background image

Toczenie: 

 
Toczeniem 

nazywamy taki rodzaj obróbki skrawaniem, w którym ruch główny, obrotowy o 

prędkości vc wykonuje przedmiot obrabiany napędzany od wrzeciona tokarki (lub stołu w 
przypadku tokarek karuzelowych), a ruchy posuwowe, o prędkość vf, wykonują najczęściej 
jednoostrzowe narzędzia zwane nożami tokarskimi. 
 
Toczeniem osiąga się dokładności klasy 

IT 7-14 

i chropowatości 

Ra=0,32-20mm

Stosowane jest w produkcji od jednostkowej i masowej. 

 
Narzędzia składane: 

 
Narzędzia składane 
to takie, których ostrza stanowią wieloostrzowe, wymienne, mocowane 
mechanicznie płytki skrawające. 
 
Do zalet narzędzi składanych zaliczyć można: 

 

szybką wymianę stępionego ostrza, realizowaną przez obrót lub wymianę płytki, bez 
konieczności wymiany całego narzędzia, 

 

możliwość wymiany ostrza bez konieczności ponownego ustawiania narzędzia na 
wymiar, 

 

możliwość stosowania do jednej oprawki płytek wieloostrzowych: 

  różnorodnych kształtach powierzchni natarcia, 
  rożnych klasach dokładności wykonania, 

  płytek wykonanych z rożnych materiałów, w tym płytek ceramicznych, 

pokrywanych itp., 

 

możliwość uzyskiwania powtarzalnej geometrii i jakoś i ostrza po kolejnych 
wymianach płytek, co ma duże znaczenie nie tylko podczas kształtowego toczenia 
gwintów czy znormalizowanych kanałków ale także podczas toczenia punktowego, 
gdy wymagana jest duża powtarzalność i stabilne właściwości warstwy wierzchniej po 
obróbce, 

 

brak naprężeń lutowniczych w ostrzu, 

 

możliwość ograniczenia wielkości ostrzarni oraz powierzchni magazynowych 
narzędziowni, 

 

niższe koszty narzędziowe przypadające na jednostkę objętości zeskrawanego 
materiału, 

 
Do wad narzędzi składanych, 
w porównaniu do narzędzia jednolitych bądź tych, których 
ostrza są łączone w sposób trwały, są: 

 

mniejsza sztywność, wytrzymałość, pewność mocowania ostrza w korpusie narzędzia, 

 

większy koszt narzędzia, 

 
Toczenie stożków: 

1. Nożami kształtowymi z kątem przystawienia głównej krawędzi skrawającej 

równym połowie kąta wierzchołkowego stożka. Odbywa się ono z posuwem poprzecznym 
lub wzdłużnym. Długość głównej krawędzi skrawającej powinna być większa od długości 
tworzącej stożka. Metoda ma zastosowanie do toczenia stożków o długości do 30mm. 

2. Z użyciem skręconych sanek narzędziowych używamy gdy tworząca jest krótsza 

a niżeli całkowity przesuw sanek tokarki, ten sposób można stosować również podczas 
wytaczania otworów stożkowych. 

background image

3. Z przesuniętym konikiem, toczenie takich stożków odbywa się z posuwem 

mechanicznym. Metodą tą wykonuje się długie zewnętrzne powierzchnie stożkowe o 
niewielkim kącie wierzchołkowym. 

4. Za pomocą liniału wchodzącego w skład normalnego wyposażenia tokarki 

wykonuje się stożki długie zewnętrzne i wewnętrzne o kącie wierzchołkowym do 40

5. Za pomocą kopiału mechanicznego. 
6. Za pomocą układu CNC i interpolacji liniowej. 

 

 
Mocowanie przedmiotów na tokarkach: 

 
Mocowanie przedmiotów na tokarkach 
może się odbywać: 
-1.w uchwytach: 

- samocentrujących (2- , 3- , 4-roszczękowych) 
- niesamocentrujących (4-szczękowych) 

- w uchwycie z podparciem w kle 
- w kłach 
- na trzpieniach: 

- stałych 
- rozprężnych 

- z użyciem podtrzymek: 

- stałych 
- ruchomych 

- na tarczach tokarskich 
- w tulejkach zaciskowych 
- w przyrządach specjalnych.