Perz właściwy 

 

 

 

Perz właściwy (Agropyron 
repens), jej potoczne, 
ludowe nazwy to: 
korzenica, osocz, pernica, 
psia pasza, zagłuszyca. 
Angielska nazwa 

couchgrass, niemiecka Gemeine Quecke. 

W Polsce rośnie około 6 gatunków perzu, niektóre 
osiągają wysokość do1,5 m.(!) 

Jest to bylina z rodziny traw, jako uciążliwy chwast 
pól uprawnych i ogrodów, jest znana szeroko. Bardzo 
trudna do usunięcia, z powodu długich, podziemnych 
rozłogów, za pomocą których się rozmnaża i 
opanowuje teren, rozrastając się w nieskończoność. 
Niszczone i usuwane potrafią odrastać z maleńkich 
odcinków, które pozostaną w glebie. 

W starożytności i w średniowieczu perz był znaną 
rośliną leczniczą stosowaną przy stanach zapalnych 
układu oddechowego, kamicy nerkowej i obstrukcji. 

Ususzone i zmielone kłącza perzu dodawano do 
chleba lub mlecznych zup, z dodatkiem kaszy. Z 

kłączy perzu wytwarzano również piwo i gorzałkę. 
Palony perz stanowił namiastkę kawy, a dodawany 
jako pasza do "menu" dojnych krów poprawia ilość i 
jakość mleka. 

Zawarte w perzu substancje 
(azotan potasu, mannitol, 
kwas glikolowy i glicerolowy) 
zwiększają wydalanie moczu a 
w nim, szkodliwych substancji 
przemiany materii, głównie 
mocznika i chlorków. Inozytol 
zapobiega odkładaniu się w 
wątrobie cholesterolu, 
zmniejsza poziom tłuszczów w 
krwi i przeciwdziała 
stłuszczeniu wątroby. 

Najaktywniejszych leczniczo substancji dostarczają 
rośliny rosnące na glebach lekkich i piaszczystych. 
Zbiera się kłącza (Rhizoma Graminis). Kłącza trzeba 
dokładnie umyć, usunąć z nich korzonki i części 
nadziemne i dopóki są świeże, pociąć na krótkie 
kawałki. 

Suszy się je szybko w miejscu słonecznym i 

przewiewnym. Otrzymane zioła mają przyjemny 
zapach i słodkawy smak. 

Rozpuszczalna krzemionka (krzem) łagodzi stany 
zapalne błon śluzowych, przyśpiesza ich regenerację, 
zmniejsza przepuszczalność naczyń włosowatych, 
poprawia zdrowotność tkanki łącznej i skóry. 

Odwary z kłączy perzu stosowane są w leczeniu 
nieżytu przewodu pokarmowego, lekkich 
schorzeniach nerek i kamicy, przy zatruciach i 
zaparciach, do nasiadówek przy hemoroidach, 
niewydolności wątroby, złej przemianie materii i 
schorzeniach skórnych. 

Perz zawiera saponiny, cukry, glikozyd fenolowy - 
aweneinę, śluzy, węglowodór o właściwościach 
przeciwbakteryjnych - agropyren, i inne substancje 
czynne. 

Ze względu na swe działanie stanowią składnik ziółek 
moczopędnych. 

Mogą znaleźć zastosowanie w leczeniu dny i 
gośćców; wchodzą również w skład mieszanek 
przeciwcukrzycowych i są stosowane pomocniczo w 
leczeniu wczesnych stadiów cukrzycy.