Do zakresu ekonomiki przedsiębiorstwa zalicza się:
organizacje procesów produkcyjnych
metody i techniki analizy działalności rozwojowej przedsiębiorstwa
reguły i zasady oceny otoczenia firmy
techniki planowania
rozpoznanie zależności pomiędzy czynnikami produkcji
ocena czynników wpływających na proces podejmowania decyzji
analiza przedsiębiorczości.
Przedsiębiorstwo można rozumieć jako :
tożsamość (cele, wartości)
rynek (znajomość klienta)
pieniądze (płynność finansowa)
Przedsiębiorstwo zatem to :
system złożony z uporządkowanych i związanych ze sobą elementów.
podmiot, który odpowiada na potrzeby otoczenia rynkowego
organizacja, czyli grupa osób dążąca do osiągnięcia wspólnego celu
system socjo-techniczny
rodzaje przedsiębiorstw:
ze względu na wielkość, czyli ilość zatr. na etacie:
małe do 50
średnie do 500
duże pow. 500
wielkość przychodów ze sprzedaży:
S do 5000 Euro
M do 15000 UE
L pow. 15000 UE
charakter działalności (usługowe, handlowe, produkcyjne)
forma własności (pryw., państwowe, spółdzielcze, komunalne..)
ze względu na nadrzędny cel działalności (profit / non-profit)
cechy przedsiębiorstwa:
odrębność ekonomiczna (oznacza, że kieruje się rozrachunkiem ekom. tzn. wydatki mają pokrycie we wpływach)
osobowość prawna
odrębność organizacyjna ( struktura org.)
odrębność techniczno-technologiczna (np.po strukturze majątku rozpoznawalna)
odrębność terytorialna (zna swój rynek).
Formy przedsiębiorstw
samorządowe |
osobowe |
kapitałowe |
|
|
|
- spółdzielcze |
- os.fiz. prowadzące dział. gosp. |
- spółki z.oo |
- państwowe |
- spółki cywilne |
- spółki akcyjne |
- fundacje |
- spółki komandytowe |
|
- stowarzyszenia |
- spółki jawne |
|
|
|
|
spółdzielnia
jest to dobrowolne i samorządne zrzeszenie się nieogr. l. członków o zmiennym funduszu udziałowym
ma osobowość prawną i swoim majątkiem odpowiada za swoje zobowiązania
działa w oparciu o zarejestrowany w sądzie statut
ma własną strukturę org. i organy władzy (trzy fundamenty)
walne zebranie członków spółdzielni raz do roku
zmiany w statucie
udzielanie absolutorium radzie nadzorczej i zarządowi
dzieli zysk spółdzielni : - fundusz celowy (np.remontowy)
- fundusz spółdzielczy tzw. zasobowy na rzecz członków sp.
(często większość z tego trafia do tych pełniących określone funkcje)
wybiera lub odwołuje członków rady nadzorczej
rada nadzorcza
ocenia i kontroluje pracę zarządu
badanie sprawozdań finansowych spółdzielni
uchwalanie planów działania spółdzielni
zarząd
zajmuje się sprawami bieżącymi
brak barier przy zakładaniu i rozwiązywaniu
w związku z dużą fluktuacją członków niemożliwe jest określenie długoterminowych planów rozwojowych
przedsiębiorstwa państwowe
działają w oparciu o ustawę z 81r., jest ich obecnie ok. 1500
cechy
samorządność, najważniejszym organem władzy jest samorząd pracowniczy i rada pracownicza (decyzje są podejmowane w zależności od wagi poprzez referendum, delegatów bądź radę pracowniczą, dobry np. prywatyzacja FSO)
samorządność, czyli tu: nabycie osobowości prawnej z mocy ust.,odpowiedzialność majątkiem
samofinansowanie, oznacza że wydatki pokrywane są przez wpływy (kiedyś istniały dotacje)
fundusze własne:
założycielski (wyrażony wartościowo majątek oznaczony przez państwo, stały)
przedsiębiorczy (zasilany przez zyski osiągnięte przez przedsiębiorstwo lub z pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży części majątku, przeznaczany na m.in. pokrycie strat, inwestycje, na wyodrębniony fundusz celowy (np. fundusz załogi, socjalny)
fundacja - instytucja zarządzająca funduszami (powierzonymi przez os.trzecie bądź inne instytucje z przeznaczeniem na cele społ. i gosp.)
statutowo narzucony obowiązek podwójnej celowości (gosp. i społ.), cel społeczny musi być zdefiniowany
zwolniona z podatku dochodowego
jest nastawiona na osiąganie zysku i przeznaczanie go na dalszą działalność lub rozwój
os. fizyczna - (patrz ust. z września 98) osoba prowadząca działalność gosp. na własny rachunek nie musi mieć uprawnienia do prowadzenia tej działalności
zalety:
niewielki koszt rozpoczęcia dział.gosp.
krótki okres od zał. do rozpoczęcia jej prowadzenia
brak skomplikowanych formalności
wady:
nie nabywa os.prawnej, czyli pełna odpowiedzialność majątkowa
niewielki tempo wzrostu i perspektywy rozwojowe związane z ograniczonymi możliwościami pozyskania kapitału
spółka cywilna
cechy:
powstaje na mocy porozumienia wspólników - umowy w formie pisemnej (podobny tryb rejestracji, łatwa w założeniu)
spółka bez osobowości prawnej
w czasie trwania umowy spółki jej skład osobowy jest niezmienny
wkład wspólników wnoszony może być w formie pieniężnej, rzeczowej lub pracy na rzecz spółki
można założyć na czas określony lub w celu (osiągnięcia) realizacji określonego zadania
odpowiedzialność wspólników w spółce cywilnej jest solidarna i pełnym majątkiem osobistym (jeżeli spółka została rozwiązana zobowiązania istnieją nadal)
ograniczone możliwości wzrostu i rozwoju
najczęściej działalność handlowo-usługowa (ta sfera działalności nie wywołuje większych zobowiązań).
nie istnieje pojęcie podziału zysków (dochody osiągane z działalności spółki są dochodami osobistymi jej wspólników)
podziałowi podlega majątek spółki np. wg procentowego udziału wkładu.
SPÓŁKI PRAWA HANDLOWEGO
Podział na osobowe: jawna komandytowa
na kapitałowe: z.o.o SA
Kodeks handlowy obejmuje pewne wspólne pojęcia :
firma, czyli nazwa podmiotu gospodarczego prowadzącego działalność w oparciu o kodeks handlowy, obligatoryjne ( w spółce jawnej istnieje wymóg wymienienia nazwisk wspólników)
nie można sprzedać wg KH spółki bez nazwy (i odwrotnie)
spółki podlegają wpisowi do rejestru handlowego w sądzie gospodarczym (Ministerstwo Finansów)
prokura: wyznaczenie pełnomocnika, który może prowadzić sprawy bieżące spółki z ramienia właściciela lub zarządu (zawężony zakres działania w stosunku do pełnomocnika)
spółka jawna
cechy:
powoływana w celach zarobkowych
odpowiedzialność wspólników jest jak w sp. cywilnej z jednym wyjątkiem: jeżeli przystąpi nowy wspólnik, przejmuje odpowiedzialność za zobowiązania np. sprzed roku
może być zawarta umowa na 1 rok lub na czas nieokreślony
wkłady do sp. jawnej mogą być w formie pieniężnej, rzeczowej lub praw (autorskie, koncesje, licencje, patenty)
obowiązek lojalności w sp. jawnej: każdy ze wspólników pisemnie zobowiązuje się, że nie będzie prowadził działalności, która jest sprzeczna z interesami sp. lub jest wobec niej konkurencyjna.
wspólnik może odejść ze sp., musi odsprzedać swoje udziały, co automatycznie zwalnia go z odpowiedzialności za zobowiązania sp. (ale rozwiązanie tej sp. nie zwalnia wcale od odp.)
spółka komandytowa
cechy:
podział wspólników na komplementariuszy (wnoszą niewielki udział i pracują na rzecz spółki, a ich odpowiedzialność za zobowiązania spółki jest pełno-majątkowa)
komandytariusze (wnoszą relatywnie wysokie udziały do spółki i nie działają w tej spółce (choć są właścicielami) i ich odpowiedzialność jest ograniczona do wys. wniesionego wkładu.
jeżeli byłaby grupa komandytariuszy - sp. zoo
% komplementariuszy - sp. cywilna
komandytariusze mogą występować w umowie spółki bez nazwy lub nazwiska i będą wpisani do rejestru handlowego jako k.pierwszy, drugi...
komplementariusze muszą wyst. imiennie
Spółki cywilne stanowią ok. 2%, a komandytowe 3% w sferze dział. gosp.
