otatki:Epidemiologia/5

Z UMPedia

< Notatki:Epidemiologia

Nie trzeba umieć:

historii badań nad HIV

Spis treści

HIV

Sprawcą większości zakażeń (w Polsce czy w ogóle?) jest wirus HIV-1. Leczenie: AZT (nazwy handlowe: Retrovir, Zydowudyna). Wirus HIV uszkadza głównie limfocyty Th, a poza tym także: monocyty, makrofagi, kom. dendrytyczne.

Sposoby zakażenia

z matki na dziecko:

podczas porodu

przez karmienie piersią

zapobieganie: terapia antyretrowirusowa: od zakończenia I trymestru do kilku tygodni po porodzie.

poprzez kontakt z wysiękami u zarażonych

narkotyki (użycie tej samej igły przez zakażonego i zdrowego) stosunek płciowy

przeszczepy

przetaczanie krwi

preparaty krwiopochodne (stosowane np. w leczeniu hemofilii) Nosiciele zarażają najbardziej w okresie tuż po zarażeniu.

ajczęstsze przyczyny zakażeń w Polsce

Od najczęstszej do najrzadszej:

narkotyki

stosunki heteroseksualne

stosunki homoseksualne

czas od momentu zakażenia do pojawienia się we krwi przeciwciał wynosi 3-12 tyg. (okienko serologiczne, okres inkubacji)

Test immunoenzymatyczny - badanie wykonujemy dwa razy. Jeśli dwa razy będzie pozytywny to wysyłamy na test potwierdzający (z Poznania wysyłamy do Wrocławia).

1 z 3

2009-04-03 17:33

Wirus HIV atakuje limfocyty T, monocyty, makrofagi, komórki dendrytyczne. Upośledza działanie limfocytów T, nawet jeśli jeszcze nie zdążył ich zniszczyć. Zdrowa osoba ma ok. 1ooo limfocytów na ml krwi, po zakażeniu liczba ta stopniowo maleje.

ETAPY CHOROBY:

I faza: 3-6 tyg. po zakażeniu większość pacjentów ma pierwsze objawy ostrej choroby retrowirusowej (gorączka, biegunka, wymioty, bóle mięśni)

II faza: bezobjawowa, która trwa od 18 m-cy do 15 lat. Mijają objawy, faza utajenia, ale poziom limfocytów T ciągle spada.

III faza: objawowa - gwałtowny spadek limfocytów T.

AIDS -choroby wskaźnikowe: powtarzające się bakteryjne zapalenia płuc, posocznica salmonellozowa, gruźlica płucna i pozapłucna, rak inwazyjny szyjki macicy, mięsak Kaposiego, chłoniak immunoblastyczny, chłoniak pierwotny mózgu -najwięcej wirusa jest we krwi, nasieniu, wydzielinie z pochwy i macicy. -wirus w środowisku zewnętrznym żyje krótko. Temperatura 56-60stopniC przez pół godziny inaktywuje wirusa, tak samo działa pH<6 przez ok. 10 min.

Wykrywanie

Test Elisa:

test enzymatyczny, wykrywa przeciwciała anty-HIV

wykrywa przeciwciała najwcześniej 6 tygodni po zarażeniu, największa pewność testu: po 18

tygodniach od zarażenia

Test potwierdzający: Western blot - prawie 100% czułości.

Ekspozycja zawodowa

Jednorazowy kontakt materiału zakaźnego z przerwaną tkanką\błoną śluzową zdrowego człowieka. Lekarze mają statystycznie ryzyko 0,4-0,6% na ekspozycję. Najczęściej dochodzi do zakażenia przy zakłuciu igłą ze światłem.

WZW

WZW A

zarażenie poprzez drogę pokarmową

najczęściej chorują dzieci w wieku szkolnym i przedszkolnym (raczej bezobjawowo). Im chory jest starszy tym ma więcej objawów

po przechorowaniu zyskuje się odporność na całe życie nie jest zakaźne

zdrowych szczepimy szczepionką o nazwie handlowej: Havrix (dwudawkowa) chorym podajemy immunoglobuliny

WZW B

parenteralna droga zakażenia:

krew

2 z 3

2009-04-03 17:33

nasienie

narkotyki

z matki na płód

stosunek płciowy

tatuaże

dentysta

kosmetyczka

nosicielstwo może prowadzić do marskości lub raka wątroby wirus WZW B jest odporny na wysoką temperaturę i typowe środki dezynfekcyjne.

obowiązkowe szczepienia (tu mógłby ktoś uzupełnić te schematy szczepień)Noworodni szczepi się w pierwszym dniu życia, druga dawka w 6 miesiącu życia, a trzecia w 7 miesiącu życia (schemat 0-1-6) WZW C

stanowi większość przypadków WZW w Polsce

brak profilaktyki

może przebiegać bezobjawowo (70% choruje w sposób bezobjawowy) prowadzi do zniszczenia wątroby (marskość wątroby lub rak wątroby u osób które nie wyzdrowiały) po przechorowaniu jesteśmy odporni tylko na WZW C, a na inne WZW możemy zachorować droga zakażenia parenteralna, rzadziej drogą płciową i wertykalną, choć pojawiają się sugestie, że możliwe jest też zarażenie drogą pokarmową

zarażenie może nastąpić też w przypadku pogryzienia przez nosiciela do leczenia stosuje się interferon

WZW D

do zakażeń dochodzi najczęściej razem z zakażeniami WZW B

uodpornienie na WZW B uodparnia na WZW D

parenteralna droga zakażenia

WZW E

droga zarażenia: pokarmowa, głównie skażona woda choroba ta najczęściej jest przywlekana z krajów tropikalnych przebieg łagodny, brak szczepionki

Źródło: „http://umpedia.pulsum.pl/wiki/index.php?title=Notatki:Epidemiologia/5”

Kategorie: (+)

Tę stronę ostatnio zmodyfikowano 21:04, 2 kwi 2009.

Treść udostępniana na licencji GNU Free Documentation License 1.2.

3 z 3

2009-04-03 17:33