Egzamin ustny na uprawnienia budowlane w specjalności  K-B   

PRZYKŁADOWE    PYTANIA 

 

1.

 

Uprawnienia i obowiązki kierownika budowy- PB Art. 22 

Do podstawowych obowiązków kierownika budowy należy:   

1) protokolarne przejęcie od inwestora i odpowiednie zabezpieczenie terenu budowy wraz ze  

znajdującymi  się  na  nim  obiektami  budowlanymi,  urządzeniami  technicznymi  i  stałymi 

punktami  osnowy  geodezyjnej  oraz  podlegającymi  ochronie  elementami  środowiska 

przyrodniczego i kulturowego;    

2) prowadzenie dokumentacji budowy;    

3)  zapewnienie geodezyjnego wytyczenia obiektu oraz zorganizowanie budowy i kierowanie  

budową  obiektu  budowlanego  w  sposób  zgodny  z  projektem  i  pozwoleniem  na  budowę, 

przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, oraz przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy;   

3a)  koordynowanie realizacji zadań zapobiegających zagrożeniom bezpieczeństwa i ochrony  

zdrowia:    

a)  przy  opracowywaniu  technicznych  lub  organizacyjnych  założeń  planowanych  robót 

budowlanych  lub  ich  poszczególnych etapów,  które mają  być  prowadzone  jednocześnie  lub 

kolejno,    

b) przy planowaniu czasu wymaganego do zakończenia robót budowlanych lub ich  

poszczególnych etapów;    

3b)  koordynowanie działań zapewniających przestrzeganie podczas wykonywania robót  

budowlanych  zasad  bezpieczeństwa  i  ochrony  zdrowia  zawartych  w  przepisach,  o  których 

mowa w art. 21a ust. 3, oraz w planie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia;   

3c)  wprowadzanie niezbędnych zmian w informacji, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, 

oraz  w  planie  bezpieczeństwa  i  ochrony  zdrowia,  wynikających  z  postępu  wykonywanych 

robót  

budowlanych;    

3d)  podejmowanie niezbędnych działań uniemożliwiających wstęp na budowę osobom  

nieupoważnionym;   

4)  wstrzymanie  robót  budowlanych  w  przypadku  stwierdzenia  możliwości  powstania 

zagrożenia oraz bezzwłoczne zawiadomienie o tym właściwego organu;    

5) zawiadomienie inwestora o wpisie do dziennika budowy dotyczącym wstrzymania robót  

budowlanych z powodu wykonywania ich niezgodnie z projektem;    

6) realizacja zaleceń wpisanych do dziennika budowy;    

7)  zgłaszanie  inwestorowi  do  sprawdzenia  lub  odbioru  wykonanych  robót  ulegających 

zakryciu  bądź  zanikających  oraz  zapewnienie  dokonania  wymaganych  przepisami  lub 

ustalonych  w  umowie  prób  i  sprawdzeń  instalacji,  urządzeń  technicznych  i  przewodów 

kominowych przed zgłoszeniem obiektu budowlanego do odbioru;    

8) przygotowanie dokumentacji powykonawczej obiektu budowlanego;    

9) zgłoszenie obiektu budowlanego do odbioru odpowiednim wpisem do dziennika budowy 

oraz  uczestniczenie  w  czynnościach  odbioru  i  zapewnienie  usunięcia  stwierdzonych  wad,  a 

także przekazanie inwestorowi oświadczenia, o którym mowa w art. 57 ust. 1 pkt 2.    

 

Art. 23. Kierownik budowy ma prawo:   

1)  występowania  do  inwestora  o  zmiany  w  rozwiązaniach  projektowych,  jeżeli  są  one 

uzasadnione  koniecznością  zwiększenia  bezpieczeństwa  realizacji  robót  budowlanych  lub 

usprawnienia procesu budowy;    

2) ustosunkowania się w dzienniku budowy do zaleceń w nim zawartych. 

2.

 

Kontrole w obiektach budowlanych 

Okresowa kontrola raz w roku polega na sprawdzeniu stanu technicznej:  

a. elementów budynku, budowli i instalacji narażonych na szkodliwe wpływy atmosferyczne               

i niszczące działanie czynników występujących podczas użytkowania obiektu, 

b. instalacji urządzeń służących ochronie środowiska,  

c. instalacji gazowych oraz przewodów kominowych. 

Okresowa kontrola raz na 5 lat polega na sprawdzeniu: stanu technicznego i przydatności do 

użytkowej    obiektu  budowlanego,  estetyki  obiektu  oraz  jego  otoczenia,  oraz  również  na 

badaniu  instalacji  elektrycznej  i  piorunochronowej  w  zakresie  stanu:  sprawności  połączeń                

i  osprzętu,  zabezpieczeń  i  środków  ochrony  od  porażeń,  oporności  izolacji  przewodów, 

uziemienia instalacji i aparatów. 

3.

 

Wykopy bez podparcia lub rozparcia- kiedy mogą być wykonywane? 

Wykopy nieobudowane o ścianach pionowych albo o nachyleniu większym od  bezpiecznego, 

bez  podparcia  lub  rozparcia  mogą  być  wykonywane  w  skałach  lub  gruntach 

nienawodnionych, z wyjątkiem ekspansywnych iłów gdy teren nie jest osuwiskowy, gdy przy 

wykopie, pasie o szerokości  równej głębokości, naziom nie jest obciążony, głębokość wykopu 

nie przekracza: 

•

 

4,0 m – w skałach litych odspajanych mechanicznie 

•

 

1,0 m  - w rumoszach, zwietrzelinach, w skałach spękanych 

•

 

1,25 m – w gruntach spoistych i w mieszaninach frakcji piaskowej z iłową i pyłową  

ø≤10% (mało spoistych, takich jak piaski gliniaste, pyły, lessy, gliny zwałowe). 

Wykopy  ze  skarpami  o  bezpiecznym  nachyleniu  należy  wykonywać  wówczas,  gdy  nie  są 

spełnione warunki jw. i gdy nie przewiduje się podparcia lub rozparcia ścian. 

Jeżeli w projekcie nie ustalono inaczej, dopuszcza się stosowanie następujących bezpiecznych 

nachyleń skarp wykopów tymczasowych o głębokości do 4 m: 

•

 

1  :  0,5  -  w  iłach  i  mieszaninach  frakcji  iłowej  z  piaskową  i  pyłową,  zawierających 

powyżej 10% frakcji iłowej (zwięzłych i bardzo spoistych: iłach, glinach), w stanie co 

najmniej twardoplastycznym 

•

 

1 : 1 - w skałach spękanych i rumoszach zwietrzelinowych 

•

 

1  :  1,25  -  w  mieszaninach  frakcji  piaskowej  z  iłową  i  pyłową  o  IP10%  (mało 

spoistych,  takich  jak  piaski  gliniaste,  pyły,  lessy,  gliny  zwałowe)  oraz  w  rumoszach 

zwietrzelinowych zawierających powyżej 2 % frakcji iłowej (gliniastych) 

•

 

1 : 1,5 - w gruntach niespoistych oraz w gruntach spoistych w stanie plastycznym 

Nachylenie  skarp  wykopu  o  głębokości  większej  niż  4  m  należy  przyjmować  na  podstawie 

obliczeń stateczności skarpy. 

W  przypadku  wykopów  ze  skarpami  o  bezpiecznym  nachyleniu  powinny  być  spełnione 

następujące wymagania: 

•

 

w  pasie  przylegającym  do  górnej  krawędzi  skarpy,  o  szerokości  równej  trzykrotnej 

głębokości  wykopu,  powierzchnia  terenu  powinna  mieć  spadki  umożliwiające  łatwy 

odpływ wody opadowej od krawędzi wykopu  

•

 

podnóże  skarpy  wykopów  w  gruntach  spoistych  powinno  być  zabezpieczone  przed 

rozmoczeniem  wodami  opadowymi  przez  wykonanie  w  dnie  wykopu,  przy  skarpie, 

spadku w kierunku środka wykopu 

•

 

naruszenie  stanu  naturalnego  gruntu  na  powierzchni  skarpy,  np.  rozmycie  przez 

wody  opadowe,  powinno  być  usuwane  z  zachowaniem  bezpiecznych  nachyleń  w 

każdym punkcie skarpy 

•

 

stan  skarp  należy  okresowo  sprawdzać  w  zależności  od  występowania  czynników 

działających destrukcyjnie (opady, mróz, itp.). 

Nachylenie skarp wykopów tymczasowych powinno wynosić 

•

 

1 : 1,5 - przy głębokości wykopu do 2 m 

•

 

1 : 1,75 - przy głębokości wykopu od 2 m do 4 m  

•

 

1 : 2 - przy głębokości wykopu od 4 m do 6 m. 

Większe nachylenie skarp należy uzasadnić obliczeniami stateczności. 

Stateczność  skarp  i  dna  wykopu  głębszego  niż  6  m  zawsze  powinna  być  sprawdzona 

obliczeniowo. 

 

4.

 

Co mają na celu okresowe szkolenia BHP dla grup kierowniczych? 

Celem  szkolenia  jest  aktualizacja  i  uzupełnienie  wiedzy  i  umiejętności  w  szczególności  z 

zakresu:  

a)    oceny  zagrożeń  występujących  w  procesach  pracy  oraz  ryzyka  związanego  z  tymi 

zagrożeniami,  

b)  kształtowania bezpiecznych i higienicznych warunków pracy,  

c)  ochrony pracowników przed zagrożeniami związanymi z wykonywaną pracą.  

2.  Uczestnicy szkolenia  

Szkolenie jest przeznaczone dla:  

a)    pracodawców, w tym osób  kierujących  przedsiębiorstwami  państwowymi, spółkami, 

zakładami  

prywatnymi, urzędami, spółdzielniami,  

b)    innych  osób  kierujących  pracownikami  (mistrzów,  brygadzistów,  kierowników 

wydziałów i innych komórek organizacyjnych).  

 

Sposób  organizacji  szkolenia  Szkolenie  powinno  być  zorganizowane  w  formie  kursu  lub 

seminarium albo samokształcenia kierowanego – na podstawie szczegółowego programu 

szkolenia  opracowanego  przez  organizatora  szkolenia.  Podczas  szkolenia  konieczne  jest 

stosowanie odpowiednich środków dydaktycznych, w szczególności filmów, folii do  

wyświetlania  informacji,  tablic.  Uczestnicy  szkolenia  organizowanego  w  formie 

samokształcenia  kierowanego  powinni  otrzymać  materiały  umożliwiające  przyswojenie 

problematyki objętej programem szkolenia (np. skrypty, przepisy prawne, zestawy pytań 

kontrolnych). 

 

5.

 

Postępowanie w przypadku braku  nieobecności adresata podczas doręczania pism- KPA 

Art. 42. § 1. Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy.  

§  2.  Pisma  mogą  być  doręczane  również  w  lokalu  organu  administracji  publicznej,  jeżeli 

przepisy szczególne nie stanowią inaczej.   

§  3.  W  razie  niemożności  doręczenia  pisma  w  sposób  określony  w  §  1  i  2,  a  także  w  razie 

koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie 

Art.  43.  W  przypadku  nieobecności  adresata  pismo  doręcza  się,  za  pokwitowaniem, 

dorosłemu  domownikowi,  sąsiadowi  lub  dozorcy  domu,  jeżeli  osoby  te  podjęły  się  oddania 

pisma  adresatowi.  O  doręczeniu  pisma  sąsiadowi  lub  dozorcy  zawiadamia  się  adresata, 

umieszczając  zawiadomienie  w  oddawczej  skrzynce  pocztowej  lub,  gdy  to  nie  jest  możliwe,          

w drzwiach mieszkania.  

Art. 44.  § 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:  

  

1) poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - 

w przypadku  doręczania pisma przez pocztę,   

2)  pismo  składa  się  na  okres  czternastu  dni  w  urzędzie  właściwej  gminy  (miasta)  -                  

w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną 

osobę lub organ.   

 

§ 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru 

w  terminie  siedmiu  dni,  licząc  od  dnia  pozostawienia  zawiadomienia  w  miejscu 

określonym  w  §  1,  umieszcza  się  w  oddawczej  skrzynce  pocztowej  lub,  gdy  nie  jest  to 

możliwe,  na  drzwiach  mieszkania  adresata,  jego  biura  lub  innego  pomieszczenia,                     

w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu  

przy wejściu na posesję adresata.  

 

§ 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się 

powtórne  zawiadomienie  o  możliwości  odbioru  przesyłki  w  terminie  nie  dłuższym  niż 

czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.  

 

§  4.  Doręczenie  uważa  się  za  dokonane  z  upływem  ostatniego  dnia  okresu,  o  którym 

mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

6.

 

Na czym polega badanie mrozoodporności zaprawy? ( Norma do zapraw) 

 

 

 

 

7.

 

Metody zagęszczania mieszanki betonowej 

Zagęszczanie  mieszanki  betonowej  w  trakcie  jej  układania  lub  bezpośrednio  po  ułożeniu                   

w formie ma istotne znaczenie dla cech wytrzymałościowych, szczelności, mrozoodporności, 

jednorodności  betonu,  a  więc  wszystkich  składających  się  na  jakość  techniczną 

prefabrykatów betonowych: do cech tych ponadto należy zaliczyć gładkość powierzchni oraz 

prawidłowości  zagęszczenia.  Dwie  ostatnie  cechy  zależą  też  od  gładkości  wewnętrznych 

powierzchni form, starannego ich czyszczenia oraz właściwej granulacji kruszywa.  

Oddziaływania  zewnętrzne  prowadzące  do  zagęszczania  mieszanki  betonowej  można 

zawrzeć w dwu podstawowych grupach: 

•

 

Oddziaływania w postaci drgań  

•

 

Oddziaływania w postaci nacisków 

Do pierwszej grupy zalicza się WIBROWANIE: 

Wibrowanie  objętościowe-polega  na  tym  ,ze  cała  mieszanka  betonowa  ograniczona  forma 

jest  wprowadzana  w  ruch drgający.  Stosowana  jest ona  w  zakresie  szerokiego  asortymentu 

wyrobów zarówno pod względem ich kształtu, masy jak i stopnia ciekłości .Wadą tej metody 

jest  konieczność  wprowadzenia  w  drgania  znacznie  większej  masy  od  masy  formowanego 

elementu na którą składają się :konstrukcja części drgającej układu wirującego oraz forma z 

jej pełnym wyposażeniem. 

