Geodezja miejska –
Geodezja miejska –
ćwiczenie 8
ćwiczenie 8
Ewa Świerczyńska
Zakład Geodezji Inżynieryjnej i Pomiarów
Szczegółowych
pokój: 311 GG
mail:
Konsultacje: czwartek godz. 14.15 – 16.00,
sala 311 GG
POLITECHNIKA WARSZAWSKA
Wydział Geodezji i Kartografii
Kierunek: Geodezja i Kartografia
Specjalizacja: Geodezji Inżynieryjno – Przemysłowa,
Semestr: 2
Projekt 2:
Geodezyjna obsługa wznoszenia budynku
mieszkalnego metodą przemysłową:
zaprojektowanie osnowy realizacyjnej
dla obiektu
opracowanie metody tyczenia
wskaźników montażowych na
kondygnacjach powtarzalnych
propozycja doboru technik pomiarowych
dla obsługi obiektu
analiza dokładności
Wiadomości ogólne o
konstrukcjach budynków
wznoszonych metodami
uprzemysłowionymi
Konstrukcje stosowane w wysokich budynkach
mieszkalnych i montowane z elementów
prefabrykowanych można ze względu na sposób
prowadzenia nadzoru geodezyjnego budowy podzielić na
grupy:
Geometryczny schemat budowli
Układ trzech zespołów
płaszczyzn:
- pł. pionowe symetryczne
do elementów podłużnych
- pł. pionowe symetryczne
do elementów
poprzecznych
- pł. poziome (stropy)
Osie konstrukcyjne
wyznaczane za pomocą
wskaźników
konstrukcyjnych:
- osiowych
- przesuniętych
- wysokościowych
- montażowych
Zakres prac geodezyjnych przy wznoszeniu
budynków
1.
Lokalizacja
2.
Wytyczenie osi konstrukcyjnych budynku
na drewnianych ławach budowlanych
3.
Wytyczenie wskaźników osi
konstrukcyjnych
4.
Pomiar kontrolny stanu zerowego i
wpasowanie siatki konstrukcyjnej budynku
na ściany kondygnacji piwnicznej
5.
Obsługa i nadzór geodezyjny montażu
kondygnacji powtarzalnej
6.
Pomiar kontrolny prefabrykatów
Osnowa na terenie budowy
Służy do wykonania
wszystkich
przewidzianych prac na
budowie
Służy do wytyczenia
położenia budynku w
terenie względem
obowiązującego układu
odniesienia
Służy do prac związanych z
poszczególnymi etapami
wznoszenia budynku. Rama
geodezyjna jest
prostokątem o bokach
równoległych do osi
podłużnych poprzecznych
budynku
Zespół punktów określających układ linii
wzajemnie prostopadłych,
zorientowanych zgodnie z kierunkiem
osi głównej budynku (dla budynku o
obrysie prostokątnym – cztery linie
bazowe przebiegające w odległości
około 1 m od lica budynku)
Np.. Wierzchołki prostokąta lub co
najmniej 2 punkty (tzw. baza tyczenia),
zastabilizowane na najniższej
kondygnacji, o położeniu ściśle
określonym względem siatki
konstrukcyjnej.
Lokalizacja budynku i tyczenie pod wykop
1.
Lokalizacja budynku, czyli
wytyczenie jego położenia
względem osnowy geodezyjnej
miasta
2.
Dokładność lokalizacji budynku,
dokładność zewnętrzna, jest
mniejsza niż dokładność
wewnętrzna – dokładność
wzajemnego rozmieszczenia
punktów załamania obrysu i
rozmieszczenia osi
konstrukcyjnych wewnątrz
wznoszonego budynku
3.
W terenie wyznaczamy najpierw
bazę tyczenia albo
zaprojektowaną sieć realizacyjną
4.
Wyznaczone w terenie punkty
główne obrysu oznaczamy
kołkami i sprawdzamy, czy ich
wzajemne usytuowanie jest
zgodne z projektem
5.
Na przedłużeniu linii obrysów
wyznaczamy w ustalonej
odległości od narożników punkty
zabezpieczające
6.
Dla długich budynków oprócz
punktów głównych (naroża)
wyznacza się jeszcze punkty
pośrednie w odległościach nie
przekraczających 50 m.
Szkic dokumentacyjny
1.
Obrys budynku i jego
wymiary
2.
Punkty i boki osnowy
realizacyjnej
3.
Punkty przewidziane to
wyznaczenia w terenie
4.
Miary wymagające
odłożenia
5.
Miary do skontrolowania
poprawności tyczenia
6.
Miary projektowe
określające wzajemne
odległości tyczonych w
terenie punktów
7.
Kontury obiektów
sąsiednich
8.
Zero budowlane, czyli
poziom podłogi parteru
(p. p. p.)
Wytyczenie osnowy budowlano-montażowej – ramy
geodezyjnej
1.
Wyznaczenie punktu
głównego (A)
2.
Wyznaczenie kierunku
głównego (AK)
3.
Wyznaczenie na kierunku
głównym drugiego
wierzchołka w odległości a
(B’)
4.
Rozwinięcie ramy
geodezyjnej: wytyczenie
kierunków prostopadłych i
odłożenie odległości b (C’,
D’)
5.
Obliczenie poprawek
trasowania (dx, dy)
6.
Przesuniecie wstępnie
wyznaczonych punktów (B,
C, D) – dokładność 3 mm
7.
Nawiązanie punktu
głównego i kierunku
głównego do osnowy
geodezyjnej – dokładność
10 cm
Wytyczenie osi konstrukcyjnych budynku na ławach
ciesielskich
1.
Wyznaczenie na bokach
ramy geodezyjnej
punktów przecięcia z
liniami obrysu budynku
2.
Wyznaczenie na bokach
ramy geodezyjnej
punktów przecięcia z
osiami konstrukcyjnymi
3.
Sprawdzenie miar
między sąsiednimi
punktami
4.
Przeniesienie na ławy
ciesielskie wskaźników
osiowych i wskaźników
obrysu