Wypadek cd.

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Ocena miejsca zdarzenia

Sprawdzenie bezpieczeństwa

Rozpoznanie mechanizmu, który

spowodował uraz lub natury

schorzenia

Określenie ilości osób potrzebujących

pomocy

Określenie niezbędnej ilości

ratowników

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Zabezpieczenie miejsca

wypadku

Bezpieczeństwo ratującego:

martwy

ratownik nikomu nie pomoże

Środki bezpieczeństwa: okulary,

rękawiczki lateksowe, odzież ochronna,

ubranie gazoszczelne;

krew, tkanki ludzkie

(HIV, wzw)

Niebezpieczeństwa – ruch, śliskie podłoże,

eksplozja, pojazd szynowy, zwierzęta

Ocena bezpieczeństwa to proces ciągły!

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Zabezpieczenie miejsca

wypadku

Oznaczać czy ewakuować?

Oznaczenie

Mechanizm urazu

Liczba osób

Wezwanie służb ratowniczych

Udzielanie pomocy

Wywiad

Przyjęcie służb ratowniczych

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Mechanizm urazu

Zderzenie czołowe: urazy czaszkowo-

mózgowe, kręgosłup szyjny, klatka

piersiowa, jama brzuszna, miednica

Zderzenie boczne: urazy kręgosłupa,

rdzeń kręgowy, klatka piersiowa, miednica

Uderzenie w tył: urazy kręgosłupa

szyjnego

Dachowanie: gorzej mają ci z tyłu

Wypadnięcie przez przednią szybę: głowa,

szyjny kręgosłup, klp, miednica

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Ewakuacja

Kiedy? – strefa zagrożenia wybuchem,

pożarem, skażeniem toksynami, konieczność

resuscytacji

Jak? – szybko!

Dokąd? – do bezpiecznego/wygodnego miejsca

Sposoby: chwyt Raudkego, chwyt Raudkego z

unieruchomieniem głowy

Zabezpieczenie kręgosłupa szyjnego

Nosze podbierające, kołnierz Schantza

Deska ortopedyczna, kamizelka Kendricka

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Katastrofa

Istotą

KATASTROFY

jest brak

możliwości rozwiązywania
problemów sposobami rutynowymi,
zgodnie z codzienną praktyką i przy
posiadaniu do tego odpowiednich
zasobów ludzkich i materiałowych.
Mimo to

należy zrobić jak najwięcej

dla jak największej liczby

poszkodowanych !

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Katastrofa nie do szpitala

Aby

nie przenosić katastrofy z miejsca

zdarzenia do szpitala

należy:

W ramach planów zabezpieczenia

ratunkowego terenu ustalić ilu

poszkodowanych szpital może przyjąć w

każdej kolejności udzielania pomocy i

stosownie do tego rozsyłać ich z miejsca

wypadku
Na miejscu zdarzenia masowego organizować

punkty pomocy medycznej celem rozpoczęcia

ratowania jak najwcześniej, stabilizowania

chorych przed transportem i przetrzymywania

najlżej poszkodowanych by uniknąć

przeciążenia szpitali.

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Triage

Zasady

segregacji

segregacji medycznej i

rozmieszczania chorych w szpitalu

I kolejność: stan bezpośredniego zagrożenia życia

(A,B,C,D), wymagający natychmiastowej pomocy

> SOR > blok operacyjny > OIT

odpowiedniego

profilu

II kolejność: wymagający leczenia szpitalnego w

trybie

pilnym

> odpowiednie oddziały

szpitalne bez zatrzymywania w SOR

III kolejność: wymagający zbadania i zaopatrzenia

bez

hospitalizacji

> wydzielone

pomieszczenia szpitala gdzie mogą oczekiwać

pod opieką pielęgniarki

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Ocena stanu

poszkodowanego

Triage (przesiewowy, medyczny)

Wstępna ocena: wygląd ogólny, stan

świadomości, czynności życiowe (drożność dróg

oddechowych, oddech, krążenie)

Wygląd ogólny: kolor skóry, zachowanie, reakcje

Stan świadomości: skala Glasgow (otwieranie

oczu, odpowiedź słowna, odpowiedź ruchowa)

