background image

Fundamentowanie – ćwiczenia, WILiŚ, Budownictwo – I st., sem. IV 

Zadania przykładowe do kolokwium nr 2 

 

Zad. 1.1. Określić nośność na wciskanie pobocznicy N

s

 

pala wierconego przedstawionego na rysunku obok. 
Nie liczyć tarcia negatywnego gruntu wzdłuż 
pobocznicy pala. Przyjąć współczynnik m = 1.0. 
Dane: 
 - współczynniki technologiczne: S

p

 = 1.0, S

s

 = 0.8 

 - opory dla P

d

:  

      I

D

 = 0.33 

→ t

(n)

 = 31 kPa,  

        I

D

 = 0.67 

→ t

(n)

 = 62 kPa, 

- opory dla P

r

:  

      I

D

 = 0.67 

→ t

(n)

 = 74 kPa,  

        I

D

 = 1.0 

→ t

(n)

 = 132 kPa, 

 

Odp.:  N

s

 = 414 kN 

 
Zad. 1.2. Określić nośność podstawy N

p

 pala 

wierconego przedstawionego na rysunku obok. Nie 
liczyć tarcia negatywnego. Przyjąć współczynnik m 
= 1.0. 
Dane: 
 - współczynniki technologiczne: S

p

 = 1.0, S

s

 = 0.8 

 - opory dla P

r

:  

 

      I

D

 = 0.67 

→ q

(n)

 = 3600 kPa,  

 

      I

D

 = 1.00 

→ q

(n)

 = 5850 kPa,  

 

Odp.:  N

p

 = 489 kN

 

 
Zad. 1.3. Określić nośność na wciskanie N

t

 pala 

wbijanego, przedstawionego na rysunku obok. Nie 
liczyć tarcia negatywnego gruntu. 
Dane: 
 - współczynniki technologiczne: S

p

 = 1.2, S

s

 = 1.1 

 - opory dla P

d

:  

      I

D

 = 0.33 

→ t

(n)

 = 31 kPa, q

(n)

 = 1650 kPa 

        I

D

 = 0.67 

→ t

(n)

 = 62 kPa, q

(n)

 = 2700 kPa 

        I

D

 = 1.00 

→ t

(n)

 = 100 kPa, q

(n)

 = 4100 kPa 

 

 
 

Zad. 1.4.  Określić nośność na wyciąganie  N

w

 pala 

wbijanego, przedstawionego na rysunku obok.  
Dane: 
 - współczynniki technologiczne: S

p

 = 1.2, S

s

 = 1.1, S

w

 = 0.8 

 - opory dla P

d

:  

      I

D

 = 0.33 

→ t

(n)

 = 31 kPa, q

(n)

 = 1650 kPa 

        I

D

 = 0.67 

→ t

(n)

 = 62 kPa, q

(n)

 = 2700 kPa 

        I

D

 = 1.00 

→ t

(n)

 = 100 kPa, q

(n)

 = 4100 kPa 

Odp.:  N

w

 = 259 kN

 

 

Namuł 

γ’ =6 kN/m

3

D=0.5 m 

 0.00 

 -  2.0 

 -  14.0 

P

d

, I

D

=0.55 

γ’=10.5kN/m

3

 

 -  9.0 

Nasyp 

P

d

,  I

D

=0.35 

γ=17kN/m

3

 

 zwg 

P

r

, I

D

=0.75 

γ’=10.5 kN/m

3

 -  11.0 

Namuł 

γ’ =6 kN/m

3

 

D=0.5 m 

 0.00 

 -  2.5 

 -  13.0 

P

d

, I

D

=0.55 

γ’=10.5kN/m

3

 

 -  8.0 

Nasyp 

P

d

,  I

D

=0.35 

γ=17kN/m

3

 

 zwg 

P

r

, I

D

=0.75 

γ’=10.5 kN/m

3

 -  10.0 

Torf 

γ=13kN/m

3

 

D=0.4 m 

 