spółka z.o.o
cechy
organy władzy w spółce to :
zgromadzenie wspólników (ale może być jednoosobowe!):
główną rolą jest podział zysków
zatwierdzenie bilansu
zmiany w umowie...
nieobligatoryjna rada nadzorcza
zarząd (właściciel-prezes)
minimalny kapitał zakładowy sp. wynosi 4000 i musi być w całości wniesiony przed rejestracją spółki
założenie spółki wymaga podjęcia następujących kroków:
podpisania w formie aktu notarialnego umowy sp., która musi zawierać następujące elementy
firmę i siedzibę spółki
przedmiot działalności (nie ma obowiązku realizacji stąd możne wpisać w zasadzie wszystko)
czas trwania spółki (np. nieokreślony)
wys. kapitału założycielskiego
określenie liczby i wartości udziałów objętych przez każdego ze wspólników
uchwała wspólników powołująca zarząd sp.z.o.o.
podjęcie przez wspólników uchwały, że wkłady zostały wniesione.
sp. z.o.o musi prowadzić pełną rachunkowość (księgi rachunkowe i sprawozdania finansowe)
odpowiedzialność wspólników jest ograniczona do wys. wniesionego wkładu poza jednym wyjątkiem: zobowiązań wobec skarbu państwa z tytułu podatków.
spółka akcyjna
cechy:
akt założycielski sp. obejmuje:
status spółki
akt zawiązania spółki
akt o objęciu akcji (chodzi tylko o przydział)
minimalny kapitał akcyjny niezbędny do założenia sp. wynosi 100000
minimalna wartość nominalna akcji wynosi 1zł
minimalna liczba akcjonariuszy przy zał. sp. to 3 osoby (wyjątek jednoosobowa sp. skarbu państwa)
organy władzy:
walne zgromadzenie akcjonariuszy, które musi być zwołane przynajmniej raz do roku (prawo do zwoływania przysługuje akcjonariuszowi? lub radzie nadzorczej)
rada nadzorcza, która liczy min. 5 osób
zarząd, min. 3 osoby
pojęcie odpowiedzialności nie istnieje
akcjonariusz ma ograniczoną kontrolę bieżącej działalności sp.
Formy integracji przedsiębiorstw
Można prywatyzować większe części poszczególnych przedsiębiorstw tworząc oddzielne przedsiębiorstwa (pod warunkiem, że były samodzielne)
Proces dezintegracji zostaje zahamowany w Polsce.
Integracja ma obecnie charakter kooperacyjny polegający na współpracy.
Rozpad następuje wskutek:
przeprowadzenia dywersyfikacji
słabej kondycji przedsiębiorstwa
dostosowywaniu się do wymogów rynku
Procesy dez/integracji zachodzą równolegle
Główne przesłanki procesów D/I:
zmiany strukturalne (zwane systemowymi), wynik procesów restrukturyzacji, mającego na celu wyrównywanie poziomu konkurencji; niestety zastałość techniczno-technologiczna dotyczy większości dziedzin (w RP w porównaniu do KWR np. USA), ale np. w UK podczas wprowadzania zmian sytuacja była jeszcze bardziej drastyczna.
azymut funkcjonowania ekonomiki gospodarczej - korzyść; czasami niestety ten rodzaj motywacji omija pracowników wykonawczych...
celem może być przetrwanie, gdyż z budową nowego przedsiębiorstwa, wypracowaniem marki, wiążą się jeszcze większe koszty.
przygotowanie do opanowania nowych obszarów rynku, a więc przyszła korzyść (np. eliminacja konkurencji)
zmiany organizacyjne branż, kierunków handlu zagranicznego przedsiębiorstwa, a także u konkurencji.
Zmiany mogą przyjmować formy zewn. i wewn.:
zewn.: - tworzenie dużych związków organizacyjnych
- zmiany formy własności
- podział przedsiębiorstwa na mniejsze
- dywersykacja profilu lub asortymentu przedsiębiorstwa
wewn.: - wynikają z modyfikacji statusu
- przegrupowanie struktury przedsiębiorstwa w piony o dużej zwartości funkcjonalnej (de facto zmiana sposobu zarządzania przedsiębiorstwem), co skutkuje w wysokiej specjalizacji jednostek organizacyjnych; dąży się do wyprofilowania funkcji
- przegrupowanie firmy ze względu na zmianę segmentów rynku
Główna przyczyna D/I przedsiębiorstw leży w koncepcji dywersyfikowania działalności firmy. Nierozerwalnie związane z tym są częste zmiany recesyjne występujące w różnych branżach z różnym natężeniem.
Globalizacja konkurencji objawia się niższą rentownością. Działalność amortyzacyjna ma na celu unikanie recesji w innych branżach.
Podział przedsiębiorstw z punktu widzenia stopnia dywersyfikacji:
firmy działające tylko w jednym sektorze gospodarki
firmy o dominującym udziale jednego z sektorów (do 70% przychodów z tego sektora)
przedsiębiorstwa o względnej dywersyfikacji, które produkują kilka grup wyrobów z różnych sektorów powiązanych technologicznie lub marketingowo.
przykładem mogą być holdingi, gdzie jedno przedsiębiorstwo dostarcza surowiec do kolejnego, które zajmuje się jego zbytem; chodzi o powiązanie mniejszych firm ze spółką matką.
przedsiębiorstwa-konglomeraty, czyli przedsiębiorstwa w pełni zdywersyfikowane, działające w zupełnie nie powiązanych ze sobą branżach.
Różne formy grupowania:
Kooperacja
Ma na celu realizację doraźnych bądź długookresowych zadań. Uszczupleniu ulec może suwerenność finansowa, co jednak ułatwia współpracę.
wspólnota interesów; dwa lub więcej przedsiębiorstw w określonej dziedzinie podejmuje się wykonania krótkookresowego zadania w celu (często równego) podziału zysku.
wspólnota pracy, dotyczy organizacji wspólnego działania albo nawet wspólnego przedsiębiorstwa dla wykonania określonego planu (np.: budowy terminalu, obiektu sportowego, i.t.d.)
konsorcja (jako wyższa formuła); w przypadku grupowania przedsiębiorstw finansowych np.banków w celu sfinansowania emisji akcji.
kartel; forma monopolizowania gospodarki, potrzebna zgoda urzędu antymonopolowego; celem jest podział rynku, kontrola cen poprzez np.ograniczenie wydobycia przez OPEC.
alliance (na nast. zajęciach)
syndykat, przedsiębiorstwom działające poza tą formą pozostaje tylko iluzja niezależności gospodarczej; efekt ten jest osiągany poprzez daleko idącą centralizację zarządzania; przedsiębiorstwo finalne wyznacza rodzaj produktu, wolumen, sposób dystrybucji; trudno jest więc walczyć z tak zdyscyplinowaną formą; duża konkurencja może jednak uniemożliwić powstanie syndykatu, gdyż tylko dominujący producent może podporządkować sobie pozostałe przedsiębiorstwa w branży. Syndykaty działają legalnie mimo ostrych rygorów ze strony urzędów antymonopolowych.
Koncentracja
koncern (połączenie przedsiębiorstw często na zasadzie udziału kapitału).
holding, grupa kapitałowa, podporządkowanych na zasadzie kapitału przedsiębiorstw (mniejszych w stosunku do matki) lub na zasadzie równorzędności przy eksponowaniu funkcji strategicznej w przypadku spółki matki, co oznacza skonsolidowane sprawozdania finansowe, koncentrację polityki marketingowej, technicznej...; również human recources może ulec centralizacji; spółka matka może nie mieć charakteru produkcyjnego, wystarczy, że realizuje funkcje strategiczne; przy braku istnienia pakietu większościowego powstają układy koncentryczne w zakresie m.in. motywacji ekonomicznej spółek córek.
fuzja, najczystsza forma koncentracji (nie dziś o tym)
Fuzja : przedsiębiorstwa tracą swoją tożsamość organizacyjną, a w ich miejsce powstaje nowy podmiot ekonomiczny
(sztandarowy przykład to ABB)
wszystkie opracowania na temat fuzji obejmują fuzję i przejęcia. Różnice wynikają rodzaju inwestycji z tym związanych: inwestycji wzrostu wewn. / zewn.
silna |
Rywalizacja |
słaba |
obszar konkurencji |
obszar powstawania fuzji |
oszar kooperacji |
słabe |
Współdziałanie |
silne |
7
typy fuzji:
1) pozioma - gdy łączą się dwie firmy z tej samej branży np. BRE <> Bank Handlowy
2) pionowa - gdy firmy łączą się z jednym ze swoich dostawców/odbiorców tj. przeważnie będące w różnych fazach procesu produkcji
3) substytucyjna - in. konglomeratowa gdy łączą się firmy z pokrewnych branż, ale obsługujące różne sektory rynku; b. rzadkie; mają wspólną cechę np.technologię, sp. dystrybucji i.t.p.