Wibrowanie bezpośrednie (wewnętrzne)-to takie przy którym wzbudniki drgań oddziałują na 

nie bezpośrednio. W metodzie tej występują dwa podstawowe sposoby: 

Wibrowanie wewnętrzne-przy zastosowaniu pogrążonych źródeł drgań stosuje się wibratory 

stacjonarne(trzpienie wibracyjne )oraz wibratory przenośne pogrążane.  

Wibrowanie  powierzchniowe-drgania  przekazywane  są  na  mieszankę  betonową  od  góry  , 

przez  płytę  robocza  urządzenia  wibracyjnego  .Występuje  tu  wspólne  działanie  drgań                        

i  ciśnienia  wywołanego  ciężarem  urządzenia  wibracyjnego.  Zależnie  od  wielkości  nacisku 

rozróżnia się wibrowanie powierzchniowe o nacisku do 0,001Mpa, wibrotłoczenie o nacisku 

do0,2 MPa i wibroprasowanie o nacisku 0,1 i więcej MPa.  

Wibrowanie  pośrednie  (zewnętrzne)-polega  na  przekazaniu  drgań  mieszance  betonowej               

w  sposób  pośredni.  Źródła  drgań  przekazują  drgania  bokom  lub  dnom  form  ,  które  z  kolei 

przekazują je stykającej się z nimi mieszance betonowej. Źródłem drgań są wibratory, które 

mogą być mocowane do różnych elementów form.  

Wibrowanie poziome 

Utrząsanie  polega  na  poddawaniu  formy  wypełnionej  mieszanka  betonowa  rytmicznym  lub 

arytmicznym  wstrząsom  ,o  niskiej  częstotliwości  i  wysokich  skokach  formy.  Stosowane 

częstotliwości wstrząsów wynoszą od 90 do 400 drgań / min, a wysokości skoków formy od 2 

do  25  mm.  Zabieg  utrząsania  przeprowadza  się  na  stalowym  sztywnym  pomoście  ,  do 

którego mocuje się na sztywno stalową formę elementu. 

Do drugiej grupy zalicza się: 

Prasowanie-  polega  na  poddawaniu  formy  wypełnionej  mieszanką  betonową  działaniu 

znacznego  nacisku  (statycznego  lub  występującego  w  ruchu).  Działanie  nacisku  powoduje 

przemieszczenie  cząstek  mieszanki  betonowej  w  celu  zajęcia  przez  nie  jak  najmniejszej 

objętości  w  formie.  Najlepsze  rezultaty  otrzymuje  się  przy  prasowaniu  mieszanek 

betonowych  o  niskim  stosunku  w/c  i  znacznym  przepełnieniu  zaprawą  cementową  stosu 

okruchowego grubszego wypełniacza. 

Wirowanie-jest  to  zagęszczanie  układanej  mieszanki  betonowej,  spowodowane  siłą 

odśrodkową,  występującą  w  czasie  szybkiego  ruchu  obrotowego  formy.Ciśnienie  prasujące 

wywołane siłą odśrodkową powoduje jednocześnie odprowadzanie części wody zarobowej z 

zawieszonymi w niej wysoko dyspersyjnymi cząstkami. Następuje wiec zmniejszenie stosunku 

w/c  w  trakcie  zagęszczania.  Metodę  te  stosuje  się  wyłącznie  przy  formowaniu  elementów 

rurowych. 

Odpowietrzanie-  zagęszczanie  tą  metodą  następuje  na  skutek  celowo  wywołanej  różnicy 

ciśnień  w  poszczególnych  warstwach  tworzywa.  Różnicę  tą  uzyskuje  się  przez  wytworzenie 

ciśnienia niższego od atmosferycznego w mieszance betonowej. Wyróżniamy odpowietrzanie 

wgłębne i odpowietrzanie powierzchniowe. 

W  pewnych  przypadkach  zagęszczanie  mieszanek  betonowych  może  odbywać  się  przy 

jednoczesnym  stosowaniu  obu  oddziaływań,  zarówno  drgań  jak  i  nacisków.  W  90% 

mieszankę  betonową  zagęszcza  się  przez  wibrowanie.  Jako  podstawowy  podział  metod 

zagęszczania stosuje się na podstawie przyłożenia sił. 

Zagęszczenie mieszanki betonowej ma na celu szczelne wypełnienie formy mieszanką oraz  

wyeliminowanie pustek w układanym betonie. Zagęszczenie mieszanki może być  

przeprowadzone:  

•

 

  ręcznie – rzadko stosowane, przy użyciu np. pręta stalowego  

•

 

  mechaniczne – polega najczęściej na wibrowaniu ułożonej mieszanki  

Najpowszechniej stosowanym sposobem zagęszczenia jest wibrowanie mieszanki betonowej,  

prowadzone różnymi rodzajami wibratorów (wgłębnymi – buławowymi, powierzchniowymi,  

przyczepnymi).  

Przeprowadzone prawidłowo wibrowanie mieszanki zapewnia:  

•

 

dokładne wypełnienie deskowania mieszanką  

•

 

mniejsze zużycie cementu przy zachowaniu wymaganej wytrzymałości  

•

 

  jednorodną i szczelną strukturę betonu  

•

 

prawidłowe otulenie prętów zbrojenia mieszanką, co zwiększa przyczepność betonu  

do wkładek stalowych 

 

8.

 

Technologia wykonywania ścianek szczelnych 

Ścianki szczelne to konstrukcje oporowe złoŜone z podłuŜnych elementów 
drewnianych, stalowych, Ŝelbetowych lub PCV zagłębianych w grunt ściśle jeden 
obok drugiego, tak aby całość stanowiła szczelną płytę obciąŜoną płytami 
poziomymi niekiedy równieŜ siłami pionowymi. Ścianki szczelne mają za zadanie 
uniemoŜliwić przemieszczanie znajdującego się za ścianką gruntu w kierunku 
poziomym, ponadto uniemoŜliwiają takŜe przepływ wód otwartych, gruntowych 
lub powierzchniowych znajdujących się za ścianką oraz zapewniają przejęcie 
spodziewanego parcia gruntu i wody. 
 
Głównie wykonujemy stalowe ścianki szczelne, zarówno jako konstrukcje 
tymczasowe jak i stałe. Grodzicee stalowe stosujemy we wszelkich rodzajach 
gruntów. 
 
Stosujemy przewaŜnie dwa sposoby wprowadzania ścianek w grunt: 
 
* poprzez uŜycie wibratorów hydraulicznych  

*poprzez zastosowanie młotów o duŜej energii udaru 
 
Wykonujemy ścianki szczelne wspornikowe, rozpierane i kotwione kotwami 
gruntowymi. 
 
Główne zalety ścianki szczelnej to:  
 
* łatwość w montaŜu i demontaŜu  
* moŜliwość zastosowania w niemal wszystkich warunkach gruntowych  
* szczelność  
* estetyczność

 

9.

 

Co to jest punkt rosy? 

Punkt rosy to temperatura, w której przy danym składzie gazu lub mieszaniny gazów i 

ustalonym ciśnieniu może rozpocząć się proces skraplania gazu lub składników mieszaniny 

10.

 

Wymień obowiązki pracodawcy 

•

 

Pracodawca zobowiązany jest chronić zdrowie i życie pracowników przez 

zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim 

wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki.  

•

 

Organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy 

•

 

Zapewniać przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów BHP i wydawać polecenia  

usunięcia uchybień i kontrolować ich wykonanie 

•

 

Reagować na potrzeby w zakresie BHP oraz dostosowywać środki podejmowane w 

celu doskonalenia istniejącego poziomu ochrony zdrowia i życia pracowników, biorąc 

pod uwagę zmieniające się warunki pracy 

•

 

Zapewnić rozwój spójnej polityki zapobiegającej wypadkom przy pracy i chorobom 

zawodowym 

•

 

Uwzględniać ochronę zdrowia młodocianych, pracownic w ciąży i karmiących oraz 

niepełnosprawnych 

•

 

Zapewnić wykonanie nakazów i zarządzeń wydawanych przez organy nadzoru nad 

warunkami pracy 

•

 

Zapewniać wykonanie zaleceń społecznego inspektora pracy 

•

 

Przekazywać informacje o zagrożeniach 

11.

 

Definicja aprobaty technicznej 

Aprobata techniczna to pozytywna ocena techniczna przydatności wyrobu budowlanego do 

zamierzonego stosowania, uzależniona od wymagań podstawowych przez obiekty 

budowlane, w których wyrób jest stosowany 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

12.

 

Co powinien zawierać dowód dostawy betonu towarowego? – Norma PN-EN 206-1 

 

 

 

13.

 

Znak budowlany B 

Znak budowlany B- zastrzeżony znak wskazujący zapewnienie odpowiedniego stopnia 

zaufania , tzn, że jest zgodny z Polską Normą albo aprobatą techniczną 

 

14.

 

Obiekt budowlany- PB, Art.3 

Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć:    

a) budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,    

b) budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,    

c) obiekt małej architektury;   

15.

 

Tymczasowy obiekt budowlany- definicja -PB Art.3 

tymczasowy obiekt budowlany - należy przez to rozumieć obiekt budowlany przeznaczony do 

czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałość techniczna, przewidziany do  

przeniesienia  w  inne  miejsce  lub  rozbiórki,  a  także  obiekt  budowlany  niepołączony  trwale             

z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia 

namiotowe  i  powłoki  pneumatyczne,  urządzenia  rozrywkowe,  barakowozy,  obiekty 

kontenerowe;   

16.

 

Sposoby ochrony drewna przed wilgocią 

•

 

impregnacja metodą kąpieli, natryskiwania, smarowania, polewania, próżniowo- ciśnieniowa 

•

 

iniekcja 

•

 

z wykorzystaniem zjawiska dyfuzji, podciągania kapilarnego- metoda suchej impregnacji i 

bandażowania 

•

 

preparaty Imprex, Antox, Fugnitox, biocydy, koncentrat czosnkowy bakteriobójczy 

•

 

metody impregnacji dzielimy też na powierzchniową i głęboką. Do powierzchniowej 

(bezciśnieniowej) zalicza się smarowanie, opryskiwanie, kąpiel zimną krótką. Impregnacja 

głęboka może być ciśnieniowa- np. próżniowa: pełno komórkowa, pusto 

komórkowa,hydrostatyczna- lub bezciśnieniowa- np. kąpiel długotrwała, gorąca, dyfuzyjna. 

Dyfuzyjna  impregnacja z kolei  to np. bandażowanie, pastowanie, sucha impregnacja czy 

osmotyczna 

•

 

pasty grzybobójcze- w otworach i zatyka się kołkiem 

•

 

bandaż z materiału wodoodpornego 

•

 

zastrzyki Cobra 

•

 

hydrofobizacja metodami powierzchniowymi lub wgłębnymi, wprowadza się związki 

chemiczne w postaci monomerów, które  nadają drewnu charakter hydrofobowy 

•

 

kremy Aidol, lazury, bejce, lakiery 

17.

 

Definicja remontu- PB, Art.3  

Ilekroć  mowa  o  remoncie  -  należy  przez  to  rozumieć  wykonywanie  w  istniejącym  obiekcie 

budowlanym  robót  budowlanych  polegających  na  odtworzeniu  stanu  pierwotnego,                        

a  niestanowiących  bieżącej  konserwacji,  przy  czym  dopuszcza  się  stosowanie  wyrobów 

budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym; 

18.

 

Kiedy dopuszczone są do postępowania organizacje społeczne z KPA 

Art. 31.91 Jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za 

tym interes społeczny 

19.

 

Dopuszczalna wysokość progów w budynkach użyteczności publicznej  (Warunki 

techniczne..) 

0mm 

20.

 

Dojścia i wejścia- WT 

par.14.  1.  Do  działek  budowlanych  oraz  do  budynków  i  urządzeń  z  nimi  związanych  należy 

zapewnić  dojście  i  dojazd  umożliwiający  dostęp  do  drogi  publicznej,  odpowiednie  do 

przeznaczenia  i  sposobu  ich  użytkowania  oraz  wymagań  dotyczących  ochrony 

przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych.  

Szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m.    

2.  Dopuszcza  się  zastosowanie  dojścia  i  dojazdu  do  działek  budowlanych  w  postaci  ciągu 

pieszo-jezdnego,  pod  warunkiem  że  ma  on  szerokość  nie  mniejszą  niż  5  m,  umożliwiającą 

ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów.    

3.  Do  budynku  i  urządzeń  z  nim  związanych,  wymagających  dojazdów,  funkcję  tę  mogą 

spełniać  dojścia, pod warunkiem że ich szerokość nie będzie mniejsza niż 4,5 m.    

4.  Dojścia  i  dojazdy  do  budynków,  z  wyjątkiem  jednorodzinnych,  zagrodowych  i  rekreacji 

indywidualnej,  powinny  mieć  zainstalowane  oświetlenie  elektryczne,  zapewniające 

bezpieczne ich użytkowanie po zapadnięciu zmroku.    

21.

 

W jaki sposób należy projektować i budować obiekt budowlany?- PB Art.5

 

 Obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc  

pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w 

przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, 

zapewniając:   

1) spełnienie wymagań podstawowych dotyczących:   

a) bezpieczeństwa konstrukcji,   

b) bezpieczeństwa pożarowego,   

c) bezpieczeństwa użytkowania,   

d) odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska,   

e) ochrony przed hałasem i drganiami,   

f) oszczędności energii i odpowiedniej izolacyjności cieplnej przegród;   

2) warunki użytkowe zgodne z przeznaczeniem obiektu, w szczególności w zakresie:   

a) zaopatrzenia w wodę i energię elektryczną oraz, odpowiednio do potrzeb, w energię 

cieplną i paliwa, przy założeniu efektywnego wykorzystania tych czynników,  

 b) usuwania ścieków, wody opadowej i odpadów;   

3) możliwość utrzymania właściwego stanu technicznego;   

4) niezbędne warunki do korzystania z obiektów użyteczności publicznej i mieszkaniowego  

budownictwa wielorodzinnego przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające 

się na wózkach inwalidzkich;   

5) warunki bezpieczeństwa i higieny pracy;   

6) ochronę ludności, zgodnie z wymaganiami obrony cywilnej;   

7) ochronę obiektów wpisanych do rejestru zabytków oraz obiektów objętych ochroną 

konserwatorską;   

8) odpowiednie usytuowanie na działce budowlanej;   

9) poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych 

interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej;   

10) warunki bezpieczeństwa i ochrony zdrowia osób przebywających na terenie budowy. 

