RODZAJE OPOZYCJI FONOLOGICZNYCH

OPOZYCJA FONOLOGICZNA - różnica dźwiękowa, z którą związana jest różnica znaczeniowa między wyrazami i ich formami.

  1. ZE WZGLĘDU NA PODSTAWĘ PORÓWNANIA (wspólne cechy obu członów opozycji)

    1. JEDNOWYMIAROWA

- podstawa porównania występuje wyłącznie w parze fonemów będących członami danej opozycji i nie powtarza się w żadnym innym fonemie; np. /p/:/b/ (/pas/ : /bas/)- oba fonemy są zwarte i wargowe, w systemie fonologicznym nie ma drugiej pary, która posiadałaby tę samą podstawę porównania;

    1. WIELOWYMIAROWA

/para/:/tara/ podstawa porównania: zwarte i bezdźwięczne

/tura/:/kura/

  1. ZE WZGLĘDU NA WZAJEMNY STOSUNEK CZŁONÓW OPOZYCJI

    1. PRYWATYWNE

/pary/ : /bary/

człon nienacechowany : człon nacechowany

(tutaj dźwięczność)

    1. STOPNIOWE (GRADUALNE)

np. /a/ : /o/ : /u/ - /kasa/ : /kosa/ :/kusa/ (różny stopień wzniesienia

tylnej części języka)

    1. RÓWNORZĘDNE (EKWIPOLENTNE)

  1. ZE WZGLĘDU NA POWTARZALNOŚĆ DANEJ OPOZYCJI W CAŁYM SYSTEMIE

    1. PROPORCJONALNE

- cecha dystynktywna powtarza się w więcej niż jednej parze fonemów, np. bezdźwięczność : dźwięczność - /p/ : /b/, /t/ : /d/, /k/ : /g/ itd.

    1. IZOLOWANE

  1. ZE WZGLĘDU NA ZASIĘG FUNKCJI DYSTYNKTYWNEJ

    1. STAŁE

/ mapa/ : /mata/

/ paka/ : / taka/

    1. NEUTRALIZOWANE

np. dźwięczna właściwa : bezdźwięczna właściwa

/tama/ :/dama/

/rata/ :/rada/

/rat/ : /rat/ (ortograficznie - „rad”) - neutralizacja opozycji - w danej pozycji

fonetycznej opozycja nie może występować (ograniczenia fonetyczne), mamy tu do czynienia z ARCHIFONEMEM - element językowy, występujący w pozycji, w której obserwujemy neutralizację opozycji fonologicznej, stanowi zbiór cech dystynktywnych, obejmujących jedynie wspólne właściwości dla członów zneutralizowanej opozycji; w powyższym przykładzie fonem /t/ nie jest fonologicznie scharakteryzowany pod względem dźwięczności, w obydwu formach reprezentuje on w takim samym stopniu fonem /d/ jak i /t/.

1