4) przyjacielska
5) wroga - tzw. hostile takeover, przejęcie na siłę, (o technikach obrony czyt. Businessman 92 „sleepin' beauty”)
6) operacyjne - gdy połączeniu podlega działalność obu firm (kompleksowa, wszystko)
7) finansowe - połączenie kapitałowe (preludium do holdingu)
motywy fuzji:
przewidywany efekt synergii (fuzja jest nieopłacalna jeżeli nie wywoła wzrostu wartości łącznej przedsiębiorstw), tzw. wartość dodana ΔV powoduje m.in. zanikanie pewnych kosztów, likwidację działów...a z drugiej strony inicjuje np. wspólną politykę marketingową.
(nowe inwestycje wywołują nową amortyzację...)
efekt skali - maleje jednostkowy koszt wytwarzania, zwiększa się udział w rynku, dotyczy to fuzji poziomej
integracja pionowa - łatwiej sprzedać produkt
korzyść podatkowa - konieczność inwestycji, w związku z nowymi inwestycjami powstaje koszt, który zmniejsza podstawę opodatkowania (efekt tarczy podatkowej); stąd pomysły konsolidacji z przedsiębiorstwem deficytowym, co zaciemnia obraz rzeczywistej sytuacji przedsiębiorstwa w sprawozdaniach finansowych.
zdobycie nowego rynku - taniej przejąć firmę wraz z rynkiem np. główny motyw Daewoo, które uniknęło budowy całej sieci dystrybucji, serwisu rezygnując z możliwości green field investment.
niedoszacowanie wartości przejmowanego przedsiębiorstwa (patrz Wedel-Pepsico)
nadwyżka środków pieniężnych, unikanie wypłacania dywidend tłumacząc to planami fuzji, co ma spowodować długotrwały wzrost wartości udziałów (a nie krótkotrwały poprzez dywidendę)
tania siła robocza (lub jej wysoka efektywność, kwalifikacje)
dostęp do technologii
Przejęcie można dokonać
za gotówkę
wykupienie akcji firmy wartej mniej
stosując technikę za długi
Alliance - sojusz nawiązany przez przedsiębiorstwa będące faktycznymi lub potencjalnymi konkurentami np. budowa tunelu pod kanałem La Manche; AirBus
typy:
- komplementarny - luźne połączenie przedsiębiorstw w celu uzupełnienia swoich zasobów (np.producent z odbiorcą)
- addytywny - występuje, gdy firmy łączą swoje możliwości w celu wytworzenia nowego, innowacyjnego produktu (AirBus)
- ścisła integracja - występuje gdy firmy finansują produkcję nowych podzespołów, które wykorzystują potem w wytwarzaniu własnych produktów (np.nowy układ scalony)
produkcja - działalność przedsiębiorstwa, której efektem jest wytwarzanie dóbr zwanych produktami lub wyrobami.
kryteria klasyfikacji rodzajów produkcji:
udział wybranej grupy kosztów w kosztach wytwarzania produktów; w oparciu o to kryterium możemy wyróżnić:
- produkcję materiałochłonną - dominującym kosztem wytwarzania są koszty zużycia materiałów, energii, usług (obcych), dostaw (transport)... jeżeli ten udział sięga 60% - 80%.
- produkcję pracochłonną - dominującym kosztem - koszt zatrudnienia pracowników bezpośrednio produkcyjnych, np. w przemyśle optycznym, precyzyjnym, usługach...
- produkcję kapitałochłonną - udział kosztów amortyzacji przekracza 30%.
podział typów produkcji w oparciu o ilości detalo-operacji wykonywanych na 1 stanowisku roboczym przez zatrudnionego.
- produkcja masowa - w przypadku wykonywania 1 czynności
- produkcja seryjna - wielkoseryjna, gdzie zatrudniony wykonuje od 2 do 5 operacji
- średnioseryjna: 6 -20 operacji
- małoseryjna: 21 - 50 operacji (prawie humanista)
- produkcja jednostkowa - zatrudniony człowiek renesansu wykonuje ponad 50 detalo-operacji.
podział produkcji w oparciu o mierniki produkcji:
mierniki wartościowe:
a) produkcja globalna = PT ± Δwartości produkcji w toku
PT to wartość wytworzonych produktów w danym okresie plus wartość usług przemysłowych świadczonych przez tą firmę, tj. obsługa serwisowa, transport (spedycyjny, dystrybucyjny)...
+Δ: na początek okresu
- Δ: na koniec okresu
b) produkcja sprzedana (upłynniona na rynku)
c) produkcja czysta = PG - koszty materialne produkcji (materiały, robocizna, energia, amortyzacja)
d) produkcja dodana = Pcz. + Amortyzacja (podstawa do opodatkowania)
e) produkcja netto = prod. sprzedana - koszt materiałów (bez amortyzacji)
f) produkcja wg kosztów wytworzenia ( obliczanie wartości wyrobów gotowych, dotyczy najczęściej zapasów w magazynach)
Zarządzanie systemem produkcyjnym
Nakład (wyjście) |
Proces przetwarzania |
Efekt (wyjście) |
|
|
|
Produktywność = efekt /nakład (pozwala ocenić jakość systemu produkcyjnego)
czynniki poprawiające produktywność:
poprzez maksymalizację efektów:
zapewnienie poszukiwanej przez klienta jakości i nowoczesności produktu (aspekt psychologiczny)
zapewnienie dobrej dystrybucji produktu
ustalenie właściwej ceny sprzedaży
polityka promocyjna
organizacja sieci handlowej i obsługi posprzedażowej
minimalizacja szkodliwych odpadów produkcyjnych lub polityka ich utylizacji
system motywacji dla załogi zapewniający rozwój produktu, jego efektywne wytwarzanie i sprzedaż
przez minimalizację nakładów:
jakość środków technicznych w dyspozycji firmy
jakość materiałów do produkcji
system zarządzania kadrami (płace, BHP)
informacje o rynkach, konkurencji, technologiach, i.t.p.
koszt dostępności do kapitałów
Proces prod. - uporządkowany ciąg działań polegający na wykorzystaniu czynników produkcji, przetwarzaniu materiałów, surowców, półproduktów w wyroby gotowe.
na proces produkcji składa się:
proces technologicznego przygotowania produkcji (skonstruowanie wyrobu i instrukcja jak go zrobić)
główny proces produkcyjny obejmuje szereg różnych operacji (kontroli, magazynowania, transportu między stanowiskami pracy)
procesy pomocnicze - bieżące remonty, konserwacja...
procesy obsługi (w otoczeniu, do realizacji zadań produkcyjnych)
Rodzaje procesów produkcyjnych można podzielić w oparciu o cztery kryteria:
ciągłość i przebieg w czasie procesu produkcji :
dyskretne, pozwalające realizować wieloasortymentowość produkcji, maszynowe, maszynowo-ręczne, ręczne...
np. przem.włókienniczy, samochodowy...razem ok. 80%
ciągłe, zautomatyzowane, wymagające oprzyrządowania, bez przerwy, jeden produkt
np. współczesne elektrownie, przem, hutnictwo, chemiczny (farmaceutyczny, petrochemiczny, browarnictwo...)
rodzaj stosowanej technologii:
procesy wydobywcze tj. pozyskiwanie zasobów naturalnych (uwaga: np. rybołówstwo)
procesy montażowe
procesy przetwórcze
procesy biotechnologiczne
sposób zorganizowania procesów produkcji
proste (tj. wytwarzanie elementów)
złożone (procesy wytwarzania wyrobu finalnego, więcej faz technologicznych)
rodzaj stosowanych środków pracy
ręczne
maszynowe
Cykl produkcyjny - czas produkcji liczony od momentu wydania materiałów, przygotowania stanowiska pracy do czasu wytworzenia i przekazania wyrobu gotowego do dyspozycji odbiorcy.
występują trzy składowe cyklu produkcyjnego:
czas trwania operacji przygotowania produkcji
czas procesów wytwórczych
czas dystrybucji sprzedaży produktów
Istnieją dwie (trzecia mieszana) metody organizacji cyklu produkcyjnego:
metoda szeregowa
każda kolejna operacja technologiczna jest wykonywana po zakończeniu poprzedniej dla całej partii produktów.
długość liniowa metody szeregowej zależy wprost proporcjonalnie od:
od wielkości partii produkcji (n)
czasu trwania poszczególnych operacji technologicznych (tj)
liczby operacji technologicznych (tz0)
czasy przygotowania i zakończenia produkcji (tpz)
oraz odwrotnie proporcjonalnie od:
ilości stanowisk roboczych wykonujących tą samą operację technologiczną (s)
wydajności produkcji (w), wielkość, wartość produkcji w jednostce czasu
Tsz = ∑ n* tj + i* tz0 + tpz
s*w w
metoda równoległa
każda kolejna operacja jest wykonywana na jednym wyrobie (w przypadku zdefiniowanej grupy wyrobów nazywamy ją metodą mieszaną).