22.

 

Jaki organ upoważniony jest do wydawania uprawnień 

Okręgowa Komisja  Kwalifikacyjna 

23.

 

Jaki  musi być stosunek powierzchni okien do podłogi? WT 

Zgodnie  z  rozporządzeniem,  w  pomieszczeniu  przeznaczonym  na  pobyt  ludzi  stosunek 

powierzchni okien, liczonej w świetle ościeżnic, do powierzchni podłogi powinien wynosić co 

najmniej 1:8 

24.

 

Drewno-poprzeczne usztywnienie konstrukcji dachu 

Łaty, miecze, kleszcze-obustronne zastrzały słupa, zastrzały… Miecze usztywniają więźbę                

w kierunku podłużnym, sytuowane w płaszczyźnie pionowej… 

25.

 

Sklejka- jaka grubość na elementy konstrukcyjne? 

Układ warstw powinien być symetryczny, grubość na elementy konstrukcyjne co najmniej 

8mm(5mm na okładziny ścienne), wilgotność ≤10% w uzasadnionych przypadkach wyższa 

26.

 

Warunki techniczne jakim muszą odpowiadać drabiny 

Szerokość  drabin  0,5m  a  odstępy  między  szczeblami  ≤0,3m.  Od  wysokości  3m  nad  poziom 

podłogi  drabiny  lub  klamry  powinny  być  wyposażone  w  urządzenia  zabezpieczające  przed 

upadkiem takie jak obręcze ochronne w rozstawie ≤ 0,8m z pionowymi prętami w rozstawie 

≤0,3m.  Odległość  od  ściany  ≤  0,15m  a  odległość    obręczy  ochronnych  od  drabiny  ma  być 

między  0,7  a  0,8m.  Spoczniki  z  balustradą  co  8-10m  wys.  drabiny.  Górne  końce  podłużnic 

drabin  mają  być  wyprowadzone  co  najmniej  0,75m  nad  poziom  wejścia  (pomostu)  jeśli  nie 

ma innych zabezpieczeń przed upadkiem. 

27.

 

BHP- szkolenie okresowe co ma na celu? 

Szkolenie  okresowe  ma  na  celu  aktualizację  i  ugruntowanie  wiedzy  i  umiejętności                           

w  dziedzinie  bezpieczeństwa  i  higieny  pracy  oraz  zaznajomienie  uczestników  szkolenia                   

z nowymi rozwiązaniami techniczno-organizacyjnymi w tym zakresie. Szkolenie to odbywają 

osoby  będące  pracodawcami,  kierownicy,  mistrzowie,  brygadziści,  robotnicy,  inżynieryjno-

techniczni,  projektanci,  konstruktorzy  maszyn,  pracownicy  służby  BHP,  pracownicy 

administracyjno-biurowi.  Okresowe  szkolenie  BHP  dla  robotników  przeprowadza  się                     

w formie instruktażu nie rzadziej niż raz na 3 lata a przy pracach niebezpiecznych raz na rok. 

Oprócz robotników w formie kursu lub samokształcenia nie rzadziej niż raz na 5 lat- biurowi 

na 6lat. I szkolenie 6m-cy po rozpoczęciu pracy 

28.

 

Co ma robić pracodawca w przypadku wykrycia choroby zawodowej? Obowiązki 

pracodawcy w razie rozpoznania choroby zawodowej 

Każdy  przypadek  choroby  zawodowej  pracodawca  zobowiązany  jest  niezwłocznie  zgłosić 

właściwemu  państwowemu  inspektorowi  sanitarnemu  i  właściwemu  okręgowemu 

inspektorowi pracy. Pracodawca jest zobowiązany w razie rozpoznania choroby zawodowej: 

•

 

Ustalić przyczyny powstania choroby zawodowej oraz charakter i rozmiar zagrożenia 

tą chorobą  działając w porozumieniu z właściwym państwowym inspektorem 

sanitarnym 

•

 

Przystąpić niezwłocznie  do usunięcia czynników powodujących powstanie choroby 

zawodowej i zastosować niezbędne środki zapobiegawcze 

•

 

Zapewnić realizację zaleceń lekarskich 

•

 

Jest zobowiązany prowadzić rejestr przypadków stwierdzonych chorób i podejrzeń 

•

 

Przesyła zawiadomienie o skutkach choroby do instytutu medycyny pracy i do 

właściwego państwowego inspektora sanitarnego 

29.

 

Co nazywamy punktem redukcyjnym? 

Punktem redukcyjnym nazywamy stację gazową przy ciśnieniu roboczym wejściowym nie 

mniejszym niż 10kPa oraz gdy strumień objętości gazu nie jest większy niż 60m

3

/h a ciśnienie 

robocze wejściowe nie większe niż 0,5MPa. 

30.

 

Długość zakotwienia prętów 

•

 

leff/h ≥12 

•

 

5ø w elementach nie wymagających oblicz. zbroj. na siłę poprzeczną 

•

 

W elementach wymagających oblicz. zbroj. na siłę poprzeczną  : 

- 15 ø przy doprowadzeniu do podpory 1/3 prętów wymaganych w przęśle 

-10 ø przy doprowadzeniu do podpory co najmniej  2/3 prętów wymaganych                  

w przęśle 

31.

 

Kto sporządza świadectwo charakterystyki energetycznej? 

Świadectwo charakterystyki energetycznej budynku może sporządzać osoba, która:  

1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;   

2)  ukończyła  co  najmniej  studia  magisterskie,  w  rozumieniu  przepisów  o  szkolnictwie 

wyższym;   

3) nie była karana za przestępstwo przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, obrotowi  

gospodarczemu,  obrotowi  pieniędzmi  i  papierami  wartościowymi  lub  za  przestępstwo 

skarbowe;   

4)  posiada  uprawnienia  budowlane  do  projektowania  w  specjalności  architektonicznej, 

konstrukcyjno-budowlanej  lub  instalacyjnej  albo  odbyła  szkolenie  i  złożyła  z  wynikiem 

pozytywnym  egzamin  przed  ministrem  właściwym  do  spraw  budownictwa,  gospodarki 

przestrzennej   i mieszkaniowej.   

32.

 

Skurcz i pełzanie w betonie  

Pełzanie  i  skurcz  betonu    (  zjawiska  reologiczne)  określa  się  w  zależności  od:  wilgotności 

środowiska,  wymiarów  elementu,  składu  betonu  (  zawartości  cementu  w  m

3 

masy),  w/c, 

klasy betonu. 

Pełzanie  uzależnia  się  ponadto  od  wieku  betonu  w  chwili  obciążenia  ,  czasu  działania 

obciążenia  i  poziomu  naprężeń  ściskających  w  betonie.  Odkształcenie  wywołane  skurczem 

betonu  określa  się  jako  sumę  odkształcenia  wskutek  wysychania  betonu  w  wyniku  migracji 

cząstek  wody  przez  stwardniały  beton  i  odkształcenie  spowodowane  skurczem 

autogenicznym-  narastające  krótko  po  ułożeniu  betonu.  Wpływ  skurczu  w  konstrukcjach 

żelbetowych można przyjmować za równoważny z obniżeniem temperatury o 15

o

C.  

Skurcz występuje w świeżym betonie przechowywanym w warunkach suchych, co związane 

jest  z  odparowaniem  i  wiązaniem  wody  w  masie  betonu  i  zmniejszeniem  jego  objętości.               

W  warunkach  podwyższonej  wilgotności  następuje  odwrotny  proces  zwany  pęcznieniem 

betonu.  Na  skutek  skurczu  mogą  pojawić  się  rysy  wzdłuż  zbrojenia  lub  o  układzie 

nieregularnym.  Na  skurczowe  odkształcenia  składa  się  skurcz  początkowy  (autogeniczny)            

i skurcz właściwy spowodowany wysychaniem.  

 

Ecs(t,ts)=Ecsa(t)+Ecsd(t,ts) 

 

Pełzanie  zachodzi  w  warunkach  swobody  odkształceń  elementów  przy  długotrwałym 

działaniu  obciążenia.  Przyrosty  odkształceń  wywołanych  pełzaniem  maleją  wraz  z  upływem 

czasu-  znikają  po  kilku  latach.  Przyłożenie  obciążenia  powoduje  natychmiastowy  wzrost 

odkształceń  spowodowanych  pełzaniem.  Pełzanie  jest  zjawiskiem  częściowo  odwracalnym. 

Po  zdjęciu  obciążenia  zmniejszają  się  odkształcenia.  Efektem  pełzania  jest  np.  znaczący 

wzrost ugięcia elementu w czasie wywołany spadkiem modułu sprężystości betonu. 

 

Ecc(t,to)=ø(t,to)*(δc/Ecm) 

t- wiek betonu 

to- wiek betonu w chwili przyłożenia 

 

33.

 

Pozwolenie na użytkowanie- do kogo się zwracamy? PB 

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego 

34.

 

Rodzaje dokumentów wg KPA 

Protokoły, adnotacje, decyzje postanowienia, odwołania, ugody 

35.

 

SGN i SGU 

SGN- nośności- wyczerpania nośności miarodajnych przekrojów lub fragmentów konstrukcji, 

utraty  stateczności    przez  ściskane  elementy,  zniszczenia  na  skutek  zmęczenia  stali 

zbrojeniowej lub betonu w wyniku obciążeń wielokrotnie zmiennych 

SGU-  użytkowalności-  stan  graniczny  naprężeń,  stan  graniczny  zarysowania,  stan  graniczny 

ugięć 

36.

 

O ile należy poszerzyć dno wykopu??? 

Min.  szerokość    dna  wykopu  dla  przewodów  podziemnych  o  głębokości  1-1,2m  bez 

przestrzeni roboczej powinna wynosić 0,6m a w przypadku układania rurociągu i drenaży 0,3 

m  z  każdej  strony.  Wymiary  dna  wykopu  o  ścianach  pionowych  wykonywanych                               

w  deskowaniu  pełnym  lub  ażurowym  przyjmuje  się  jako  równe  wymiarom  podstawy 

fundamentów  powiększonym  o  15cm  z  każdej  strony.  Jeśli  wykonuje  się  deskowanie  lub 

izolację to 75cm z każdej strony…. 

37.

 

Projektowanie konstrukcji żelbetowych pod względem P.Poż.- WT 

Budynki powinny być projektowane i wykonywane w taki sposób aby w razie pożaru 

spełniały:  

•

 

Wymaganą nośność konstrukcji w ustalonym czasie pożaru 

•

 

Ograniczenie rozprzestrzeniania się ognia i dymu w budynku 

•

 

Ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru na sąsiednie budynki 

•

 

Możliwość ewakuacji ludzi i ekip ratowniczych 

 

38.

 

Zakładki na cegłach- Norma murowa 

 u≥ 0,4 h lub 40mm 

 

39.

 

Ogrodzenia i bramy – WT 

Nie  mogą  otwierać  się  na  zewnątrz  działki.  Furtki  nie  mogą  utrudniać  dostępu 

niepełnosprawnym w budynkach wielorodzinnych i użyteczności publicznej. Szerokość bramy 

w  świetle  co  najmniej  2,4m  a  furtki  0,9m  ale  na  drodze  pożarowej  obowiązują  odrębne 

przepisy.  Ogrodzenie ma nie stwarzać zagrożenia i na wys. ≤1,8m brak ostrych zakończeń 

40.

 

Strony w postępowaniu administracyjnym- KPA 

Stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego i obowiązku dotyczy postępowanie, albo który 

żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Mogą być osoby 

fizyczne lub prawne a gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki , organizacje 

społeczne- również jednostki nie posiadające osobowości prawnej 

41.

 

Dopuszczalne odchylenia murów  na kondygnacji 

W pionie na wysokości kondygnacji 20mm, na wysokości budynku 50mm, poziome 

przesunięcie ścian 20mm w osiach i pod stropem, odchylenie w linii prostej (wybrzuszenie) 

5mm i nie więcej niż 20mm na 10m. 

42.

 

Szerokość schodów. Dopuszczalne szerokości schodów wewnętrznych i zewnętrznych-WT 

Szerokość użytkowa schodów zewnętrznych do budynku powinna być co najmniej 1,2m przy 

czym nie mniejsza niż szerokość użytkowa biegu w budynku przyjęta zgodnie z  wymogami. 

(bud. opieki zdrowotnej 1,4m). W budynkach jednorodzinnych i zagrodowych i mieszkalnych 

II  poziom.  szer.  biegu  0,8m  i  spocznika,  mieszkalnych  wielorodzinnych  1,2m,  przedszkola 

1,2m, opieki zdrowotnej 1,4m, garaże i usługi 10os.- 0,9m, do piwnic i poddaszy technicznych 

0,8m 

43.

 

Co powinien zawierać Projekt Wykonawczy 

Projekty  wykonawcze  powinny  uzupełniać  i  uszczegóławiać  Projekt  Budowlany  w  zakresie                    

i  stopniu  dokładności  niezbędnym  do  sporządzenia  przedmiarów  robót,  kosztorysów 

inwestorskich,  przygotowania  ofert  przez  wykonawców  i  realizacji  robót.  Projekty 

wykonawcze  zawierają  rysunki  w  skali  uwzględniającej  specyfikę  zamawianych  robót                 

i  zastosowanych  skal  rysunków  w  projekcie  budowlanym  wraz  z  wyjaśnieniami  opisowymi, 

które dotyczą: 

•

 

Części obiektu 

•

 

Rozwiązań budowlano-konstrukcyjnych i materiałowych 

•

 

Detali architektonicznych oraz urządzeń budowlanych 

•

 

Instalacji i wyposażenia technicznego 

PW dotyczą: 

•

 

Przygotowania terenu pod budowę 

•

 

Robót budowlanych w zakresie wznoszenia kompletnych obiektów 

•

 

Robót w zakresie instalacji budowlanych 

•

 

Robót związanych z zagospodarowaniem terenu 

Wymagania dotyczące formy przyjmuje się jak dla PB. 

