ELIASZ
„Jahwe, przed którym stoj
ę, jest żywy" — tak woła bardzo chętnie Elijjahu urzeczywistniając swym istnieniem to,
co oznacza
ło jego *imię: „Jahwe jest moim Bogiem". Ten prorok, podobny do *ognia, odnowi przymierze Boga
żywego: „w nagrodę za swoją bardzo wielką gorliwość o Prawo, został zabrany do nieba"
, „w
sk
łębionym *płomieniu, na wozie, o koniach ognistych"
STARY TESTAMENT
1.
Powrót na pustyni
ę.
*Pustynia, na któr
ą musi uciekać Eliasz, ukazuje troskliwość jego Boga
;
, który daje mu si
ły, by dotarł aż do góry Horeb. Tam objawia się mu Bóg, dokładnie w tym samym
miejscu, gdzie ongi
ś *Mojżesz widział Jahwe „od tyłu"
; por.
Moj
żesz, tak też i ten Tiszbijczyk wskutek swego spotkania z Bogiem stanie się źródłem świętości dla swego narodu
.
2.
Rzecznik sprawy Bo
żej i obrońca uciśnionych.
„
Żarliwością rozpaliłem się o chwałę Boga Zastępów, Jahwe"
. Trzeba by
ło rzeczywiście aż tak wielkiej *żarliwości, by się przeciwstawić możnym tamtych czasów.
Oszo
łomieni zwycięstwami wojennymi, wspaniałością nowo odbudowanej stolicy i dobrobytem innych miast, trwali
w atmosferze wynios
łej samowystarczalności i dumy narodowej
. W pa
łacu królewskim, w owym
„domu z ko
ści słoniowej"
, Jezabel, poga
ńska małżonka Achaba, obmyśla coraz to nowe plany
ba
łwochwalstwa. Czyż nie utrzymuje ona właśnie w świątyni Baala setek fałszywych proroków mających za zadanie
propagowanie kultu *idolów! Eliasz rzuca wyzwanie i kompromituje swoich przeciwników, dzi
ęki wspaniałej
interwencji Jahwe na górze Karmel
. Odt
ąd ilekroć prawa jego Boga będą zagrożone, Eliasz będzie
wyst
ępował do walki atakując gwałtownie
. Nie chodzi mu przy tym jedynie o prawdziwo
ść kultu, lecz
tak
że o *sprawiedliwość i o los maluczkich. Na Achaba, mordercę niewinnego Nabota, ciska Eliasz tak straszne
gromy,
że król przerażony zdobywa się wreszcie na skruchę
. Taka posta
ć zasługiwała w pełni na to, by
zosta
ła w ten sposób raz na zawsze scharakteryzowana przez Pismo: „Powstał wtedy Eliasz, prorok, jak ongiś, a
s
łowo jego płonęło jak pochodnia"
3.
Świadek Boga wśród pogan.
W przekonaniu Izraelity IX wieku dobrodziejstwa Bo
że powinny się ograniczać
do narodu wybranego. Ale dla Boga, który pos
łał Eliasza, dzieło *zbawienia wykracza poza granice przymierza:
pewn
ą pogankę uratował od śmierci głodowej
śmierci jej syna
4.
Porwanie Eliasza do nieba.
M
ąż Boży znika tajemniczo na oczach swego otoczenia, uniesiony „skłębionym
p
łomieniem" na „rydwanie Izraela z jego jeźdźcem", zostawiając swego proroczego ducha Elizeuszowi, ażeby dzieło
Pa
ńskie mogło być nadal prowadzone
.
5.
Poprzednik.
Tajemniczemu uniesieniu b
ędzie odpowiadał eschatologiczny powrót: „Oto ja poślę wam proroka
Eliasza przed nadej
ściem *dnia Jahwe, dnia wielkiego i strasznego". Jego dzieło „sprowadzi serce ojców ku synom, a
, b
ędzie ostatnią chwilą tej zwłoki, którą ustanowił Bóg, „by uśmierzyć *gniew
przed pomst
ą"
.
NOWY TESTAMENT
1.
Jan Chrzciciel i Eliasz.
To oczekiwanie eschatologiczne
dope
łniło się w *Janie
, ale w sposób tajemniczy, bo Jan nie jest przecie
ż Eliaszem
;
, i chocia
ż jego
nauczanie sprowadza serca synów ku ich ojcom, to nie Jan
łagodzi gniew Boży.
2.
Jezus i Eliasz..
Jan Chrzciciel urzeczywistnia *typ Eliasza, gdy chodzi o praktyk
, ale rysy g
łówne Eliasza odnajdujemy w osobie Jezusa. Już od epizodu w Nazarecie poczynając, Jezus