Tr = ∑ p* tj + (n-p)* {tj } + i* tz0 + tpz
s*w { s*w}max w
gdzie p - ilość wyrobów w partii
Logistyka zewnętrzna (gospodarka materiałami)
Logistyka - pewien ciąg działań związanych z fizycznym przepływem materiałów / towarów gwarantujący, że materiały do produkcji zostaną dostarczone we właściwym czasie z zastosowaniem właściwych środków ekonomicznych.
na system logistyki składają się następujące działania:
wybór dostawcy
gospodarka zapasami
gospodarka magazynowa
ad a) do głównych czynników determinujących wybór dostawcy można zaliczyć:
odległość
cena i warunki płatności
polityka upustu za ilość
polityka upustu za płatność
koszty transportu i ubezpieczenia
gwarancja i rękojmia (szybkość wymiany wadliwych elementów)
terminowość (jakość dostaw)
elastyczność dostawcy (czy jest innowacyjny)
skala dostawy
(uwaga: nie dywersyfijuje się dostawców)
ad b) gospodarka zapasami polega na ustaleniu optymalnej wielkości dostawy jako podstawowego narzędzia tzw. EOQ (Economy Order Quantity), które wyznacza wielkość jednorazowej dostawy materiału, przy której koszty zaopatrzenia, utrzymania tego materiału w firmie są w sumie najmniejsze.
koszty zaopatrzenia: - transportu i ubezpieczenia
- załadunku i rozładunku
- pracy działu logistyki
- zamówień
Koszty z. spadają wraz ze wzrostem wielkości jednorazowej dostawy
koszty utrzymania zapasów
- utrzymania zapasów (const.)
- utraconych możliwości z powodu zamrożenia kapitałów
R - wielkość zapotrzebowania na określony materiał w danym czasie
Kz. - średni koszt jednego zamówienia
Kuj - koszt utrzymania jednostki materiału w danym czasie
k Kuj+Kz
Kuj
Kz
0
EQ q
EOQ = 2R * Kz
Kuj
Kuj = Kj mag + Cj * i (stopa oprocentowania)
Kz = 1100
R=120000
i = 20%
Cj = 50gr
2*110%*120000*1100 = 53888 szt
0,5*0,2
wady EOQ
nie uwzględnia sezonowości produkcji (sprzedaży)
nie jest dobra w sytuacji gdy dostawca stosuje politykę upustów za ilość
brak kosztu zakupu
trudność aplikacyjna u odbiorców, którzy wykorzystują do produkcji b. różne materiały
R = 3600000
i = 30% kredyt
Kj mag = 0,64zł
Kz = 1500
50 - 130 tyś. szt. za 3,27
130 - 210 tyś. szt. za 3,22 ! (duży skok)
210 - 450 tyś. szt. za 3,15 !
pow 450 tyś. szt. za 3,10
wlk. zamówienia |
50 |
130 |
210 |
450 |
k. zaopatrzenia R . *Kz wlk. zam. |
108000 |
41538 |
25714 |
12000 |
k. utrz . zapasów ½ wlk.zam. Kuj |
1,62 40500 |
1,606 104390 |
1,585 166425 |
1,57 353250 |
k. nabycia (wart. zakupionego mat.) R*Ci |
1177200 |
11592000 |
11340000 |
11160000 |
Razem koszty |
|
|
|
|
połowa wielkości zamówienia jest stała
tj. Kuj = 0,64 +3,27*0,3 = 1,62
(koszty kredytowania nie mogą być wliczane w cenę)
Marketing / Obrót towarowy
Jest to działalność przedsiębiorstwa mająca na celu poznanie przyszłej struktury popytu, zaspokojenie go poprzez kreowanie podaży, informowanie nabywców oraz dostarczenie wytworzonych wyrobów w odpowiednim czasie i miejscu. Polega m.in. na:
badaniu rynku i dokonywaniu segmentacji
kreowaniu podaży tj. stworzenie określonego produktu
prow. dział. promocyjnej (przekazywanie informacji / komunikacja )
stworzeniu systemu dystrybucji wyrobu dla zdefiniowanego klienta
Przed zastosowaniem różnych strategii sprzedaży produktu należy dokładnie poznać otoczenie rynkowe przedsiębiorstwa, co nazywamy segmentacją rynku
Segment rynku to określona grupa odbiorców, która stanowi dla przedsiębiorstwa rynek docelowy.
Segmentacja to inaczej podział rynku wg różnorodnych kryteriów.
Kryteria segmentacji rynku dzielą się na:
oparte na kliencie
oparte na produkcie i sytuacji sprzedaży
ad.1.
demograficzne (płeć, wiek, liczność rodziny, faza cyklu życia, rodziny, status rodzinny, narodowość, język, kultura i.t.d.)
kryterium społ.-ekonom. (zawód - nikt nie podpisze kontraktu „bic-iem” za 1zeta, wykształcenie, m-ce zamieszkania)
psychologiczne (styl życia tj. aktywność życiową np.fitness..., opinia - szukanie doświadczeń na rynkach obcych / zagranicznych)
ad.2. (opieranie się na wzorcach konsumpcji)
częstotliwość używania
lojalność wobec marki
warunki zakupu : * rodzaj sklepu (zawężenie segmentu ze względu prestiżowych)
* czas zakupu (np. banki, dostępność produktu)
* wielkość jednorazowego zakupu
* częstotliwość
oferowane korzyści (wyodrębnienie segmentów z uwagi na różne potrzeby klientów)
Dobrze przeprowadzona segmentacja rynku pozwoli przedsiębiorstwu:
dokładnie rozpoznać potrzeby klienta
skoncentrować produkcję na wybranych rynkach docelowych, co przyniesie lepszy stosunek kosztów do przychodów (ze sprzedaży)
ułatwia promowanie wyrobów
Cechy dobrego segmentu
homogeniczność (jednorodność)
mierzalność segmentu (łatwo określić potencjalny popyt)
dostępność do segmentu
wrażliwość segmentu na narzędzia marketingu np. promocję
opłacalność dla firmy
pozycjonowanie / plasowanie produktu (product placing) poprzez:
wskazanie zastosowania wyrobu
odwoływanie się do składu produktu
wskazanie m-ca pochodzenia produktu (np.wino)
wskazanie pochodzenia surowca
oznaczenie produktu jako wyrobu służącego różnym celom
oznaczenie produktu w relacji cena / jakość
nawiązanie do popularnych wyrobów konkurencji
Marketing-Mix
elementy marketing mix:
p - produkt
p - promocja
p - plan / dystrybucja
p - price (cena)
Ad. produkt
produkt podstawowy produkt materialny
(zaspokaja potrzeby klienta) (dlaczego taki kształt opakowania a nie inny, dlaczego taki kolor...)
produkt globalny
rysunek przedstawia spektrum myślenia o produkcie
Cykl życia produktu (marketingowiec musi myśleć w jakiej fazie cyklu znajduje się produkt i jakie działania należy podjąć).
Analizujemy:
sprzedaż w czasie
wartość zysku
wprowadzenie produktu na rynek
wzrost sprzedaży - bardzo wolny
zyski niewielkie lub ujemne (klienci nieufni wobec wyrobu, koszty reklamy, promocje...)
faza wzrostu
wzrost sprzedaży - b. dynamiczny
wzrost zysku też dynamiczny (zyski największe z możliwych)
faza kończy się spadkiem zysków (przy nadal dużej sprzedaży)
faza dojrzałości
wzrost sprzedaży dynamiczny
wzrost zysku - b.mały
wzrost kosztów wytwarzania - zużywają się maszyny, klient czeka na nowy produkt.
faza schyłkowa
zysk
sprzedaż
faza I faza II faza III faza IV
t
Marketingowiec - może wydłużać cykl życia produktu szczególnie, gdy firma b.szybko przeszła przez pierwsze trzy fazy np. cykl życia luksusowych przejazdów kolejowych - reklama w kobiecych gazetach w zestawieniu ze sponsorowanymi artykułami o katastrofach lotniczych.
