background image

Analiza chodu-mięśnie 

biorące udział w chodzie

background image

ANALIZA    DYNAMICZNA  CHODU-

  określa  wielkość 

siły  mięśni,  która  jest  potrzebna  w  trakcie  prawidłowego 
chodu

Człowiek podczas chodu jest poddany 

siłom:

1.zewnętrznym:

-siła grawitacji

-reakcja podłoża

2.wewnętrznym:

-pracujące mięśnie

background image

Ze względu na role jaka 
określone mięśnie spełniają w 
cyklu chodu rozróżniamy:

*mięśnie stabilizujące
*mi
ęśnie przyspieszające
*mi
ęśnie hamujące

background image

FAZA  PODPORU

1.przyłożenie pięty do podłoża:
-mm.prostownik stopy- prostownik długi palców-prostownik długi palucha, 
piszczelowy
przedni skurcz izometryczny
-m.czworogłowy uda skurcz izometryczny
-mm.kulszowo-goleniowe skurcz koncentryczny przeciw zgięciu stawu 
biodrowego

2.stopa płasko:
-m.czworogłowy uda rozkurcz ekscentryczny

3.obciążenie właściwe:
-m.trójgłowy łydki koncentrycznie
-m.strzałowy długi koncentrycznie
-m.czworogłowy rozpoczyna prace koncentryczną

4.oderwanie piety od podłoża ( propulsja):
-m.trójgłowy łydki – w czasie propulsji praca koncentryczna
-mm.kulszowo-goleniowe praca izometryczna

background image

Dzialanie  miesni  podczas  
chodu:

Z chwilą odbicia włącza się mięsień czworogłowy uda, 

zużywając ok. 40% swej energii. Zasila on zgięcie 

biodra i nadaje nodze pierwszy impuls. Podczas 

nagłego skręcenia nogi na zewnątrz dołączają się 

mięśnie przywodziciele. Grupa prostowników 

(piszczelowy przedni, prostownik długi palców, 

prostownik długi palucha) podczas wykroku unosi 

grzbietowo stopę, aby zabezpieczyć jej palce przed 

zaczepianiem o podłoże. Ruch przenosi nogę 

wykroczną do przodu. Bezpośrednio przed  

zetknięciem się pięty z podłogą grupa mięśni 

kulszowo-goleniowych (dwugłowy uda, półbłoniasty, 

półścięgnisty) stabilizuje kolano. Gdy ciężar ciała 

przenosi się na nogę, działa na nią grupa 

przywodzicieli i prawie natychmiast grupa odwodzicieli 

stabilizuje miednicę względem uda. 

background image

Dzialanie  miesni  podczas  
chodu, c.d:

Równocześnie włącza się mięsień pośladkowy wielki 

prostując biodro i zmniejszając rotację wewnętrzną 

uda. 

Grupa prostowników stopy, która w fazie wykroku jest 

wydłużona hamuje stopę zapobiegając jej zahaczaniu 

o podłoże. W tym czasie przystępuje do pracy mięsień 

czworogłowy uda. Łagodzi on uderzenie pięty o 

podłoże i przejmuje ciężar ciała, po czym doprowadza 

kolano do wyprostu. Gdy człowiek zaczyna stawiać 

kroki do przodu, mięsień prostownik grzbietu i 

odwodziciele uda kontrolują pochylenie miednicy i 

utrzymują wyprostowaną postawę. 

background image

Dzialanie  miesni  podczas  
chodu, c.d:

Podczas pełnego podporu ustaje 
aktywność mięśni z wyjątkiem mięśni 
łydki, które zaczynają pracę w tej 
fazie. Ich działanie jest największe , 
tuż przed odbiciem. Dalej uczestniczą 
one w unoszeniu miednicy, następnie 
przyłączają się przywodziciele uda, 
które skręcają udo na zewnątrz i cały 
cykl przebiega od początku. 

background image

FAZA  PRZENOSZENIA

Podczas całej fazy na kończynę dolną działa jedynie siła ciężkości. 
Równoważy ją siła izometryczna mm. przedniej ściany goleni 
zapewniająca czynnościowe skrócenie kd:

1.przyśpieszenie:
-m.prostownik długi palców
-m.prostownik długi palucha
-m.piszczelowy przedni

2.Przenoszenie właściwe:
-m.biodr.-ledzwiowy i prosty uda (utrzymuje zakres zgiecia 25°)

3.hamowanie:
-mm.kulszowo-goleniowe (hamujące podudzie)

background image

     

CHÓD 

PATOLOGICZNY

Przyczyny chodu patologicznego:

1.Ból w jednej kończynie 
2.Zmiany  patologiczne  w  układzie  kostno-
stawowym
3.Sztywność stawów
4.Ubytki i niedomogi mięśni

background image

Rodzaje  chodu:

1. Chód koszący – w niedowładzie połowiczym
2. Chód spastyczny lub nożycowy – w niedowładzie spastycznym 

kończyn dolnych

3. Chód patetyczny – w niedowładzie wiotkim
4. Chód parkinsonowski – drobnymi krokami, bez współruchów 

kończyn górnych

5. Chód defiladowy – w uszkodzeniu układu poza piramidowego
6. Chód szczudłowy – w porażeniu zginaczy podeszwowych stopy
7. Chód zapadający – w przykurczu zgięciowym stawów 

biodrowego i kolanowego

8. Chód brodzący – w obustronnej niewydolności  mięśni zginaczy 

grzbietowych stopy

9. Chód kaczkowaty – w dysplazji lub zwichnięciu obu stawów 

biodrowych

10.Chód kangurowy - jest to chód o kulach z jednoczesnym 

przestawianiem obu kończyn.

11.-chód kołyszący - koślawość i szpotawość kolan i podudzi

background image

CHÓD  KACZKOWATY

neurologiczne zaburzenie chodu polegające na 
niedowładzie mięśni obręczy miednicowej i ud, 
które powoduje że w trakcie chodzenia występuje 
kołysanie w biodrach i pojawia się utrudnienie 
(niekiedy znaczne) wchodzenia na schody. 
Najczęściej występuje w przypadku dystrofii 
mięśniowej.

 

background image

CHÓD  KOŁYSZĄCY

Szpotawość i koślawość kolan i podudzi

background image

Zakresy ruchów, które 
warunkują prawidłowy 
chód:

Staw biodrowy – wyprost-10’ , zgięcie-
30’;

Staw kolanowy – wyprost-0’ , zgięcie-
70’;

Staw skokowy – wyprost-15’ , zgięcie-
25’.


Document Outline