background image

pawels1990 

 

 

12. Praca gazu 
a) 
Definicja:  
- tłok przesuwa się na odległośd dl w wyniku ekspansji gazu o ciśnieniu p  
-siła działająca na tłok ze strony gazu: 

          

p- ciśnienie 
A- 
- wykonana przez gaz praca: 

                      

            

- praca wykonana przez gaz w czasie rozprężania od objętości V

p

 do V

                

  

  

 

b)  Wyprowadzenie  wzoru  na  pracę  gazu  dla  przemiany 
izotermicznej 
Praca gazu podczas przemiany izotermicznej - 

= const

. 

-równanie przemiany 

   

   

 

 

-praca 

         

  

  

   

   

 

  

  

  

 

              

  
  

  

13. Pierwsza zasada termodynamiki. Pojemności cieplne. 
Zmiana  energii  wewnętrznej  układu  zamkniętego  jest  równa  energii,  która  przepływa  przez 
jego granice na sposób ciepła lub pracy 

                                      ΔU – zmiana energii wewnętrznej układu, 

                                  Q – energia przekazana do układu jako ciepło, 
                                  W – praca wykonana na układzie. 

W powyższym sformułowaniu przyjmuje się konwencję, że gdy: 

 

W > 0 – do układu przepływa energia na sposób pracy, 

 

W < 0 – układ traci energię na sposób pracy, 

 

Q > 0 – do układu przepływa energia na sposób ciepła, 

 

Q < 0 – układ traci energię na sposób ciepła. 

 

Energią  wewnętrzną  ,U,  układu  cząstek  nazywamy  sumę  energii  kinetycznych  cząstek  liczoną 
względem  układu  odniesienia  w  którym  środek  masy  układu  pozostaje  w  spoczynku  i  energii 
potencjalnej cząstek wynikającej z ich wzajemnego oddziaływania 

            

 

Energia wewnętrzna jest funkcją stanu 

background image

pawels1990 

 

 

Pojemności  cieplne -  ilośd ciepła,  jaka  jest  niezbędna 
do zmiany temperatury ciała o daną wartośd. 

   

  

  

                   

                             

            

            

14 Entropia w ujęciu fizyki statystycznej 
Wykorzystuje  rachunek  prawdopodobieostwa  przy 
badaniu rozkładów parametrów mikroskopowych oraz 
poszukuje  wartości  średnich  tych  parametrów  w  układzie  złożonym  przyjmując  często  pewne 
założenia do mikroskopowej natury tych składników. Posługując się metodami statystycznymi można 
uzyskad  wzory  (ukazujące)  wiążące  parametry  makroskopowe  z  mierzalnymi  parametrami 
mikroskopowymi  tzn.  z  wartościami  średnimi  parametrów  mikroskopowych.  Jeżeli  znamy  w  danej 
chwili  czasu  współrzędne  przestrzenne  i  składowe  prędkości  wszystkich  n  składników  układu  to 
mówimy,  że  znamy  mikroskopowy  stan  lub  mikrostan  układu.  Pewnym  mikrostanom  można 
przypisad  stany  makroskopowe  układu  tzn.  mikrostany  określone  przez  mierzalne  parametry 
makroskopowe.  

Makrostan- stan układu opisany za pomoca parametrów makroskopowych (p, V, U…) 

Mikrostan  –stan  opisany  za  pomocą  parametrów  mikroskopowych  –  parametrów  opisujących  z 
osobna stan każdego z elementów układy 

Prawdopodobieostwo  termodynamiczne  Ω  –liczba  róznych  mikrostanów  odpowiadająca  danemu 
stanowi makroskopowemu. 

             

  

           

 

W zależności od indywidualnej wartości cząstek tworzących układ podlegają one różnym rozkładom, 
różnym  statystykom  fizycznym.  Występują  trzy  rodzaje  statystyk  fizycznych:  Rozkład  Maxwella, 
Fermiego-Diracka, Bosego-Einsteina. 

To czym jest temperatura najlepiej wyjaśnia się w oparciu o teorię kinetyczno molekularną. Wynika z 
niej, że: Temperatura jest wprost proporcjonalna do średniej energii kinetycznej cząstek ciała. 

W  odróżnieniu  od  entropii  i  ciepła,  których  mikroskopowe  definicje  obowiązują  także  w  stanie 
nierównowagi termodynamicznej, temperatura może byd zdefiniowana tylko w stanie równowagi lub 
lokalnej równowagi termodynamicznej. 

