background image

Ćwiczenia nr 5: Niezawodność systemów cz.1  

Elementy teorii niezawodności, ćwiczenia 

 

 

 

Michał Kapałka 

mkapalka@wat.edu.pl

 

Elementy teorii niezawodności 

Ć

wiczenia nr 5: Niezawodność systemów cz. 1 

Rozpatrujemy  systemy  o  elementach 
dwustanowych  w  sensie  niezawodno
ści 
uszkadzaj
ących 

się 

niezaleŜnie 

(podejście 

klasyczne). 

Zatem 

strukturalna funkcja niezawodnościowa 
systemu ma posta
ć:  

{ } { }

1

,

0

 

1

,

0

 :

)

(

f

(n)

n

x

 

{

}

n

i

e

e

e

e

e

E

,...,

,...,

,

,

3

2

1

=

 zbiór elementów struktury niezawodnościowej 

{ }

1

,

0

 

Y

,

X

     

Y

 ,

 

X

=

i

i

 zbiory stanów niezawodnościowych elementów i 

systemu  

Y

 

X

 

...

 

 

X

 :

)

(

f

R

n

1

(n)

×

×

x

 

 
 

 

 

Dla wyraŜeń bulowskich: 

a

a

ab

a

b

a

a

a

a

a

a

a

a

=

+

=

+

=

=

+

   

   

   

,

)

(

,

,

 

Minimalną formułą alternatywną (mfa) funkcji monotonicznej nazywamy formułę alternatywną o najmniejszej 
liczbie składników sumy (nieredukowalną)  

(mfa)

   

x

x

x

x

 x

 

(x)

f

4

3

4

1

2

(4)

+

+

=

 

Minimalną formułą koniunkcyjną (mfk) funkcji monotonicznej nazywamy formułę koniunkcyjną o najmniejszej 
liczbie czynników (sum)  

(mfk)

       

)

x

x

)(

x

x

(x

 

 

(x)

f

4

2

3

2

1

(4)

+

+

+

=

 

1.

 

Struktury dualne 

Dla kaŜdej struktury monotonicznej (koherentnej) określonej przez f

(n)

(x) istnieje dualna struktura koherentna 

określona przez funkcję monotoniczna f

(n)

D

(x). WyraŜenie bulowskie, określające funkcję dualną otrzymujemy w ten 

sposób, Ŝe w wyraŜeniu bulowskim, określającym f

(n)

(x), zamieniamy wszystkie znaki alternatywy na znaki 

koniunkcji, a znaki koniunkcji na znaki alternatywy.  

Dla funkcji: 

4

3

1

2

3

2

1

(4)

x

)

x

x

(

x

x

x

 x

 

(x)

f

+

+

+

=

 

Funkcja dualna ma postać 

)

x

x

x

)(

x

)(

x

x

(x

 

 

(x)

f

4

3

1

2

3

2

1

(4)

D

+

+

+

=

 

Z definicji wynika, Ŝe mfa funkcji f

(n)

D

(x) otrzymujemy bezpośrednio z mfk funkcji f

(n)

(x), a mfk funkcji f

(n)

D

(x) 

bezpośrednio z mfa f

(n)

(x). 

 

 

background image

Ćwiczenia nr 5: Niezawodność systemów cz.1  

Elementy teorii niezawodności, ćwiczenia 

 

 

 

Michał Kapałka 

mkapalka@wat.edu.pl

 

2.

 

Minimalna ścieŜka zdatności 

Podzbiór W 

 E elementów systemu nazywa się ścieŜką zdatności, jeśli przy zdatności wszystkich elementów 

naleŜących do W system jest w stanie zdatności niezaleŜnie od stanu pozostałych elementów systemu.  

Ś

cieŜka zdatności jest minimalną, jeśli nie zawiera Ŝadnej innej ścieŜki zdatności.  

Minimalna formuła alternatywna (mfa) określa jednoznacznie zbiór wszystkich minimalnych ścieŜek zdatności 
- kaŜdemu składnikowi sumy (iloczynowi) odpowiada wzajemnie jednoznacznie minimalna ścieŜka zdatności. 

3.

 

Minimalne cięcie systemu 

Podzbiór C 

 E elementów systemu nazywa się cięciem (przekrojem), jeśli przy niezdatności wszystkich elementów 

naleŜących do C system jest w stanie niezdatności niezaleŜnie od stanu pozostałych elementów systemu.  

