background image

ZESPÓŁ NERCZYCOWY

Klinika Chorób Wewn

ę

trznych, Nefrologii i Dializoterapii

Uniwersytet Medyczny w Łodzi

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

Zespół

nerczycowy

to  zespół

objawów  klinicznych  i 

biochemicznych, 

spowodowanych 

białkomoczem 

wywołanym 

zwi

ę

kszon

ą

przepuszczalno

ś

ci

ą

błony 

s

ą

cz

ą

cej 

ę

buszków 

nerkowych i przekraczaj

ą

cym mo

Ŝ

liwo

ś

ci kompensacyjne ustroju.

Na zespół nerczycowy składaj

ą

si

ę

nast

ę

puj

ą

ce objawy:

1.   białkomocz;

2.   hipoalbuminemia i hipoproteinemia;

3.   obrz

ę

ki;

4.   hiperlipidemia i lipiduria. 

Przy znacznym i długotrwałym białkomoczu mog

ą

ponadto wyst

ą

pi

ć

:

5.   niedo

Ŝ

ywienie;

6.   powikłania zakrzepowo-zatorowe. 

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

Przez  szereg  lat  wyra

Ŝ

ano  pogl

ą

d, 

Ŝ

e  zespół nerczycowy  mo

Ŝ

na 

rozpozna

ć

tylko wówczas, gdy białkomocz przekracza wielko

ść

3,5 g/d/m

2

powierzchni ciała. Okazało si

ę

jednak, 

Ŝ

e u wielu chorych objawy zespołu 

nerczycowego  rozwijaj

ą

si

ę

przy  białkomoczu  poni

Ŝ

ej  3,5  g/d/1,73  m

2

powierzchni  ciała.  Co  wi

ę

cej,  u  cz

ęś

ci  chorych  z  białkomoczem  powy

Ŝ

ej 

3,5  g/d/1,73  m

2

powierzchni  ciała  przy  du

Ŝ

ych  mo

Ŝ

liwo

ś

ciach 

kompensacyjnych  ustroju  nie  obserwuje  si

ę

innych  objawów  zespołu 

nerczycowego:  hipoalbuminemii,  obrz

ę

ków  lub  hiperlipidemii.  Z  tych 

wzgl

ę

dów  szereg  nefrologów  uwa

Ŝ

a  obecnie, 

Ŝ

e  przyj

ę

cie  wielko

ś

ci 

białkomoczu  przynajmniej  3,5  g/d/1,73  m

2

powierzchni  ciała,  jako 

kryterium rozpoznania zespołu nerczycowego, jest niesłuszne.

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

ETIOLOGIA ZESPOŁU NERCZYCOWEGO

Zespół nerczycowy  wyst

ę

puje  w  przebiegu  ró

Ŝ

nych  schorze

ń

,  które  prowadz

ą

do uszkodzenia błony s

ą

cz

ą

cej kł

ę

buszków nerkowych. S

ą

to:

A. Pierwotne glomerulopatie.

B. Wtórne glomerulopatie w przebiegu:

1.

schorze

ń

wieloukładowych – tocze

ń

rumieniowaty 

układowy,  reumatoidalne  zapalenie  stawów,  plamica 

Schönleina-Henocha, skrobiawica, polyarteritis nodosa;

2.

chorób metabolicznych – cukrzyca, skrobiawica, 

niedoczynno

ść

tarczycy;

3.   chorób  nowotworowych – choroba  Hodgkina,  przewlekła 

białaczka limfatyczna, raki: jelita grubego, 

Ŝ

ą

dka, sutka;

4.    po  zastosowaniu  niektórych  leków – preparaty  rt

ę

ci, 

preparaty    złota,  penicylamina (=  cuprenil),  niesterydowe

leki przeciwzapalne, probenecid, heroina;

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

5. zatrucie solami metali ci

ęŜ

kich – rt

ęć

, złoto, bizmut;

6. alergeny,  jady,  szczepionki  i  surowice  antytoksyczne  – jad 

pszczół i  os,  jady  w

ęŜ

y,  antytoksyny  (choroba  posurowicza), 

pyłki, szczepionki (np. DiPerTe, poliomyelitis);

7. zaka

Ŝ

enia – kiła, malaria, HIV, CMV, HBV; 

8. choroby utrudniaj

ą

ce odpływ krwi 

Ŝ

ylnej z nerek – zakrzep 

Ŝ

nerkowych, zarostowe zapalenie osierdzia;

9. inne  - gestoza,  przewlekłe  odrzucanie  przeszczepionej  nerki, 

wrodzony zespół nerczycowy. 