Stan  równowagi  termodynamicznej  –  izolowany  układ  znajduje  się  z  jednakowym 
prawdopodobieostwem w jednym ze swoich możliwych mikrostanów. 

Stan  nierównowagi  termodynamicznej  –  izolowany  układ  może  znajdowad  się  z  większym 
prawdopodobieostwem w jednym ze swoich możliwych mikrostanów.  

 

background image

pawels1990 

 

 

15. Zdefiniuj pojęcie entropii i podaj jej własności 

Jest  to  termodynamiczna funkcja  stanu,  określająca  kierunek  przebiegu  procesów  spontanicznych 
(samorzutnych)  w odosobnionym układzie  termodynamicznym.  Entropia  jest  miarą  stopnia 
nieuporządkowania  układu.  Jest wielkością  ekstensywną.  Zgodnie  z drugą  zasadą  termodynamiki, 
jeżeli  układ  termodynamiczny  przechodzi  od  jednego  stanu równowagi do  drugiego,  bez  udziału 
czynników zewnętrznych (a więc spontanicznie), to jego entropia zawsze rośnie. 

           , 

gdzie k- stała Boltzmanna, Ω- liczba sposobów, na jakie makroskopowy stan termodynamiczny układu 
(makrostan) może byd zrealizowany poprzez stany mikroskopowe (mikrostany) 

Własności: 

a) 

Funkcja  stanu  -  funkcja  zależna  wyłącznie  od stanu układu,  czyli  od  aktualnych  wartości 
jego parametrów,  takich  jak masa, licznośd  materii, temperatura, ciśnienie, objętośd i  inne. 
Zmiana wartości funkcji stanu zależy tylko od stanu początkowego i koocowego układu, a nie 
od sposobu w jaki ta zmiana została zrealizowana. Funkcje stanu są najczęściej wielkościami, 
których  nie  możemy  bezpośrednio  zmierzyd  i  dla  których  określenia  konieczna  jest  pewna 
procedura zawierająca różne założenia i konwencje. 

b) 

Funkcja  addytywna  -  wielkośd  fizyczna W opisująca  układ  fizyczny  jest  addytywna,  jeśli 
wielkośd ta  dla  całego  układu  jest sumą  wielkości W

i

 odpowiadających  składowym  częściom 

tego układu fizycznego: 

        

 

 

Wielkości addytywne: 

Skalarne: 

 

ilośd substancji 

 

masa w fizyce klasycznej 

 

liczba atomów (ale nie w reakcjach jadrowych) 

 

liczba cząsteczek lub licznośd materii (liczba moli) (są addytywne, jednak nie muszą byd stałe 
w czasie, gdy np. przebiegają reakcje chemiczne) 

 

ładunek elektryczny 

 

moment bezwładności względem tej samej osi 

 

energia kinetyczna – tylko wówczas, gdy elementy układu nie oddziałują ze sobą 

Wektorowe: 

 

pęd 

 

moment pędu 

 
Niech układ A1 będzie realizowany na Ω1 sposobow, a układ A2 na Ω2 sposobów. Wtedy: 

            
             

background image

pawels1990 

 

 

                

             

Procesy równowagowe – w każdej chwili układ znajduje się w stanie równowagi termodynamicznej. 

Procesy  odwracalne  –  proces  który  może  prowadzid  w  kierunku  odwrotnym,  tak  aby  układ  i  jego 
otoczenie powróciły do pierwotnych parametrów 

Dla procesów odwracalnych: 

  

   

 

  

 

 

Dla procesów nieodwracalnych: 

    

  

 

 

Tw. Nersta -    

   

                 

bo w T=0 każdy układ znajduje się w stanie podstawowym. Taki stan może byd zrealizowany tylko na 
jeden sposób. 

16 Entropia 

a)  Wyprowadź  wzór  na  zmianę  entropii  gazu 
doskonałego w przypadku przemiany izotermicznej 

    

  

 

 

  

 

 

        

 

   

 

 

 

 

 

    

 

 

  

 

   

    

 

        

  

 

  

  

  

  

 

  

 

     

  
  

    

        

  
  

                     

b)  Korzystając z pojęcia entropii sformułuj drugą zasadę termodynamiki 

Entropia  układu  zamkniętego  wzrasta  w  przemianach  nieodwracalnych  i  nie  zmienia  się  w 
przemianach odwracalnych. Entropia nigdy nie maleje. 