Cięcie jest minimalne, jeśli nie zawiera Ŝadnych innych cięć. 

Minimalna formuła koniunkcyjna (mfk) określa jednoznacznie zbiór wszystkich minimalnych cięć - kaŜdemu 
czynnikowi (sumie) odpowiada wzajemnie jednoznacznie minimalne cięcie. 

Zadanie 1:  
ZałóŜmy, Ŝe strukturalna funkcja niezawodnościowa dla systemu złoŜonego z 5-ciu elementów ma postać: 

(

)(

)

(

)

5

4

3

1

5

4

3

1

4

2

1

)

5

(

)

(

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

f

+

+

+

+

+

=

 

 

 

Wyznaczyć wszystkie minimalne ścieŜki zdatności  

5

3

1

4

3

1

5

3

4

3

5

1

4

1

4

2

1

)

5

(

)

(

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

f

+

+

+

+

+

+

=

 

5

3

4

3

5

1

4

1

)

5

(

)

(

x

x

x

x

x

x

x

x

x

f

+

+

+

=

 (mfa) 

Jest to minimalna formuła alternatywna, zatem nie moŜna juŜ jej skrócić. 
Wniosek 1

:

 element numer 2 nie ma wpływu na niezawodność systemu. 

Minimalnymi ścieŜkami zdatności są więc 4 ciągi elementów: 1-4, 1-5, 3-4 oraz 3-5. 
 
 
 
 
 
 
 

 

Wyznaczyć wszystkie minimalne cięcia systemu,  

Wcześniej trzeba utworzyć dualną strukturalną funkcję niezawodnościową: 
 

(

)(

)

(

)

5

4

3

1

5

4

3

1

4

2

1

)

5

(

)

(

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

f

+

+

+

+

+

=

 

(

)(

)(

)

5

4

3

1

5

4

3

1

4

2

1

)

(

)

5

(

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

f

D

+

+

+

+

+

=

 

(

)(

)

5

4

3

1

5

4

4

3

1

5

4

2

3

2

1

5

4

1

3

1

)

(

)

5

(

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

f

D

+

+

+

+

+

+

+

=

 

(

)(

)

=

+

+

+

=

5

4

3

1

5

4

3

1

)

(

)

5

(

x

x

x

x

x

x

x

x

x

f

D

(

)

5

4

5

4

3

5

4

1

5

4

3

1

3

1

3

1

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

x

+

+

+

+

+

 

(

)

5

4

3

1

)

(

)

5

(

x

x

x

x

x

f

D

+

=

(mfa) 

Jest to minimalna formuła alternatywna, z której odczytujemy wszystkie minimalne cięcia systemu:  
1-3, 4-5, co moŜna łatwo zilustrować w schemacie niezawodnościowym (linie przerywane). 
 

 

Dokonać analizy wraŜliwości systemu rozumianej jako zbadanie wpływu niezawodności poszczególnych 
elementów na niezawodność całego systemu. 

Wniosek 2: widać, Ŝe niezawodność wszystkich elementów: 1,3,4 i 5 ma jednakowy wpływ na niezawodność 
systemu.

 

 

 

background image

 

 

4.

 

Elementarne struktury niezawodno

 

Niezdatność dowolnego elementu struktury powoduje niezdatno

=

(n)

 

(x)

f

Niech   oznacza czas zdatności elementu i

{

} {

min

P

 

T

P

 

(t)

R

s

s

=

=

t

Dla struktury szeregowej system będzie sprawny gdy wszystkie elementy b

{

}

{

} {

T

P

t

T

,...,

T

,

T

min

P

n

2

1

=

5.

 

Elementarne struktury niezawodno

Zdatność dowolnego

=

(n)

 

(x)

f

Niech   oznacza czas zdatności elementu i

{ } {

max

P

 

T

P

 

(t)

F

s

s

=

=

t

Dla struktury równoległej system będzie 

{

}

{

} {

T

P

t

T

,...,

T

,

T

max

P

n

2

1

=

Ćwiczenia nr 5: Niezawodność systemów cz.1 

Elementy teorii niezawodności

 

Elementarne struktury niezawodnościowe – s. szeregowa (elementy nieodnawia

 dowolnego elementu struktury powoduje niezdatność całego systemu

=

=

n

1

i

x

 

i

 

 

 

 

=

=

n

1

i

i

(n)

D

x

 

 

(x)

f

 

oznacza czas zdatności elementu i-tego, natomiast   oznacza czas zdatności systemu. Wtedy mamy

{

} }

t

T

,...,

T

,

T

min

n

2

1

 

ędzie sprawny gdy wszystkie elementy będą sprawne.