Drożność dróg oddechowych i oddech

Krążenie: badanie tętna, częstość tętna, ocena

perfuzji

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Ocena stanu

poszkodowanego

Badanie fizykalne – czego

poszukujemy?: deformacji, otwartych

ran, obrzęków, tkliwości

Kolejność badania: informować chorego!

głowa, klatka piersiowa, jama brzuszna,

miednica, kończyny

Wywiad: okoliczności zdarzenia, choroby

przebyte i obecne, stosowane leki,

uczulenia, ostatni posiłek

Powtórne badanie! Uspokoić chorego!

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Skala Glasgow

Ocenie podlega:

Otwieranie oczu

– 4 punkty - spontaniczne

– 3 punkty - na polecenie

– 2 punkty - na bodźce bólowe

– 1 punkt - nie otwiera oczu

Kontakt słowny:

– 5 punktów - odpowiedź logiczna, pacjent zorientowany co do miejsca, czasu i własnej

osoby

– 4 punkty - odpowiedź splątana, pacjent zdezorientowany

– 3 punkty - odpowiedź nieadekwatna, nie na temat lub krzyk

– 2 punkty - niezrozumiałe dźwięki, pojękiwanie

– 1 punkt - bez reakcji

Reakcja ruchowa:

– 6 punktów - spełnianie ruchowych poleceń słownych, migowych

– 5 punktów - ruchy celowe, pacjent lokalizuje bodziec bólowy

– 4 punkty - reakcja obronna na ból, wycofanie, próba usunięcia bodźca bólowego

– 3 punkty - patologiczna reakcja zgięciowa,

odkorowanie

(przywiedzenie ramion,

zgięcie w stawach łokciowych i ręki, przeprost w stawach kończyn dolnych)

– 2 punkty - patologiczna reakcja wyprostna,

odmóżdżenie

(przywiedzenie i obrót

ramion do wewnątrz, wyprost w stawach łokciowych, nawrócenie przedramion i

zgięcie stawów ręki, przeprost w stawach kończyn dolnych, odwrócenie stopy)

– 1 punkt - bez reakcji

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Telefon 112

Przedstawić się!

Co się wydarzyło

Kiedy się wydarzyło

Gdzie się wydarzyło

Ilu jest poszkodowanych

Jak ciężko ranni (stan świadomości)

Jakie warunki bezpieczeństwa

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Obowiązek prawny – ustawa o

PRM

Art. 4.

Kto zauważy osobę lub osoby znajdujące się w stanie nagłego

zagrożenia zdrowotnego lub jest świadkiem zdarzenia powodującego

taki stan, w miarę posiadanych możliwości i umiejętności ma obowiązek

niezwłocznego podjęcia działań zmierzających do skutecznego

powiadomienia o tym zdarzeniu podmiotów ustawowo powołanych do

niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.

Art. 5.

1. Osoba udzielająca pierwszej pomocy, kwalifikowanej

pierwszej pomocy oraz podejmująca medyczne czynności ratunkowe

korzysta z ochrony przewidzianej w

ustawie

z dnia 6 czerwca 1997 r. -

Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.) dla funkcjonariuszy

publicznych.

2. Osoba, o której mowa w ust. 1, może poświęcić dobra osobiste innej

osoby, inne niż życie lub zdrowie, a także dobra majątkowe w zakresie,

w jakim jest to niezbędne dla ratowania życia lub zdrowia osoby

znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.

Art. 6.

1. Osobie, która poniosła szkodę na mieniu powstałą w

następstwie udzielania przez nią pierwszej pomocy, przysługuje

roszczenie o naprawienie tej szkody od Skarbu Państwa

reprezentowanego przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce

powstania szkody.

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Poszkodowany

nieprzytomny

Czy ma drożne drogi oddechowe?

Czy oddycha?

Czy ma czynność serca i krążenie?

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Jeśli chory jest

nieprzytomny

głośno wezwij pomoc!

udrożnij drogi

oddechowe,

stwierdź czy chory

oddycha:

obserwuj ruchy klatki

piersiowej,

słuchaj szmerów

oddechu,

obserwuj zabarwienie

skóry,

Masz na to 10 sekund!!