       

17.  Przedstaw  zależnośd  pomiędzy  ilością  stopni  swobody  a  temperaturą  i  energią  wewnętrzną 
gazu doskonałego 

background image

pawels1990 

 

 

a)  Temperatura  –  jest  miara  energii  kinetycznej  cząstek;  zderzenie  pomiędzy  cząstkami  powodują 
redystrybucję energii 

b)Stopnie  swobody  -  liczba  niezależnych  parametrów  potrzebnych  do  opisania  położenia  cząstek 
układu 
c)  Energią  wewnętrzną  ,U,  układu  cząstek  nazywamy  sumę  energii  kinetycznych  cząstek  liczoną 
względem  układu  odniesienia  w  którym  środek  masy  układu  pozostaje  w  spoczynku  i  energii 
potencjalnej cząstek wynikającej z ich wzajemnego oddziaływania 

             

 

   

gdzie 

n – liczba moli gazu, 

C

V

 – ciepło molowe przy stałej objętości, 

ΔT – zmiana temperatury gazu. 

Zasada  ekwipartycji  energii  -  na  każdy  stopieo  swobody  przypada  taka  sama  energia  kinetyczna 
równa : 

   

 
 

   

Średnia energia cząstki: 

   

 

 

   

gdzie: 

 

T – temperatura układu w kelwinach, 

 

k – stała Boltzmanna, 

 

i – liczba stopni swobody cząsteczki: 

 
18 Wyjaśnij dlaczego gaz wywiera ciśnienie na ścianki naczynia oraz wyprowadź wzór  
na ciśnienie gazu oraz równanie gazu doskonałego. 
a)jedna cząstka 
założenie: 
zderzenia doskonale sprężyste 

  

 

 

 

 

  

 

 

 

     

 

      

 

  

Zmiana pędu w wyniku zderzenia: 

        

 

          

 

             

   

  

 

   

 

     

  

 

          

   

 

  

 

b) gaz doskonały o koncentracji n   

∆N – ilośd cząstek uderzających w czasie ∆t w fragment 

 ściany o powierzchni  

    

 
 

  

 

    

background image

pawels1990 

 

 

   

   

 

  

 

 
 

  

 

    

   

 
 

      

  

 

 

 

 

Cząstki w gazie poruszają się całkowicie chaotycznie, stąd 

 

 

 

   

 

 

   

 

 

    

 

 

   

 

 

   

 

 

   

 

 

    

 

 

 

 

 

 

   

 

 

   

 

 

   

 

 

 

 

 

   

 

 

 

 

   

 

  

      

  

 

 

 

 

        

 
 

 

      

 

 

 

 

 
 

     

 

 

   

 
 

     

 

 

 
 

   

 
 

         

Równanie gazu doskonałego: 

        

   

 
 

 

 

   

 

 

 

      

 

   

 

 

 

           

 

      

 

   

                   

Równanie gazu doskonałego: 

      

   

   

19  Opisz  rozkład  wartości  prędkości  cząstek  gazu 
doskonałego (rozkład Maxwella). 
W  wyniku  zderzeo  cząstek  gazu  następuje 
redystrybucja  pędu,  a  tym  samym  energii 
kinetycznej  pomiędzy  cząstkami.  W  wyniku  tego 
ustala się pewien rozkład prędkości cząstek zależny 
od  temperatury.  Na  wykresie widad,  że im większa 
temperatura, tym wykres się obniża i leci w prawo. 

      

  
  

   

 

    

 

   

 

 

  

 

   

     

 

 

gdzie: 

 

v – prędkośd cząsteczki gazu 

 

m – masa cząsteczki gazu  

 

k – stała Boltzmanna, k = R/N

A

 (R – stała gazowa) 

 

T – temperatura 

 

 – prawdopodobieostwo, że cząsteczka będzie miała prędkośd z zakresu ( vv + dv

Korzystając z tego rozkładu możemy wyliczyd: 

- prędkośd najbardziej prawdopodobną Vp 

  
  

                   

background image

pawels1990 

 

 

- prędkośd średnią Vs 

                          

 

 

 

- prędkośd średnią kwadratową Vk 

            

20. Przedstaw funkcję rozkładu Boltzmanna 

Jeżeli energia cząstek układu może przyjmowad wartości jedynie dyskretne to liczba cząstek o energii 
Ei wyraża się zależnością: 

 

 

            

 

 

  

          

   

 

        

 

 

  

 

 

 

Emisja  wymuszona  -  Molekuła w  stanie  wzbudzonym  pod wpływem  zewnętrznego fotonu  emituje 
drugi foton przechodząc do nowego stanu. 
• Wymuszający i emitowany foton mają takie same : 
W stanie równowagi termodynamicznej dominuje emisja spontaniczna. 

