gruntu 

na  podstaw

ę

  fundamentu),  albo  efekty  reakcji  lub  obci

ąŜ

enia  wewn

ą

trz  obszaru  ograniczonego 

obwodem oddalonym o 

2d

  od pola obci

ąŜ

enia, to nale

Ŝ

y wzi

ąć

 pod uwag

ę

 obwód kontrolny le

Ŝą

cy w 

odległo

ś

ci mniejszej ni

Ŝ

 

2d

 od tego pola. 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

Rysunek 6.13: Typowe, podstawowe obwody kontrolne wokół pól obci

ąŜ

enia 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Rysunek 6.14: Obwód kontrolny w pobli

Ŝ

u otworu 

 

 
(3) 

Je

Ŝ

eli  pole  obci

ąŜ

enia  le

Ŝ

y  blisko  otworów  i  najmniejsza  odległo

ść

  od  obwodu  kontrolnego  do 

kraw

ę

dzi otworu nie przekracza 

6d

, to cz

ęść

 obwodu kontrolnego, zawart

ą

 mi

ę

dzy dwiema uko

ś

nymi 

liniami  biegn

ą

cymi  od 

ś

rodka  pola  obci

ąŜ

enia  do  zewn

ę

trznej  kraw

ę

dzi  otworu,  uwa

Ŝ

a  si

ę

  za 

nieskuteczn

ą

  (patrz Rysunek 6.14). 

 
(4) 

Gdy  pole  obci

ąŜ

enia  le

Ŝ

y  blisko  kraw

ę

dzi  lub  naro

Ŝ

a  płyty,  to  nale

Ŝ

y  przyj

ąć

  obwód  kontrolny 

jak na Rysunku 6.15, je

Ŝ

eli doprowadzi to do obwodu mniejszego (wył

ą

czaj

ą

c nie podparte brzegi) ni

Ŝ

 

wyznaczony z (1) i (2) powy

Ŝ

ej. 

 
(5) 

Je

Ŝ

eli pole obci

ąŜ

enia znajduje si

ę

 blisko kraw

ę

dzi lub naro

Ŝ

a, tzn. w odległo

ś

ci mniejszej ni

Ŝ

 

d

to nale

Ŝ

y zawsze zastosowa

ć

 specjalne zbrojenie kraw

ę

dzi, patrz. 9.3.1.4. 

 

(6) 

Przekrojem  kontrolnym  jest  przekrój  maj

ą

cy  wysoko

ść

  u

Ŝ

yteczn

ą

 

d

,  rozci

ą

gaj

ą

cy  si

ę

  wzdłu

Ŝ

 

obwodu  kontrolnego.  W  płytach  o  stałej  grubo

ś

ci  przekrój  kontrolny  jest  prostopadły  do 

ś

rodkowej 

powierzchni płyty. W płytach i fundamentach o zmiennej grubo

ś

ci, innych ni

Ŝ

 fundamenty schodkowe, 

za wysoko

ść

 u

Ŝ

yteczn

ą

 mo

Ŝ

na przyj

ąć

 wysoko

ść

 na obwodzie pola obci

ąŜ

enia, jak na Rysunku 6.16.   

 

(7) 

Dalsze obwody 

u

i 

wewn

ą

trz i na zewn

ą

trz podstawowego pola kontrolnego powinny mie

ć

 ten 

sam kształt co podstawowy obwód  kontrolny. 

b

b

 u

 u

 u

A - otwór 

 

l

1

 ≤ l

l

1

 > l

2

1

l

l

 

background image

 

 
 
 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Rysunek 6.15: Podstawowe obwody kontrolne dla pól obci

ąŜ

enia poło

Ŝ

onych blisko kraw

ę

dzi 

lub naro

Ŝ

a  

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Rysunek 6.16:  Wysoko

ść

 przekroju kontrolnego w stopie fundamentowej o zmiennej 

wysoko

ś

ci 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 
 
 
 
 
 

Rysunek 6.17: Płyta oparta na głowicy szerszej ni

Ŝ

 słup,  

l

H

  

