TEORIE CECHY I CZYNNIKA

- FRANK PARSONS

 

 

KONCEPCJA FRANKA 

PARSONSA (1901)

• Dobra decyzja zawodowa wymaga 

informacji

• Osoba wybierająca zawód powinna do 

niego pasować – zasada kongruencji

• Komponenty kongruencji to 

umiejętności           i 

zainteresowania

 

 

(1) FRANK PARSONS – ŻYCIE            

I PRACA   (1854 – 1908)

•

1873 –kończy Uniwersytet Cornell jako technik 

kolejnictwa oraz rozpoczyna pracę na kolei

•

Szybkie bankructwo firmy – Parsons pracuje fizycznie w 

przemyśle ciężkim

•

Po roku zaczyna pracować w charakterze nauczyciela 

literatury angielskiej w szkole średniej

•

1881 - odbywa roczne studia prawnicze i pracuje w 

charakterze ławnika

•

Przez trzy lata choruje i przenosi się do Nowego Meksyku

•

1884 – zostaje kierownikiem kancelarii adwokackiej 

•

1889 – pisze the World’s Best Books

 

 

(2) FRANK PARSONS – ŻYCIE            

 I PRACA

•

1891 – zostaje wykładowcą na Wydziale Prawa 

Uniwersytetu Bostońskiego, gdzie pracuje do 1901 roku

•

Pisze artykuły do czasopisma Arena

•

1893 – zostaje wykładowcą ekonomii i socjologii na 

Stanowym Uniwersytecie w Kansas oraz podróżuje do 

Szwajcarii  i Nowej Zelandii by obserwować 

reformatorskie rządy socjalistów 

•

1894 – wydaje książkę Our Country’s Need – pisze: 

„Ludzie najlepiej pracują, gdy robią to do czego 

stworzyła ich natura”

•

1905 – otwiera wieczorową szkołę dla pracujących i 

pisze książkę The Ideal City

 

 

(3) FRANK PARSONS – ŻYCIE           

I PRACA 

• 13 I 1908

 – otwiera Biuro Zawodowe (Vocational Bureau) 

finansowane przez panią Quincy Adams  Agaziz Shaw

Motto biura: 

OŚWIECENIE, INFORMACJA, INSPIRACJA 

WSPÓŁPRACA

• Do maja 1908 przyjmuje jako doradca 80 osób, udzielając 

im  porad zawodowych, z których 78 uznało efektywność 
porady. Wydawane są ulotki z informacjami o zawodach, 
publikowane programy szkół             i propozycje planów 
życiowych

• 26 IX 1908 – umiera na zapalenie nerek

• 1909 

– Ralf Albertson wydaje książkę Franka Parsonsa 

Choosing a Vocation

 

 

10 ZASAD DORADZTWA 

ZAWODOWEGO FRANKA 

PARSONSA

1.

Lepiej jest wybrać zawód niż „polować na pracę”

2.

Nikt nie powinien wybierać zawodu bez gruntownej 

analizy i rzetelnej porady

3.

Młodzież powinna poznać możliwości wyboru zawodów

4.

Korzystanie z poradnictwa zawodowego powinno 

dawać klientowi wymierne korzyści

5.

Porada ustna powinna być poparta poradą pisemną

6.

Doradca nie może wybrać zawodu „za” klienta, ale 

może mu pomóc w lepszym zrozumieniu problemu i 

odjęciu właściwej decyzji

 

 

10 ZASAD DORADZTWA 

ZAWODOWEGO FRANKA PARSONSA 

c.d.

7. Mądrym wyborem zawodu kierują 3 zasady:

–

poznanie swoich uzdolnień, zainteresowań, ambicji, 

możliwości, ograniczeń

–

wiedza o warunkach i wymaganiach zawodu

–

zrozumienie relacji między powyższymi czynnikami

8. Atrybutami doradcy są szczerość, uprzejmość oraz 

otwartość w przekazywaniu klientowi negatywnych 

informacji zwrotnych

9. Rolą doradcy jest stymulowanie umiejętności 

analitycznego myślenia klienta i jego umiejętności 

poznawczych

10. Doradca powinien nieustannie rozwijać swoją wiedzę na 

temat rynku pracy

 

 

METODY STOSOWANE PRZEZ 

PARSONSA

• Wywiad dotyczący edukacji, osiągnięć, 

preferencji, zainteresowań, ambicji, 

sposobów spędzania wolnego czasu, 

historii rodziny

• Kwestionariusze samooceny (początek 

idei różnic indywidualnych i norm)

• Informowanie klienta o możliwościach 

zawodowych

 

 

WKŁAD PARSONSA WE WSPÓŁCZESNE 

DORADZTWO ZAWODOWE

• Rozwój instytucjonalny poradni zawodowych                

   i ich popularyzacja w społeczeństwie 

• Wprowadzenie idei poradnictwa zawodowego do szkół
• Opracowanie ustrukturalizowanego wywiadu 

doradczego

• Zapoczątkowanie stosowania metod naukowych w 

doradztwie

• Wyeksponowanie roli informacji w doradztwie
• Rozwój idei „dopasowania”
• Szkolenie doradców zawodowych

 

 

KIERUNKI ROZWOJU DORADZTWA 

POZA KONCEPCJĄ „CECHY I CZYNNIKA”

• Większe zrozumienie zarówno jednostki               

(rola self-esteem) jak i społecznego kontekstu 

decyzji zawodowych

• Zmiana relacji doradca-klient na bardziej 

partnerskie

• Rozwój podejścia rozwojowego w doradztwie
• Ukierunkowanie doradztwa na procesy decyzyjne
• Wprowadzenie do doradztwa technologii 

(komputery, internet)

• Zwiększenie roli samopoznania

 

 

Literatura

• Jones, L. K. (1994). Frank Parsons’ 

Contribution to Career Counseling. Journal 
of Career Development, 20(4), 287-294.

• Zytowski, D. G. (1985). 1984 Division 17 

Presidential Address: Frank, Frank! Where 
Are You Now that We Need You? The 
Counseling Psychologist, 13 (1), 129-135.

• Zytowski, D. G., Swanson, J. L. (1994). 

Parsons’ Contribution to Career 
Assessment. Journal of Career 
Development, 20(4), 305-310.