Katedra Medycyny Sądowej
AM we Wrocławiu
Prof. dr hab. n. med. Barbara
Świątek
Etyka resuscytacji.
Podstawy prawne oceny
śmierci mózgu.
Katedra Medycyny Sądowej
AM we Wrocławiu
Prof. dr hab. n. med. Barbara
Świątek
Etyka resuscytacji.
Podstawy prawne oceny
śmierci mózgu.
Przepisy prawne
KODEKS KARNY
Art. 162.
§ 1. Kto człowiekowi znajdującemu się w
położeniu grożącym bezpośrednim
niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego
uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy,
mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej
osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo
ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze
pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2. Nie popełnia przestępstwa, kto nie udziela
pomocy, do której jest konieczne poddanie się
zabiegowi lekarskiemu albo w warunkach, w
których możliwa jest niezwłoczna pomoc ze
strony instytucji lub osoby do tego
powołanej
.
Przepisy prawne
KODEKS KARNY
Art. 2.
Odpowiedzialności karnej za
przestępstwo skutkowe popełnione
przez zaniechanie podlega ten tylko,
na kim ciążył prawny, szczególny
obowiązek zapobiegnięcia skutkowi.
Przepisy prawne
KODEKS KARNY
Art. 192.
§ 1. Kto wykonuje zabieg leczniczy bez
zgody pacjenta, podlega grzywnie,
karze ograniczenia wolności albo
pozbawienia wolności do lat 2.
§ 2. Ściganie następuje na wniosek
pokrzywdzonego.
Przepisy prawne
USTAWA O ZAWODZIE LEKARZA z
dn. 5 grudnia 1996 r. (Dz.U.97.28.152
późn. zm.)
Art. 30. Lekarz ma obowiązek udzielać
pomocy lekarskiej w każdym przypadku,
gdy zwłoka w jej udzieleniu mogłaby
spowodować niebezpieczeństwo utraty
życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub
ciężkiego rozstroju zdrowia, oraz w
innych przypadkach nie cierpiących
zwłoki.
Przepisy prawne
USTAWA O ZAWODZIE LEKARZA
(Dz. U.97.28.152)
Art. 38.
1. Lekarz może nie podjąć lub odstąpić od
leczenia pacjenta, o ile nie zachodzi
przypadek o którym mowa w art. 30, z
zastrzeżeniem ust. 3.
Przepisy prawne
Kodeks Etyki Lekarskiej:
Art. 2.
1. Powołaniem lekarza jest ochrona życia i
zdrowia ludzkiego, zapobieganie
chorobom, leczenie chorych oraz niesienie
ulgi w cierpieniu; lekarz nie może
posługiwać się wiedzą i umiejętnością
lekarska w działaniach sprzecznych z tym
powołaniem.
2. Największym nakazem etycznym dla
lekarza jest dobro chorego – salus aegroti
suprema lex esto. Mechanizmy rynkowe,
naciski społeczne i wymagania
administracyjne nie zwalniają lekarza z
przestrzegania tej zasady.
Przepisy prawne
Kodeks Etyki Lekarskiej:
Art. 32.
1. W stanach terminalnych lekarz nie ma
obowiązku podejmowania i prowadzenia
reanimacji lub uporczywej terapii i
stosowania środków nadzwyczajnych.
2. Decyzja o zaprzestaniu reanimacji należy
do lekarza i jest związana z ocena szans
leczniczych.
Nowa ustawa „transplantacyjna”
Ustawa o pobieraniu, przechowywaniu i
przeszczepianiu komórek, tkanek i
narządów z dn. 1 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.169.1411)
Art. 6.
1. Sprzeciw wyraża się w formie:
1) wpisu w centralnym rejestrze sprzeciwów na
pobranie komórek, tkanek i narządów ze zwłok
ludzkich;
2) oświadczenia pisemnego zaopatrzonego we
własnoręczny podpis.
3) oświadczenia ustnego złożonego w obecności co
najmniej dwóch świadków, pisemnie przez nich
potwierdzonego.