 

44.

 

Minimalne grubości płyt stropowych żelbetowych ( Norma żelbetowa) 

Przeznaczenie 

Prefabrykowane 

Betonowane na budowie 

Płyty stropowe w obiektach 
budownictwa 
przemysłowego 

40 mm 

60mm 

Płyty  pod przejazdami 

100mm 

120mm 

 

 

45.

 

Organ wyższego stopnia od wojewody – KPA 

Właściwi sprawie ministrowe 

 

 

46.

 

Klasy odporności budynków- kategoria zagrożenia dla ludzi- WT 

Rozróżnia  się  5  klas  odporności  ogniowej  budynków,  a  mianowicie  klasy:  A,  B,  C,  D  i  E. 

Budynki  w  poszczególnych  klasach  powinny  spełniać,  jeśli  chodzi  o  zastosowane  do  ich 

budowy materiały i elementy konstrukcji budowlanych i ich odporność ogniową i zapalność, 

warunki określone dla nich w poszczególnych klasach odporności ogniowej. W budownictwie 

indywidualnym  wznosi  się  przede  wszystkim  budynki  klasy  C,  D  i  E  odporności  ogniowej. 

Budynki  w  tych  klasach  powinny  odpowiadać  wymaganiom  podanym  dla  nich  warunkach 

techlicznych. 

Podział budynków do kategorii zagrożenia ludzi dokonany został w § 2 ust. 4 Rozporządzenia 

Ministra  Spraw  Wewnętrznych  z  dnia  3  listopada  1992  r.  ,  zgodnie  z  którym  budynki,  ich 

części  lub  pomieszczenia  ze  względu  na  ich  funkcję  kwalifikuje  się  do  kategorii  zagrożenia 

ludzi:   

•

 

ZL I budynki użyteczności publicznej lub ich części, w których mogą przebywać ludzie 

w grupach ponad 50 osób;   

•

 

ZL  II  budynki  lub  ich  części  przeznaczone  do  użytku  ludzi  o  ograniczonej  zdolności 

poruszania się;   

•

 

ZL  III szkoły,  budynki  biurowe,  domy  studenckie,  internaty,  hotele, ośrodki  zdrowia, 

otwarte  przychodnie  lekarskie,  sanatoria,  lokale  handlowo-usługowe,  w  których 

może  przebywać  do  50  osób,  koszary,  pomieszczenia  ETO,  zakłady  karne  i  inne 

podobne;   

•

 

ZL IV budynki mieszkalne;   

•

 

ZL V archiwa, muzea, biblioteki.   

 

47.

 

II instancja odwoławcza- KPA 

Organami  naczelnymi są: 

•

 

W stosunku do organów administracji rządowej, jednostek samorządu terytorialnego 

z  wyjątkiem  samorządowych  kolegiów  odwoławczych  oraz  organów  państwowych       

i samorządowych jednostek organizacyjnych- Prezes Rady Ministrów 

•

 

W  stosunku  do  organów  organizacji  społecznych-  naczelne  organy  tych  organizacji 

lub ministr. A przy ich braku Prezes Rady Ministrów 

•

 

Do organ. państwowych- odpowiednie ogólnokrajowe organy 

48.

 

Drewno- warunki wilgotnościowe maksymalne 

Drewno konstrukcyjne  18%- w konstrukcjach chronionych przed zawilgoceniem 

Nie może przekraczać 23% w konstrukcjach pracujących na otwartym powietrzu 

49.

 

Warunki graniczne użytkowania żelbetu- Norma żelbetowa 

 Obecnie  ustroje  konstrukcyjne  i  ich  elementy  wymiaruje  się  metodą  stanów  granicznych. 

Jako  graniczne  określono  takie  stany,  po  których  osiągnięciu  ustrój  konstrukcyjny  lub  jego 

część  przestaje  spełniać  zadania  założone  w  projekcie.  Rozróżniono  przy  tym  dwie  grupy 

stanów granicznych: 

•

 

I – stany graniczne nośności, 

•

 

II – stany graniczne użytkowania (najczęściej ugięć). 

 Sprawdzenie  stanu  granicznego  nośności  polega  na  wyznaczeniu  miarodajnych  przekrojów 

(fragmentów) ustroju konstrukcyjnego i wykazaniu, że występujące w nich siły wewnętrzne S 

od  obliczeniowej  wartości  obciążeń  Fd  nie  są  większe  od  nośności  R  tych  przekrojów, 

wynikającej z obliczeniowej wytrzymałości materiału fd konstrukcji.  

Sprawdza się więc warunek S ( Fd ) R ( fd ). 

 Sprawdzenie  stanu  granicznego  ugięć  polega  na  wykazaniu,  że  występujące  w  ustroju 

konstrukcyjnym  siły  wewnętrzne  od  charakterystycznej  wartości  obciążeń  nie  powodują 

ugięć  większych  od  uznawanych  za  dopuszczalne  ze  względu  na  przeznaczenie  obiektu 

budowlanego,  możliwość  uszkodzenia  elementów  przylegających  do  konstrukcji,  estetykę 

oraz  poczucie  bezpieczeństwa  użytkowników.  Sprawdza  się  więc  warunek  a  adop  .                       

W  niektórych  konstrukcjach  sprawdza  się  też  inne  stany  graniczne  użytkowania  (np. 

rozwarcia rys w żelbecie). 

Sprawdzenie  stanu  granicznego  zarysowania  polega  na  wykazaniu,  że  występujące  w 

konstrukcji  siły  wewnętrzne,  wyznaczone  dla  kombinacji  obciążeń  długotrwałych(  przy  wsp. 

Obciążenia  gamma  f=1  w  przypadku  projektowania  z  założeniem  zapewnienia  rys  o  szer. 

większej niż 0,1mm. 

 

50.

 

CEM II- jaki jest kolor worków- poradnik majstra budowlanego 

Klasa cementu 

Kolor worka 

Kolor nadruku 

32,5  
32,5R 

jasnobrązowy 

czarny 
czerwony 

42,5 
42,5R 

zielony 

czarny 
czerwony 

52,5 
52,5R 

czerwony 

czarny 
biały 

 

51.

 

Kiedy wyrób budowlany nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych 

•

 

Oznakowany CE- dokonano zgodności z normą zharmonizowaną lub europejską 

aprobatą techniczną lub krajową specyfikacją techniczną państwa członkowskiego UE 

lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego 

•

 

Umieszczony w określonym przez Komisję Europejską wykazie wyrobów mających 

niewielkie znaczenie dla zdrowia i bezpieczeństwa, dla których producent wydał 

deklarację zgodności z zasadami sztuki budowlanej 

•

 

Oznakowany znakiem budowlanym B 

52.

 

Przekroje przewodów kominowych 

Jednakowy przekrój na całej wysokości nie mniejszy niż 14x 14cm( ½ x ½ cegły ze spoiną), 

kwadrat lub prostokąt, odchyłki +1 i -0,5cm 

53.

 

Obiekt małej architektury- PB, Art.3 

Niewielki obiekt: 

•

 

Kultu religijnego- kapliczki, krzyże, figury 

•

 

Posągi, wodotryski i obiekty architektury ogrodowej 

•

 

Użytkowe rekreacji codziennej i utrzymania porządku  jak piaskownice, huśtawki, 

drabinki, śmietniki 

54.

 

Kierunki pęknięć i dopuszczalne głębokości w konstrukcjach drewnianych 

Pęknięcia  skurczowe  (pęknięcia  od  wysychania)  występuje    w  wyniku  odmiennych 

właściwości  (wytrzymałość,  stopień  pęcznienia  itd.)  drewna  w  kierunku  stycznym                               

i  promieniowym  (zjawisko  anizotropii).  Największej  zmiany  objętości  doznaje  drewno                       

w kierunku stycznym do przekroju. 

 

Poniżej przedziału nasycenia włókien (wilgotność drewna około 30 %) z powodu nierównego 

skurczu powstają naprężenia, prowadzące do pęknięć.  

Częstotliwość i wielkość pęknięć zależy od: 

•

 

rodzaju drewna,  

•

 

sprężystości drewna,  

•

 

struktury drewna,  

•

 

sposobu utrwalenia powierzchniowego (pokostowania, lakierowania),  

•

 

rodzaju przetarcia,  

•

 

warunków schnięcia,  

•

 

czasu schnięcia.  

Szczególnie wskutek zbyt szybkiego wysychania mogą wystąpić wielkie i rozległe pęknięcia. 

Zbyt  szybkie  wysychanie  w  budynkach  ogrzewanych  występuje  już  wtedy,  gdy  konstrukcja 

drewniana,  zależnie  od  wielkości  przekrojów  poprzecznych,  została  wykonana  z  drewna  o 

wilgotności dopuszczalnej 20, 30 lub 35 %, a potem wskutek włączenia ogrzewania wysycha 

(relatywnie szybko i w sposób niekontrolowany) do zwykłej wilgotności równowagi około 9 ą 

3 %. 

Wymagania 

Jeżeli w treści umów nie wyrażono tego inaczej, to obowiązuje postanowienie normowe, 

które mówi że: 

“przy wykonywaniu elementów budowli dopuszcza się pęknięcia skurczowe w drewnie 

budowlanym i drewnie klejonym, jeśli tylko stateczność konstrukcji nie została przez to 

naruszona”. 

Według pracy P. Frecha (patrz “Literatura”) nie budząca obaw głębokość pęknięć, zależnie od 

rodzaju  obciążenia  (ścinanie  lub  zginanie)  i  skłonności  do  pękania,  wynosi  ok.  45  –  80  % 

miarodajnej szerokości przekroju poprzecznego. 

 

 

Położenie pęknięcia ma istotne znaczenie. Pionowe pęknięcia są przy pionowym obciążeniu 

prawie bez wpływu. Natomiast poziome pęknięcia niekiedy znacznie zmniejszają nośność. 

 

 

 

55.

 

KPA- tok postepowania przy zażaleniu pozwolenia na budowę 

56.

 

Impregnacja 

Środki  impregnacyjne  są  to  żywice  syntetyczne  o  niskiej  lepkości,  których  zadaniem  jest 

zapobieganie  wnikaniu  wody  w  mury,  tynki,  drewno,  beton  lub  jastrych  poprzez  częściowe 

wypełnienie  otworków  kapilarnych  i  porów  w  powierzchni  lub  przez  powiększanie  kąta 

zwilżania  cos  F  medium  zwilżającego.  Przy  tym  zdolność  do  dyfuzyjnego  odparowania  nie 

powinna  zostać  w  istotny  sposób  ograniczona.  Na  powierzchni  nie  powinna  tworzyć  się 

związana z ich działaniem połyskująca warstewka (film). 

Jako środki impregnujące określa się: 

•

 

żywice  epoksydowe  o  niskiej  lepkości  zawierające  lub  nie  zawierające 

rozpuszczalników, poliuretany, polietylmetakrylany, ale również zawiesiny i roztwory 

żywic silikonowych lub sole kwasu fluorokrzemianowego.  

Przy  roztworach  żywic  silikonowych  występuje  zjawisko  hydrofobowości.  Impregnacja  za 

pomocą żywic silikonowych, tzw. hydrofobizacja, powinna być stosowana przede wszystkim 

do powstrzymania przenikania wody do tynków i murów. Przy fluorokrzemianach mówi się o 

fluorokrzemianowaniu  i  te  preparaty  są  szczególnie  przydatne  dla  konstrukcji  na  zaprawie 

cementowej. Do powierzchni poziomych, np. posadzek lub podłoży betonowych zalecane są 

środki  impregnujące  na  bazie  żywic  reakcyjnych.  Głębokość  wnikania  roztworów 

impregnujących  wynosi  średnio  0,5  do  2  mm.  Głębokość  wnikania  specjalnych  preparatów 

impregnujących  w  optymalnych  warunkach,  przy  odznaczających  się  dużą  siłą  ssącą 

materiałach, jak np. posadzki anhydrytowe, może wynosić nawet do 40 mm. 

Zalety 

Dzięki  impregnacji  z  użyciem  żywic  dwuskładnikowych  o  niskiej  lepkości  można  polepszyć 

wymienione  cechy:  nieznacznie  poprawić  wytrzymałość  mechaniczną,    podwyższyć 

odporność na ścieranie,  obniżyć wchłanianie kurzu,   ograniczyć agresywne działanie cieczy, 

podwyższyć  odporność  na  agresywne  działanie  środków  chemicznych,  obniżyć 

niebezpieczeństwo poślizgów,  poprawić warunki higieniczne dzięki ułatwionemu utrzymaniu 

czystości,  zapobiegać  iskrzeniu  przy  uderzeniach,  poprawić  urabialność,      przyspieszyć 

przydatność do użytku.  

Wady 

Przed zastosowaniem żywic reakcyjnych (dwuskładnikowych) podłoże powinno być osuszone 

na  całej  grubości.    Przy  stosowaniu  fluorokrzemianów  i  preparatów  zawiesinowych 

wilgotność podłoża może wynosić max. 7%.  Impregnację w zależności od obciążenia należy 

powtarzać 2 – 3 razy na rok.  Środki impregnujące mogą zawierać rozpuszczalniki. Nie nadają 

się  do  impregnacji  asfaltu  wylewanego,  jastrychów  magnezytowych  jastrychów 

anhydrytowych i gipsowych, podłóg drewnianych i okładzin ceramicznych.  

57.

 

Pełnomocnictwo wg KPA 

Pełnomocnikiem  strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności  

prawnych 

58.