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Jeśli Twój chory oddycha

ułóż w pozycji

bezpiecznej,

dzwoń po pomoc,

obserwuj.

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Jeśli Twój chory nie oddycha

jesteś sam –

„phone first” 999, 112,

chyba, że ratujesz dziecko – najpierw oddech,

musisz oczyścić jamę ustną,

użyj maseczki, wykonaj dwa sztuczne

oddechy,

sprawdź czy jest zachowane krążenie

zabarwienie skóry, bo nie musisz umieć badać tętna

Masz na to tylko 10 sekund!!

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Jeśli Twój chory ma krążenie



Prowadź oddech zastępczy

700-1000 ml/każdy wdech tj. ok. 10 ml/kg,

wdech w przeciągu 2 sekund,

około 12-15 oddechów na minutę



Co minutę oceniaj krążenie

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Drożność dróg

oddechowych

Górne – jama nosowo-gardłowa, jama

ustno-gardłowa, gardło

Dolne – krtań, tchawica, oskrzela,

oskrzeliki

Ostra niewydolność oddechowa:

niedrożność (zapadnięcie się języka,

ciało obce), urazy, choroby infekcyjne,

choroby nieinfekcyjne (astma), zatrucia

(amoniak, chlor, leki narkotyki)

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Rozpoznawanie niedrożności

Obserwacja ruchów klatki piersiowej

i/lub nadbrzusza

Wysłuchiwanie i wyczuwanie ruchu

powietrza

Częściowa niedrożność: chrapanie,

bulgotanie, świst

PATRZ SŁUCHAJ WYCZUJ

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Metody przyrządowe

Rurka ustno-gardłowa

Rurka dotchawicza w laryngoskopii

Maska krtaniowa

Combitube

Konikotomia, konikopunkcja – mini-

trach

Tracheotomia

Tracheostomia

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Oddech zastępczy

Bezprzyrządowo – usta-usta, usta-

nos

Przyrządowo: maska twarzowa,

maska twarzowa + AMBU, AMBU +

rurka dotchawicza, respiratory

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Uciskanie klatki piersiowej

Ułożenie rąk ratownika.

Siła ucisku.

Głębokość ucisku.

Technika ucisku.

Częstotliwość uciskania.

Dla dorosłych i dla dzieci.

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Uciskanie klp i oddech

Głębokość ucisku klp 4-5 cm.

Częstotliwość ok. 100/min (mniej niż

2/sek.)

Nie ma obowiązku oddechu zastępczego;

ale możesz być bardzo skuteczny.

Czas wdechu ok. 1 sek. – uniesienie klp.

Wentylacja workiem AMBU – rozp. MZ o

wyposażeniu każdego gabinetu/oddziału!

Hiperwentylacja jest szkodliwa.

Objętość oddechu 500-600 ml (6-7ml/kg)

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Defibrylatory automatyczne

Defibrylacja tak szybko jak to możliwe.

Postępowanie zgodne z poleceniami

głosowymi.

Czy nikt nie dotyka chorego?

Po defibrylacji natychmiast RKO a ocena

rytmu po 2 minutach.

Cały personel medyczny może używać

AED.

Uderzenie przedsercowe jako alternatywa.

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Defibrylacja

Polega na przejściu przez mięsień

sercowy impulsu wystarczającego do

depolaryzacji krytycznej masy mięśnia.

Może nastąpi zdolność do

przywrócenia skoordynowanej

aktywności elektrycznej.

To zakończenie fibrylacji.

Cel to przywrócenie spontanicznego

krążenia.

15 i 29 październik 2008 r

Grzegorz Wrona

Technika defibrylacji

Ułożenie elektrod (łyżek)

Siła przyłożenia elektrod – 8 kg

dorośli, 5 kg dzieci.

Pasta przewodząca.

Defibrylacja pilna i odroczona.

Pojedyncze wyładowanie – 200 J.

Następne to 200 J albo wyższe (360

J).

U dzieci 4 J/kg.

Document Outline