2. Przepisy ust. 1 stosuje się również do sprzeciwu
wyrażonego przez przedstawiciela ustawowego.
Nowa ustawa „transplantacyjna”
Ustawa o pobieraniu, przechowywaniu i
przeszczepianiu komórek, tkanek i
narządów z dn. 1 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.169.1411)
Art. 6. cd.:
3. Sprzeciw jednego przedstawiciela
ustawowego lub osoby, o której mowa w
art. 5 ust. 3 [małoletni powyżej lat 16], jest
skuteczny w stosunku do pozostałych.
4. Sprzeciw może być cofnięty w każdym
czasie w formach, o których mowa w ust. 1.
Nowa ustawa „transplantacyjna”
Ustawa o pobieraniu, przechowywaniu i
przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów
z dn. 1 lipca 2005 r. (Dz.U.05.169.1411)
Art. 9.
1. Pobieranie komórek, tkanek lub narządów do
przeszczepienia jest dopuszczalne po stwierdzeniu
trwałego nieodwracalnego ustania czynności
mózgu (śmierci mózgu).
2. Kryteria i sposób stwierdzenia trwałego
nieodwracalnego ustania czynności mózgu
ustalają powołani przez ministra właściwego do
spraw zdrowia specjaliści odpowiednich dziedzin
medycyny przy uwzględnieniu aktualnej wiedzy
medycznej.
3. Minister właściwy do spraw zdrowia ogłasza, w
drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,
kryteria i sposób stwierdzania trwałego,
nieodwracalnego ustania czynności mózgu.
Nowa ustawa „transplantacyjna”
Ustawa o pobieraniu, przechowywaniu i
przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów
z dn. 1 lipca 2005 r. (Dz.U.05.169.1411)
Art. 9. cd.:
4. Trwałe nieodwracalne ustanie czynności mózgu
stwierdza jednomyślnie, na podstawie kryteriów, o
których mowa w ust. 3, komisja złożona z trzech
lekarzy, posiadających specjalizację, w tym co
najmniej jednego specjalisty w dziedzinie
anestezjologii i intensywnej terapii oraz jednego
specjalisty w dziedzinie neurologii lub
neurochirurgii.
5. Komisję, o której mowa w ust. 4, powołuje i
wyznacza jej przewodniczącego kierownik zakładu
opieki zdrowotnej lub osoba przez niego
upoważniona.
Nowa ustawa „transplantacyjna”
Ustawa o pobieraniu, przechowywaniu i
przeszczepianiu komórek, tkanek i
narządów z dn. 1 lipca 2005 r.
(Dz.U.05.169.1411)
Art. 9. cd.:
6. Lekarze wchodzący w skład komisji, o
której mowa w ust. 4, nie mogą brać
udziału w postępowaniu obejmującym
pobieranie i przeszczepianie komórek,
tkanek lub narządów od osoby zmarłej, u
której dana komisja stwierdziła trwałe
nieodwracalne ustanie czynności mózgu.
Nowa ustawa „transplantacyjna”
PRZEPIS WYKONAWCZY (nadal
obowiązujący):
Komunikat Ministra Zdrowia i Opieki
Społecznej o wytycznych w sprawie
kryteriów stwierdzenia trwałego i
nieodwracalnego ustania funkcji pnia
mózgu (śmierci mózgowej) z dn.
29.10.1996 r. (Dz. Urz. MZiOS z dn.
30.11.1996 r.).
Eutanazja
KODEKS KARNY
Art. 150.
§ 1. Kto zabija człowieka na jego
żądanie i pod wpływem współczucia dla
niego, podlega karze pozbawienia
wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. W wyjątkowych wypadkach, sąd
może zastosować nadzwyczajne
złagodzenie kary, a nawet odstąpić od
jej wymierzenia.
Namowa i pomoc do samobójstwa
KODEKS KARNY:
Art. 151.
Kto namową lub przez udzielenie
pomocy doprowadza człowieka do
targnięcia się na własne życie,
podlega karze pozbawienia wolności od
3 miesięcy do lat 5.