 

Tynki maszynowe 

Duża pracochłonność robót tynkarskich doprowadziła do mechanizacji poszczególnych 

procesów roboczych. Kolejność czynności: 

•

 

Wyznaczenie lica powierzchni tynku 

•

 

Mechaniczne wykonanie obrzutki na stropach i ścianach betonowych 

•

 

Mechaniczne wykonanie narzutów 

•

 

Mechaniczny narzut gładzi z ręcznym zatarciem 

•

 

Ręczne wykończenie tynków- wykonanie ościeży, gzymsów 

Zaprawa przygotowana w mieszarce przechodzi przez sito wibracyjne do zasobnika, stąd zostaje 

zassana  przez  pompę  i  przetłoczona  przez  nią  przewodem  gumowym  do  specjalnej  końcówki 

tynkarskiej  wyrzucającej  zaprawę.  Do  końcówki  jest  doprowadzane  przewodem  gumowym 

sprężone  powietrze,  które  powoduje  rozprysk  strumienia  zaprawy.  Podstawowym  urządzeniem 

są agregaty tynkarskie. Zasobnik pompy jest na zewnątrz budynku a pompy i zasobnik zaprawy w 

środku.  Najpierw narzuca się stropy a potem ściany. Gdy podłoże ma dobrą przyczepność można 

narzut natryskiwać bezpośrednio na podłoże bez obrzutki.  

Obrzutka-cement: ciasto wapienne:piasek 1:1:9 

Narzut- ciasto wapienne:piasek 1:1,5 Ciasto wapienne powstaje z wapna palonego przez gaszenie 

(lasowanie) 

Końcówka tynkarska kąt 60-90

o

 

Kolejne warstwy gdy wilgotność 10-12% 

Gładź wykonuje się natryskując tłustą zaprawę o zwiększonej ilości ciasta wapiennego. 

59.

 

Sufity GKB 

•

 

Na ruszcie drewnianym jedno lub dwuwarstwowe, na ruszcie stalowym 

•

 

Ruszt stalowy systemu Nida Gips stadard ma konstrukcję z profili nośnych CD o wym. 

60x27x0,6mm oraz przejściowych UD o wym. 27x28x0,6mm 

•

 

Ruszt jest podwieszany do stropu za pomocą wieszaków 

•

 

Zasadnicza  konstrukcja  rusztu  sufitowego  obniżonego  jest  wykonywana  jako 

dwuwarstwowa,  tylko  w  pomieszczeniach  długich  i  wąskich  wskazany  jest  ruszt 

pojedynczy 

•

 

Płyty  o  wymiarach  600x600  mogą  być  ozdobne,  gruntowanie,  spoinowanie                          

i szpachlowanie 

60.

 

Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie- PB Art. 12.1 

Za  samodzielną  funkcję  techniczną  w  budownictwie  uważa  się  działalność  związaną                      

z  koniecznością  fachowej  oceny  zjawisk  technicznych  lub  samodzielnego  rozwiązania 

zagadnień 

architektonicznych 

i 

technicznych 

oraz 

techniczno-organizacyjnych,                            

a w szczególności działalność obejmującą:    

1)  projektowanie,  sprawdzanie  projektów  architektoniczno-budowlanych  i  sprawowanie 

nadzoru autorskiego;    

2) kierowanie budową lub innymi robotami budowlanymi;    

3)  kierowanie  wytwarzaniem  konstrukcyjnych  elementów  budowlanych  oraz  nadzór                  

i kontrolę techniczną wytwarzania tych elementów;    

4) wykonywanie nadzoru inwestorskiego;    

5) sprawowanie kontroli technicznej utrzymania obiektów budowlanych;    

7) rzeczoznawstwo budowlane.    

61.

 

Warunki i formalności przy zmianie inwestora- PB 

Polskie  prawo  przewiduje  możliwość  zmiany  inwestora  w  trakcie  wykonywania  robót 

budowlanych  objętych  pozwoleniem  na  budowę.  Kwestię  tę  reguluje  art.  40  ustawy  Prawo 

budowlane,  zgodnie  z  którym  organ wydający  pozwolenie  na  budowę jest  obowiązany  –  za 

zgodą strony, na rzecz której decyzja została wydana – do przeniesienia go na inny podmiot.  

Uwaga!  Prawo  budowlane  nie  przewiduje  przenoszenia  zgłoszenia  robót  budowlanych 

niewymagających pozwolenia na budowę.  

Są jednak jeszcze dwa warunki, od których uzależniono możliwość przeniesienia pozwolenia 

na budowę. Podmiot, na rzecz którego ma być przeniesione, musi złożyć oświadczenie o:  

przyjęciu  na  siebie  wszystkich  warunków  zawartych  w  przedmiotowej  decyzji  o  pozwoleniu 

na budowę oraz  

posiadanym  prawie  do  dysponowania  na  cele  budowlane  nieruchomością,  której  dotyczy 

pozwolenie  na  budowę.  Drugie  z  tych  oświadczeń  musi  być  złożone  pod  rygorem 

odpowiedzialności karnej.  

Na  takich  samych  zasadach  może  być  przeniesiona  decyzja  o  pozwoleniu  na  wznowienie 

robót  budowlanych  –  wydawana,  gdy  inwestorowi  uchylono  pozwolenie  z  uwagi  na  istotne 

odstępstwa  od  zatwierdzonego  projektu  lub  w  razie  prowadzenia  budowy  bez  pozwolenia 

(jeśli inwestor dopełni wymaganych prawem formalności).  

Uwaga!  Organ,  który  wydał  pozwolenie  na  budowę  (starosta  lub  prezydent  miasta 

powiatowego)  lub  pozwolenie  na  wznowienie  robót  (powiatowy  inspektor  nadzoru 

budowlanego),  nie  może  odmówić  jego  przeniesienia,  jeżeli  zostaną  spełnione  wymagania 

określone  w  art.  40  Prawa  budowlanego.  Przepis  ten  wskazuje  wyraźnie,  że  organ  ma 

obowiązek przenieść pozwolenie na budowę.  

62.

 

Co zalicza się do przepisów techniczno- budowlanych? PB Art. 7.1 

Do przepisów techniczno-budowlanych zalicza się:    

•

 

warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich 

usytuowanie, uwzględniające wymagania, o których mowa w art. 5;   

•

 

 warunki techniczne użytkowania obiektów budowlanych. 

63.

 

Odstępstwo od przepisów budowlanych 

W przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów  

techniczno-budowlanych,  o  których  mowa  w  art.  7.  Odstępstwo  nie  może  powodować 

zagrożenia  życia  ludzi  lub  bezpieczeństwa  mienia,  a  w  stosunku  do  obiektów,  o  których 

mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - ograniczenia dostępności dla osób niepełnosprawnych oraz nie 

powinno  powodować  pogorszenia  warunków  zdrowotno-sanitarnych  i  użytkowych,  a  także 

stanu środowiska, po spełnieniu określonych warunków zamiennych.    

2. Właściwy organ, po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno- 

budowlane, w drodze postanowienia, udziela bądź odmawia zgody na odstępstwo.    

3. Wniosek do ministra, o którym mowa w ust. 2, w sprawie upoważnienia do udzielenia 

zgody na odstępstwo właściwy organ składa przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na 

budowę.  

Wniosek powinien zawierać:  

1) charakterystykę obiektu oraz, w miarę potrzeby, projekt zagospodarowania działki lub 

terenu, a jeżeli odstępstwo mogłoby mieć wpływ na środowisko lub nieruchomości sąsiednie 

- również projekty zagospodarowania tych nieruchomości, z uwzględnieniem istniejącej i 

projektowanej zabudowy;   

2) szczegółowe uzasadnienie konieczności wprowadzenia odstępstwa;   

3) propozycje rozwiązań zamiennych;   

4) pozytywną opinię wojewódzkiego konserwatora zabytków w odniesieniu do obiektów 

budowlanych  

wpisanych do rejestru zabytków oraz innych obiektów budowlanych usytuowanych na 

obszarach  objętych ochroną konserwatorską;   

5) w zależności od potrzeb - pozytywną opinię innych zainteresowanych organów.   

4. Minister, o którym mowa w ust. 2, może uzależnić upoważnienie do wyrażenia zgody na 

odstępstwo od spełnienia dodatkowych warunków. 

 

 

64.

 

Projekt Budowlany- zawartość 

Zakres  i  treść  projektu  budowlanego  powinny  być  dostosowane  do  specyfiki  i  charakteru 

obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych.    

 Projekt budowlany powinien zawierać:    

1)  projekt  zagospodarowania  działki  lub  terenu,  sporządzony  na  aktualnej  mapie, 

obejmujący:  określenie  granic  działki  lub  terenu,  usytuowanie,  obrys  i  układy  istniejących                                      

i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub 

oczyszczania 

ścieków, 

układ 

komunikacyjny 

i 

układ 

zieleni, 

ze 

wskazaniem 

charakterystycznych  elementów,  wymiarów,  rzędnych  i  wzajemnych  odległości  obiektów,            

w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich;    

2)  projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu  

budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne  

rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w  

stosunku  do  obiektów  budowlanych,  o  których  mowa  w  art.  5  ust.  1  pkt  4  -  również  opis 

dostępności  dla osób niepełnosprawnych;    

3)  stosownie do potrzeb:   

a) oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody,  

ciepła  i  gazu,  odbioru  ścieków  oraz  o  warunkach  przyłączenia  obiektu  do  sieci 

wodociągowych, 

kanalizacyjnych, 

cieplnych, 

gazowych, 

elektroenergetycznych, 

telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych,   

b) oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną  

zgodnie z przepisami o drogach publicznych;   

4)  w  zależności  od  potrzeb,  wyniki  badań  geologiczno-inżynierskich  oraz  geotechniczne 

warunki  posadowienia obiektów budowlanych.    

3a.  Przepisu ust. 3 pkt 1 nie stosuje się do projektu budowlanego przebudowy lub montażu 

obiektu  budowlanego,  jeżeli,  zgodnie  z  przepisami  o  zagospodarowaniu  przestrzennym,  nie 

jest wymagane ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.  

3b.  Przepisu ust. 3 pkt 2 nie stosuje się do projektu budowlanego budowy lub przebudowy  

urządzeń budowlanych bądź podziemnych sieci uzbrojenia terenu, jeżeli całość problematyki 

może  być  przedstawiona  w  projekcie  zagospodarowania  działki  lub  terenu.  4.  Projekt 

budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę.    

5. Inwestor, spełniający warunki do uzyskania pozwolenia na budowę, może żądać wydania 

odrębnej  decyzji  o  zatwierdzeniu  projektu  budowlanego,  poprzedzającej  wydanie  decyzji  o 

pozwoleniu na budowę.  

Decyzja jest ważna przez czas w niej oznaczony, jednak nie dłużej niż rok. 

65.

 

Uczestnicy procesu budowlanego-PB Art. 17 

Uczestnikami procesu budowlanego, w rozumieniu ustawy, są:   

1) inwestor;    

2) inspektor nadzoru inwestorskiego;    

3) projektant;    

4) kierownik budowy lub kierownik robót. 

66.

 

W jakich specjalnościach  udzielane są uprawnienia budowlane? 

Uprawnienia budowlane są udzielane w specjalnościach:    

1) architektonicznej;    

2) konstrukcyjno-budowlanej;    

2a) drogowej;   

2b)  mostowej;   

2c)  kolejowej;   

2d)  wyburzeniowej;   

2e)  telekomunikacyjnej;   

3) instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych,  

wodociągowych i kanalizacyjnych;     

4) instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych;   

67.

 

Jakie decyzje wydaje organ odwoławczy- KPA 

•

 

Utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję 

•

 

Uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub w części i  w tym zakresie  orzeka co do istoty 

sprawy lub uchylając tą decyzję – umarza postępowanie I instancji 

•

 

Umarza postępowanie odwoławcze 

68.

 

Obowiązki inwestora PB Art. 18.1 

Do obowiązków inwestora należy zorganizowanie procesu budowy, z uwzględnieniem  

zawartych w przepisach zasad bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a w szczególności 

zapewnienie:   

1) opracowania projektu budowlanego i, stosownie do potrzeb, innych projektów,    

2) objęcia kierownictwa budowy przez kierownika budowy,    

3) opracowania planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia,    

4) wykonania i odbioru robót budowlanych,   

5) w przypadkach uzasadnionych wysokim stopniem skomplikowania robót budowlanych lub  

warunkami gruntowymi, nadzoru nad wykonywaniem robót budowlanych   

- przez osoby o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych.   

2. Inwestor może ustanowić inspektora nadzoru inwestorskiego na budowie.    

3. Inwestor może zobowiązać projektanta do sprawowania nadzoru autorskiego. 

69.

 

Obowiązki projektanta  PB Art. 20.1 

Do podstawowych obowiązków projektanta należy:    

1)  opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z ustaleniami określonymi w decyzji 

o  warunkach  zabudowy  i  zagospodarowania  terenu,  w  decyzji  o  środowiskowych 

uwarunkowaniach,  o  której  mowa  w  art.  71  ust.  1  ustawy  z  dnia  3  października  2008  r.                 

o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie 

środowiska  oraz  o  ocenach  oddziaływania  na  środowisko  (Dz.  U.  Nr  199,  poz.  1227),  lub  w 

pozwoleniu,  o  którym  mowa  w  art.  23  i  23a  ustawy  z  dnia  21  marca  1991  r.  o  obszarach 

morskich  Rzeczypospolitej  Polskiej  i  administracji    morskiej  (Dz.  U.  z  2003  r.  Nr  153,  poz. 

