Okazało się więc, że w miarę upływu czasu powstańcza Warszawa angażowała i wiązała coraz więcej sił niemieckich. Część użytych tu jednostek była specjalnego przeznaczenia i występowała tylko w pojedynczych strukturach w armii niemieckiej. Największa ich liczba nadeszła w dniach od 13 do 18 sierpnia. Między innymi wśród zapowiadanych wcześniej „skierowanych w celach doświadczalnych do walki w Warszawie nowych środków technicznych” 13 sierpnia przybyły tu działa „szturmowe, uzbrojone w moździerze 150 mm i czołgi Pz Kpfw VI „Tiger” posiadające pociski rakietowe 380 mm: 14 sierpnia 500 batalion saperów szturmowych z eksperymentalnym sprzętem w postaci czoł-gów-torped „Goliatów” i „Tajfunów” oraz tzw. „funklenkpanzer”, tj. sterowanymi na odległość wozami pancernymi; 15 sierpnia — mortira „Karl” 600 mm na lawecie kolejowej, do której dostarczano też cały pociąg amunicji34.
W wyniku tych wzmocnień i uzupełnień GK von dem Bacha osiągnęła według meldunku z 20 sierpnia, stan 22 tys. ludzi, z tego połowa należała do Waffen SS i policji, a połowa do Wehrmachtu. Przy tym użyta przeciwko powstańcom cała ciężka broń, jak czołgi i działa pancerne różnych typów i przeznaczenia, transportery opancerzone, moździerze różnych kalibrów (włącznie z unikalną mortirą „Karl”), artyleria połowa, przeciwpancerna i przeciwlotnicza, miotacze ognia, a także sprzęt specjalny w postaci „Goliatów”, „Tajfunów” i inny, pochodzący wyłącznie z Wehrmachtu. W wyszczególnieniu tym należy uwzględnić także niemieckie lotnictwo (o czym nie wspomina omawiany meldunek), bezkarnie niszczące bezbronne pod względem obrony przeciwlotniczej miasto35.
Przedstawiony permanentny wzrost sił von dem Bacha powodowany był nadspodziewanym, w stosunku do oczekiwań, oporem powstańców.
Oto kilka wzmianek zanotowanych w dzienniku działań bojowych i meldunkach operacyjnych 9 Armii na temat zmagań w Warszawie.
11 sierpnia: „Powstańcy bronią się wszędzie i bardzo zawzięcie”.
12 sierpnia: „Walki z powstańcami w Warszawie toczą się z tym samym napięciem. Nasze siły posiadają lub kontrolują 3/5 miasta. Mimo to nie zapewniono jeszcze komunikacji wschód-zachód. Polacy walczą, ze skrajną zaciętością. Taktyka ich dostosowała się do walk ulicznych i o budynki. Strona niemiecka wprowadza do walki różnego rodzaju środki techniczne (...]. Dowództwo 9 Armii, wykorzystując dotychczas opanowany teren oraz sprzęt specjalny, zamierza wprowadzić do natarcia silną grupę bojową w kierunku mostu Kierbedzia, by otworzyć drogę zaopatrzeniową na wschód. Jednocześnie grupa
14 KTB 9 A, zapisy z 12, 13 i 15 sierpnia 1944 r., MiD WIH. I. 312, roi. 343, kl. 7916402-7916404 i 7916409; meldunek 9 Armii z 18 sierpnia 1944 r.. MiD WIH. t. 312, roi. 343, kl. 7916989 n.; notatka służbowa 9 Armii z 15 sierpnia 1944 r.. MiD WIH. t. 311, roi. 217, kl. 0000444.
31 Meldunek von dem Bacha z 20 sierpnia 1944 r.. MiD WIH. t. 311. roi. 219, kl. 9999329 n. Mimo braku środków przeciwlotniczych powstańcom udawało się zestrzeliwać pojedyncze samoloty. Miało to miejsce m.in. 23 sierpnia, kiedy w czasie nalotu na miasto szesnastu samolotów bombowych Junkers 87, jeden z nich został strącony ogniem karabinowym. Meldunek Grupy Armii ..Środek” z 23 sierpnia 1944 r.. MiD WIH, l. 312, roi. 248. kl. 7803713-7803717.
85