• częstotliwośd 
• kierunek 
• fazę 

• Emitowana fala jest spójna 
W stanie równowagi termodynamicznej dominuje emisja spontaniczna 
Emisja  spontaniczna zachodzi  wtedy,  gdy elektrony znajdujące  się  na  poziomach  wzbudzonych  w 
sposób spontaniczny wracają na niższe poziomy energetyczne, emitując przy tym fotony. 
Z równania Boltzmanna: 

 

 

   

 

     

       

 

 

  

  

 

 

 

 

       

   

 

   

 

 

  

  

• N1 - ilośd elektronów na poziomie E1 
• N2 - ilośd elektronów na poziomie E2 
21. Ruch falowy 
a. Wyprowadź równanie sinusoidalnej fali płaskiej 
W  punkcie  x=0  znajduje  się  źródło  fali  powodującej  zaburzenia  ośrodka  wg 
równania 

                       

Zaburzenie to dociera do punktu x=b po czasie  

   

 
 

 

 

  

  
  

   

 

 

  

Zmiany w punkcie x=b są opóźnione o τ względem zmian w punkcie x=0 

                             

                            

 

 

       
  

 

 

 

 

 

 

 

       

  

 

 

u- prędkośd fali 

background image

pawels1990 

 

 

 
b. Omów zjawisko interferencji fali oraz wyprowadź wzór na maksima i minima  
interferencyjne 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
c. Omów dyfrakcję promieniowania X na monokrysztale ( na przykładzie NaCl) 

 

a) Sześcienna struktura kryształu NaCl z pokazanymi jonami sodu i chloru oraz komórką elementarną 
kryształu (zacieniowana). 
b) Padające promieniowane rentgenowskie ulega dyfrakcji na strukturze (a). Ich ugięcie zachodzi tak, 
jak gdyby było odbijane od rodziny równoległych płaszczyzn, a nie jak w optyce względem normalnej 
do płaszczyzny odbijającej.  
c) Różnica dróg między falami efektywnie odbitymi przez dwie sąsiednie płaszczyzny jest 2dsinΘ 
d)  Inny  kierunek  promieniowania  rentgenowskiego  zachodzi  na  płaszczyznach  należących  do  innej 
rodziny płaszczyzn odbijających 
d. Wyprowadź równanie fali stojącej oraz omów jej własności 
Rozpatrzmy  interferencję  dwu  fal  o  jednakowych  częstotliwościach  a  rozchodzących  się  w 
przeciwnych kierunkach: 

 

 

                       

 

 

                       

background image

pawels1990 

 

 

Ponieważ                          

   

 

        

   

 

  

 

   

        

         

        

 

                                                                                           I               I 
                                                                                

 Amplituda

 

Częśd oscylatora 

 

   

 

 
 

     

 
 

 

  

   

 

 
 

           

 
 

 

 
 

 

Maxima gdy kx=0+nπ 
Zero gry kx=π+nπ 
 
22  i  23.  Wyjaśnij  powstanie  fotoprądu  w  fotokomórce  po  oświetleniu  katody.  Czy  każda  długośd 
fali elektromagnetycznej generuje fotoprąd ?
  