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

PATOFIZJOLOGIA BIAŁKOMOCZU

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

W  wyniku  uszkodzenia  błony  filtracyjnej  ilo

ść

białka  przechodz

ą

cego  do 

moczu  zwi

ę

ksza  si

ę

proporcjonalnie  do  stopnia  tego  uszkodzenia.  Przy 

niewielkim  uszkodzeniu  w  moczu  pojawiaj

ą

si

ę

przede  wszystkim 

zwi

ę

kszone  ilo

ś

ci  białek  małocz

ą

steczkowych,  głównie  albuminy.  Przy 

znacznym  uszkodzeniu  błony  filtracyjnej,  w  moczu  pojawiaj

ą

si

ę

równie

Ŝ

białka  o  wy

Ŝ

szym  ci

ęŜ

arze  cz

ą

steczkowym.  Je

Ŝ

eli  zawarto

ść

albuminy  w 

moczu wynosi przynajmniej 80%, to mówimy o białkomoczu selektywnym

Je

Ŝ

eli  natomiast  zawarto

ść

albuminy  w  moczu  wynosi  mniej  ni

Ŝ

80%,  to 

mówimy  o  białkomoczu  nieselektywnym

ś

wiadczy  on  o  znacznym 

uszkodzeniu błony filtracyjnej.

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

Zwi

ę

kszona  przepuszczalno

ść

błony  filtracyjnej  dla  białek  osocza 

zapocz

ą

tkowuje  rozwój  dalszych  zaburze

ń

.  Głównym  zaburzeniem  jest 

hipoalbuminemia. Jest ona spowodowana:

1.

utrat

ą

albuminy z moczem;

2.       wzmo

Ŝ

onym katabolizmem albuminy w komórkach   

nabłonkowych cewek bli

Ŝ

szych.

PATOMECHANIZM HIPOALBUMINEMII

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

PATOMECHANIZM OBRZ

Ę

KÓW

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

U prawie wszystkich chorych z zespołem nerczycowym wyst

ę

puje hiperlipidemia. 

Z niejasnych powodów hiperlipidemii nie obserwuje si

ę

w zespole nerczycowym w 

przebiegu tocznia rumieniowatego trzewnego i skrobiawicy. 

W zespole nerczycowym wzrastaj

ą

st

ęŜ

enia cholesterolu całkowitego i 

triglicerydów. Wyst

ę

puj

ą

zmiany profilu lipoprotein w surowicy krwi:

1.

wzrasta st

ęŜ

enie lipoprotein o bardzo niskiej g

ę

sto

ś

ci (VLDL) i

lipoprotein o niskiej g

ę

sto

ś

ci (LDL); 

2.     obni

Ŝ

a si

ę

st

ęŜ

enia lipoprotein o wysokiej g

ę

sto

ś

ci (HDL).

HIPERLIPIDEMIA W ZESPOLE NERCZYCOWYM

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

1.

Wzrost st

ęŜ

e

ń

VLDL i LDL w surowicy krwi jest spowodowany:

a.

pobudzeniem  syntezy  lipoprotein przez  w

ą

trob

ę

w  wyniku  obni

Ŝ

enia  

ci

ś

nienia  onkotycznego (raczej  nie  hipoalbuminemii,  bo  podanie 

dekstranu hamuje syntez

ę

lipoprotein w w

ą

trobie);

b.

wzrostem aktywno

ś

ci reduktazy hydroksy-metylo-glutarylo-CoA;

c.

upo

ś

ledzeniem konwersji VLDL do LDL.

2.

Obni

Ŝ

enie st

ęŜ

enia HDL w surowicy krwi jest spowodowane:

a.

utrat

ą

frakcji HDL

3

z moczem;

b.

zahamowaniem konwersji HDL

3

do HDL

2

, co powoduje upo

ś

ledzenie 

transportu  cholesterolu  z  tkanek  pozaw

ą

trobowych do  w

ą

troby,  a  to 

sprzyja wewn

ą

trzkomórkowemu gromadzeniu si

ę

cholesterolu.

MECHANIZM ZABURZE

Ń

LIPIDOWYCH W ZESPOLE 

NERCZYCOWYM

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

Problem  jest  kontrowersyjny:  dotychczas  opublikowano  tylko  jedno

doniesienie,  gdzie  w  badaniach  prospektywnych  wykazano, 

Ŝ

hiperlipidemia w  zespole  nerczycowym  zwi

ę

ksza  pi

ę

ciokrotnie  ryzyko 

choroby  niedokrwiennej  serca.  Dane  te  s

ą

jednak  zbyt  sk

ą

pe.  Szereg 

bada

ń

wskazuje, 

Ŝ

e hiperlipidemia w zespole nerczycowym mo

Ŝ

ponadto 

przyspiesza

ć

progresj

ę

niewydolno

ś

ci nerek.