±  0.00 

 -  6.00 

 -  12.00 

P

d

I

D

=0.50 

γ=18kN/m

3

P

d

I

D

=0.70 

γ=19kN/m

3

 -  9.00 

Torf 

γ=13kN/m

3

D=0.4 m 

 

±  0.00 

 -  7.00 

 -  12.00 

P

d

I

D

=0.45 

γ=18kN/m

3

P

d

I

D

=0.75 

γ=19kN/m

3

 -  9.00 

background image

 

Zad. 2.1 Policzyć wartość siły  S w ściągu 

ścianki szczelnej przedstawionej na 
rysunku obok. Założyć schemat ścianki 
dołem utwierdzonej w gruncie. Dla 
uproszczenia przyjąć graniczne i poziome 
parcie oraz graniczny i poziomy odpór 
gruntu (

δ

a

 = 

δ

p

 = 0, 

η

 = 1). Obliczenia 

wykonać metodą analityczną uproszczoną 
dla charakterystycznych wartości 
parametrów i obciążeń. 

 

Odp.:  S = 53,4 kN/m

 

 
Zad. 2.2. Sprawdzić, czy wystarczające jest 

zagłębienie w gruncie ścianki szczelnej 
przedstawionej na rysunku obok. Założyć 
schemat  ścianki dołem wolno podpartej 

gruncie. Dla uproszczenia przyjąć 

graniczne i poziome parcie oraz graniczny 
i poziomy odpór gruntu (

δ

a

 = 

δ

p

 = 0, 

η

 = 1). 

Obliczenia wykonać metodą analityczną dla 
charakterystycznych wartości parametrów 
i obciążeń. 

Odp.:  

ΣM

A

(E

a

+E

w

) = 1395 kNm/m 

 

  

ΣM

A

(E

p

) = 1279 kNm/m < 

ΣM

A

(E

a

+E

w

  ścianka wbita za płytko

 

 

Zad. 2.3. Policzyć wartość maksymalnego 

momentu zginającego  M

max

 w ściance 

szczelnej przedstawionej na rysunku obok. 
Założyć schemat ścianki dołem wolno 
podpartej. Dla uproszczenia przyjąć 
graniczne i poziome parcie oraz graniczny 
i poziomy odpór gruntu (

δ

a

 = 

δ

p

 = 0, 

η

 = 1). 

Obliczenia wykonać metodą analityczną dla 
charakterystycznych wartości parametrów 
i obciążeń. Wartość siły w rozporze (R
została już wcześniej obliczona. 

 

Zad. 2.4. Zakładając schemat ścianki szczelnej 

dołem utwierdzonej w gruncie policzyć 
wartość maksymalnego momentu 
zginającego  M

1max

 w ściance. Dla 

uproszczenia przyjąć graniczne i poziome 
parcie oraz graniczny i poziomy odpór 
gruntu (

δ

a

 = 

δ

p

 = 0, 

η

 = 1). Obliczenia 

wykonać metodą analityczną dla 
charakterystycznych wartości parametrów 
i obciążeń. 

 Odp.:  M

1max

 = 83.8 kNm/m

 

P

d

φ = 31° 

γ=18kN/m

3

 

 

±  0.0

– 4.0

P

s

φ = 34° 

γ=18.5kN/m

3

 

γ’=10kN/m

3

 

zwg

 

-   1.0

 p = 15 kN/m

2

 

 -  2.0 

γ’=9kN/m

3

 

S = ?

P

d

φ = 30° 

γ=18kN/m

3

 

 

±  0.0

– 5.0

P

r

φ = 35° 

γ=18.5kN/m

3

 

γ’=11kN/m

3

 

zwg

 

 p = 10 kN/m

2

 

 -  2.5 

γ’=10kN/m

3

 

– 8.0

P

d

φ = 30° 

γ=18kN/m

3

 

-   8.5

±  0.0

–  5.0

P

d

φ = 30° 

γ’=10kN/m

3

zwg 

γ’=10kN/m

3

 

zw

R 

P

d

φ = 32° 

γ=18kN/m

3

 