2h

H

 

 
(8) 

W  płytach  opartych  na  okr

ą

głych  głowicach  słupów,  w  których

  l

H

 < 2h

H   

(Rysunek  6.17), 

sprawdzenie  napr

ęŜ

e

ń

  stycznych  przy  przebiciu  zgodnie  z  6.4.3  jest  potrzebne  tylko  w  przekroju 

kontrolnym,  le

Ŝą

cym  na  zewn

ą

trz  czoła  słupa.  Odległo

ść

  tego  przekroju  od 

ś

rodka  słupa 

r

cont

 

mo

Ŝ

na 

obliczy

ć

 ze wzoru  

r

cont

 = 2d + l

H 

 + 0,5

 

 

 

 

(6.33)

 

w którym: 

l

H

 

jest odległo

ś

ci

ą

 od kraw

ę

dzi słupa do kraw

ę

dzi jego głowicy,  

c 

jest 

ś

rednic

ą

 słupa. 

 A  - pole obci

ąŜ

enia 

θ

 

 arctan (1/2) 

 

u

u

u

l

H

 < 2,0h

 

r

cont 

 

r

cont 

  A  - podstawowy przekrój kontrolny 
 
  B  - pole obci

ąŜ

onej powierzchni 

A

load

 

l

H

 < 2,0h

h

h

background image

 
Dla słupa prostok

ą

tnego z prostok

ą

tn

ą

 głowic

ą

 z

 l

h

 < 2h

H

  

(Rysunek 6.17), maj

ą

c

ą

 wymiary

 l

1

 

i

 l

2

,    

l

1

 = c

1

 + 2l

H1

  

 

l

2

 = c

2

 + 2l

H2

  

 

l

1

 

 l

2

 

warto

ść

 r

cont

 

mo

Ŝ

na przyj

ąć

 jako mniejsz

ą

 z

  

2

1

56

,

0

2

l

l

d

r

cont

+

=

 

 

 

 

 

(6.34)

 

oraz  

r

cont

  = 2d + 0,69l

1

.  

 

 

 

             (6.35)

 

 

(9)  

Je

Ŝ

eli

  l

H

  > 2h

H

 

(patrz  Rysunek  6.18),  to  w  płytach  z  głowicami  nale

Ŝ

y  sprawdza

ć

  przekroje 

kontrolne le

Ŝą

ce zarówno w głowicach,  jak i płycie. 

  
(10)  Punkty  6.4.2  i  6.4.3  stosuje  si

ę

  tak

Ŝ

e  przy  sprawdzaniu  głowicy  słupa,  podstawiaj

ą

c

  d

H

  na 

miejsce 

d 

 według Rysunku 6.18

.  

 

(11)  Odległo

ś

ci  od 

ś

rodka  słupa  do  przekrojów  kontrolnych  w  słupach  okr

ą

głych  (Rysunek  6.18) 

mo

Ŝ

na przyjmowa

ć

 jako: 

r

cont,ext   

=  l

H

 + 2d + 0,5c   

 

 

 

 

(6.36)

  

 

r

cont,int

  =  2(d+h

H

) + 0,5c.  

 

 

 

 

(6.37)

  

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

Rysunek 6.18: Płyta oparta na głowicy szerszej ni

Ŝ

 słup,  

l

H

 > 2(d+h

H

 
 
6.4.3 Obliczanie na 

ś

cinanie przy przebiciu 

 

