Biebrzański Park 

Narodowy

 

 

Ogólne informacje 

dotyczące Biebrzańskiego 

Parku Narodowego

Został utworzony 09.09.1993 r. i jest największym 

parkiem narodowym w Polsce. Położony jest w 
północno - wschodniej części kraju, na terenie 
województwa podlaskiego. Powierzchnia Parku wynosi 
59223 ha. Obszary leśne w Parku zajmują 15547 ha, 
grunty rolne - 18182 ha, a nieużytki - słynne Bagna 
Biebrzańskie. Dolina Biebrzy jest bardzo ważnym 
miejscem gniazdowania, żerowania i odpoczynku dla 
ptactwa wodno-błotnego, toteż w roku 1995 została 
wpisana na listę siedlisk konwencji RAMSARowskiej tj. 
obszarów mokradłowych o międzynarodowym 
znaczeniu, zwłaszcza jako środowiska życia ptactwa 
wodno-błotnego.

 

 

 

Roślinność 

• Ponad 40% powierzchni Parku zajmują siedliska 

hydrogeniczne. Na ich obszarze wyróżniono ponad 70 

typów zbiorowisk roślinnych naturalnych i zastępczych 

(w tym półnaturalnych i antropogenicznych). Wśród 

zbiorowisk naturalnych dominują (bezleśne): 

turzycowiska, mechowiska i szuwary oraz (leśne): olsy, 

brzeziny i bory bagienne. Ekosystemy wodne 

reprezentuje rzeka Biebrza wraz z dopływami oraz 

liczne starorzecza.

Zmiana warunków siedliskowych wywołana przede 

wszystkim pracami hydrotechnicznymi w połowie XIX 

w, oraz melioracjami w latach 60-tych spowodowała 

trwałe obniżenie poziomu wód gruntowych na 

obszarach przylegających do kanałów. Na powstałych 

siedliskach wykształciły się zbiorowiska zastępcze 

(półnaturalne), wśród nich dominują zb. łąkowe. 

 

 

Zwierzęta

• Rozległość obszaru, jego 

pierwotność i odmienność 

sprawiają, że w dolinie 

Biebrzy zachowała się 

specyficzna fauna w dużym 

stopniu związana z 

naturalnymi ekosystemami 

bagiennymi i wodnymi. 

Stwierdzono tu obecność 48 

gatunków ssaków. M. in. 10 

gatunków nietoperzy - w 

Twierdzy Osowiec 

obserwowano największe w 

Polsce północno-wschodniej 

skupiska kolonii zimujących 

nietoperzy.

 

 

Ssaki

• Wśród drobnych ssaków uwagę zwraca 

pospolitość i wysokie zagęszczenie nornika 
północnego Microtus oeconomus, świadcząca o 
specyfice środowisk bagiennych. Z pozostałych 
ssaków na uwagę zasługują: wilk, wydra, łoś i 
bóbr. Znajduje się tu największa w kraju ostoja 
łosia (ok. 400 sztuk). Reintrodukowany po 
ostatniej wojnie bóbr jest obecnie zwierzęciem 
pospolitym. 

 

 

Ptaki

• W dolinie Biebrzy obserwowano 

271 gatunków ptaków, w tym 
ponad 180 lęgowych. Jest 
najważniejszą ostoją dubelta, 
kropiatki, orlika grubodziobego, 
rybitwy białoskrzydłej i 
derkacza w Europie Środkowej i 
Zachodniej. Jest też ważnym 
"przystankiem" dla migrujących 
siewkowców, kaczek, gęsi i 
żurawi. Dlatego też dolina 
Biebrzy została uznana przez 
BirdLife International za ostoję 
ptaków o randze światowej. BPN 
jest też na liście Konwencji 
Ramsarskiej. 

Rybitwa 
czarna

 

 

Ryby

• Ichtiofauna dorzecza 

Biebrzy liczy 36 
gatunków ryboraz wielką 
rzadkość: minoga 
ukraińskiego - gatunku 
charakterystycznego dla 
wschodniej części Morza 
Czarnego. Liczebność i 
biomasa ryb jest tu 
znacznie wyższa niż w 
innych nizinnych 
rzekach Polski.

 

 

Płazy

• W dolinie Biebrzy występuje 

12 gatunków płazów miedzy 
innymi: traszka 
grzebieniasta, kumak 
nizinny, ropucha zielona itp. 
Na wiosnę (marzec-maj) na 
drogach giną starsze 
generacje płazów 
zmierzające do miejsc 
rozrodu, natomiast późnym 
latem i jesienią (wrzesień-
październik) ruch drogowy 
zmniejsza liczebność 
wszystkich grup wiekowych 
udających się na zimowiska.  

 

 

Bezkręgowce

• W grupie bezkręgowców stwierdzono ponad 700 gat. motyli, 

w tym 94 gatunki motyli dziennych. Wykazano obecność 448 
gatunków pająków, wśród nich znaczący udział (71) mają 
gatunki rzadkie znane z nie więcej niż 3-5 stanowisk w kraju, 
a 10 gatunków pająków znanych jest tylko stąd. Do tej pory 
poznano ponad 500 gatunków chrząszczy, 42 gat. chruścików 
i 19 gat. pijawek. 

 

 

Podstawowe cele 

ochrony przyrody w 

BPN

• Zasady i główne kierunki 

działań ochronnych 
ustalono biorąc pod uwagę 
podstawowy cel powołania 
BPN, jakim jest ochrona 
specyficznych, zanikających 
w Europie siedlisk 
bagienno-torfowych, 
ochrona rzadkich i ginących 
zbiorowisk roślinnych i 
gatunków zwierząt oraz 
walorów krajobrazowych, a 
także biotopów ważnych dla 
ochrony awifauny. 

 

 

Turystyka

• Na terenie Biebrzańskiego Parku Narodowego 

udostępniono 470,1 km szlaków. Na kilku z nich 
wybudowano wieże i pomosty widokowe oraz położono 
kładki, ułatwiające przejście po grząskim terenie. Chętni 
mogą skorzystać z wypożyczalni sprzętu wodnego (20 
kajaków, 5 łodzi kanadyjek i 2 łodzie wiosłowe).