1502, z późn ), wymaganiami ustawy, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej;   

1a)  zapewnienie, w razie potrzeby, udziału w opracowaniu projektu osób posiadających  

uprawnienia budowlane do projektowania w odpowiedniej specjalności oraz wzajemne  

skoordynowanie  techniczne  wykonanych  przez  te  osoby  opracowań  projektowych, 

zapewniające  uwzględnienie  zawartych  w  przepisach  zasad  bezpieczeństwa  i  ochrony 

zdrowia  w  procesie  budowy,  z  uwzględnieniem  specyfiki  projektowanego  obiektu 

budowlanego;   

1b)    sporządzenie  informacji  dotyczącej  bezpieczeństwa  i  ochrony  zdrowia  ze  względu  na 

specyfikę  projektowanego  obiektu  budowlanego,  uwzględnianej  w  planie  bezpieczeństwa       

i ochrony zdrowia;   

2) uzyskanie wymaganych opinii, uzgodnień i sprawdzeń rozwiązań projektowych w zakresie  

wynikającym z przepisów;    

3) wyjaśnianie wątpliwości dotyczących projektu i zawartych w nim rozwiązań;    

3a)  sporządzanie lub uzgadnianie indywidualnej dokumentacji technicznej, o której mowa w 

art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz. U. Nr 92, poz. 

881);   

4)  sprawowanie  nadzoru  autorskiego  na  żądanie  inwestora  lub  właściwego  organu                  

w zakresie:    

a) stwierdzania w toku wykonywania robót budowlanych zgodności realizacji z projektem,    

b)  uzgadniania  możliwości  wprowadzenia  rozwiązań  zamiennych  w  stosunku  do 

przewidzianych  w  projekcie,  zgłoszonych  przez  kierownika  budowy  lub  inspektora  nadzoru 

inwestorskiego.    

2.  Projektant  ma obowiązek  zapewnić  sprawdzenie  projektu  architektoniczno-budowlanego 

pod  względem  zgodności  z  przepisami,  w  tym  techniczno-budowlanymi,  przez  osobę 

posiadającą  uprawnienia  budowlane  do  projektowania  bez  ograniczeń  w  odpowiedniej 

specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego.  

3. Obowiązek, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy:    

1) zakresu objętego sprawdzaniem i opiniowaniem na podstawie przepisów szczególnych;    

2)  projektów  obiektów  budowlanych  o  prostej  konstrukcji,  jak:  budynki  mieszkalne 

jednorodzinne, niewielkie obiekty gospodarcze, inwentarskie i składowe.  

 4.    Projektant,  a  także  sprawdzający,  o  którym  mowa  w  ust.  2,  do  projektu  budowlanego 

dołącza    oświadczenie  o  sporządzeniu  projektu  budowlanego,  zgodnie  z  obowiązującymi 

przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. 

 

Projektant, w trakcie realizacji budowy, ma prawo:   

1)  wstępu  na  teren  budowy  i  dokonywania  zapisów  w  dzienniku  budowy  dotyczących  jej 

realizacji;    

2) żądania wpisem do dziennika budowy wstrzymania robót budowlanych w razie:    

a) stwierdzenia możliwości powstania zagrożenia,    

b) wykonywania ich niezgodnie z projektem. 

 

70.

 

Obowiązki i prawa Inspektora nadzoru PB Art. 25 i 26    

Art. 25. Do podstawowych obowiązków inspektora nadzoru inwestorskiego należy:   

1)    reprezentowanie  inwestora  na  budowie  przez  sprawowanie  kontroli  zgodności  jej 

realizacji  z  projektem  i  pozwoleniem  na  budowę,  przepisami  oraz  zasadami  wiedzy 

technicznej;   

2)  sprawdzanie jakości wykonywanych robót i wbudowanych wyrobów budowlanych, a w  

szczególności 

zapobieganie 

zastosowaniu 

wyrobów 

budowlanych 

wadliwych                                   

i niedopuszczonych do stosowania w budownictwie;   

3)  sprawdzanie  i  odbiór  robót  budowlanych  ulegających  zakryciu  lub  zanikających, 

uczestniczenie  w  próbach  i  odbiorach  technicznych  instalacji,  urządzeń  technicznych                         

i  przewodów  kominowych  oraz  przygotowanie  i  udział  w  czynnościach  odbioru  gotowych 

obiektów budowlanych i przekazywanie ich do użytkowania;    

4)  potwierdzanie  faktycznie  wykonanych  robót  oraz  usunięcia  wad,  a  także,  na  żądanie 

inwestora, kontrolowanie rozliczeń budowy.    

 

Art. 26. Inspektor nadzoru inwestorskiego ma prawo:   

1)  wydawać kierownikowi budowy lub kierownikowi robót polecenia, potwierdzone wpisem 

do dziennika budowy, dotyczące: usunięcia nieprawidłowości lub zagrożeń, wykonania prób 

lub  badań,  także  wymagających  odkrycia  robót  lub  elementów  zakrytych,  oraz 

przedstawienia  ekspertyz  dotyczących  prowadzonych  robót  budowlanych  i  dowodów 

dopuszczenia  do  stosowania  w  budownictwie  wyrobów  budowlanych  oraz  urządzeń 

technicznych;   

2) Żądać od kierownika budowy lub kierownika robót dokonania poprawek bądź ponownego 

wykonania wadliwie wykonanych robót, a także wstrzymania dalszych robót budowlanych w 

przypadku,  gdyby  ich  kontynuacja  mogła  wywołać  zagrożenie  bądź  spowodować 

niedopuszczalną niezgodność z projektem lub pozwoleniem na budowę. 

71.

 

Kto może zostać rzeczoznawcą budowlanym? PB Art.15 

Rzeczoznawcą budowlanym może być osoba, która:   

1) korzysta w pełni z praw publicznych;   

2) posiada:   

a) tytuł zawodowy magistra inżyniera, magistra inżyniera architekta, inżyniera lub inżyniera  

architekta,   

b) uprawnienia budowlane bez ograniczeń,   

c) co najmniej 10 lat praktyki w zakresie objętym rzeczoznawstwem,   

d) znaczący dorobek praktyczny w zakresie objętym rzeczoznawstwem. 

72.

 

Co to jest żuraw? Nośności zawiesi 

Żuraw  to  dźwignica  o  ruchu  obrotowym  przenosząca  ciężar  zawieszony  na  końcu  stałej 

wysięgnicy  lub  ruchomego  wysięgnika  a  też  dźwignica  przenosząca  ciężar  zawieszony  na 

cięgnie wózka przesuwająca się po linach rozpiętych między dwiema wieżami=żuraw linowy 

73.

 

Klasy wysokościowe budynków 

W celu określenia wymagań technicznych i użytkowych wprowadza się następujący podział  

budynków na grupy wysokości:   

1) niskie (N) - do 12 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o wysokości do 4 

kondygnacji nadziemnych włącznie,    

2) średniowysokie (SW) - ponad 12 m do 25 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne 

o wysokości ponad 4 do 9 kondygnacji nadziemnych włącznie,    

3) wysokie (W) - ponad 25 m do 55 m włącznie nad poziomem terenu lub mieszkalne o 

wysokości  ponad 9 do 18 kondygnacji nadziemnych włącznie,    

4) wysokościowe (WW) - powyżej 55 m nad poziomem terenu. 

74.

 

Czym różni się suterena od piwnicy? 

suterena  -  należy  przez  to  rozumieć  kondygnację  budynku  lub  jej  część  zawierającą 

pomieszczenia, w której poziom podłogi w części lub całości znajduje się poniżej poziomu  

projektowanego lub urządzonego terenu, lecz co najmniej od strony jednej ściany z oknami 

poziom podłogi znajduje się nie więcej niż 0,9 m poniżej poziomu terenu przylegającego do 

tej strony budynku,   

piwnica - należy przez to rozumieć kondygnację podziemną lub najniższą nadziemną bądź ich  

część,  w  których  poziom  podłogi  co  najmniej  z  jednej  strony  budynku  znajduje  się  poniżej 

poziomu terenu, 

75.

 

Co należy do prac przygotowawczych? – PB Art. 41.1 

Pracami przygotowawczymi są:    

1) wytyczenie geodezyjne obiektów w terenie;    

2) wykonanie niwelacji terenu;    

3) zagospodarowanie terenu budowy wraz z budową tymczasowych obiektów;    

4) wykonanie przyłączy do sieci infrastruktury technicznej na potrzeby budowy.    

Prace przygotowawcze mogą być wykonywane tylko na terenie objętym pozwoleniem na 

budowę lub zgłoszeniem.   

76.

 

Parametry jakim powinny odpowiadać  elewacje pod okładziny kamienne 

??? 

 

 

Nowoczesne  elewacje  z  kamienia  zdobią budowle o charakterze reprezentacyjnym, często 

stosowane  są  jako  okładziny    budynków    wysokich    położonych    w    dużych    aglomeracjach  

miejskich.    Elewacje    z    kamieni    naturalnych    kształtują    architekturę    obiektu,  a  ponadto 

spełniają    funkcje  związane  z  wymaganiami  fizyki  budowli,  a  mianowicie    chronią    budynek  

przed    szkodliwym    działaniem    czynników    atmosferycznych    (promieni  słonecznych,  cykli 

przemarzania,    parcia    i    ssania    wiatru,    czynników    chemicznych    związanych                                  

z    zanieczyszczeniem    powietrza,    np.    kwaśnych    deszczów,  zapylenia).  Płyty    kamienne                     

o    grubości    3–  cm  stosowane  do  wykonywania  nowoczesnych  elewacji  są  mocowane  do 

podłoża  za    pomocą  elementów  kotwiących  ze  stali  nierdzewnej  czy  aluminium.  Okładziny 

kamienne  mogą  być  stosowane  w  budynkach  wznoszonych  w  różnych  technologiach  –  od 

konstrukcji murowanych do szkieletowych. 

Dobór    techniki    zamocowania    płyt    elewacyjnych    zależy    od    rodzaju    konstrukcji                            

i    parametrów    elementów    konstrukcyjnych    budynku.    Obecnie    w    Polsce    najbardziej  

popularnymi    metodami    montowania    płyt  elewacyjnych  są:  system  montażu  „na  sucho”  

oraz    system    zamocowań    pośrednich  na  rusztach  stalowych.  W  budynkach  o  konstrukcji 

murowej najczęściej stosowany  jest system montażu „na sucho”, natomiast   w budynkach o 

konstrukcji szkieletowej stosuje się najczęściej montaż okładzin na ruszcie stalowym. Na płyty 

elewacyjne stosowane są najczęściej piaskowce lub granity. 

 

77.

 

W jakich elementach można o 5mm zmniejszyć otulinę? – Norma żelbetowa 

Z wyjątkiem wartości w klasie ekspozycji XC1-w elementach betonu, którego wytrzymałość 

jest o dwie klasy wyższa od zalecanej 

78.

 

Połączenia stropów ze ścianą i ścian wzajemnie prostopadłych lub ukośnych ( norma 

murowa) 

Wieniec  żelbetowy  wykonywany  jest  dookoła  budynku  na  ścianach  zewnętrznych                          

i wewnętrznych nośnych, przyczynia się do usztywnienia ścian budynku i zmniejszenia ugięć 

stropu.  Zbrojony  jest  czterema  prętami  o  średnicy  nie  mniejszej  niż  10  mm.  Strzemiona                 

w wieńcach wykonane są z prętów okrągłych o średnicy 4,5 ÷ 6mm. 

 

 

 

 

 

 

 

 

79.

 

Zadania organów nadzoru PB, Art. 84.1 

Do zadań organów nadzoru budowlanego należy:   

1) kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego;   

2) kontrola działania organów administracji architektoniczno-budowlanej;   

3) badanie przyczyn powstawania katastrof budowlanych;   

4) współdziałanie z organami kontroli państwowej.   

Organy nadzoru budowlanego są obowiązane do:  

1) bezzwłocznego przesyłania organom administracji architektoniczno-budowlanej kopii 

decyzji i postanowień wynikających z przepisów prawa budowlanego;   

2) prowadzenia ewidencji decyzji, postanowień i zgłoszeń, o których mowa w art. 82b ust. 1 

pkt 2 

3) prowadzenia ewidencji rozpoczynanych i oddawanych do użytkowania obiektów 

budowlanych 

4)  prowadzenia ewidencji zawiadomień o kontrolach, o których mowa w art. 62 ust. 1 pkt 3.  

 

80.

 

Organy zadań administracji architektoniczno- budowlanej i nadzoru 

Zadania administracji architektoniczno-budowlanej wykonują, z zastrzeżeniem ust. 3(312) 

  i 4, następujące organy:   

1) starosta;   

2) wojewoda;   

3) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.   

 Zadania nadzoru budowlanego wykonują, z zastrzeżeniem ust. 3(313)  i 4, następujące 

organy:  

1) powiatowy inspektor nadzoru budowlanego;   

2) wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego jako kierownika  

wojewódzkiego nadzoru budowlanego, wchodzącego w skład zespolonej administracji 

wojewódzkiej;   

3) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.   

 Administrację architektoniczno-budowlaną i nadzór budowlany w dziedzinie górnictwa 

sprawują organy określone w odrębnych przepisach. 

81.

 

Jakie dokumenty należy dołączyć do wniosku o  pozwolenie na użytkowanie?-PB Art. 57.  

1. Do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o  

udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć:    

1) oryginał dziennika budowy;    

2) oświadczenie kierownika budowy:    

a)  o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami  

pozwolenia na budowę oraz przepisami,   

b)  o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także - w razie  

korzystania - drogi, ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu;   

3) oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, jeżeli eksploatacja  

wybudowanego obiektu jest uzależniona od ich odpowiedniego zagospodarowania;    

4) protokoły badań i sprawdzeń;    

5) inwentaryzację geodezyjną powykonawczą;   

6)  potwierdzenie, zgodnie z odrębnymi przepisami, odbioru wykonanych przyłączy;   

7)  kopię świadectwa charakterystyki energetycznej budynku, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 7.   

2.  W  razie  zmian  nieodstępujących  w  sposób  istotny  od  zatwierdzonego  projektu  lub 

warunków  pozwolenia  na  budowę,  dokonanych  podczas  wykonywania  robót,  do 

zawiadomienia,  o  którym  mowa  w  ust.  1,  należy  dołączyć  kopie  rysunków  wchodzących  w 

skład  zatwierdzonego  projektu  budowlanego,  z  naniesionymi  zmianami,  a  w  razie  potrzeby 

także uzupełniający opis. W takim przypadku oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. 

a,  powinno  być  potwierdzone  przez  projektanta  i  inspektora  nadzoru  inwestorskiego,  jeżeli 

został ustanowiony.  