(1)P   Metoda oblicze

ń

 ze wzgl

ę

du na 

ś

cinanie przy przebiciu opiera si

ę

 na sprawdzaniu 

ś

cinania na 

obwodzie  słupa  i  na    podstawowym  obwodzie  kontrolnym  u

1

.  Je

Ŝ

eli  zbrojenie  na 

ś

cinanie  jest 

potrzebne, to nale

Ŝ

y  znale

źć

 taki dalszy obwód

 u

out,ef 

(patrz Rysunek 6.22), poza którym zbrojenie na 

ś

cinanie nie jest ju

Ŝ

 wymagane. Definiuje si

ę

 nast

ę

puj

ą

ce graniczne napr

ęŜ

enia styczne (MPa) wzdłu

Ŝ

 

przekrojów kontrolnych:  

v

Rd,c 

  

jest obliczeniow

ą

 wytrzymało

ś

ci

ą

 na 

ś

cinanie płyty bez zbrojenia na przebicie wzdłu

Ŝ

 

rozwa

Ŝ

anego przekroju kontrolnego, 

 v

Rd,cs

 

jest obliczeniow

ą

 wytrzymało

ś

ci

ą

 na 

ś

cinanie płyty ze zbrojeniem na przebicie wzdłu

Ŝ

 

rozwa

Ŝ

anego przekroju kontrolnego,  

v

Rd,max

  

jest  obliczeniow

ą

,  maksymaln

ą

  wytrzymało

ś

ci

ą

  na 

ś

cinanie  wzdłu

Ŝ

  rozwa

Ŝ

anego 

przekroju kontrolnego. 

A

   

- podstawowy przekrój kontrolny 

       dla słupów okr

ą

głych 

B  - pole obci

ąŜ

enia 

A

load 

l

H

 < 2(d + h

H

l

H

 < 2(d + h

H

h

H

 

 r

cont,ext 

h

H

 

d

H

 

d

H

 

 r

cont,ext 

 r

cont,int 

 r

cont,int 

 d 

 d 

background image

 
 (2) 

Nale

Ŝ

y spełni

ć

 nast

ę

puj

ą

ce wymagania: 

(a)  na obwodzie słupa lub na obwodzie powierzchni obci

ąŜ

enia napr

ęŜ

enie styczne 

v

Ed

 

nie powinno przekracza

ć

 maksymalnego napr

ęŜ

enia stycznego przy przebiciu 

v

Ed

  < v

Rd,max

 

(b)  je

Ŝ

eli

     v

Ed

 < v

Rd,c

 

, to zbrojenie na przebicie nie jest konieczne, 

 

(c)  je

Ŝ

eli w rozwa

Ŝ

anym przekroju kontrolnym

 v

Ed

 

przekracza

 v

Rd,c

, to nale

Ŝ

y zastosowa

ć

 

zbrojenie na przebicie zgodnie z 6.4.5. 

 

(3)      Je

Ŝ

eli reakcja podpory jest przyło

Ŝ

ona mimo

ś

rodowo w stosunku do obwodu kontrolnego, to 

maksymalne napr

ęŜ

enie styczne mo

Ŝ

na oblicza

ć

 ze wzoru  

d

u

V

v

i

Ed

Ed

β

=

 

 

 

 

 

 

(6.38)

 

w którym  

d 

jest 

ś

redni

ą

 wysoko

ś

ci

ą

 u

Ŝ

yteczn

ą

 płyty - mo

Ŝ

na przyj

ąć

 d = 0,5(d

z

 + d

y

)  (d

z

 

i

 d

y

 

oznaczaj

ą

 

tu  wysoko

ś

ci u

Ŝ

yteczne w kierunkach 

z 

i

 y

 zale

Ŝ

ne od zbrojenie podłu

Ŝ

nego w przekroju 

kontrolnym), 

u

i

 

jest długo

ś

ci

ą

 rozwa

Ŝ

nego przekroju kontrolnego,

 

β

 

oblicza si

ę

 ze wzoru

 

1

1

1

W

u

V

M

k

Ed

Ed

+

=

β

  

 

 

 

 

(6.39)

 

w którym:  

u

1

 

jest długo

ś

ci

ą

 podstawowego obwodu kontrolnego, 

k 

jest  współczynnikiem  zale

Ŝ

nym  od  stosunku  wymiarów

  c

1

 

i

  c

2

 

słupa;  warto

ść

 

k  jest 

funkcj

ą

 

stosunku 

niezrównowa

Ŝ

onych 

momentów 

przenoszonych 

przez 

nierównomierne 

ś

cinanie i przez zginanie oraz skr

ę

canie (patrz Tablica 6.1),  

W

1

 

odpowiada  rozkładowi  napr

ęŜ

e

ń

  stycznych  przedstawionemu  na  Rysunku  6.19  i  jest 

funkcj

ą

   podstawowego obwodu kontrolnego

 u

1

  

dl

e

W

u

=

1

0

1

 

