2.  Aniony 

występujące  w  wodach  naturalnych  –  źródła  obecności,  występujące  stężenia, 

znaczenie. 

 

Aniony występujące w wodach to: Cl-, HCO3-, SO42-. 

to HCO3

-

, CO3

-2

, SO4

-2

, NO2

-

, NO3

-

, OH

-

, S

-2

, PO4

-3

 

 
Cl

-

 - jon chlorkowy, 

Jon  chlorkowy  jest  podstawowym  anionem  w  wodach;  w  wodzie 

morskiej  występuje  on  w 

przybliżeniu  1,9  %  (wagowym).  Chlorki  w  wodach  powierzchniowych  pochodzą  w  dużym  stopniu  z 
oceanów,  tj.  wędrują  do  atmosfery  i  wraz  z  deszczem  wracają  na  powierzchnię  ziemi.  Dużo  części 
chlorków pochodzi z wymywania skał i gleb. Ponadto chlorki SA doprowadzane do rzek ze ściekami 
przemysłowymi i komunalnymi a także w znacznym stopniu z wodami kopalnianymi. Chlorki występują 
w  wodach  głównie  jako  Cl-.  Mogą  też  tworzyć  kompleksy  np.  [FeCl],  [HgCl3].  Chlorki  Są  w  wodzie 
stabilne, nie po

dlegają przemianom chemicznym i biologicznym.  

Chlorki  są  podstawowym  anionem  w  wodach  powierzchniowych.  Ich  stężenia  są  zwykle 

mniejsze  niż  siarczanów  i  węglanów.  Stężenie  chlorków  nie  ulega  zmianie  w  typowym  procesie 
oczyszczania  ścieków,  także  stężenie  w  rzece  zależy  gównie  od  rozcieńczenia  ścieków  w  wodzie 
rzeki. 

Chlorki nadają wodzie słony smak. 

HCO3-

jon wodorowęglanowy 

 
Jon  powinien  być  jonem  dominującym  pod  względem  masy  w  mg/l  w  wodach  naturalnych.  Mają 
pochodzenie biochemiczne i geochemiczne. 
 
SO42-jon siarczanowy, 
 

Siarczany są anionem powszechnie występującym w wodach. Ich stężenie zwykle wynosi od 

10  do  80  mg/dm3  SO4-

.  Należą  one  wraz  z  chlorkiem  do  podstawowych  anionów  wód 

powierzchniowych.  Siarczany  dostają  się  do  wód  wskutek  wymywania  skał  i  gleb,  z  opadów 
atmosferycznych,  z  biochemicznego  utleniania  innych  form  siarki  oraz  ze  ściekami.  Siarczany 
występują w wodzie głównie jako swobodne aniony SO42-. W wodach z dużym stężeniem siarczanów 
mogą  tworzyć  się  kompleksy  z  kationami  Ca2+,  Mg2+,  Na+,  Fe2+,  Fe3+,  Mn2+.  Siarczany  są  w 
wodzie  bardzo  stabilne.  W  warunkach  beztlenowych  mogą  podlegać  biochemicznej  redukcji  do 
siarkowodoru. Stężenia siarczanów w wodach powierzchniowych w zależności od ich rodzaju wahają 
się  od  kilku  do  kilku  tysięcy  mg/dm3  SO4-.  Przy  bardzo  wysokich  stężeniach  mogą  zmienić  smak 
wody.                        

m

2

4

2

2

(

)

a

onifikacja

nitryfikacja

org

N

NO

NH

NO

denitryfikacja

N

syntezabiomasy

asymilacja biosynteza