3.    Inwestor  jest  obowiązany  dołączyć  do  wniosku,  o  którym  mowa  w  ust.  1,  oświadczenia             

o braku sprzeciwu lub uwag ze strony organów wymienionych w art. 56.    

4.  Inwestor  jest  obowiązany  uzupełnić  dokumenty  wymienione  w  ust.  1-3,  jeżeli,  w  wyniku 

ich sprawdzenia przez właściwy organ, okaże się, że są one niekompletne lub posiadają braki 

i nieścisłości.    

5.  Wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie stanowi wezwanie właściwego organu 

do przeprowadzenia obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a.  

7.    W  przypadku  stwierdzenia  przystąpienia  do  użytkowania  obiektu  budowlanego  lub  jego 

części  z  naruszeniem  przepisów  art.  54  i  55,  właściwy  organ  wymierza  karę  z  tytułu 

nielegalnego  użytkowania  obiektu  budowlanego.  Do  kary  tej  stosuje  się  odpowiednio 

przepisy  dotyczące  kar,  o  których  mowa  w  art.  59f  ust.  1,  z  tym  że  stawka  opłaty  podlega 

dziesięciokrotnemu podwyższeniu.  

8. Po zakończeniu postępowania w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu  

budowlanego  albo  udzieleniu  pozwolenia  na  użytkowanie,  właściwy  organ  zwraca 

bezzwłocznie inwestorowi dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 4 i 5. 

82.

 

O jakich zmianach jest zobowiązany powiadomić  inwestor właściwy organ? 

Inwestor jest obowiązany bezzwłocznie zawiadomić właściwy organ o zmianie:    

1) kierownika budowy lub robót,    

2) inspektora nadzoru inwestorskiego,    

3) projektanta sprawującego nadzór autorski,  podając, od kiedy nastąpiła zmiana.    

83.

 

Daszki przy wejściach do budynków-WT par. 292 

Wejścia  do  budynku    o  wys.  >2kondygnacje  nadziemne  mającego  pomieszczenia  na  pobyt 

ludzi należy ochraniać daszkiem lub podcieniem ochronnym o szerokości nie mniejszej niż 1m 

w  budynkach  niskich    i  1,5m  w  budynkach  wyższych.  Nie  dotyczy  to  aresztów,  zakładów 

poprawczych, schronisk  dla nieletnich. Daszek ma przenieść obciążenia od upadku elewacji, 

okien, szyb… 

84.

 

Katastrofa budowlana- def. wg PB Art. 73.1 

Katastrofą budowlaną jest niezamierzone, gwałtowne zniszczenie obiektu budowlanego lub  

jego  części,  a  także  konstrukcyjnych  elementów  rusztowań,  elementów  urządzeń 

formujących, ścianek szczelnych i obudowy wykopów.    

 Nie jest katastrofą budowlaną:    

1) uszkodzenie elementu wbudowanego w obiekt budowlany, nadającego się do naprawy lub  

wymiany;    

2) uszkodzenie lub zniszczenie urządzeń budowlanych związanych z budynkami;    

3) awaria instalacji. 

 

 

85.

 

Postępowanie w razie katastrofy budowlanej- wg PB Art. 75.1 

W  razie  katastrofy  budowlanej  w  budowanym,  rozbieranym  lub  użytkowanym  obiekcie 

budowlanym,  kierownik  budowy  (robót),  właściciel,  zarządca  lub  użytkownik  jest 

obowiązany:    

1) zorganizować doraźną pomoc poszkodowanym i przeciwdziałać rozszerzaniu się skutków 

katastrofy;    

2) zabezpieczyć miejsce katastrofy przed zmianami uniemożliwiającymi prowadzenie 

postępowania, o którym mowa w art. 74;    

3) niezwłocznie zawiadomić o katastrofie:    

a) właściwy organ,    

b) właściwego miejscowo prokuratora i Policję,    

c) inwestora, inspektora nadzoru inwestorskiego i projektanta obiektu budowlanego, jeżeli  

katastrofa nastąpiła w trakcie budowy,    

d) inne organy lub jednostki organizacyjne zainteresowane przyczynami lub skutkami 

katastrofy z mocy szczególnych przepisów 

86.

 

Co należy zrobić w razie  wypadku na budowie 

W  razie  wypadku  pracodawca  obowiązany  jest  podjąć  niezbędne  działania  eliminujące  lub 

ograniczające zagrożenie, zapewnić udzielenie pierwszej pomocy poszkodowanym i ustalenie 

w przewidywanym trybie okoliczności i przyczyn wypadku i zastosować odpowiednie środki 

zapobiegające  podobnym  wypadkom.  Niezwłocznie  zawiadomić  właściwego  okręgowego 

inspektora pracy i prokuratora o śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym wypadku i o każdym, 

który wywołał wymienione skutki, mającym związek z pracą. Protokół ustalenia okoliczności 

pracodawca  ma obowiązek przechowywać 10lat. 

Do czasu ustalenia okoliczności i przyczyn pracodawca ma obowiązek zabezpieczyć miejsce 

wypadku w sposób wykluczający : 

•

 

Dopuszczenie do miejsca wypadku niepowołanych 

•

 

Uruchomienie bez koniecznej potrzeby maszyn i innych urządzeń technicznych, które 

w związku z wypadkiem zostały wstrzymane 

•

 

Dokonywanie zmiany położenia  maszyn i innych urządzeń tech. jak również  zmiany 

położenia innych przedmiotów, które spowodowały wypadek lub pozwalają 

odtworzyć okoliczności 

87.

 

Zatrudnianie młodocianych pracowników i prace dla nich wzbronione 

W myśl § 2 rozporządzenia, pracodawca może zatrudnić młodocianego powyżej 16 roku życia 

przy niektórych rodzajach prac wzbronionych, jeżeli jest to niezbędne do odbycia przez niego 

przygotowania  zawodowego.  Co  ważne,  takie  zatrudnienie  nie może mieć  charakteru  pracy 

stałej.  Powinno  ograniczyć  się  jedynie  do  zaznajomienia  z  czynnościami  podstawowymi, 

których  poznanie  jest  konieczne  dla  odpowiedniego  przygotowania  do  zawodu  (§3 

rozporządzenia). 

 

Na  pracodawcy  spoczywa  obowiązek  zapewnienia  młodocianemu  szczególnej  ochrony 

zdrowia  podczas  wykonywania  pracy.  Należy  tu  przede  wszystkim  wziąć  pod  uwagę 

niebezpieczeństwa,  jakie  wiążą  się  z  niedoświadczeniem  pracownika,  brakiem  świadomości 

istniejących lub potencjalnych zagrożeń oraz jego niedojrzałością fizyczną i psychiczną.  

W szczególności w gestii szefa leży: 

•

 

zapewnienie wykonywania pracy i zajęć przez młodocianych na stanowiskach pracy i 

w warunkach niestwarzających zagrożeń dla ich bezpieczeństwa i zdrowia,  

•

 

zapewnienie nadzoru nauczycieli, instruktorów praktycznej nauki zawodu lub innych 

osób uprawnionych do prowadzenia praktycznej nauki zawodu,  

•

 

informowanie  młodocianych  o  możliwych  zagrożeniach  i  o  wszelkich  podjętych 

działaniach dotyczących ich zdrowia,  

•

 

organizowanie przerw w pracy młodocianych dla ich odpoczynku w pomieszczeniach 

odizolowanych od czynników szkodliwych lub uciążliwych dla zdrowia.  

Dopuszczenie młodocianego do pracy powinna poprzedzić również ocena ryzyka związanego 

z wykonywaną pracą, którą pracodawca zobowiązany jest dokonać przed rozpoczęciem pracy 

przez młodocianego lub w przypadku, gdy warunki pracy ulegają istotnej zmianie. W głównej 

mierze chodzi tu o (§ 4 ust. 2 rozporządzenia):  

•

 

ocenę wyposażenia oraz organizacji miejsc pracy i stanowisk pracy młodocianych,  

•

 

organizację procesów pracy oraz ich powiązanie,  

•

 

charakter, stopień i okres narażenia na czynniki fizyczne, biologiczne i chemiczne,  

•

 

formę,  zakres  i  sposób  korzystania  z  wyposażenia  miejsc  pracy,  w  tym  z  maszyn, 

narzędzi i sprzętu,  

•

 

zakres i poziom szkolenia oraz instrukcji udzielanych młodocianym.  

 

Szczegółowy  wykaz  prac  wzbronionych  młodocianym,  przy  których  zezwala  się  na 

zatrudnianie młodocianych w wieku powyżej 16 lat określa załącznik nr 2 do rozporządzenia. 

Obejmuje on następujące kategorie prac: 

•

 

prace  związane  z  nadmiernym  wysiłkiem  fizycznym  (np.  przewożenie  ładunków  na 

wózkach  dwu-,trzy-  lub  czterokołowych),  których  łączny  czas  wykonywania  w  ciągu 

doby nie może przekraczać 1/3 czasu pracy młodocianego  

•

 

prace  wymagające  stale  wymuszonej  i  niewygodnej  pozycji  (np.  układanie  podłóg), 

pod warunkiem wykonywania ich nie dłużej niż 3 godziny na dobę  

•

 

prace  zagrażające  prawidłowemu  rozwojowi  psychicznemu  (  prace  przy  obsłudze 

konsumentów  w  zakładach  gastronomicznych,  w  których  podawany  jest  alkohol),               

z wyłączeniem podawania przez młodocianych napojów alkoholowych, wykonywane 

w godzinach 7.00- 17.00,  

•

 

prace  w  narażeniu  na  szkodliwe  działanie  czynników  chemicznych  (np.  prace                       

w  poligrafii  przy  trawieniu  klisz  i  innych  elementów,  pod  warunkiem  wykonywania 

tych prac do 2 godzin na dobę),  

•

 

prace  w  narażeniu  na  szkodliwe  działanie  pyłów  (praca  w  kontakcie  z  pyłami 

stwarzającymi  ryzyko  uczulenia,  pod  warunkiem  uzyskania  specjalistycznej  opinii 

lekarskiej o braku przeciwwskazań zdrowotnych do tego rodzaju pracy),  

•

 

prace  w  narażeniu  na  szkodliwe  działanie  czynników  fizycznych  (np.  prace  przy 

wytwarzaniu wyrobów ceramicznych),  

•

 

prace  w  narażeniu  na  szkodliwe  działanie  czynników  biologicznych  (np.  prace                    

w  placówkach  służby  zdrowia,  z  wyjątkiem  szpitali  lub  oddziałów  zakaźnych,                           

w  wymiarze  do  6  godzin  na  dobę,  z  wyłączeniem  m.in.  prac  dezynfekcyjnych, 

dezynsekcyjnych, 

deratyzacyjnych 

z 

zastosowaniem 

toksycznych 

środków 

chemicznych),  

•

 

prace  stwarzające  zagrożenia  wypadkowe  (np.  filetowanie  ryb,  obsługa  ciągników                

i samojezdnych maszyn rolniczych).  

Warto podkreślić, że pracodawca, który zatrudnia pracowników młodocianych przy pracach 

wzbronionych,  niewymienionych  jednocześnie  w  załączniku  Nr  2  do  rozporządzenia, 

dopuszcza  się  ciężkiego  naruszenia  obowiązków  podlegającego  karze  grzywny  w  wysokości 

od 1000 do 30 000 zł (por. art. 281 pkt 5 K.p.). 

88.

 

Czy  ściany, w których znajdują się przewody kominowe mogą być obciążone stropami? 

1.  Ściany,  w  których  znajdują  się  przewody  kominowe,  mogą  być  obciążone  stropami,  pod 

warunkiem  spełnienia  wymagań  dotyczących  bezpieczeństwa  konstrukcji,  a  także  jeżeli  nie 

spowoduje to nieszczelności lub ograniczenia światła przewodów.  

2.  Trzonów  kominowych  wydzielonych  lub  oddylatowanych  od  konstrukcji  budynku  nie 

można obciążać stropami ani też uwzględniać ich w obliczeniach jako części tej konstrukcji. 

89.

 

Dylatacje w normach 

Rozmieszczenie przerw dylatacyjnych powinno być ustalone na podstawie analizy pracy 

konstrukcji poddanej działaniu skurczu betonu i różnicy temperatury. 

Przerwy w budynkach ze ścianami betonowymi powinny być wykonane przez przecięcia w 

jednym przekroju wszystkich elementów od wierzchu fundamentu do dachu. Masywne 

konstrukcje powinny być przecięte na całej wysokości. 

•

 

Ściany nie zbrojone co 5m 

•

 

Ściany zbrojone co 20m 

•

 

Żelbetowe konstrukcje szkieletowe co 30m 

•

 

Dachy nieocieplone, gzymsy co 20m  

Ogrzewane budynki wielokondygnacyjne: 

-wewnętrzne ściany i stropy monolit. betonowane odcinkami ≤15m  30m 

-wewnętrzne ściany pref. z ścianami wielowarstwowymi 50m 

- …ze ścianami wewnętrznymi z bet. komórkowego  40m 

- monolityczne szkieletowe 30m 

Ogrzewane jednokondygnacyjne hale żelbetowe bez ścian usztywn. lub tylko w środkowej 

części: 

- h ≤ 5m         60m 

- 5< h< 8m    10+10h 

- h ≥ 8m         90m 

90.

 

Lokalizacja otworów wycierowych w przewodach kominowych 

Otwory wycierowe usytuowane w piwnicy powinny  znajdować się na poziomie od 1 do 1,2m 

od  podłogi  zamknięte  drzwiczkami  z  materiałów  niepalnych.  Dolna  krawędź  otworu 

wycierowego  z  palenisk  usytuowanych  w  pomieszczeniach,  w  których  znajduje  się  wlot 

powinna znajdować się na wys. 0,3m od podłogi. Powinny być łatwo dostępne, mieć osadnik 

na sadzę i zamknięte. 0,4m poniżej wlotu do przewodu spalinowego. 

91.