Ad. promocja
Promocja to proces komunikowania się przedsiębiorstwa z jego otoczeniem rynkowym. To zestaw środków za pomocą których firma przekazuje informacje o swoich produktach lub o samym przedsiębiorstwie. Promocja kształtuje nabywców i istnienie popytu(niektóre firmy reklamują produkty a inne całą firmę, np. towarzystwa ubezpieczeniowe).
Narzędzia promocji
REKLAMA:
bezosobowość, odpłatna, adresowana do masowego odbiorcy, forma prezentacji firmy bądź produktu; reklama to monolog firmy - by była efektywna firmy zbierają dane jak zareagował rynek
wzmocniona siła wyporu - reklam ma oddziaływać na jak największą liczbę zmysłów, stąd reklama tv jest dobra.
przenikliwość - zwiększa się wraz z jej wielokrotnym powtarzaniem (firma, która się lepiej reklamuje jest lepiej odbierana - jako lepsza)
publiczna prezentacja - reklama jest prezentowana przez mas-media (na bilbordach)
cele reklamy:
aktywizacja sprzedaży (utrzymanie lub wzrost)
pozwala tworzyć lepszy wizerunek firmy
jest dobrym sposobem dotarcia do rozproszonych grup odbiorców
najlepsze narzędzie promocji na rynku dóbr konsumpcyjnych - klient indywidualny
PROMOCJA SPRZEDAŻY: to materialne bodźce podnoszące atrakcyjność danego produktu - wywołuje chęć natychmiastowego jego zakupu
zaliczamy tu:
- loteria
- konkursy
- próbki
- degustacje
- kupony
promocja reklamy jest skutecznym narzędziem promocji na ustabilizowanych rynkach, na których jest duża ilość substytutów, np.: rynek kawy (pomysł sieci sklepów „pożegnanie z Afryką”)
SPRZEDAŻ OSOBISTA (AKWIZYCJA): prezentowanie produktów przez bezpośredni kontakt handlowca z klientem.
np. przy usługach ubezpieczeniowych, bankowych, rynek dóbr inwestycyjnych, usługi finansowe...
cechy:
- osobista konfrontacja
- nawiązywanie stałych kontaktów
- odpowiedź - klient musi czuć się zobligowany żeby skorzystać z oferty firmy
PUBLIC RELATIONS: to kompleks działań związanych z wypracowaniem odpowiednich relacji firmy z jej otoczeniem
prezentowanie firmy w dobrym świetle np. poprzez sponsorowanie imprez sportowych
szczególnie przydatny, gdy o firmie źle się napisze: skażona żywność..., wówczas trzeba odbudować dobry wizerunek firmy
konferencje prasowe, itd.
nie jest to odpłatne (to dziennikarze piszą o firmie)
MARKETING BEZPOŚREDNI: wykorzystanie listów, telefonów i innych tego typu (nieosobistych) narzędzi kontaktu firmy z klientem
trudne do zastosowania
odbiorcy tego marketingu to najczęściej dzieci
Dystrybucja :
zespół działań i decyzji podejmowanych w przedsiębiorstwie, które dotyczą udostępnienia produktu odpowiednim czasie i miejscu.
Główne decyzje dotyczące D. to wybór kanału D. (kanał handlowy). Kanał dystrybucji to zbiór wzajemnie zależnych od siebie organizacji współuczestniczących w procesie dostarczania produktów odbiorcom finalnym. Wybór kanału d. zależy od następujących czynników:
rodzaj produktu
sposób ich transportu
sposób składowania
segmenty rynku
odległość (od producenta do finalnego odbiorcy)
W zależności od kryteriów
Rodzaje kanałów dystrybucji
liczba kolejnych ogniw handlowych:
kanały bezpośrednie (0 szczeblowe), które składają sieć producenta, produktu, finalnego odbiorcy dla dóbr instytucjonalnych, przemysłowych lub oferowanych poprzez np. sprzedaż wysyłkową (nie przez dom wysyłkowy), sklep przyzakładowy, sklep firmowy (również dot. to dóbr luksusowych na które popyt jest b.elastyczny, bezpośredni kanał pozwala na sprzedaż po niskiej cenie uniemożliwiając powstanie bariery handlowej).
kanał pośredni, obejmuje 2 lub więcej pośredników handlowych (hurtownicy, detaliści, agenci ubezpieczeniowi...); niezbędny jest w tym przypadku nadzór nad hurtowniami (przykład: Feliks rajstopy)
każdy pośrednik narzuca marże, stąd firmie powinno zależeć na uzależnienia dystrybutora od swoich produktów lub ograniczyć ich liczbę (hurtowników).
system amerykański - aktywna dystrybucja, na zasadzie komisu, sprzedaż prowizyjna (producent dostarcza wyroby do hurtowni, która rozlicza się tylko z tego co uda jej się sprzedać).
szerokość kanału to liczba pośredników na tym samym szczeblu handlowym
wąskie (1-5 hurtowników, 1-5 detalistów)
szerokie (tzn. więcej niż 5 w jednym regionie)
(głęboka penetracja i zbieranie śmietanki w szerokim kanale...)
rodzaj przepływających strumieni przez kanał dystrybucyjny
kanał rzeczowy (produkt pieniądze)
kanał transakcyjny (przepływ umów, praw tj. koncesji, informacji i.t.d.)
stopień integracji uczestników kanału dystrybucyjnego
kanały konwecjonalne (przedsiębiorstwo sprzedaje swoje wyroby przypadkowym hurtownikom/ detalistom
kanały zintegrowane:
korporacyjne (włączenie w skład grupy kapitałowej)
horyzontalne (długookresowa umowa z pośrednikiem np. franchising)
administrowane (przez jedną hurtownie “patronacką”)
Kształtowanie obrotu towarowego w przedsiębiorstwie obejmuje poza tworzeniem kanałów dystrybucji określone działania:
analizę ryzyka
określenie zasad umów dostawy
uczestnictwo przedsiębiorstwa na/w rynkach zoorganizowanych towarowych
W obrocie towarowym przyjmuje się następujące formy oznaczania dostaw produktów:
- loco magazyn dostawcy (produkt jest do odebrania w magazynie dostawcy, jedyne koszty producenta to (ewentualnie) koszt załadunku/rozładunku, no i składownia)
- franko m-ce załadowania producent zobowiązany jest dostarczyć produkty do m-ca ich załadunku np. portu
- franko m-ce odbioru dostawca zobowiązuje się na własną ręke (koszt) dostarczyć produkty aż do m-ca wskazanego przez odbiorcę
- franko - magazyn odbiorcy koszt załadunku/rozładunku, koszty ubezpieczenia, transportu ponosi dostawca
Należy ustalić formę płatności
gotówką w danym terminie
akredytywa
in caso
tryb płatności 3/8 net 40 oznacza:
jeśli uregulujesz płatność w ciągu 8 dni przysługuje ci upust w wys. 3% (normalnie masz 40dni)
Należy określić warunki reklamacji
ilość
parametry jakościowe (jeśli są niezgodne z umową)
niekompletność przedmiotu dostawy (tj.warunki umowy m.in. m-ce)
Polityka kadrowa
polega na podejmowaniu decyzji dotyczącej określonej grupy zawodowej
Te konkretne decyzje dotyczą
doboru i selekcji pracowników
selekcja pozytywna: wybór najlepszych w drodze rekrutacji (np. na wydz. Zarządzania dzienne)
selekcja negatywna: odrzuca się tylko tych, którzy nie spełniają elementarnych kryteriów, najczęściej na mniej odpowiedzialne stanowiska (albo do Koźmińskiego)
ocena zatrudnionych (okresowa)
szkolenie i doskonalenie pracowników
motywowanie
Grupy zatrudnionych / podział:
pracownicy na stanowiskach robotniczych:
bezpośrednio produkcyjni (podstawowe zadania w cyklu produkcyjnym, w restauracji np. kucharz i kelner)
pośrednio produkcyjni (wykonują zadania pomocnicze w cyklu prod., tj. sprzątaczki, ochroniarze, konserwatorzy)
pracownicy na stanowiskach nierobotniczych
kierownictwo przedsiębiorstwa
brygadziści, mistrzowie (nadzór pracy)
pracownicy techniczni
działy takie jak: finansowy, marketingu, księgowości...
Wynagrodzenie: funkcje
dochodowa
motywacyjna (wystąpi jeżeli oceniane są efekty bodźce do wzrostu wydajności)
kosztowa
społeczna (instrument sterowania postępowaniem)
Rodzaje systemu płac
zadaniowo - akordowy
czasowy
(od 22 marca do 10 maja Szczepan wykłady,
kolos 15 maja - 10 testowych (jedna prawidłowa), 3 zad.