 

 

 

 

(6.40)

 

dl

 

przyrost długo

ś

ci obwodu, 

e

         

odległo

ść

 dl 

od osi, wzgl

ę

dem której wyst

ę

puje zginanie momentem 

M

Ed

 

 

Tablica 6.1: Warto

ś

ci

 k 

dla prostok

ą

tnych pól obci

ąŜ

enia 

 

c

1

/c

2

 

 0,5 

1,0 

2,0 

 3,0 

0,45 

0,60 

0,70 

0,80 

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
Rysunek 6.19: Rozkład napr

ęŜ

e

ń

 stycznych wywołany niezrównowa

Ŝ

onym momentem 

w poł

ą

czeniu płyty ze słupem wewn

ę

trznym 

 

c

c

2

2

background image

Je

Ŝ

eli słup jest prostok

ą

tny, to

 W

1

 

oblicza si

ę

 ze wzoru

 

1

2

2

2

1

2

1

1

2

16

4

5

,

0

c

d

d

d

c

c

c

c

W

π

+

+

+

+

=

   

 

 

(6.41)

 

w którym:  

c

 

 

oznacza wymiar słupa równoległy do mimo

ś

rodu obci

ąŜ

enia, 

c

2

 

 

oznacza wymiar słupa prostopadły do mimo

ś

rodu obci

ąŜ

enia.  

 
 
Do wewn

ę

trznych słupów okr

ą

głych stosuje si

ę

 wzór 

d

D

e

4

6

,

0

1

+

+

=

π

β

 

 

 

 

 

(6.42)

 

w którym

 

jest 

ś

rednic

ą

 słupa.

 

 

Do wewn

ę

trznych słupów prostok

ą

tnych, w których obci

ąŜ

enie działa mimo

ś

rodowo wzgl

ę

dem obu osi 

przekroju, mo

Ŝ

na stosowa

ć

 przybli

Ŝ

enie 

2

2

8

,

1

1



+





+

=

y

z

z

y

b

e

b

e

β

 

 

 

 

 

(6.43)

 

w którym:  

e

y

 

i

 e

z

 

oznaczaj

ą

  mimo

ś

rody

  M

Ed

/V

Ed

 

odpowiednio wzdłu

Ŝ

 osi

 y 

i

 z,  

b

y

 

b

z 

  

oznaczaj

ą

 wymiary obwodu kontrolnego (Rysunek 6.13). 

 

Uwaga: Warto

ść

 e

y

 

oblicza si

ę

 na podstawie momentu wzgl

ę

dem osi

 z

a

 e

z

 

- momentu wzgl

ę

dem osi

 y

 

(2) 

W poł

ą

czeniach słupów naro

Ŝ

nych z płyt

ą

, w których mimo

ś

ród prostopadły do kraw

ę

dzi płyty 

(wynikaj

ą

cy z momentu wzgl

ę

dem osi równoległej do kraw

ę

dzi płyty) le

Ŝ

y we wn

ę

trzu płyty i w których 

nie wyst

ę

puje mimo

ś

ród równoległy do kraw

ę

dzi, sił

ę

 przebijaj

ą

c

ą

 mo

Ŝ

na uwa

Ŝ

a

ć

 za równomiernie 

rozło

Ŝ

on

ą

 wzdłu

Ŝ

 obwodu kontrolnego

 u

1*

, jak na Rysunku 6.20(a).

