Zabawy ze śpiewem

• Zabawy te korzystnie wpływają na umuzykalnienie dzieci, kształcą poczucie rytmu, koordynację ruchową, prawidłową postawę ciała, jeśli nauczyciel koryguje poprawność postawy ciała dziecka podczas śpiewania. Śpiew jest rodzajem ćwiczenia oddechowego, gdyż odruchowo mobilizuje do dobrego oddychania z efektywną fazą wydechową.

• Zabawy ze śpiewem są wyrazem stanu emocjonalnego, wywołują przyjemny nastrój i zadowolenie z udziału we wspólnym działaniu. W usprawnianiu leczniczym są bardzo potrzebne, chorym dzieciom dają możliwość artystycznego wyżycia się, a wiele chorych dzieci ma uzdolnienia muzyczne.

Zabawy orientacyjno-porządkowe

• Zabawy orientacyjno-porządkowe są warunkiem utrzymania ładu i porządku na lekcji ruchu fizycznego. Kształcą dyscyplinę, szybką reakcję, spostrzegawczość i orientację.

Zabawy i gry na czworakach

• Zabawy na czworakach odbywają się w pozycji ciała bardzo korzystnej dla kształtowania prawidłowej postawy dziecka i odciążającej jego kręgosłup. Sprzyjają prawidłowemu ukształtowaniu się fizjologicznych krzywizn kręgosłupa, wzmacniają ogólnie układ kostno-stawowy przez wzmocnienie dużych grup mięśni. Pozycja na czworakach, podpierająca ciało w czterech punktach, daje możliwość przeprowadzenia wielu emocjonujących zabaw i gier ruchowych - bezpiecznych i działających leczniczo (ćwiczenia korekcyjne).

Zabawy i gry z mocowaniem

• Gry i zabawy z mocowaniem rozwijają siłę mięśni ramion, pasa barkowego pośrednio tułowia oraz nóg. Są bardzo ciekawą metodą nauczania. Powinny być przeprowadzane raczej z dziećmi starszymi. Dają im możliwość przeżycia wielu emocji. Wykonywane ruchy muszą być dla dzieci bezpieczne. Nauczyciel przez cały czas trwania gry i zabawy ruchowej musi śledzić jej przebieg.

Zabawy i gry bieżne

• Zabawy i gry bieżne są najczęstszą metodą zajęć ruchowych z dziećmi. Zawierają naturalne elementy ruchu. Pobudzają do pracy układ oddechowy i układ krążenia. Podnoszą ogólną wydolność fizyczną. Rozwijają szybkość, siłę, koordynację ruchową, umiejętność koncentracji. Działają wychowawczo.

• Zabawy i gry bieżne są stosowane w usprawnianiu leczniczym w sposób odpowiadający możliwościom fizycznym i potrzebom osób niepełnosprawnych

Zabawy i gry rzutne

Rozwijają koordynację ruchową (rzut, chwyt), precyzję ruchu, wyrabiają szybką orientację i koncentrację uwagi. Prawidłowy rzut zależy od kontroli, uwagi i dokładności ruchu ćwiczącego. Rzuty mogą być wykonywane z miejsca i w ruchu, np. z chodu czy biegu. Stanowią przygotowanie do gry sportowej z piłką. Mogą odbywać się w różnych pozycjach wyjściowych (nie tylko w pozycji stojącej), np. można polecić przesuwanie ciała w czołganiu lub na czworakach do miejsca rzutu i z siadu rzut do celu woreczkiem z grochem czy piłeczką. Celem może być kosz, tarcza na ścianie, koło na podłodze, a rywalizacja w rzucaniu - indywidualna lub grupowa. Należy zawsze korygować postawę całej grupy dzieci czekających na swój rzut oraz dzieci, które powróciły na miejsce po wykonaniu rzutu. Za dobrą postawę można nawet przydzielać dodatkowe punkty.

Zabawy i gry kopne

• Zabawy i gry kopne są ulubionymi ćwiczeniami, szczególnie chłopców. Mogą być wykonane za pomocą piłki, woreczka czy lotki. Gry i zabawy kopne umożliwiają wykazanie się zręcznością, zwinnością i celnością.

W usprawnianiu leczniczym stosowane są zmodyfikowane rodzaje gier i zabaw kopnych. Należy czuwać nad przebiegiem tych ćwiczeń, gdyż wywołują wiele emocji wśród ćwiczących
Zabawy i gry skoczne

• Zabawy i gry skoczne wzmacniają nogi w stawach biodrowych, kolanowych i skokowych, rozwijają równowagę, koncentrację. Są bardzo przez dzieci lubiane i dobrze wpływają na ogólny stan fizyczny dziecka. Przy wadach postawy powinny być wyeliminowane z lekcji ruchu. Należy uczyć, że po skoku trzeba wylądować na lekko ugięte nogi i na przednią połowę stóp, nie na pięty. Skoki wadliwie wykonane są szkodliwe, gdyż siły ciążenia ciała przenoszą się na kręgosłup. Bardzo dobrymi ćwiczeniami skoków dla dzieci starszych są skoki z oparciem rąk na odwróconej do góry ławeczce.