Temat: „Pamiętaj abyś Dzień Święty święcił”
OTO DZIEŃ, KTÓRY PAN UCZYNIŁ:
RADUJMY SIĘ ZEŃ I WESELMY!
CELE:
dydaktyczny: podniesienie poziomu wiedzy na temat Dnia Pańskiego
i sposobów jego świętowania
wychowawczy: ułożenie hierarchii ważności wykonywanych zajęć w celu poświęcenia jak najwięcej czasu na wielbienie Boga
poznawczy: spojrzenie na Dzień Pański z perspektywy nauki Kościoła
WPROWADZENIE:
Jezus streścił obowiązki człowieka względem Boga tymi słowami: „Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą
i całym swoim umysłem.”
(Mt 22,37). Aby miłować Boga należy żyć według Jego przykazań. Święcenie Niedzieli i świąt należących do Pana, ma ścisły związek z czcią samego Boga. Chrześcijanie wspominają dzień zmartwychwstania Jezusa jako Dzień Pański. Kto kocha Boga, ten szanuje Dzień Święty. Pan sam troszczy się o człowieka, dlatego daje mu czas na odpoczynek oraz modlitwę - „A gdy Bóg ukończył
w dniu szóstym swe dzieło […] odpoczął dnia siódmego po całym trudzie, jaki podjął. Wtedy Bóg pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym; w tym bowiem dniu odpoczął po całej swej pracy.” (Rdz 2-2, 2-3)
Słowo szabat oznacza zaprzestanie pracy z pewnych motywów religijnych. Praktyka szabatu należy do najstarszych warstw tradycji związanej
z prawem. W Biblii szabat wiąże się z cyklem świętym tygodnia; szabat zamyka tydzień dniem odpoczynku, radości i zebrań kultycznych. (Słownik Teologii Biblijnej). „Dzień siódmy będzie szabatem odpoczynku, poświęconym Panu.” (Wj 31, 15). Bóg powierzył Izraelowi szabat, by go przestrzegał na znak nierozerwalnego przymierza. Szabat należy do Pana, jest poświęcony uwielbieniu Boga, Jego dzieł stworzenia i Jego zbawczych czynów na rzecz Izraela. (KKK 2171). Szabat, który oznaczał wypełnienie pierwszego stworzenia, został zastąpiony przez Niedzielę, przypominającą nowe stworzenie, zapoczątkowaną przez zmartwychwstanie Jezusa.
Kościół celebruje dzień zmartwychwstania Jezusa ósmego dnia, który słusznie jest nazywany Dniem Pańskim albo niedzielą. Niedziela powinna być obchodzona w całym Kościele jako najdawniejszy dzień świąteczny nakazany. (KKK). Każdy katolik ma obowiązek w niedziele i święta uczestniczyć we Mszy św. Temu obowiązkowi czyni się zadość przez uczestniczenie. Oznacza to obecność fizyczną w tym miejscu, gdzie sprawuje się Ofiara Eucharystyczna. Ale nie tylko. Ponadto żąda się duchowej obecności, tzn. wiary i zaangażowania się osobistego w dokonującej się na ołtarzu czynności kultu. Chodzi tu najpierw o odpowiednie nastawienie woli, czyli właściwą intencję, a ponadto o osobiste zaangażowanie myśli, czyli o uwagę. (Wiem, Komu zawierzyłem). W niedzielę oraz inne dni świąteczne nakazane, wierni są zobowiązani uczestniczyć we Mszy św., powstrzymać się od wykonywania tych prac i zajęć, które utrudniają oddawanie Bogu czci, przeżywanie radości właściwej Dniowi Pańskiemu oraz korzystanie z należnego odpoczynku duchowego i fizycznego. Ustanowienie niedzieli przyczynia się do tego, by „wszyscy korzystali z wystarczającego odpoczynku i czasu wolnego, który mogliby poświęcić życiu rodzinnemu, kulturalnemu, społecznemu i religijnemu.”(KKK).