CZY WZROST ST

Ęś

ENIA LDL W SUROWICY KRWI W 

ZESPOLE NERCZYCOWYM ZWI

Ę

KSZA RYZYKO CHOROBY 

NIEDOKRWIENNEJ SERCA?

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

U  cz

ęś

ci  chorych  stwierdza  si

ę

cz

ę

sto  wzmo

Ŝ

on

ą

krzepliwo

ść

krwi  i  rozwój 

powikła

ń

zakrzepowo-zatorowych.  Czynniki  współodpowiedzialne  za  wzmo

Ŝ

on

ą

krzepliwo

ść

krwi s

ą

nast

ę

puj

ą

ce:

1.

wzrost hematokrytu i lepko

ś

ci krwi;

2.

wzrost w

ą

trobowej syntezy czynników krzepni

ę

cia: fibrynogenu, 

czynnika V i czynnika VII;

3.

utrata antytrombiny III i plazminogenu z moczem (upo

ś

ledzenie 

fibrynolizy);

4.

wzmo

Ŝ

enie agregacji płytek krwi;

5.

stosowanie leków: diuretyki (zwi

ę

kszaj

ą

hematokryt i lepko

ść

krwi) i 

glukortykosteroidy.

POWIKŁANIA ZAKRZEPOWO - ZATOROWE

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

Chorzy  z  zespołem  nerczycowym  s

ą

podatni  na  zaka

Ŝ

enia.  U  podstaw 

zwi

ę

kszonej skłonno

ś

ci do zaka

Ŝ

e

ń

u tych chorych le

Ŝą

:

1.

wzmo

Ŝ

ona podatno

ść

obrz

ę

kni

ę

tej skóry na mikrourazy;

2.

upo

ś

ledzenie syntezy IgG;

3.

ucieczka niektórych składowych komplementu z moczem; 

4.

upo

ś

ledzenie czynno

ś

ci komórek bior

ą

cych udział w odpowiedzi 

immunologicznej.

POWIKŁANIA INFEKCYJNE

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

U  niektórych  chorych  z  zespołem  nerczycowym  obserwuje  si

ę

równie

Ŝ

zaburzenia  hormonalne.  Ucieczka  białka  wi

ąŜą

cego 

witamin

ę

D

3

z  moczem  prowadzi  do  zmniejszenia  st

ęŜ

enia  25-

hydroksy-witaminy  D

3

,  co  prowadzi  do  hipokalcemii i  wtórnego 

wzrostu  sekrecji  PTH.  Podobnie  dochodzi  do  strat  z  moczem 

białka wi

ąŜą

cego tyroksyn

ę

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

Na obraz kliniczny zespołu nerczycowego składaj

ą

si

ę

1.

objawy zale

Ŝ

ne od choroby podstawowej, która 

doprowadziła do wyst

ą

pienia zespołu nerczycowego; 

2.

objawy zwi

ą

zane z samym zespołem nerczycowym. 

OBRAZ KLINICZNY

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

1.

przypadkowo wykryty białkomocz oraz pojawienie si

ę

obrz

ę

ków 

pocz

ą

tkowo na twarzy i w lu

ź

nej tkance ł

ą

cznej, pó

ź

niej obejmuj

ą

cych 

całe ciało. Skóra jest blada, sucha, obrz

ę

ki s

ą

mi

ę

kkie. Mog

ą

si

ę

pojawi

ć

rozst

ę

py skórne i białe linie na paznokciach.

2.

mog

ą

wyst

ą

pi

ć

przesi

ę

ki w jamach opłucnowych i w jamie otrzewnej. 

W skrajnych sytuacjach mo

Ŝ

e wyst

ą

pi

ć

obrz

ę

k mózgu z drgawkami. 

3.

czasami pojawiaj

ą

si

ę

przełomy brzuszne: silne bóle brzucha, 

wymioty, rozlana obrona mi

ęś

niowa, silne bóle głowy, niepokój. 

Objawy te mog

ą

by

ć

mylnie rozpoznane jako objawy ostrego brzucha i 

stanowi

ć

podstaw

ę

do zb

ę

dnej interwencji chirurgicznej. 

Charakterystyczn

ą

cech

ą

jest samoistne ust

ą

pienie objawów. 

Przyczyna przełomów brzusznych jest niejasna – w

ś

ród przyczyn 

wymienia si

ę

zaburzenia czynno

ś

ci trzustki oraz nagły spadek st

ęŜ

enia 

aminokwasów w surowicy krwi poni

Ŝ

ej 2,5 mg/dl.

