MERCHANDISING dr. Kucharska 29 X 2011

Zaliczenie:

50 pkt test

20 pkt prezentacja o sklepie

30 pkt ćwiczenia na zajęciach

Lub test jeśli się nie chodzi się zajęcia -100 pkt

Literatura:

B.Borusiak : Merchandising, AE, 2006

L. Witek: Merchandising w malych I duzych firmach handlowych, C.H. Beck 2007

Merchandising - z łac. handlowanie, z angl. asortyment. Sposób tworzenia środowiska handlowego skłaniający klienta do określonych zachowań. Dwóch autorów: detalista i producent.

Koncepcje merchandisingu:

Definicja merchandisingu:

Zbiór technik tworzenia środowiska handlowego, które mają zapewnić optymalizację efektywności wykorzystywania zasobów materialnych, przede wszystkim powierzchni całkowitej, co oznacza uzyskanie możliwie najwyższych obrotów z danej powierzchni.

Cele producenta

Cele detalisty

  1. Atrakcyjna ekspozycja produktów własnych marek;

- dobre miejsce w obrębie sklepu

- półka na wysokości oczu klienta

- blokowanie towarów według marek(Brandów)

- używanie POS (point of sales)

- odwrócenie uwagi od produktów konkurencyjnych

1. Atrakcyjna ekspozycja całego asortymentu

- logiczny układ asortymentu

- półka na wysokości oczu klienta ( produkty za które producenci dodatkowo płacą detaliście, produkty przynoszące największy zysk, produkty których chce się pozbyć)

- budowanie przewagi w zakresie organizacji Sali sprzedażowej nad konkurentami

- sterowanie ruchem nabywców

  1. Spójność z pozostałymi instrumentami promocji producenta

2.Spójność z pozostałymi podsystemami przedsiębiorstwa:

- systemem logistycznym

- gospodarką majątkiem trwałym

- systemem komunikacji rynkowej

  1. Maksymalizacja sprzedaży własnych produktów

3. Maksymalizacja obrotów całego sklepu

Techniki merchandisingowe producenta:

Techniki merchandisingowe detalisty:

Czynniki wpływające na zachowania klientów:

Rodzaje zakupów:

Typy zakupów impulsowych:

Zasady poruszania się klientów w sklepie:

Wybór stoisk w sklepie:

Właściwy asortyment oferowany jest we właściwym miejscu, w odpowiednim momencie, odpowiednio długo, we właściwy sposób i z zastosowaniem niezbędnych środków ekspresji.

Asortyment w placówce handlowej powinien być na ekspozycji dobierany według zasady komplementarności i substytucyjności.

Komplementarność bliższa (szczoteczka i pasta do zębów) i dalsza (pasta i nitka dentystyczna)

Substytucyjność bliższa (dwa rodzaje wody) i dalsza (sok i woda)

Cena w placówce handlowej:

  1. Cena lidera strat - cena detaliczna jednego lub kilku produktów z całego asortymentu, ustalana na poziomie nie pokrywającym kosztów własnych sprzedaży. Sprzedaż tych produktów przynosi straty, lecz przyczynia się do wzrostu obrotów sklepu, przyciągając nabywców kupujących także towary sprzedawane po cenach nie obniżonych.

  2. Cena o nierównych końcówkach - cena produktu ustala w wysokości nie przekraczającej liczby całkowitej np. (9,95; 1,99), która mogłaby zniechęcić nabywcę do zakupu (jako nie odpowiadająca jego wyobrażeniom lub kalkulacjom co do wysokości ponoszonego kosztu

Strategia cen o nierównych końcówkach:

Cele:

Warunki:

Zalety i wady strategii ceny o nierównych końcówkach:

Wady:

Zalety:

Strategia nierównych cen:

Cena za zestaw wielojednostkowy:

Cena pewnej liczby opakowanych razem jednostek danego produktu ustalana na poziomie który zapewnia nabywcy niższą cenę jednostkową od tej którą zapłaciłby kupując pojedynczą sztukę lub standardowe opakowanie produktu.

Cena prestiżowa:

Cena ustalana na dostatecznie wysokim poziomie, aby upewnić nabywców, że jej wysokość odpowiada równie wysokiej jakości produktu, a zarazem jest odpowiednia ze względu na osiągniętą przez nic pozycję społeczną i status materialny.

Strategia dyskonta porównawczego:

Warunek:

Stosowana przez firmę o przewadze kosztowej

Ceny ustalane w oparciu o konkurencję: