Metody radiologiczne badania 

jelita grubego

Badanie jednokontrastowe

• Polega na całkowitym wypełnieniu jelita 

zawiesiną barytową i jego opróżnieniu w 
celu uwidocznienia zarysów narządu i jego 
fałdów błony śluzowej.

Badanie dwukontrastowe

• Badanie dwukontrastowe polega na rozciągnięciu fałdów 

błony śluzowej przez wprowadzenie do jelita powietrza i 
pokryciu powierzchni tej błony cienką warstwą barytu.

• Uwidacznia się wszystkie elementy wypukłe i zagłębione 

błony śluzowej. Metoda ta ma przewagę nad 
jednokontrastową, zwłaszcza w wykrywaniu wczesnych 
zmian zapalnych i nowotworowych.

• Zawiesina barytowa jest większej lepkości niż do 

badania żołądka, wprowadza się ją przez cewnik o 
przekroju powyżej 1 cm

Badanie promieniem pionowym

• Choremu leżącemu na brzuchu wprowadza się 

powietrze pod kontrolą ekranu TV. Następnie 
wprowadza się zawiesinę barytową, którą przez obroty 
chorego doprowadza się do zgięcia wątrobowego 
okrężnicy. Dokumentację esicy wykonujemy przed 
wypełnieniem kątnicy. Po wypełnieniu esicy obraca się 
chorego na lewy bok, aż do momentu przemieszczenia 
się barytu do lewego zgięcia okrężnicy, potem przez 
prawy bok na plecy, potem znów na bok w celu dobrego 
pokrycia błony śluzowej. Następnie chorego opróżnia się 
z zawiesiny i ponownie wprowadza się powietrze do 
pełnego rozdęcia jelit.

Badanie promieniem poziomym

Zdj. wykonuje się przy stojaku do zdjęć.

• Na boku prawym brzuchem do kasety (część zstępująca 

okrężnicy)

• Na boku prawym brzuchem do kasety w skosie 20 º

• Na boku lewym (odbytn. esicy, i j.w.

• W pozycji kolankowo- łokciowej (odbytnicy)

• W  pozycji stojącej w skosie prawym i lewym

Zawiesina spływa do odcinków położonych najniżej, 

wyższe odcinki wypełniają się powietrzem.