  

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

a)  słup kraw

ę

dziowy

   

 

b) słup naro

Ŝ

ny 

 

Rysunek 6.20: Zredukowany podstawowy obwód kontrolny 

u

1*

 

 

0,5c

2 

c

2 

c

1 

c

2 

0,5c

2 

c

2 

0,5c

0,5c

c

background image

 
Je

Ŝ

eli wyst

ę

puj

ą

 mimo

ś

rody w obu ortogonalnych kierunkach, to

 

β

 

mo

Ŝ

na oblicza

ć

 ze wzoru

 

par

e

W

u

k

u

u

1

1

1

1

*

+

=

β

 

 

 

 

 

(6.44)

 

w którym:  

u

1

 

oznacza podstawowy obwód kontrolny (patrz Rysunek 6.15), 

u

1*

 

oznacza zredukowany obwód kontrolny (patrz Rysunek 6.20(a)),  

e

par

 

oznacza mimo

ś

ród w kierunku równoległym do kraw

ę

dzi płyty, wynikaj

ą

cy z momentu 

wzgl

ę

dem osi prostopadłej do kraw

ę

dzi płyty, 

k 

mo

Ŝ

na okre

ś

li

ć

 z Tablicy 6.2 zast

ę

puj

ą

c stosunek

 c

1

/c

2

 

stosunkiem 

0,5c

1

/c

2

W

1

 

oblicza si

ę

 dla podstawowego obwodu

 u

1

 

(patrz Rysunek 6.13).

  

 

Do słupów prostok

ą

tnych jak Rysunku 6.20 (a) stosuje si

ę

 wzór  

2

2

1

2

1

2

2

1

+

8

+

4

+

+

25

,

0

=

c

d

π

d

d

c

c

c

c

W

 

 

 

(6.45)

 

Je

Ŝ

eli  mimo

ś

ród  prostopadły  do  kraw

ę

dzi  płyty  nie  le

Ŝ

y  w  jej  wn

ę

trzu,  to  obliczaj

ą

c  warto

ść

  W

1

,

 

mimo

ś

ród

 e 

nale

Ŝ

y odmierza

ć

 od 

ś

rodka ci

ęŜ

ko

ś

ci obwodu kontrolnego. 

 

  

 (5)  

Przyjmuje si

ę

Ŝ

e w poł

ą

czeniach słupów naro

Ŝ

nych z płyt

ą

, w których mimo

ś

ród prostopadły 

do kraw

ę

dzi płyty le

Ŝ

y we wn

ę

trzu płyty, siła przebijaj

ą

ca jest równomiernie rozło

Ŝ

ona wzdłu

Ŝ

 

zredukowanego obwodu kontrolnego

 u

1*

, jak na Rysunku 6.20 (b). Za warto

ść

 β 

mo

Ŝ

na wtedy 

przyjmowa

ć

 

 

*

1

1

u

u

=

β

 

 

 

 

 

(6.46)

 

Je

Ŝ

eli mimo

ś

ród jest skierowany na zewn

ą

trz płyty, to stosuje si

ę

 wzór (6.39).  

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Rysunek 6.21N: Zalecane warto

ś

ci

 

ββββ

 

 
 

(6) 

Je

Ŝ

eli  poprzeczna  stateczno

ść

  konstrukcji  nie  zale

Ŝ

y  od  współpracy  płyty  i  słupów 

rozpatrywanych  jako  elementy  ramy,  to  do  układów,  w  których  przylegaj

ą

ce  do  siebie  prz

ę

sła  nie 

Ŝ

ni

ą

 si

ę

 długo

ś

ciami o wi

ę

cej ni

Ŝ

 25%, mo

Ŝ

na stosowa

ć

 przybli

Ŝ

one warto

ś

ci

 

β

.  

 

Uwaga: Warto

ś

ci

 

β

 

do stosowania w kraju mog

ą

 by

ć

 podane w Zał

ą

czniku krajowym. Warto

ś

ci zalecane 

podano na  Rysunku 6.21N. 