Business plan na 8 maja
zal. na ost. zajęciach
System finansowy w przedsiębiorstwie
to współdziałanie takich obszarów jak:
rynki finansowe
instrumenty finansowe
instytucje na rynku finansowym
reguły i zasady odnoszące się do działań
Ad.1 m-ce dokonywania transakcji kupna i sprzedaży różnych aktywów finansowych.
rynek pieniężny, gdzie przedmiotem obrotu są aktywa finansowe o okresie wymagalności do 1 roku
np. bony skarbowe, certyfikaty depozytowe banków komercyjnych, lokaty bankowe np. kwartalne, kredyty krótkoterminowe, papiery dłużne (emitowane przez państwo tzw. commercial papers)
często sprzedawane poniżej wartości nominalnej, dyskontowane jak weksle
rynek kapitałowy, gdzie obraca się aktywami o okresie wymagalności zwrotu pow. 1 roku (mogą nie mieć jednak terminu zwrotu - patrz akcje)
Rynki dzieli się też na:
- pierwotne rynek nowych emisji
- wtórne rynek transakcji istniejącymi aktywami finansowymi
Ad.2 jest to zobowiązanie jednej strony wobec drugiej
kryterium 1: charakter emitenta
emitowane przez przedsiębiorstwo akcje, udziały, obligacje i inne papiery dłużne
SP - obligacje i bony skarbowe
banki (instytucje finansowe) - kredyty/lokaty
kryterium 2: w oparciu czas „życia” instrumentu finansowego
krótkoterminowe
średnioterminowe (od 1 roku do 5 lat)
długoterminowe (pow.5 lat)
kryterium 3: zabezpieczenie w aktywach emitenta
wartość aktywów emitenta jest mniejsza lub większa niż majątek przedsiębiorstwa (zabezpieczenie)
niezabezpieczone: obligacje śmieciowe / tandetne (polskie prawo zabrania tej używania tej formy)
kryterium 4: wynikające z nabycia określonego typu instrumentu finansowego:
dłużne (wierzycielskie)
właścicielskie (można takimi aktywami dysponować)
Ad. 3 Instytucje finansowe:
banki komercyjne
fundusze emerytalne / inwestycyjne
domy maklerskie
firmy faktoringowe
(głównym źródłem dochodu IF są operacje na rynku finansowym)
Instytucje niefinansowe na rynku finansowym (INFF):
wszystkie przedsiębiorstwa typu usługowego, produkcyjnego, handlowego
SP
gospodarstwa domowe
(jest to m-ce wyrzucenia oszczędności, kreują rynek finansowy)
Ad. 4 Zasady
przepisy prawne regulujące obrót na rynkach finansowych
przepisy określające sposoby emisji i pozyskania kapitału
przepisy podatkowe
przepisy rachunkowości
Finanse przedsiębiorstwa
cele zarządzania finansami
1) w długim okresie maksymalizacja wartości przedsiębiorstwa, a nie maksymalizacja zysków
ROE = Z (poziom zysku) / KW (kapitał własny)
st. zwrotu
2) w krótkim okresie utrzymywanie płynności finansowej, czyli żeby nie brakowało pieniędzy na bieżącą działalność (operacyjną)
Celem zarządzania finansami jest maksymalizacja stopy zwrotu z kapitałów własnych przy jak najmniejszym ryzyku, w jak najkrótszym czasie.
(zwrot / ryzyko / czas)
Zarządzanie finansowe obejmuje dwa zagadnienia:
1) decyzje finansowe znajdowanie najkorzystniejszych dla przedsiębiorstwa kapitałów, tworzenie odpowiedniej ich struktury i relatywnie najmniejszy koszt kapitału
2) decyzje inwestycyjne wykorzystanie pozyskanych funduszów w jak najlepszych inwestycjach rozwojowych i bieżących, tak aby osiągana z nich stopa zwrotu przewyższała koszt kapitałów zaangażowanych w rozwój i wzrost firmy
realna stopa zwrotu = 1+st. zysku -1
1+st. Inflacji
STRUKTURA MAJĄTKU I KAPITAŁÓW PRZEDSIĘBIORSTWA (BILANS FIRMY)
Bilans finansowy - rodzaj finansowego sprawozdania firmy sporządzanego raz (co najmniej) do roku na konkretny dzień
aktywa - składniki majątku przedsiębiorstwa
pasywa - kapitały finansujące aktywa
Aktywa są uszeregowane w bilansie przeds. wg stopnia ich płynności (od najmniej płynnych do najbardziej płynnych).
Pasywa są w bilansie ułożone wg stopnia ich wymagalności (od najmniej do najbardziej wymagalnych). Przez wymagalność rozumie się okres zwrotu otrzymanego przez firmę kapitału. Kapitały określane jako mniej wymagalne nie mają ustalonego dnia zwrotu albo mają termin zwrotu dłuższy niż 1 rok.
MAJĄTEK PODMIOTU GOSPODARCZEGO
MAJĄTEK TRWAŁY (to co w przedsiębiorstwie wykorzystywane jest w wielu cyklach operacyjnych) |
MAJĄTEK OBROTOWY (zyżywane w 1 cyklu produkcyjnych składniki majątku) |
wartości nimaterialne i prawne (koncesje , patenty, nabyte oprogramowanie, znak firmowy...)
|
zapasy
FIFO (frist in first) / LIFO (last in first, czyli wart. wg ost. wart. nabycia)
|
rzeczowe składniki
|
należności i roszczenia (tj. należności w post. sądowym, których okres zapłaty minął)
|
finansowy majątek trwały
|
papiery wartościowe przeznaczone do obrotu (po cenie nabycia)
|
|
środki pieniężne:
|
PASYWA
KAPITAŁY WŁASNE (wniesione do przedsiębiorstwa przez właścicieli; kapitał o którego przeznaczeniu decydują właściciele) |
zobow. długoterm. |
zobow. krótkoterm. |
|
|
|
- kapitał podstawowy (aakcyjny lub udziałowy) tj. iloczyn ceny nominalnej * ilość akcji
|
Zobow.długoterm.
|
- Zobowiązania krótkoterminowe
|
- należne lecz nie wniesione wpłaty na poczet kapitału podstawowego ze znakiem ujemnym (zleganie z wpłatami za zakupione akcje -> ktoś nam) |
|
|
- kapitał zapasowy źrodła tworzenia
funkcje:
|
|
|
- kapitały rezerwowe powstałe z aktualizacji wyceny
|
|
Fundusze specjalne socjalne (zasilają kasę zapomogowo-pożyczkową) |
- inne kapitały rezerwowe
|
|
|
- wynik finansowy z poprzednich lat (głównie straty poniesione w poprzednich latach ale może być też niepodzielony zysk z poprzednich lat)
|
|
|
Rezerwy
tworzone na bieżąco przez zarządzających, mają różne źródła, nie jest wymagana zgoda Rady Nadzorczej; mało wymagalne źródło kapitału
rezerwy na podatek dochodowy od osób prawnych lub osób fizycznych (płynność)
pozostałe rezerwy np. na pokrycie nieściągalnych należności
Rozliczenia międzyokresowe i przychody przyszłych okresów.
Kształtowanie się przychodów i kosztów oraz wyniku finansowego opiera się na rachunku zysku i strat. Przychody raczej stanowią wpływ, czasem jednak opóźniony lub odroczony.
ze sprzedarzy własnych produktów i usług lub zrównana z nimi sprzedaż towarów/materiałów tj. zbędnych.
pozostałe przychody operacyjne przedsiębiorstwa
np. rozwiązanie rezerwy gdy spłacone zostaną należności uznane wcześniej za nieściągalne.
np. ubezpieczenie za zniszczony składnik majątku/kapitału.
np. darowizna
przychody finansowe
odsetki od pożyczek, jakie przedsiębiorstwo udzieliło
dywidendy
odsetki od lokat
zyski nadzwyczajne
Alternatywną grupą do przychodów są koszty (tj. finansowe odzwierciedlenie zużytego czynnika produkcji; !wyjątek: inwentarza żywego się nie amortyzuje)
koszty operacyjne
zużycie materiałów
zużycie energii
amortyzacja
wynagrodzenia
koszty sprzedaży
koszty zarządzadców (tj. administracji np.tantiemy dla członków rady nadzorczej)
pozostałe koszty operacyjne
wartość księgowa sprzedaży majątku trwałego
pokryte należności niesciągalne
np. wartość zniszczonego samochodu
finansowe
odsetki płacone przez przedsiębiorstwo na rzecz kredyto-, pożyczko-dawców.
ujemne różnice kursowe (istotne dla eksporterów)
straty nadzwyczajne
Typy wyników finansowych.
