plik

Tytuł oryginału
Parabole del Duemila

Editrice Elle Di Ci, Torino

Redakcja
ks. Roman Szpakozoski sdb

ks. dr Andrzej Turbacz sdb

Przekład z języka włoskiego

Anna Gryczyńska

Projekt okładki i redakcja techniczna

Maria Kaszkozuiak

by Wydawnictwo Salezjańskie, Warszawa

ISBN 83-7201-128-1

IMPRIMI POTEST

ks.  Józef Struś sdb  Inspektor Salezjańskiej  Inspektorii Warszawskiej
ks.  Stanisław Marczak sdb  Sekretarz  inspektorialny
Warszawa,  25.05.2001  r.  L.  dz.  346/WSI/01

Małe drobiazgi posiadają

niewysłowioną głębię:

są wysłannikami wieczności.

Karl Rahner

Wprowadzenie

Dzisiaj często mówi się o przypowieściach, o parabo

lach.

O parabolach telewizyjnych, o antenach parabolicz

nych  i  o  wielu  innych  nowościach  technologicznych,
które  poprzez  ciągle wzrastającą  inflację  słów  i  kaskadę
obrazów,  sprowadzają  niezliczone  rodziny  żyjące  w  do
brobycie  do  «poziomu  ziemskiego».

Istnieje też inny rodzaj paraboli - to przypowieści,

które  od  dawien  dawna  przebiegają  szczęśliwie  po  dro
gach świata i zachowują,  szczególnie w tym naszym wie
ku,  często zmiennym i zagubionym,  całą swą niewyczer
paną oryginalność  i  całą  swą wyzywającą aktualność.

Mamy tu na myśli przypowieści ewangeliczne, cenne

perły w przezroczystej szkatułce, wywodzące się z fanta
zji Nieba, które pojawiły się w ustach Pana Jezusa.

W czym tkwi tajemnica ich trwałej i przekonywującej

mądrości? Na czym polega ich wiecznotrwała świeżość?

Skąd bierze się ich nadzwyczajny wdzięk, który nadal

porusza sumieniami?

Krótkie opowiadanie, które my nazywamy parabolą

(od

parabole

= stawić obok, porównać), jest jedną z naj

starszych opowieści na świecie. To forma literacka, jeden
z najpopularniejszych rodzajów nowoczesnego przekazu
audiowizualnego, dydaktycznego, którego od dawien
dawna używają wszystkie ludy.

Każda przypowieść, kondensat, który z trudem mieści

się w narracji, w swym poetyckim wyrazie, w swej po

tencjalnej dydaktyce rodzi się z konkretnego przesłania.

Wszczepia się w realizm wydarzeń i prawie zawsze wy

raża się poprzez uczucia serca.

Począwszy od bajek klasyków starożytnych aż po apo

logie filozofów szesnastowiecznych, od apoftegmatów

(powiedzeń) Ojców żyjących na pustyni, po zasady no

woczesnych myślicieli, od pierwszych fotogramów ani

macji  po  współczesny  wirtualizm  filmowy  bajek  produ
kowanych  przez  Disney  Corporation  -   nadzwyczajne
bogactwo  fantazji  zawsze  stanowiło  natychmiastowe,
przyjemne  i  przekonywujące  wsparcie  dla  specjalnego
przesłania.

Parabola, przypowieść religijna granicząca z baśnią,

rozwija swą opowieść, co można dostrzec w wielu po
równaniach i alegoriach literackich, na skrzydłach rze

czywistości przetworzonej przez poezję. Pragnie więc
rozjaśniać, pocieszać, niepokoić, prowadzić ku górze, ku

wartościom transcendentalnym.

Przypowieść chrześcijańska nie zasiada na katedrze

zarozumiałości. Po prostu wyciąga rękę po bratersku,
poprzez małe wydarzenia przeżywanej codzienności.

Wywołuje uśmiech albo płacz, bawi albo rani, ale przede
wszystkim zmusza do myślenia i zakorzenia się w jakiś

sposób w tajemnicy sumień.

Mówi prostym i przekonywującym językiem przyrody,

ludzkich wydarzeń  i  wyraża  misternie  wartości  uniwer
salne w pełni dla wszystkich  zrozumiałe.  Ukazuje  się ja
ko  nieśmiała  akwarela,  biorąca  początek  ze  szkicu,  ale
uważna,  spokojna  i  przemyślana lektura  zachęca  do  po
ważnego  pogłębienia.

Nasze życie historyczne, kulturowe, pełne doświad

czeń,  pozostawia  dzieciom  zbyt  mało  czasu  i  przestrze
ni,  by przebywać w  świecie  bajek.  W życiu,  które  absor
buje  zbyt  często  dorosłych,  fascynując  ich  obrzydliwą
przemocą,  namiętnością,  zachłannością,  okropną  rywa
lizacją, warto  może powrócić do tej  tajemniczej  i żywot
nej  «mądrej  mądrości»,  która  jest  darem  charyzmatycz

nym Ducha Świętego. Zostaje ona objawiona wyłącznie
tym, którzy umieją uchwycić niewymierną wielkość

Prawdy, ukrytej w tajemnicy małych rzeczy.

Jest to wezwanie do pokory tych delikatnych

myricae,

które w tajemniczy sposób strzegą i zachowują dla wszy
stkich naukę nieoczekiwanego objawienia.

Przypowieści z koń ca w ieku

nie zamierzają ofiarować

jałowej i pustej rozrywki literackiej, ale pragną wywołać

jakąś krótką chwilę refleksji. Może uśmiech na ustach -
swą naiwnością i wdziękiem, chłostaniem i czułością,

ironią i introspekcją, bajkowym snem i życiem codzien
nym.

Mogą pomóc naszemu kruchemu sumieniu dostrzec

i zestawić osiągnięte cele, dokonać bilansu palących roz

czarowań, weryfikacji postaw, co pozwoli mu na ponow

ne odkrycie wartości, na młodzieńcze odrodzenie
nadziei.

Osoby będą mogły zaczerpnąć, dzięki powiewowi Du

cha Świętego i stałemu działaniu Słowa Bożego, jakąś
małą iskrę z czystości tych «przypowieści naszych cza
sów».

Kto m a uszy do słuchania, n iechaj słucha!

F. M.

Kto jest największy?

Na giełdzie w Dżakarcie, w środku nocy, wokół «cor

beilles»  maklerów,  pogrążonych  w  zasłużonym  odpo
czynku,  powstała zażarta dyskusja pomiędzy  120 powią
zanymi  ze  sobą  komputerami,  będącymi  do  dyspozycji
maklerów.  Dyskusja  dotyczyła  pytania,  który  z  nich jest
najważniejszy, o największej mocy. Jednym słowem -  kto
jest...  prymusem klasy.

Oczywiście chodziło o stare zagadnienie, nigdy nie

rozwiązane definitywnie tu, na ziemi - a które dotknęło
również dwunastu Apostołów... Duch podstępny i złośli

tego, który dzieli

bruździ w rodzinach, podsyca za

zdrość wśród kolegów i gnieździ się nawet w stowarzy

szeniach, grupach i wspólnotach religijnych!

Sprzątaczka pracująca w nocy, biedne stworzenie,

analfabetka, emigrantka z Filipin, nieszczęśliwa matka
czworga malutkich dzieci, niechcący, odkurzając tablicę

rozdzielczą, nacisnęła główny wyłącznik prądu i spowo

dowała ogólny black-out!

Ogromny salon pogrążył się w całkowitej ciemności

i natychmiast zamilkły nieprzerwane bit-bit różnych
komputerów, które po tylu niemądrych i osobistych