-   5.5

±  0.0

–  3.5

P

d

φ = 32° 

γ’=10kN/m

3

zwg 

P

d

φ = 32° 

γ’=10kN/m

3

 

 –  2.0 

–  4.0

zw

R = 45 kN/m

p = 12 kN/m

2

 

background image

 
Zad. 3.1 Dobrać wartość  kąta tarcia 

wewnętrznego gruntu zasypowego dla płyty 
kotwiącej, tak aby miała ona wystarczającą 
nośność kotwiącą do przejęcia siły ze 
ściągu. Dla uproszczenia przyjąć graniczne 
i poziome parcie oraz odpór gruntu (

δ

a

 = 

δ

p

 

= 0, 

η

 = 1). Rozstaw płyt wynosi a = 2 m. 

Przyjąć 

β

 = 2. Przyjąć dla odporu 

współczynnik m = 0.8, a dla parcia m = 1.2. 
Obliczenia można wykonać metodą 
kolejnych przybliżeń lub metodą prób. 

 

Odp.:  

φ = 37°  →  S

max

 = 144,4 kN

 

 

Zad. 3.2. Wyznaczyć maksymalny rozstaw 

ściągów 

a

max

 zapewniający nośność 

zakotwienia w warunkach przedstawionych 
na rysunku. Dla uproszczenia przyjąć 
graniczne parcie i odpór gruntu 
(

δ

a

 

δ

p

 = 0)  oraz 

η

 = 1.  Współczynnik 

przestrzenności odporu przyjąć wg. 
zależności: 

β

=0,25H/h+1,81 (h – wysokość 

płyty,  H – zagłębienie spodu płyty poniżej 
poziomu terenu). Przyjąć dla odporu 
współczynnik m = 0.8, a dla parcia m = 1.2. 

 

Odp.:  S

max

 = 130,5 kN  

→  a

max

 = 2,6 m

 

 

Zad. 3.3. Dobrać wysokość h płyty kotwiącej, 

tak aby miała ona wystarczającą nośność 
kotwiącą do przejęcia siły ze ściągu. Dla 
uproszczenia przyjąć graniczny i poziomy 
odpór gruntu (

δ

p

 = 0, 

η

 = 1). Pominąć 

wpływ parcia gruntu za płytą. Rozstaw płyt 
wynosi  a = 2.2 m. Przyjąć 

β

 = 2 oraz 

współczynnik korekcyjny m = 0.8.  

Odp.:  h 

≥ 1,20 m

 

Zad. 4.1. Jaką maksymalną siłę  S

max

 można 

zadać na płytę kotwiącą  ściąg  ścianki 
szczelnej aby stateczność całego układu 

metodzie Kranza była zachowana? 

Obliczenia wykonać dla charakterystycz-
nych wartości parametrów i obciążeń. 
Przyjąć współczynnik korekcyjny m = 0.8.  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Opracował: 

 

 

 

 

 

 

 

 

dr inż. Adam Krasiński 

 

 

       Katedra 

Geotechniki, 

Geologii 

Bud. 

Morskiego 

PG 

 

S = 140 kN 

Po, 

φ = ? 

γ=18 kN/m

3

 

-   1.1

0.0

 -  0.5 

 -  1.7 

płyta 1.2 

× 1.2 m 

p = 10 kPa

 

S’ = 50 kN/m 

Ps, 

φ = 30° 

γ=18 kN/m

3

 

-   1.1

0.0

 -  0.5 

 -  1.7 

płyta 1.2 

× 1.2 m 

S’ = 60 kN/m 

Ps, 

φ = 33° 

γ=18 kN/m

3

-   1.1

0.0

płyta 1.2 m 

× h  

h/2 

h/2 

zwg

γ’=10 kN/m

3

 

P

g

φ = 15°, c=15 kPa

γ=20kN/m

3

 

 -  8.0

±  0.0

 – 6.0

 – 1.8 

L = 8 m 

F

E

a

 = 200 kN/m

E

1

=15 kN/m

S

max

 =