 

 

A - słup wewn

ę

trzny 

 
B  - słup kraw

ę

dziowy 

 
C - słup naro

Ŝ

ny 

 β = 1,5 

  

β = 1,4 

  

β =1,15 

 

background image

(7) 

Zmniejszania  siły  poprzecznej  według  6.2.2(6)  i  6.2.3(8)  (zwi

ą

zanego  z  obci

ąŜ

eniami 

skupionymi przyło

Ŝ

onymi w pobli

Ŝ

u podpór) nie stosuje si

ę

 do płaskich płyt opartych na słupach. 

  

(8) 

Sił

ę

  przebijaj

ą

c

ą

  V

Ed 

w  płytach  fundamentowych  mo

Ŝ

na  zmniejszy

ć

  uwzgl

ę

dniaj

ą

c  korzystne 

działanie reakcji podło

Ŝ

a gruntowego.

  

 

(9) 

Pionow

ą

 składow

ą

 V

pd

 

siły w uko

ś

nych ci

ę

gnach spr

ęŜ

aj

ą

cych przecinaj

ą

cych przekrój kontrolny 

mo

Ŝ

na uwzgl

ę

dnia

ć

 jako oddziaływanie korzystne, gdy jest to istotne. 

 

 

6.4.4 No

ś

no

ść

 na 

ś

cinanie przy przebiciu płyt i stóp fundamentowych bez zbrojenia na 

ś

cinanie  

 
(1) 

No

ś

no

ść

  na 

ś

cinanie  płyty  nale

Ŝ

y  sprawdza

ć

  w  podstawowym  przekroju  kontrolnym  według 

6.4.2. Obliczeniow

ą

 wytrzymało

ść

 na  

ś

cinanie przy przebiciu okre

ś

la wzór 

(

)

cp

ck

l

c

Rd

c

Rd

k

f

k

C

v

σ

ρ

1

3

1

,

,

100

+

=

lecz nie mniej ni

Ŝ

  

)

(

1

min

cp

k

v

σ

+

    

(6.47)

 

w którym: 

  

f

ck

  

jest wyra

Ŝ

one jest w MPa, 

d

k

200

1

+

=

lecz nie wi

ę

cej ni

Ŝ

 2,0 (

d

 podstawia si

ę

 w mm), 

lz

ly

l

ρ

ρ

ρ

=

lecz nie wi

ę

cej ni

Ŝ

 0,02,

 

ρ

ly

ρ

lz

  

odnosz

ą

 si

ę

 do rozci

ą

ganego zbrojenia płyty, maj

ą

cego przyczepno

ść

 do betonu, 

odpowiednio  w  kierunkach

  y 

i

  z

warto

ś

ci 

ρ

ly

 

i

 

ρ

lz

 

nale

Ŝ

y  oblicza

ć

  jako  warto

ś

ci 

ś

rednie na odcinku równym szeroko

ś

ci słupa zwi

ę

kszonej o

 3d 

po ka

Ŝ

dej stronie. 

 

Napr

ęŜ

enie

 σ

cp

 

wyznacza si

ę

 ze wzoru

 

σ

cp 

= 0,5(

σ

cy

 + 

σ

cz

w którym: 

σ

cy

,

 

σ

cz

 

s

ą

  napr

ęŜ

eniami  normalnymi  w  betonie  (dodatnimi  przy 

ś

ciskaniu,  w  MPa) 

w przekroju krytycznym w kierunkach

 y i z,  

cy

y

Ed

cy

A

N

,

=

σ

 

 

cz

z

Ed

cy

A

N

,

=

σ

 

N

Ed,y

N

Ed,z

  

s

ą

  siłami  podłu

Ŝ

nymi  zebranymi  z  całej  szeroko

ś

ci  prz

ę

sła  dla  słupów 

wewn

ę

trznych i siłami podłu

Ŝ

nymi zebranymi z szeroko

ś

ci przekroju kontrolnego 

dla  słupów  kraw

ę

dziowych;  siła  mo

Ŝ

e  by

ć

  wywołana  obci

ąŜ

eniem  lub 

spr

ęŜ

eniem,  

A

c

 

oznacza pole przekroju betonu odpowiadaj

ą

ce okre

ś

leniu

 N

Ed

 

Uwaga: Warto

ś

ci

 C

Rd,c 

, v

min

 

i

 k

1

 

do stosowania w kraju mog

ą

 by

ć

 podane w Zał

ą

czniku krajowym. Zalecan

ą

 

warto

ś

ci

ą

  C

Rd,c 

jest 

 0,18/

γ

c

,  v

min

 

jest okre

ś

lone przez wyra

Ŝ

enie (6.3N), a

 k

= 0,1. 