Dziś w Polsce i świecie nie szanuje się dnia świętego. Najpierw pod pozorami udogodnienia, a potem bez dodatkowych motywów wprowadza się handel w niedzielę. Niekiedy pracodawca nawet zmusza do pracy w niedzielę pod groźbą zwolnienia. Są to przejawy złego nastawienia i ataku na świętość Dnia Pańskiego. Pomimo przymusu ekonomicznego, władze publiczne powinny czuwać nad zapewnieniem obywatelom czasu przeznaczonego na odpoczynek
i oddanie czci Bogu. Pracodawcy mają analogiczny obowiązek względem swoich pracowników.
Bóg broni dnia świętego. Bogu nie chodzi tu tylko o wstrzymywanie się
w niedzielę i święta od pracy, ale oto, by człowiek przeżywał ten dzień święcie, by uświęcił siebie, wielbił Boga i dziękował Mu za kolejny przeżyty tydzień. Jedną z form chwalenia Boga jest praca służebna. Gdy zwyczaje i obowiązki społeczne wymagają od niektórych pracy w niedzielę, powinni czuć się odpowiedzialni za zapewnienie sobie wystarczającego czasu wolnego. Jednak obowiązki rodzinne lub ważne zadania społeczne stanowią słuszne usprawiedliwienie niewypełnienia nakazu odpoczynku niedzielnego. Wierni powinni jednak czuwać, by uzasadnione powody nie doprowadziły do nawyków niekorzystnych dla czci Boga, życia rodzinnego oraz zdrowia. Każdy chrześcijanin powinien unikać narzucania, bez potrzeby drugiemu tego, co przeszkodziłoby mu w zachowaniu Dnia Pańskiego.
Trzecie przykazanie boże mówi nam także o uszanowaniu dnia postnego. Dniem postu jest każdy piątek w całym roku. Szczególnymi dniami postu ścisłego są: Środa Popielcowa i Wielki Piątek. Gdy niewierzący lekceważą posty to nie dziwi, ale bolesne jest to, że czynią to także katolicy. Lekceważenie piątków i postów świadczy o obojętności względem Jezusa, który w piątek bardzo cierpiał. Postawa taka jest także bardzo niebezpieczna dla życia doczesnego i wiecznego człowieka. („Powróć do godnego życia”)
PRZEBIEG SPOTKANIA:
Co to jest Dzień Święty i do czego zobowiązuje?
Czym dla współczesnego człowieka jest Dzień Święty?
Jak ludzie świętują Niedzielę, a jak powinni ją świętować?
Czy niedzielna Msza Święta jest dla Ciebie centralnym punktem tygodnia? Dlaczego?
Jakie widzisz przeszkody dnia dzisiejszego w przeżywaniu niedzieli?
Czy dla współczesnych chrześcijan dniem świętym jest tylko niedziela?
Praca służebna jako jedna z form świętowania niedzieli.
FORMY PRACY:
zbiorowa
grupowa
METODY PRACY:
pogadanka
dyskusja
WNIOSKI:
Świętowanie niedzieli jest wypełnieniem przepisu moralnego w sposób naturalny wpisanego w serce człowieka, aby „w sposób zewnętrzny oddawać cześć Bogu dla upamiętnienia tego wielkiego, najpowszechniejszego dobrodziejstwa, jakim jest dzieło stworzenia świata”. Kult niedzielny wypełnia przepis moralny Starego Przymierza, przejmując jego rytm i ducha przez oddawanie co tydzień czci Stwórcy i Odkupicielowi Jego ludu.
Dla chrześcijanina trzecie przykazanie oznacza: będziesz święcić niedzielę z całym Kościołem jako Dzień Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa, szczególnie przez uczestnictwo w Ofierze Eucharystycznej.(KKK, „Wiem Komu zawierzyłem”).
Umiejmy odkryć wielką miłość zawartą w trzecim przykazaniu. Jest to przywilej i wyraz troski Boga o nas. Trzecie przykazanie jest wielkim darem. Jak za każde przykazanie, tak i za to, powinniśmy Bogu szczególnie dziękować. Jeżeli chcemy wzrastać w wierze i miłości do Pana Boga, to szanujmy Dzień Święty. („Powróć do godnego życia”).
LITERATURA:
Katechizm Kościoła Katolickiego
„Wiem, Komu zawierzyłem” - Katechizm dla dorosłych
„Powróć do godnego życia”
KOSPEKT OPRACOWALI:
Łukasz Bereś
Jadwiga Szetela
Bartosz Nazimek
Małgorzata Król
Monika Mastaj
Iwona Konieczna