1. 1 - koszty działalności operacyjnej = wynik ze/na sprzedaży
2. wynika na sprzedaży + poz. przychody oper. - poz. koszty oper. = wynik z dział. oper.
3. wynik z dział. oper. + przychody finansowe - koszty finansowe = wynik z dział gosp.
4. wynik z dział. gosp. + zyski nadzwyczajne - strata nadzwyczajne = wynik finansowy brutto
(do opodatkowania)
5. wynik finansowy brutto - podatek dochodowy (30% dla os.fiz.) = wynik finansowy netto
(kapitał własny spółki -7poz.)
Nie wszystkie przychody muszą się wiązać z wpływem gotówki.=> należy spojrzeć na finanse firmy z pkt-u widzenia przepływu pieniądza:
CASHFLOWS - wyobrębnia się trzy obszary, gdzie jest ewidencjonowany przepływ środków pieniężnych:
Działalnośc operacyjna firmy:
korekty wyniku finansowego netto
koszty, które nie były wydatkami (np.amortyzacja) na +
przychody, które nie były wpływami pieniężnymi na -
zysk / strata netto na + lub -
amortyzacja na +
zmiana wartości należności
wzrost na -
spadek na +
zmiana wartości stanu zapasów
wzrost na -
spadek na +
Zmiana wartości zobowiązań
wzrost na +
spadek na -
Stanowi to podstawę do prognoz i opinii.
Przepływy środków pieniężnych z działalności inwestycyjnych
przyrost wartości składników majątku trwałego na -
spadek wartości składników majątku trwałego na +
(to samo dot. pap. wart.)
Przepływy z działalności finansowej
1. zaciągnięcie kredytów i pożyczek na +
- spłata kredytów i pożyczek na -
2. Wzrost wart. kapitału akcyjnego na +
- wypłata dywidend na -
1+2+3 (o ile nie zmienił się stan środków pieniężnych)
ANALIZA FINANSOWA PRZEDSIĘBIORSTWA
jest prowadzona w 4 grupach mierników, do których zalicza się:
wskaźniki płynności finansowej, których rolą jest ocena zdolności przedsiębiorstwa do wywiązywania się ze zobowiązań krótkoterminowych.
mierniki sprawności działania, które są narzędziem pomocniczym w pogłębieniu analizy płynności.
mogą być wykorzystane do oceny efektywności wykorzystania przez przedsiębiorstwo składników majątku.
mierniki zyskowności (ocena rentowności działania p., np. poziomu przychodów ze sprzedaży)
mierniki zadłużenia określają stopień zadłużenia aktywów firmy oraz oceniają zdolność p. do regulowania pożyczek i kredytów długoterminowych.
Pogłębiona analiza finansowa oparta jest na porównaniu wyniku p. do podobnego (sklonowanego partnera) z tej samej branży
Można też porównać ze średnimi (najczęściej ważonymi) z branży.
a/1 wkaźnik bieżącej płynności (WBP)
WBP = aktywa bieżące (składniki maj. obr. tj. zapasy, należności, pap. wart. do obrotu...)
zobow. bieżące
korzystny poziom tego wskaźnika mieści się w przedziale 1,2 - 2,0
1,5: na zeta zobow. przypada 1,50 zeta środków obrotowych (raz wykorzystywanych w cyklu produkcyjnym).
Uwaga na strukturę aktywów: jeżeli np. zapasy stanowią 90% to mimo wys. wskaźnika nie można regulować zobowiązań => niska płynność.
Nadpłynność finansowa (WBP>2) wskazuje na szybszy wzrost aktywów bieżący niż wzrost zobowiązań (bieżące)
Gromadzenie zapasów może być korzystne tylko w warunkach wysokiej inflacji.
Nadpłynność osiągana poprzez przerost spadku poziomu zobowiązań w stosunku do aktywów => nie można ufać takiej firmie, najprawdopodobniej wycofuje się z rynku.
b/1 wskaźnik obrotu aktywami (TAT) =sprzedaż
aktywa
Odpowiedni poziom tego wskaźnika powinien wynosić powyżej 1,0. W tej samej branży mogą występować różne wartości tego wskaźnika wynikające z różnej struktury majątku (aktywów). Istotny jest też sektor rynku na jakim funkcjonuje przedsiębiorstwo (np. firma konsaltingowa może mieć wysoki wskaźnik)
b/2 wskaźnik operacyjności = koszty operacyjne
sprzedaż (przychody)
Odpowiedni poziom:70%(w przemyśle czy działalności produkcyjnej nie osiąga się niższego) do 90% (niebezpiecznie wysoki).
ANALIZA RENTOWNOŚCI
miarą zdolności do generowania zysku z posiadanych zasobów (majątek, kapitał własny) oraz ze sprzedaży.
Rentowność brutto = zysk operacyjny
sprzedaż
Rentowność netto (ROS) = zysk netto
(return on sales) sprzedaż
Przyczyny spadku ROS:
mniejsze tempo wzrostu przychodów ze sprzedaży w stosunku do wzrostu kosztów
relatywnie wysoki udział kosztów stałych
Wskaźniki te powinny być liczone łącznie, gdyż odnoszą się do różnych obszarów działalności firmy. ROS uwzględnia zyski z działalności pobocznej tj. inwestycji finansowych na rynku pap.wart. (stąd ROS może być niższy od wskaźnika brutto). Wysokość wskaźnika jest uzależniona od wielu czynników. Firmy funkcjonujące na różnych rynkach działają w różnych warunkach np. przy różnym poziomie podatku dochodowego.
Stopa zwrotu z aktywów (ROA) = zysk netto
(return on assets) aktywa
Mówi on ile lat należałoby czekać, aby z generowanego zysku została zwrócona zaangażowana w składniki majątkowe złotówka. np. ROA = 20% => 5 lat (okres zwrotu).
Niski poziom wskaźnika może być związany ze strukturą aktywów i nie musi oznaczać, że firma jest nierentowna.
Amortyzacja trwałych środków majątku obniża ich wartość w bilansie przez co wpływa dodatnio na wysokość ROA.
Stopa zwrotu z kapitałów wł. (ROE) = zysk netto
kapitał własny
Przyrost wskaźnika to cena. Inwestorzy zwracają na to uwagę. Istnieją narzędzia służące poprawie ROE, w szczególności dzwignia finansowa:
narzędzie wykorzystywane w celu zwiększenia ROE na skutek zmiany struktury kapitałów przedsiębiorstwa. Poprzez wzrost zadłużenia zwiększa się stopień dźwigni finansowej.
Osłona podatkowa (TAX SHIELD) powoduje, że nowe koszty zwiększają podstawę do opodatkowania np. finansowanie inwestycji kredytem zmniejsza przychody, które podlegają opodatkowaniu.
Dźwignia finansowa - warunki:
przykład: odpowiedni poziom zysku operacyjnego do osiągnięcia po roku od zainwestowania kapitału wynosi 100 tyś zł. Mamy 200 tyś. kapitału własnego i 300 nam brakuje. Oprocentowanie kredytu wynosi 20%.
|
bez kredytu |
z kredytem |
zysk operacyjny |
100 |
100 |
odsetki |
0 |
60 |
zysk brutto |
100 |
40 |
podatek |
40 |
16 |
zysk netto |
60 |
24 |
stopa zwrotu |
12% |
12%
|
Graniczny poziom zysku operacyjnego, przy którym dźwignia finansowa nie działa (jest obojętna) jest obliczana wg formuły:
zysk graniczny = nakład inwestycyjny * stopa kredytu
C.D...
Zależność między stopą zwrotu z nakładu kapitałowego ogółem (nakład inwest.) a kosztem obcego kapitału
oznaczenia: ROI zysk netto / kapitał zainwestowany ogółem
ik stopa oprocentowania kredytu
T stopa podatku dochodowego
ROI > ik * (1-T)
ROTA > ik
(zysk oper./nakład inw.)