}

{

}

t

T

P

t

T

t,...,

T

t,

T

n

1

i

i

n

2

1

=

=

Elementarne struktury niezawodnościowe – s. równoległa (elementy nieodnawialne proste)

 

 dowolnego elementu struktury powoduje zdatność całego systemu

=

=

n

1

i

i

x

 

   

 

 

=

=

n

1

i

(n)

D

x

 

(x)

f

oznacza czas zdatności elementu i-tego, natomiast   oznacza czas zdatności systemu. Wtedy mamy

{

} }

t

T

,...,

T

,

T

max

n

2

1

 

ędzie niesprawnysprawny gdy wszystkie elementy b

{

}

{ }

t

T

P

t

T

t,...,

T

t,

T

n

1

i

i

n

2

1

=

=

=

Ćwiczenia nr 5: Niezawodność systemów cz.1  

Elementy teorii niezawodności, ćwiczenia 

Michał Kapałka 

mkapalka@wat.edu.pl

 

(elementy nieodnawialne proste) 

 

 całego systemu. 

 

oznacza czas zdatności systemu. Wtedy mamy 

 sprawne. 

}

(t)

R

(t)

R

S

n

1

i

i

=

=

=

 

równoległa (elementy nieodnawialne proste) 

 całego systemu. 

 

oznacza czas zdatności systemu. Wtedy mamy 

sprawny gdy wszystkie elementy będą niesprawne. 

(t)

F

(t)

F

S

n

1

i

i

=

=

 

background image

Ćwiczenia nr 5: Niezawodność systemów cz.1  

Elementy teorii niezawodności, ćwiczenia 

 

 

 

Michał Kapałka 

mkapalka@wat.edu.pl

 

Zadanie 2:  
Wyznaczyć  prawdopodobieństwo  zdarzenia,  Ŝe  w  chwili  t  system  jest  w  stanie  zdatności.    Elementy  systemu  są 
identyczne, nieodnawialne o rozkładzie czasu do uszkodzenia wykładniczym z parametrem a. 
Struktura niezawodnościowa systemu złoŜonego z 7-miu elementów ma postać: 
 

 

Zatem: 

0

,

1

)

(

)

(

=

=

t

e

t

F

t

F

at

i

 

oraz 

0

,

)

(

)

(

=

=

t

e

t

R

t

R

at

i

 

 
 
System jest nieodnawialny, poniewaŜ: 

 

system jest nieodnawialny, jeśli istnieje chociaŜby jedno minimalne cięcie złoŜone z elementów nieodnawialnych, 

 

system  jest  odnawialny,  jeśli  istnieje  chociaŜby  jedna  minimalna  ścieŜka  zdatności  złoŜona  z  elementów 
odnawialnych. 

Szukamy zatem R

s

(t)=? 

 

 

 
Pamiętając  o  załoŜeniu  o wykładniczych  czasach  do  uszkodzenia  się  elementu obliczmy  równania  od  ostatniego  do 
pierwszego: 

(

)(

) (

)

at

at

at

at

at

V

e

e

e

e

e

t

F

t

F

t

F

2

2

4

3

2

1

1

1

1

)

(

)

(

)

(

+

=

=

=

=

 

(

)(

) (

)

at

at

at

at

at

IV

e

e

e

e

e

t

F

t

F

t

F

2

2

2

1

2

1

1

1

1

)

(

)

(

)

(

+

=

=

=

=

 

(

)(

) (

)

at

at

at

at

at

at

at

at

at

V

IV

II

e

e

e

e

e

e

e

e

e

t

R

t

R

t

R

4

3

2

2

2

2

2

4

4

2

2

2

)

(

)

(

)

(

+

=

=

=

=

 

background image

Ćwiczenia nr 5: Niezawodność systemów cz.1  

Elementy teorii niezawodności, ćwiczenia 

 

 

 

