Kręgosłup:

Kręgosłup:

(łac. collumna

vertebralis)

część szkieletu,

stanowiąca jego główną oś i

podporę. Kręgosłup u ludzi

zbudowany jest z 33-34 kręgów,

rozciągających się od głowy do

kości ogonowej.

Człowiek ma 7 kręgów szyjnych,

12 kręgów piersiowych, 5 kręgów

lędźwiowych, 5 kręgów krzyżowych

(które w fazie rozwoju płodowego

łączą się w jedną kość krzyżową) i 3

do 5 kręgów ogonowych, a więc od

32 do 34 kręgów.

Rozróżniamy następujące

odcinki kręgosłupa:

- Szyjny albo karkowy ,

składający się z 7

kręgów (c1-c7)

- Piersiowy algo

grzbietowy - 12

kręgów (th1-th12)

- Lędźwiowy – 5 kręgów

(l1-l5)

- Krzyżowy – 5 kręgów

(s1- s5)

- Guziczny albo kość

ogonowa – 4 lub 5

kręgów (co1-co4,5)

Kręgi szyjne :

• Za wyjątkiem dwóch pierwszych i ostatniego

(siódmego) kręgi szyjne mają podobną do siebie

budowę. Najbardziej nietypowe są dwa pierwsze

oraz kręgi odcinka szyjnego: dźwigacz (atlas) oraz

obrotnik (axis). Ten pierwszy nie ma trzonu i

tworzą go jedynie łuki kręgowe. Od strony czaszki

dźwigacz tworzy powierzchnie stawowe

umożliwiające potakujące ruchy głowy, natomiast z

obrotnikiem tworzy połączenie umożliwiające

przeczące ruchy głowy.

Nietypowy jest również ostatni kręg nazywany

czasami kręgiem wystającym (łac. vertebra

prominens) ponieważ jest to pierwszy wyczuwalny

kręg na ludzkiej szyi. Ma masywniejszy wyrostek

kolczysty bez rozdwojenia na końcu, a przez otwory

wyrostków poprzecznych nie przechodzi tętnica

kręgowa.

Kręgi piersiowe:

• Kręgi piersiowe - vertebrae thoracicae - 12

kręgów należących do odcinka piersiowego

kręgosłupa człowieka. Kręgi odcinka piersiowego

mają powierzchnie stawowe, którymi łączą się z

żebrami. Na wyrostkach poprzecznych mają tzw.

dołki żebrowe służące do połączenia z żebrami

(dokładniej z guziczkiem żebra znajdującym się na

jego tylnym końcu), dołki stawowe znajdują się

również na krawędziach trzonów. Dołki żebrowe

sąsiadujących ze sobą trzonów tworzą połączenie

stawowe z główką żebra. Kolejną charakterystyczną

cechą kręgu piersiowego jest długi, nierozdwojony

na końcu wyrostek kolczysty, który skierowany jest

ku dołowi, dzięki czemu wyrostki kolejnych kręgów

nachodzą na siebie dachówkowato.

Kręgi lędźwiowe:

• Kręgi lędźwiowe - vertebrae lumbales -

kręgi w lędźwiowym odcinku kręgosłupa.

U człowieka jest ich 5, odznaczają się

bardzo masywną budową. Łączą się z

kością krzyżową na wysokości pośladków.

Kręgi te mają duże trzony o kształcie

nerkowatym. Wyrostki są nieco odgięte

do tyłu. W miejsce wyrostków

poprzecznych wchodzą wyrostki żebrowe.

Wysokie i spłaszczone wyrostki kolczyste

zwrócone są ku tyłowi. Otwór kręgów ma

kształt trójkąta.

•

Kość krzyżowa

Kość krzyżowa – (os sacrum)

powstaje przez zrośnięcie 5 kręgów
krzyżowych. Wyróżniamy w niej
powierzchnie grzbietową i
miedniczną, podstawę oraz
wierzchołek.

• Jest to kość kształtu trójkątnego,

zbudowana z podstawy, dwóch
krawędzi bocznych oraz
wierzchołka. Posiada również 2
powierzchnie: brzuszną i
grzbietową.

• na powierzchni brzusznej znajdują

się kresy poprzeczne kości
krzyżowej, które występują w
miejscach zrośnięcia się sąsiednich
kręgów krzyżowych.

• na powierzchni grzbietowej znajduje

się 5 podłużnych grzbietów.

Kość guziczna:

• Kość guziczna

(łac. os

coccygis, ang. coccyx) –

końcowy odcinek

kręgosłupa człowieka.

Składa się z 3-5 zrośniętych

ze sobą kręgów, z których

największy jest pierwszy

(S1). S1 zawiera on

wyrostki stawowe służące

do połączenia z kością

krzyżową. Pozostałe kręgi

zbudowane tylko z trzonów.

Skrzywienia

kręgosłupa:

• U człowieka przystosowanie

kręgosłupa do utrzymywania

wyprostowanej postawy ciała i

unoszenia głowy przejawia się

zarówno w jego kształcie, jak i w

sposobie zestawienia trzonów

kręgowych. Odcinki szyjny i

lędźwiowy wygięte są do przodu,

co określa się mianem lordozy,

natomiast piersiowy i krzyżowy

wygięte są do tyłu, co określa się

mianem kifozy.

Skolioza

Skolioza:

•

Skolioza (łac. Scoliosis, z gr. skoliós -
krzywy) - skrzywienie kręgosłupa,
zwane często "bocznym skrzywieniem
kręgosłupa". Wbrew nazwie, skolioza
nie jest jedynie bocznym
skrzywieniem, a trójpłaszczyznowym.

•

Skoliozą określa się zniekształcenie
wynoszące ponad 10° w płaszczyźnie
czołowej. Do określania stopnia
zniekształcenia wykorzystuje się
metodę Cobba.

•

Skolioza rozpatrywana jest jako
trójpłaszczyznowe zniekształcenie
kręgosłupa. Obejmuje ono:

•

skrzywienie w płaszczyźnie czołowej
(boczne skrzywienie kręgosłupa);

•

skrzywienie w płaszczyźnie strzałkowej
(lordo- lub kifo- skolioza);

•

skrzywienie w płaszczyźnie poziomej
(rotacja i torsja kręgów).

Document Outline