Patologia społeczna ( pierwsze spotkanie w styczniu )

dane statystyczne od 2000 do 2008 roku rozwój

ile takich zdarzeń było w Polsce

WOLNOŚĆ

człowiek jest dysponentem:

• czasu

• przestrzeni

• kultury ( ulica, biblioteka )

• siebie

ZAMKNIĘTY

• człowiek nie jest w stanie dysponować czasem

• człowiek nie jest dysponentem przestrzeni (funkcjonuje na takiej, która została mu przydzielona )

• człowiek nie możliwości dysponowania kulturą ( zasoby biblioteki, 6/ 1 telewizor )

• człowiek nie dysponuje sobą ( deprywacja potrzeb – zaspokajane potrzeby pierwotne, deprywacja organiczna – jemy to, co nam się da, deprywacja informacyjna – docierają tylko te informacje, które chce do nas dopuścić służba więzienna lub rodzina )

Na czym polega różnica między resocjalizacją a readaptacją?

resocjalizacja – przywracamy normy i zasady, sposoby społecznego komunikowania się, modele interakcji społecznej oraz zrozumienie wartości. W resocjalizacji idziemy od hasła JA i mój interes jest najważniejszy do tego, aby powiedział jestem ważny, ale obok mnie są inni ludzie, którzy mają potrzeby, oczekiwania, wartości.

Readaptacja –proces w którym człowiek, który przygotowuje się do wyjścia na wolność zrozumiał co się zmieniło na świecie, co się zmieniło w mojej rodzinie, co się zmieniło w moim środowisku. Nauczenie funkcjonowania w nowych realiach – od tego co było do tego co jest.

Jak można re adaptować człowieka?
- zabierać go do pracy w środowisku otwartym

Na czym polega sens zmiany?

Etap 1. Człowiek zaburzony

Etap 2. zrozumienie tego, co zrobił, co się stało

Etap 3. odpowiedź na pytanie gdzie jestem ?

Etap 4. Zaakceptowanie zmiany

Etap 5. Praca nad sobą ( intelektualna, fizyczna ) Praca dla siebie – np. przepisywanie rękopisów

Etap 6. Dostrzeganie zmian, akceptacja zmiany

Etap 7. Pogłębianie zmian – stymulacja przepustkami → potencjały

Etap 8. Realizacja potencjałów