Michał Kapałka 

mkapalka@wat.edu.pl

 

at

at

at

III

e

e

e

t

R

t

R

t

R

2

6

5

)

(

)

(

)

(

=

=

=

 

(

)(

)

=

+

=

=

at

at

at

at

III

II

I

e

e

e

e

t

F

t

F

t

F

2

4

3

2

1

4

4

1

)

(

)

(

)

(

 

=

+

+

+

=

at

at

at

at

at

at

at

e

e

e

e

e

e

e

6

5

4

2

4

3

2

4

4

4

4

1

 

at

at

at

at

at

e

e

e

e

e

6

5

4

3

2

4

3

4

5

1

+

+

+

=

 

(

)

=

+

=

=

at

at

at

at

at

at

I

s

e

e

e

e

e

e

t

R

t

R

t

R

6

5

4

3

2

7

4

3

4

5

)

(

)

(

)

(

 

at

at

at

at

at

e

e

e

e

e

7

6

5

4

3

4

3

4

5

+

=

 

 
Otrzymaliśmy postać funkcji R

s

(t): 

at

at

at

at

at

s

e

e

e

e

e

t

R

7

6

5

4

3

4

3

4

5

)

(

+

=

 

Jak sprawdzić, czy nie popełniliśmy pomyłki w obliczeniach? To proste zadanie. 
R

s

(0)=1 oraz e

-at

= e

0

=1, zatem: 

1

1

4

3

4

5

4

3

4

5

4

3

4

5

)

0

(

0

0

0

0

0

7

6

5

4

3

=

+

=

+

=

+

=

=

e

e

e

e

e

e

e

e

e

e

t

R

at

at

at

at

at

s

Wystarczy 

sprawdzić więc, czy suma współczynników jest równa jeden. Gdybyśmy popełnili gdzieś jedną lub więcej pomyłek, 
to na pewno wynik nie byłby równy jeden. 
 

Uwaga:

 nie widać juŜ we wzorze struktury systemu, moŜna zatem system traktować jako pojedynczy element prosty 

nieodnawialny o funkcji niezawodności R

s

(t). 

Wiec, na przykład: 

 

wyznaczyć prawdopodobieństwo tego, Ŝe system (obiekt nieodnawialny prosty) uszkodzi się do chwili t 

at

at

at

at

at

s

s

e

e

e

e

e

t

R

t

F

7

6

5

4

3

4

3

4

5

1

)

(

1

)

(

+

+

+

=

=

 

 

wyznaczyć oczekiwany czas do uszkodzenia systemu 

{ }

[

]

=

+

=

=

dt

e

e

e

e

e

dt

t

R

T

E

at

at

at

at

at

s

s

0

7

6

5

4

3

0

4

3

4

5

)

(

 

dt

e

dt

e

dt

e

dt

e

dt

e

at

at

at

at

at

+

=

0

7

0

6

0

5

0

4

0

3

4

3

4

5

 

pamiętamy, Ŝe  

na

e

na

e

na

dt

e

nat

nat

1

1

0

1

0

0

0

=

=





=

 

wiec otrzymujemy: 

{ }

a

a

a

a

a

dt

e

dt

e

dt

e

dt

e

dt

e

T

E

at

at

at

at

at

s

7

1

6

4

5

3

4

4

3

5

4

3

4

5

0

7

0

6

0

5

0

4

0

3

+

=

+

=

zatem 

{ }

a

a

a

T

E

s

59

,

0

7

1

3

2

5

3

1

3

2

1

1

7

1

6

4

5

3

4

4

3

5

1

+

=

+

=

 

 
MoŜna wyliczyć inne charakterystyki typowe dla obiektów prostych nieodnawialnych przyjmując, Ŝe jego funkcja 
niezawodności jest równa R

s

(t), na przykład prawdopodobieństwo braku uszkodzenia w przedziale (t,t+

τ

), ale nie 

ma na to czasu. 
 

Uwaga:

  warto  dodać  studentom,  Ŝe  w  następnym  ćwiczeniu  będziemy  analizowali  ten  sam  przykład,  jednak 

załoŜymy,  ze  pewne  elementy  będą  odnawialne,  przez  co  system  stanie  się  odnawialnym.  Powinni  więc  oni 
przykład z tych ćwiczeń dobrze przeanalizować.