•  W  wyniku  absorpcji  fotonu  przez  elektron  uzyskuje  on  energię  E=hv(  h  –stała  Plancka,  v- 
częstotliwośd  fali).    Jeżeli  energia  ta  jest  większa  od  pracy  wyjścia  W,  elektron  może  opuścid 
powierzchnię katody i w układzie płynie fotoprąd. 
•  Wraz  ze  wzrostem  oświetlenia  powierzchni  katody  (  tzn.  wzrostem  ilości  fotonów  padających  w 
jednostce  czasu  na  jednostkę  powierzchni  katody)  rośnie  ilośd  elektronów  emitowan ych  z 
powierzchni, a tym samym wartośd fotoprądu nasycenia. 
•  Różnicę  energii  pomiędzy  energią  fotonu  a  pracą  wyjścia  elektron  unosi  w  postaci  jego  energii 
kinetycznej 
 

 

          

• Nie każda długośd fali elektromagnetycznej generuje prąd jedynie fale o częstotliwości większej od 
pewnej minimalnej częstotliwości zwanej częstotliwością progową  
 
24. Opisz efekt Comptona i wyprowadź wzór na długośd fali ugiętej 
   
Jest  to  zjawisko  rozpraszania  promieniowania  rentgenowskiego  i  promieniowania  gamma,  czyli 
promieniowania elektromagnetycznego o dużej częstotliwości, na swobodnych lub słabo związanych 
elektronach, w wyniku którego następuje zwiększanie długości fali promieniowania. 
   Gdy foton oddziałuje z materią, energia i pęd przekazywane SA tak, jakby zderzen ie fotonu i materii 
zaszło w  klasycznym sensie.  Wiązka promieniowania  rentgenowskiego o  długości  fali  
   zderza  się  z 
tarcza grafitową.  Wiązka  rozproszona  zawiera  cały  zakres długości  fali.  Jedno  maksimum natężenia 
przypada dla długości fali padającej 
 , a drugie dla długości fali odbitej  ’ (większej). Padający foton 
traci  częsd  energii  na  poruszenie  elektronów,  więc  foton  rozproszony  ma  mniejszą  energię. 
Rozproszone promieniowanie musi mied niższą częstośd. Przesunięcie comptonowskie:  
    

 

  

    

      

I)Z zasady zachowania pędu: 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   

 

 

 

 

 

 

        

 

 

II)Z trójkąta monochromatycznego ?: 

 

 

 

 

 

 

  

 

   

 

 

 

 

     

 

 

 

 

    

 

    

 

 

 

 

 

 

 

      

 

 

 

 

 

 

   

 

 

 

 

 

   

 

 

 

 

 

   

 

 

 

 

 

Porównując I i II :   

 

 

 

 

 

 

               

 

    

 

 

 

 

 

 

 

 

Ostatecznie:  

 

   

 

 

 

 

 

 

              

 

   

 

           

25. Co to są fale materii. Przedstaw hipotezę de Broglie’a i doświadczenie ja potwierdzające. 
   Jest to alternatywny sposób opisu obiektów materialnych. Propozycja de Broglie’a polegała na tym, 
aby  każdej  cząstce  o  różnym  od  zera  pędzie  przypisad  fale  o  określonej  długości  i  częstotliwości. 
Doświadczenie  potwierdzające  hipotezę  polegało  na  bombardowaniu  sieci  krystalicznej  metali 
związkami  elektronów  o  dobrze  określonym  pędzie.  Zaobserwowano  wzór  interferencyjny,  który 
tłumaczyła tzn. dyfrakcja fal na atomach metalu.  
Długośd fali de Broglie’a: 
    

 

 

 

26. Czym jest funkcja falowa. Przedstaw podstawowe własności. 

background image

pawels1990 

 

 

   Funkcja  falowa                jest  podstawową  wielkością  opisującą  stan  układu  kwantowego  w 
ujęciu relatywistycznym lub nierelatywistycznym, opisuje przemieszczenie się fali. Funkcja falowa jest 
dana funkcją zespoloną, określona jest z dokładnością do fazy. 
Właściwości: 
- zwykle funkcja zespolona
                            

   

 

- prawdopodobieostwo, że cząstka zostanie wykryta w określonym czasie jest proporcjonalne do   

 

 

- gęstośd prawdopodobieostwa jest równa    

 

 

- spełnia równanie Schrödingera 
- musi byd funkcją ciągłą i mied ciągłe pochodne 
27. Napisz równanie Schroedingera dla cząstki swobodnej i wyznacz wzór na jej energię. 