 

Wyjaśnić pojęcie równoległoboku sił 

Zasada równoległoboku - dwie siły przyłożone do jednego punktu możemy zastąpić jedną siłą 

wypadkową, która jest przekątną równoległoboku zbudowanego na tych wektorach 

 

Składanie sił działaj

ą

cych wzdłu

Ŝ

 prostych 

przecinaj

ą

cych si

ę

: 

F1 i F2 - siły składowe, działaj

ą

  wzdłu

Ŝ

 prostych 

przecinaj

ą

cych si

ę

.  

Fw - siła wypadkowa (wyznaczona metod

ą

 

równoległoboku)

 

Aby zbudowa

ć

 równoległobok sił, nale

Ŝ

y z ko

ń

ca 

ka

Ŝ

dej siły składowej poprowadzi

ć

 prost

ą

 

równoległ

ą

 do drugiej siły składowej. Przek

ą

tna tak 

zbudowanego równoległoboku (ł

ą

cz

ą

ca punkt ich 

przeci

ę

cia z punktem przyło

Ŝ

enia sił) jest wektorem 

siły wypadkowej Fw. 
Je

Ŝ

eli wektory F1 i F2 s

ą

 do siebie prostopadłe to 

wektor Fw jest przek

ą

tn

ą

 prostok

ą

ta o bokach F1 i 

F2.  

 

   

 

92.

 

Ochrona przed korozją konstrukcji stalowych 

Ochrona przed korozją podana w projekcie powinna określać: 

•

 

Sposób przygotowania powierzchni 

•

 

Rodzaj, grubość i ilość powłok oraz sposób ich nakładania w wytwórni i na budowie 

•

 

Symbole, kolor i nazwę producenta wyrobów 

•

 

Sposób zabezpieczenia łączników 

Jeżeli wymagana trwałość zabezpieczenia należy podać gwarancję trwałości powłok i 

charakterystykę środowiska korozyjnego, wymagania odporności ogniowej i klasę połączeń 

ciernych, wymagany kolor powłok. 

Powierzchnia stali przed nałożeniem powłoki gruntującej powinna być oczyszczona  do II 

stopnia czystości przy zachowaniu odpowiedniej stopnia chropowatości. 

Przed metalizacją natryskową powinno być stosowane piaskowanie. 

Powierzchnia do styku z betonem- oczyszczona do III stopnia czystości i nie malowana.  

Poszczególne powłoki powinny różnić się kolorami. Wymiary elementów przeznaczonych do 

cynkowania ogniowego oraz otwory technologiczne powinny być uzgodnione z ocynkownią. 

Przed  stosowaniem  trawienia  wszystkie  otwory  powinny  być  zabezpieczone  przed 

wniknięciem  kwasu.  Strefa  malowania  nie  powinna  zachodzić  na  niemalowaną  głębiej  niż 

30mm.  Strefa  o  szerokości  1,5cm  wzdłuż  krawędzi  spawania    montażowego  powinna  mieć 

powłokę  spawalną  lub  zabezpieczenia  taśmą.  Szczeliny  w  stykach  łączonych  powinny  być 

zabezpieczone  przed  wodą.  Śruby  fundamentowe  nie  są  zabezp.  przed  korozją  w  strefie 

zabetonowanej. 

93.

 

Ochrona przed korozją konstrukcji betonowych 

W celu ochrony elementów betonowych przed korozją używa się obecnie prawie wyłącznie 
wyroby  na  bazie  żywic  syntetycznych,  wytwarzane  przez  przemysł  pracujący  na  potrzeby 
budownictwa  i  charakteryzujące  się  bardzo  zróżnicowanym  składem,  dostosowywanym 
każdorazowo do indywidualnych zastosowań. Zależnie od celu, jaki ma spełnić, rozróżnia się 
następujące grupy środków powierzchniowej ochrony betonu. 

Środki impregnujące hydrofobowe 
Środek taki zmienia właściwości powierzchni betonu, narażonego na opady atmosferyczne na 
hydrofobowe, czyli nie wchłaniające wody. W tym celu powierzchnie powleka się najczęściej, 
a niekiedy dwukrotnie roztworem żywicy silikonowej w rozpuszczalnikach. 
Najpowszechniejsze zastosowanie znalazły rozpuszczalne w alkoholu siloksany z zawartością 
żywicy 5 – 10 % żywicy. Dzięki dobrej płynności rozpuszczalnika i małemu ciężarowi 
cząsteczkowemu siloksanów, preparat hydrofobujący może wnikać głęboko w porowatą 
strukturę betonu. Ostatnio coraz częściej przechodzi się na mniej uciążliwe dla środowiska 
dyspersje wodne, na bazie silanów lub siloksanów. 

W wyniku odparowania rozpuszczalnika ujścia porów w betonie pokrywają się cieniutką 
warstwą nie wchłaniającą wody, co radykalnie obniża ssanie kapilarne na powierzchni 
betonu. Bardzo istotnym jest fakt, że zabieg ten ani nie blokuje porów, ani nie tworzy na 
powierzchni szczelnie zamkniętego filmu, dzięki czemu przepuszczalność betonu dla gazów, a 
przede wszystkim dla pary wodnej, czyli tak zwana zdolność do oddychania, nie zostaje 
naruszona. Z drugiej strony jednak zabieg ten nie poprawia odporności betonu na wnikanie w 
głąb dwutlenku węgla i nie ogranicza korozji zbrojenia. 

Impregnacja hydrofobowa powierzchni betonu za pomocą bezbarwnych żywic silanowych, 
siloksanowych, lub silikonowych na bazie rozpuszczalników lub dyspersji wodnych nie 
zmienia optycznie wyglądu elementów budowlanych, ograniczając jednakże znacznie 
kapilarny pobór wody opadowej, co w wielu przypadkach ponieważ wszystkie procesy korozji 
betonu wymagają udziału wody – już samo w sobie wystarcza do osiągnięcia pożądanej, 
długotrwałej żywotności. 

Należy jednak ponownie zwrócić uwagę, że dwutlenek węgla z atmosfery może łatwiej 
wnikać do betonu przez suche pory, niż jeśli są one wypełnione wodą. Przez impregnację 
hydrofobową można nawet przyspieszyć przebieg korozji przez karbonizację. Przy 
niedostatecznym pokryciu stali zbrojeniowej betonem sam zabieg impregnacji hydrofobowej 
nie jest wystarczającym środkiem ochronnym, lecz wymaga dodatkowo zamykającego 
utrwalania powierzchni betonu przed wnikaniem do wnętrza dwutlenku węgla. 

Zamykające utrwalanie powierzchni 

 
Podczas  zamykającego  utrwalanie  powierzchni  –  stosowanego  przeważnie  jako  zabieg 
dodatkowy do impregnacji hydrofobowej – nanosi się kolejno warstwę podkładową bogatą w 
rozpuszczalnik  i  warstwę  kryjącą,  bogatszą  w  zawiesinę.  Dzięki  specjalnemu  składowi 
preparatu o dużym udziale rozpuszczalnika następuje zamknięcie porów, ale nie dąży się do 
wytworzenia  szczelnego  filmu  na  powierzchni,  aby  zachować  jak  najmniej  zmienioną 
strukturę  powierzchni  betonu.  Do  utrwalania  zamykającego  stosuje  się  podobnie  jak 
poprzednio  żywice  siloksanowe  lub  akrylowe,  w  przypadkach  szczególnych  również  żywice 
epoksydowe. W procesie utrwalania zamykającego można zabarwiać żywice pigmentami, co 

pozwala  na  dowolne  ukształtowanie  kolorystyki  obiektu.  Z  przyczyn  technicznych,  ale  i  dla 
zaoszczędzenia  nakładu  pracy,  często  stosuje  się  preparaty  kombinowane,  które  pozwalają 
połączyć  proces  gruntowania  i  hydrofobowania.  Dzięki  utrwalaniu  zamykającemu,  poza 
ograniczeniem  przenikania  wilgoci  uzyskuje  się  ograniczenie  karbonizacji  betonu  przy 
pozostającej bez zmian przepuszczalności pary wodnej. 

Nakładanie powłok 

Nakładanie  powłok  jest  zabiegiem  podobnym  do  utrwalania  zamykającego.  Ale  w  tym 
zabiegu  poza  gruntowaniem  nanosi  się  jeszcze  kilka  warstw  kryjących  o  podwyższonej 
zawartości zawiesiny. W ten sposób powstaje zamknięty film ochronny, o dowolnie ustalanej 
grubości.  Gdy  powierzchnia,  na  którą  nanosi  się  preparaty  jest  surowa,  szczególnie  przy 
podkładzie  uprzednio  napromieniowanym,  często  okazuje  się  konieczne  wstępne 
wyrównanie  pokrywanej  powierzchni  podkładem  szpachlowym.  Ze  względu  na  ważne 
znaczenie funkcji ochronnych tych powłok, w zasadzie ustalone są doświadczalnie minimalne 
grubości warstw, przy czym dolna ich granica to 100 ľm. Materiałami używanymi na powłoki 
są  żywice  akrylowe,  żywice  poliuretanowe,  mieszaniny  polimerów  i  żywic  epoksydowych. 
Powłoki  te  mogą  również  charakteryzować  się  znaczną  zdolnością  do  mostkowania  rys. 
Powlekanie,  zależnie  od  rodzaju  i  grubości  warstwy  służy,  poza  ochroną  przed  wilgocią  i 
karbonizacją służy również jako izolacja przed innymi agresywnymi chemikaliami, szczególnie 
agresji soli, zawartej w wodach roztopowych. 

94.

 

Omówić drenaż opaskowy 

Wysoki  poziom  wód  gruntowych,  gliniasta  gleba  lub  niejednorodny  grunt  wróżą  często 
kłopoty:  zalewanie  piwnic  lub  zawilgacanie  fundamentów  domu.  Żeby  ich  uniknąć,  warto 
pomyśleć o drenażu opaskowym, a dla własnej wygody – wykonać odwodnienie liniowe.  

 

Z  nadmiarem  wody  na  działce  można  walczyć  w  dwojaki  sposób. 
Jeżeli  problem  dotyczy  zbyt  wysokiego  poziomu  wód  gruntowych,  niekorzystnego  dla 
fundamentów  budynku,  do  obniżenia  go  stosujemy  drenaż  opaskowy,  czyli  wkopany 
w ziemię system rur drenarskich okalających budynek. 

 

 Schemat wykonania drenażu a  - w gruncie nieprzepuszczalnym, b- 
przepuszczalny 

Dzięki  temu,  że  rury  są  perforowane,  woda  wpływa  do  środka  i  zostaje  odprowadzona  na 
bezpieczną  dla  domu  odległość.  Inaczej  rozwiązuje  się  problem  wody  zalegającej  na 
powierzchni  terenu.  Stosuje  się  wtedy  systemy  odwodnień  liniowych.  Są  to  korytka  z 
rusztami,  umieszczane  na  równi  z  nawierzchnią.  Spływająca  do  nich  woda  zostaje  usunięta 
poza odwadniany teren.  

Drenaż opaskowy  

Nie każdy dom narażony jest na uszkodzenie spowodowane przez wodę gruntową. Gdy grunt 
jest  przepuszczalny (piaszczysty  lub  żwirowy),  a  nieprzepuszczalna  warstwa  gruntu  znajduje 
się  znacznie  poniżej  fundamentów,  drenaż  nie  będzie  potrzebny:  problemem  będzie  wtedy 
nawadnianie zbyt suchego ogródka. 

Szczególnie ważne jest wykonanie drenażu wokół ław fundamentowych, gdy budynek ma 
stanąć na zboczu, skarpie albo w jej pobliżu, i to niezależnie od rodzaju gruntu 

Ale  na  działce,  na  której  jest  grunt  nieprzepuszczalny  –  glina  lub  ił  –  a  także  na  działkach  z 
wysokim 

poziomem 

wód 

gruntowych 

odwodnienie 

jest 

niezbędne. 

 
Drenaż  opaskowy  wykonuje  się  wokół  fundamentów  budynku,  aby  zbierać  nadmiar  wody 
deszczowej  spływającej  w głąb  ziemi  oraz  obniżyć  poziom  wód  gruntowych  wokół  budynku 
poniżej poziomu posadzki w piwnicy. Drenaż może być niezbędny zarówno wokół budynku z 
piwnicami, jak i wokół budynku niepodpiwniczonego, jeśli tego wymagają warunki gruntowe i 
wodne.  

 

 

95.

 

Strumień objętości powietrza w bud. użyteczności publicznej 

 WENTYLACJA W BUDYNKACH UŻYTECZNOŚCI PUBLICZNEJ  

Strumień objętości powietrza wentylacyjnego  

•

 

Pomieszczenia  przeznaczone  do  stałego  i  czasowego  pobytu  i  ludzi  powinny  mieć 
zapewniony dopływ co najmniej 20 m3/h powietrza zewnętrznego dla każdej przebywającej 
osoby,  

•

 

W  pomieszczeniach  publicznych,  w  których  jest  dozwolone  palenie  tytoniu,  strumień 
powietrza powinien wynosić 30 m3/h dla każdej osoby.  

•

 

Dla  pomieszczeń  w    żłobkach  i  przedszkolach  przeznaczonych  do  przebywania  dzieci, 
strumień powietrza zewnętrznego może być obniżony do 15 m3/h dla każdego dziecka.  

•

 

Strumień powietrza wentylacyjnego dla pomieszczeń, w których występuję inne poza ludźmi 
źródła zanieczyszczeń powietrza, należy określić na podstawie odrębnych wymagań.  

W  pomieszczeniach  klimatyzowanych  oraz    wentylowanych  o  nie  otwieranych  oknach 
strumień powietrza powinien wynosić co najmniej 30 m3/h dla każdej przebywającej osoby, 
a  w  przypadku  dozwolonego  palenia  w  tych  pomieszczeniach  -  co  najmniej  50  m3/h  dla 
każdej osoby.  

Pomieszczenia  nie  przeznaczone  do  pobytu  ludzi.  Strumień  powietrza  należy  określać  na 
podstawie  obowiązujących  przepisów,  szczegółowych  wymagań  technologicznych  i 
sanitarnych lub przez analogię z danymi rozdz. 2. 

96.

 

Założenia EN 1990