 
 

(2) 

 No

ś

no

ść

  fundamentów  słupów  na  przebicie  (przez 

ś

cinanie)  nale

Ŝ

y  sprawdza

ć

  na  obwodach 

kontrolnych  le

Ŝą

cych w granicach

 2d 

od skraju słupa.   

 

W przypadku obci

ąŜ

enia działaj

ą

cego osiowo sił

ę

 netto wyznacza si

ę

 ze wzoru 

V

Ed,red  

=  V

Ed

 - 

V

Ed

  

 

 

 

 

(6.48)

 

w którym: 

V

Ed 

    

 

jest przyło

Ŝ

on

ą

 sił

ą

 

ś

cinaj

ą

c

ą

,  

V

Ed

 

jest sił

ą

 netto skierowan

ą

 ku górze, działaj

ą

c

ą

 w granicach rozwa

Ŝ

anego obwodu 

kontrolnego,  tzn.  sił

ą

  wywołan

ą

  przez  działaj

ą

cy  na  fundament  nacisk  gruntu  

pomniejszon

ą

 o ci

ęŜ

ar własny fundamentu.

 

background image

 
Ś

rednie  napr

ęŜ

enie  styczne  w  przekroju  kontrolnym

  v

Ed

 

i  napr

ęŜ

enie  graniczne

  v

Rd

 

oblicza  si

ę

  ze 

wzorów

  

 

 

 

 

 

d

u

V

v

red

Ed

Ed

,

=

 

 

 

 

 

 

(6.49)

 

(

)

a

d

f

k

C

v

ck

c

Rd

Rd

2

100

3

1

,

ρ

=

lecz nie mniej ni

Ŝ

 

a

d

v

2

min

 

 

 

(6.50)

 

w których:  

a 

oznacza odległo

ść

 od skraju słupa do rozwa

Ŝ

anego obwodu kontrolnego, 

C

Rd,c 

 

jest okre

ś

lone w 6.4.4(1), 

v

min

 

jest okre

ś

lone w 6.4.4(1), 

k         

jest okre

ś

lone w 6.4.4(1). 

 

Przy obci

ąŜ

eniu mimo

ś

rodowym stosuje si

ę

 wzór 



+

=

W

V

u

M

k

d

u

V

v

red

Ed

Ed

red

Ed

Ed

,

,

1

 

 

 

 

 

(6.51)

 

w którym

 k 

jest okre

ś

lone w 6.4.3(3) lub 6.4.3 (4), a

 W 

podobnie jak

 W

1

,

 

lecz dla obwodu

 u.  

 
 

6.4.5 No

ś

no

ść

 na 

ś

cinanie przy przebiciu płyt i stóp fundamentowych ze zbrojeniem na 

ś

cinanie 

  

(1)     Zbrojenie na 

ś

cinanie – je

ś

li jest potrzebne – nale

Ŝ

y oblicza

ć

 na podstawie wzoru (6.52)  

α

sin

1

5

,

1

75

,

0

1

,

,

,

d

u

f

A

s

d

v

v

ef

ywd

sw

r

c

Rd

cs

Rd

+

=

   

 

 

(6.52)

  

w którym:  

A

sw

 

oznacza pole powierzchni jednego obwodu zbrojenia na 

ś

cinanie dookoła słupa (mm

2

),

  

s

r

 

oznacza promieniowy rozstaw obwodów zbrojenia na 

ś

cinanie,  

f

ywd,ef

 

oznacza

 

efektywn

ą

 wytrzymało

ść

 obliczeniow

ą

 zbrojenia na 

ś

cinanie przy przebiciu, 

zgodnie z wzorem: 

  

   

 f

ywd,ef

 = 250 + 0,25d

lecz nie wi

ę

cej ni

Ŝ

 f

ywd

 (MPa) 

oznacza  

ś

redni

ą

 z wysoko

ś

ci u

Ŝ

ytecznych dwóch ortogonalnych kierunków (w mm),

 

α

 

oznacza k

ą

t mi

ę

dzy zbrojeniem na 

ś

cinanie i płaszczyzn

ą

 płyty. 