)

(

2

2

2

2

x

E

dx

d

m

 

 
 
Rozwiązanie 

2

2

2

2

2

2

2

)

sin(

)

(

)

sin(

)

sin(

2

)

sin(

)

sin(

)

(

2

)

sin(

)

(

k

m

E

kx

A

x

kx

EA

kx

A

k

m

kx

E

kx

k

A

m

kx

A

x

 

28. Omów zasadę nieoznaczoności. 
   Zasada  nieoznaczoności  Heisenberga  mówi,  że  nie  ma  możliwości  by  dowolnie  dwie  wybrane 
wielkości  zmierzyd  z  dowolnie  dużą  dokładnością  niezależnie  od  przyrządu.  Ograniczenie  to  jest 
prawem przyrody. Najczęściej przedstawiana jest w postaci dwóch nierówności: 
          

 

  

 - pedu i położenie cząstki 

         

 

  

 - energii i czasu 

Gdy           (cząstka  swobodna  nie  działa  na  nią  żadna  siła),  to          (położenie  zupełnie 
nieokreślone). 
Zasadę tą stosujemy w świecie atomów. 
29.  Wyprowadź  wzór  na  energię  cząstki  w  nieskooczonej  studni  potencjału  i  wyjaśnij  różnicę 
pomiędzy rozwiązaniem klasycznym, a kwantowym. 
    

 

 

 

 

  

 

              

 

 

       

 

 

      

  

 

        

  

 

 czyli: 

   

 

   

 

 

 

 

 Podstawiamy kolejne wzory: 

   

 

   

 

    

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   

 

 

 

 

 

 

   

 

 

 

 

Przypadek  klasyczny:  znajdującą  się  w  głębokiej  studni  piłka  może  posiadad  dowolną  energię 
kinetyczną, w szczególności przypadku na dnie posiada E

c

=0. 

Przypadek kwantowy: cząstka może przyjmowad tylko ściśle określone, różne od zera wartości. 
30. Przedstaw kwantowanie energii oscylatora harmonicznego. 
   Wykonuje  drgania  wokół  położenia  równowagi  trwałej.  Jeśli  na  układ  mechaniczny  wykonujący 
działa siła proporcjonalna do wychylenia (sprowadzająca go do położenia równowagi), to stanowi on 
tzw.  oscylator  harmoniczny.  Gdy  nie  występują  straty  energii  (suma  energii  kinetycznej  i 
potencjonalnej jest stała), oscylator harmoniczny wykonuje drgania niegasnące, o stałej amplitudzie i 
stałym  okresie.  W  przeciwnym  wypadku  drgania  oscylatora  są  gasnące  (oscylator  tłumiony).  W 
mechanice kwantowej energia oscylatora harmonicznego jest skwantowana.  

background image

pawels1990 

 

 

Energia potencjału oscylatora harmonicznego: 
      

 

 

  

 

 

 

  

Równanie Schroedingera dla oscylatora: 

 

 

  

 

 

 

  

 

 

  

 

 

 

 

     

   Funkcje falowe  Ψ  będące  rozwiązaniem tego  równania  muszą  byd  ciągle  i  posiadac  ciągle  1-wsze 
pochodne.  Takie  rozwiązania  istnieją  wyłącznie  wtedy,  gdy  energia  całkowita  oscylatora  posiada 
jedną z wartości: 

 

 

      

 
 

                   

31. Wyjaśnij czy cząstka o energii całkowitej może się znaleźd w obszarze o energii potencjalnej 
U
>E. Odpowiedź uzasadnij wyznaczając prawdopodobieostwo takiego zdarzenia. 
   Jest możliwe, jednak tylko w teorii kwantowej( chyba chodzi o zjawisko tunelowe- istnieje skooczone 
prawdopodobieostwo na znalezienie cząstki po drugiej stronie bariery) 
 
 
32.  Zjawisko  tunelowania  –  zjawisko  przejścia  cząstki  przez  barierę  (U=U

0

)  potencjału  o  wysokości 

większej niż energia cząstki (U

0

>E). Z punktu widzenia fizyki klasycznej, łamie ono zasadę zachowania 

energii,  ponieważ  cząstka  przez  pewien  czas  przebywa  w  obszarze  zabronionym  przez  zasadę 
zachowania  energii.  Prawdopodobieostwo  że  cząstka  o  masie  m  i  energii  E  przejdzie  przez  barierę 
wysokości U

0

 i szerokości L równe jest współczynnikowi przejścia T. 

     

   

 gdzie      

  

 

   

 

   

 

 

 

Przykłady: 
- fuzja jądrowa będąca źródłem energii słooca 
-  na  zjawisku  tunelowym  oparte  jest  funkcjonowanie  wielu  półprzewodników  elementów 
elektronicznych( np. dioda tunelowa)