Stopień dźwigni finansowej (DFL)
miernik ten bada zmianę wartości zysku operacyjnego (EBIT) na zmianę wskaźnika stopy zwrotu z kapitałów własnych (ROE)
miernik ten służy do oceny stopnia ryzyka finansowego firmy (korelacja +)
ujęcie dynamiczne:
(bazujęce na danych z okresu)
DFL = %ΔROE
%ΔEBIT (zysk oper. przed spłatą odsetek i opodatkowaniem)
zasada :skutek .
podstawa badanego zjawiska
jeżeli 0 < DFL < 1 => niewielkie ryzyko, gdyż przy spadku zysku operacyjnego rentowność obniża się nieznacznie (mniej niż EBIT)
jeżeli DFL < 0 => permanentny spadek ROE, najwyższy poziom ryzyka, zbyt duże zadłużenie.
ujęcie statyczne
(obliczane na dany moment)
DFL = EBIT
EBIT - odsetki
każdy ujemny poziom wskazuje na to, że firma nie potrafi pokryć kosztów kredytu
im wyższa dodatnia wartość, tym większe ryzyko (narastające)
DŹWIGNIA OPERACYJNA
miernik ten bada wpływ zmiany wartości przychodów ze sprzedaży na zmianę wartości zysku operacyjnego
miernik ten służy do oceny stopnia ryzyka operacyjnego firmy
Stopień dźwigni operacyjnej (DOL):
ujęcie dynamiczne:
DOL = %ΔEBIT
%ΔS (wartość przychodów ze sprzedaży)
jeżeli ujemny firma ponosi zbyt duże koszty, jest deficytowa
ujęcie statyczne:
DOL = S - Kzm .
S - Kzm - Kst
jeżeli Kst są niewielkie, wartość wkaźnika jest niska, więc niewielkie ryzyko
DOL >1 rosnące ryzyko działalności operacyjnej firmy ze względu na rosnący poziom kosztów stałych
DOL < 0 bardzo wysokie ryzyko operacyjne, koszty stałe przewyższają wartość marży brutto na sprzedaży => firma jest nierentowna
Próg rentowności
taka ilość lub wartość produkcji sprzedanej, przy której przychody ze sprzedaży są równe wartości kosztów całkowitych wytworzenia produktów (firma nie osiąga zysku ale też nie ponosi strat).
ilościowy PR jednoasortymentowy:
BEPil = Kst / (Cj - Kjzm)
(break even point?)
wartościowy PR
BEPwart = [Kst / (Cj - Kjzm)]*Cj
przykład:
Kst = 850zł
Cj = 1zł /szt.
BEPil = 850zł
BEPwart = 1700zł
obniżanie kosztów zmiennych odbywa się kosztem jakości
graficzna postać progu rentowności:
sprzedaż
koszty
straty
BEP il. wielk.prod.
dla całej frimy BEPil. przyjmuje postać:
BEPil = Kst / [1 - (Kzm / S)]
służy do oceny, kiedy firma polkryje wydatki tj. odsetki od kredytu i.t.p. (można też dodać do Kst oczekiwany poziom zysku)
DECYZJE INWESTYCYJNE PRZEDSIĘBIORSTWA
Z menedżerskiego pkt-u widzenia można wyróżnić:
inwestycje rzeczowe (bezpośrednie) prowadzone w odniesieniu do składników majątku trwałego (np. wejście na nowy segment, stworzenie nowego produktu, restrukturyzacja polegająca na odsprzedaży części przedsiębiorstwa tj. deinwestycja...)
inwestycje finansowe (pośrednie) celem jest osiąganie zysków z dodatkowych źródeł w krótkim okresie (np. papiery wartościowe lub użycie innych instrumentów finansowych).
FEASIBILITY STUDY (3 etapy)
projekt przepływów pieniężnych (CF) dla inwestycji
np. zakładamy okres eksploatacji inwestycji np. 5lat: rok `0'=2000, więc 2001 do 2005
plan sprzedaży
koszty działalności oper. związane z inwestycją
zysk operacyjny (pkt 1 - pkt 2)
zysk netto - zysk oper.(1-T)
zysk netto + amortyzacja
delta WC (workin' capital)
wzrost zapasów ( - )
wzrost należnośći ( - ) tj. wydłużone okresy płatności
wzrost zobow. ( + ) handl.inwestora
nakłady inwestycyjne
rok „0” - wydatki
rok ost. - wpływ (wart. likwidacyjna)
inne np.efekt kanibalizmu rynkowego
ustalenie średniego ważonego kosztu kapitałów finansujących inwestycje (WACC) czyli Weithed Avarage Capital Cost
struktura kapitaów (chodzi o wagi: udział kredytu / kapitał własny)
koszt poszczególnych składników kapitału (koszt długu oraz koszt kapitału własnego)
WACC = Kp * Ud + Kkw * Ukw
gdzie K to koszt (oproc.), a U to udział
obliczanie mierników oceny opłacalności inwestycji na podst. I. i II.
Metody oceny projektów inwestycyjnych:
metody proste
okres zwrotu nakładów inwestycyjnych
księgowa (średnia stopa zwrotu (ARR)
prosta stopa zwrotu
próba pierwszego roku
próg rentowności
metody bazujące na technice dyskontowania (uwgl. wart. pieniądza w czasie)
wartość obecna netto (NPV)
wewn. stopa zwrotu z inwestycji (IRR)
zmodyfikowana wewn. st. zwrotu (MIRR)
zdyskontowany okres zwrotu
wskaźnik opłacalności
Okres zwrotu - czas niezbędny na to, aby z przyszłych przepływów pieniężnych (CF) z inwestycji (lub tylko wpływów gotówki z inw.) została pokryta wartość pierwotnego nakładu inwestycyjnego.
Wady metody okresu zwrotu
nie uwzględnia zmiany wart. pieniądza w czasie (A)
uśrednia wartości planowanych CF gotówkowych (B)
brak informacji o tym, co się stanie z projektem po upływie okresu zwrotu (A)
brak informacji o takim podstawowym parametrze oceny inwestycji, jaką jest jej rentowność (! zawsze % zysku)
Księgowa stopa zwrotu
przeciętna stopa zysków osiąganych z inw. liczona z całego okresu planowanej eksploatacji przedsięwzięcia; odpowiada na pyt. ile przeciętnie w ciągu analizowanego okresu (np. roku) zwracają się poniesione pierwotny nakład inw.
ARR = Σ Cfn /n
N
dla przykładów:
[(100+900+100-100-400)/5] / 1000 = 12%
[2300/5] / 1000 = 46%
42%
45%
METODY DYSKONTOWANIA OPŁACALNOŚCI
NPV
suma zdyskontowanych przyszłych CF, możliwych do osiągnięcia z inwestycji pomniejszonych o wart. początkowego nakładu inw.; jeżeli NPV > 0 oznacza to, że dana inwestycja jest opłacalna i można ją realizować, ponieważ:
w zakładanym okresie eksploatacji zostanie pokryty nakład inw.
inwestycja generować będzie nadwyżkę finansową, która w wymiarze bieżącym pieniądza jest równa wart. NPV
zostanie osiągnięta z inwestycji stopa zwrotu przewyższająca wielkość wymaganej przez inwestora stopy dochodu, którą może być średni ważony koszt kapitałów
jeżeli NPV < 0 projekt jest nieopłacalny, co nie oznacza, że należy go odrzucić ; mówimy, że przy przyjętych założeniach dany projekt inw. jest nieopłacalny i mógłby być potraktowany jako atrakcyjny, gdyby:
a) przedsięwzięcie było finansowane kapitałem o niższym koszcie jego pozyskania
NPV
graniczna wielkość
stopy zysku
ok. r%
czas eksploatacji przedsięwzięcia byłby dłuższy
inna była struktura CF
NPV = CFO + CF1 /(1+r) + CF2 /(1+r)2 + ... + CFn /(1+r)n
r to oczekiwana przez inwestora st. zwrotu (=WACC)
CFO jest utożsamiane z pierwotnym nakładem inw.
NPV = - NI + Σ CFn /(1+r)n
wewnętrzna stopa zwrotu (st. zysku osiągana z danej inw. przy której wart. NPV jest równa 0)
IRR > WACC oznacza, że projekt inw. jest opłacalny
czasem IRR może mieć 2 wart. gdy wart. planowanych CF są naprzemian + i -
25% 400%
MIRR wartą ją liczyć gdyż uwględnia korzyści z reinwestowania (w trzech krokach):
STEP1. zdyskontowanie wszystkich ujemnych CF na okres 0
np. DCoF (Cash Outflows) dla A=1316,7
STEP2. kaptalizowane wszystkie +CF na koniec okresu prognozy finansowej i sumujemy
np. dla A= 100*(1+0,1)+900*(1+0,1)2 +100*(1+0,1)3 =1465,3=TV
STEP3.
DCoF = TV / (1+MIRR)n
stąd dla pkt-u “A” MIRR=2,2%
1
korzyść podstawa
znak towarowy
jakość
styl
cechy
opakowania
kredyt
dostawa
gwarancja
usługi posprzedażowe
instrategia
zyski
sprzedaż
RF
IF
ZASADY
IF/IFN
P
zyski
KAPITAŁ STAŁY
KAPITAŁ OBCY