 
Je

Ŝ

eli zbrojenie na 

ś

cinanie składa si

ę

 z pr

ę

tów odgi

ę

tych rozmieszczonych wzdłu

Ŝ

 jednej tylko linii, to

 

stosunkowi 

d/s

r

 

w wyra

Ŝ

eniu (6.52) mo

Ŝ

na nada

ć

 warto

ść

 0,67.   

 

(2) 

Wymagania konstrukcyjne dotycz

ą

ce zbrojenia na 

ś

cinanie przy przebiciu podano w 9.4.3.  

 

(3) 

W obszarze przylegaj

ą

cym do słupa powinna by

ć

 spełniona nierówno

ść

 

max

,

0

Rd

Ed

Ed

v

d

u

V

v

= β

 

 

 

 

(6.53)

 

w której:  

dla słupa wewn

ę

trznego

    

 

  u

oznacza długo

ść

 obwodu słupa,

 

dla słupa kraw

ę

dziowego

 

 

u

0

 = c

2

 + 3d

lecz nie wi

ę

cej ni

Ŝ

  (c

2

 + 2c

1

),  

dla słupa naro

Ŝ

nego

  

 

u

= 3d

lecz nie wi

ę

cej ni

Ŝ

  (c

c

2

),  

c

1

c

2

   

s

ą

 wymiarami słupa (Rysunek 6.20), 

ν

         patrz wyra

Ŝ

enie (6.6N)), 

β

         

patrz 6.4.3(3), (4) i (5).  

 

Uwaga: Warto

ść

 v

Rd,max

 

do stosowania w kraju mo

Ŝ

e by

ć

 podana w Zał

ą

czniku krajowym. Zalecan

ą

 

warto

ś

ci

ą

  jest

 0,5vf

cd

 

 

background image

(4) 

Długo

ść

  obwodu  kontrolnego 

u

out 

(lub 

u

out,ef

,

  patrz  Rysunek  (6.22)),  poza  którym  zbrojenie  na 

ś

cinanie nie jest wymagane, oblicza si

ę

 ze wzoru (6.54):  

d

v

V

u

c

Rd

Ed

ef

out

,

,

β

=

.   

 

 

 

 

(6.54)

 

Skrajny, zewn

ę

trzny obwód zbrojenia na 

ś

cinanie nale

Ŝ

y umie

ś

ci

ć

 w odległo

ś

ci  nie wi

ę

kszej ni

Ŝ

 kd 

od 

obwodu 

u

out

 

(lub

 u

out,ef

patrz Rysunek 6.22).  

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 

Rysunek 6.22: Obwody kontrolne przy słupach wewn

ę

trznych 

 
Uwaga
: Warto

ść

 

k

 do stosowania w kraju mo

Ŝ

e by

ć

 podana w Zał

ą

czniku krajowym. Zalecan

ą

 warto

ś

ci

ą

  

jest 1,5. 

 
(5) 

Je

Ŝ

eli jako zbrojenie na 

ś

cinanie stosuje si

ę

 wyroby firmowe, to warto

ść

 

V

Rd,cs

 

nale

Ŝ

y okre

ś

li

ć

 na 

podstawie bada

ń

, zgodnie z odpowiedni

ą

 Europejsk

ą

 Aprobat

ą

 Techniczn

ą

.  Patrz tak

Ŝ

e 9.4.3. 

 

 

A

  - 

obwód

 u

out

       

B

  - 

obwód 

u

out,ef

 

 B