NAJCZ

Ę

STSZE OBJAWY

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

4.

u cz

ęś

ci chorych mo

Ŝ

e by

ć

nadci

ś

nienie t

ę

tnicze, które jest objawem 

choroby podstawowej;

5.

niekiedy pojawiaj

ą

si

ę

zakrzepy 

Ŝ

ył gł

ę

bokich podudzi, czasami 

prowadz

ą

ce do zatorów płucnych. Mo

Ŝ

e wyst

ą

pi

ć

zakrzep 

Ŝ

yły 

nerkowej (5 – 10% chorych). 

6.

u kobiet mog

ą

wyst

ą

pi

ć

zaburzenia miesi

ą

czkowania

7.

w dobie antybiotyków powikłania bakteryjne s

ą

rzadsze.

NAJCZ

Ę

STSZE OBJAWY c.d.

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

1.

zmniejszenie diurezy dobowej;

2.

je

ś

li nie ma niewydolno

ś

ci nerek, ci

ęŜ

ar wła

ś

ciwy moczu jest wysoki;

3.

białkomocz  (zwykle,  cho

ć

nie  zawsze,  powy

Ŝ

ej  3,5  g/d/1,73  m

2

powierzchni ciała) – selektywny lub nieselektywny.

4.

w  osadzie  moczu  erytrocyty,  wałeczki  szkliste  i  ziarniste,  wałeczki 

tłuszczowe.  W 

ś

wietle  spolaryzowanym  cholesterol  wolny  i  estry 

cholesterolu s

ą

widoczne jako krzy

Ŝ

e malta

ń

skie.

5.

przyspieszenie  OB,  mo

Ŝ

e  wyst

ą

pi

ć

niedokrwisto

ść

.  Hipoproteinemia  i 

dysproteinemia:  hipoalbuminemia i  wzgl

ę

dna  hiper-

α

2

- oraz  hiper-

γ

-

globulinemia.

6.

w rtg klatki piersiowej mog

ą

by

ć

objawy płynu w jamach opłucnowych, 

poszerzenie sylwetki serca.

OBJAWY LABORATORYJNE

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

1.  Leczenie choroby podstawowej – po ustaleniu rodzaju schorzenia drog

ą

biopsji nerek.

2.  W  okresie  zaostrzenia  – organiczenie aktywno

ś

ci  fizycznej.  Nie 

nasłonecznia

ć

, nie stosowa

ć Ŝ

adnych szczepie

ń

.

3.    Dieta.  Stosowanie  diety  wysokobiałkowej  jest  niewskazane,  gdy

Ŝ

nasila 

białkomocz,  pogarsza  bilans  azotowy  i  przyspiesza  progresj

ę

niedomogi 

nerek. Obecnie proponuje si

ę

:

a. stosowanie diety normokalorycznej (35 kcal/kg m.c./d);

b. ograniczenie zawarto

ś

ci białka w diecie do 0,7 g/kg m.c./d +    

ilo

ść

białka traconego z moczem w ci

ą

gu doby;

c. ograniczenie spo

Ŝ

ycia tłuszczów – poni

Ŝ

ej 30% całkowitego   

zapotrzebowania kalorycznego ze zwi

ę

kszeniem zawarto

ś

ci 

wielonienasyconych kwasów tłuszczowych;

d. ograniczenie spo

Ŝ

ycia soli do 1–2 g/d. Wył

ą

czy

ć

potrawy 

zawieraj

ą

ce sporo soli: w

ę

dliny, konserwy, w

ę

dzonki. 

Nadmierne ograniczenie sodu mo

Ŝ

e prowadzi

ć

do wzrostu 

azotemii przednerkowej.

LECZENIE ZESPOŁU NERCZYCOWEGO

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

4.  Inhibitory  konwertazy angiotensyny – zmniejszaj

ą

białkomocz,  działaj

ą

sodop

ę

dnie i moczop

ę

dnie. W zespole nerczycowym nale

Ŝ

y je stosowa

ć

bardzo 

ostro

Ŝ

nie – wobec  hipoalbuminemii,  hipowolemii i  hiponatremii mo

Ŝ

e  doj

ść

do 

gwałtownego spadku ci

ś

nienia t

ę

tniczego krwi i wyst

ą

pienia ostrej niewydolno

ś

ci 

nerek.

5.   

Leczenie obrz

ę

ków:

a.   ograniczenie spo

Ŝ

ycia płynów;

b.   leki moczop

ę

dne – tiazydy lub diuretyki p

ę

tlowe w skojarzeniu z solami 

potasu  lub  diuretykami

oszcz

ę

dzaj

ą

cymi  potas  (spironolakton, 

amilorid).  Odpowied

ź

diuretyczn

ą

mo

Ŝ

na  zwi

ę

kszy

ć

przez  popraw

ę

ukrwienia nerek aminofilin

ą

– 0,25 do

Ŝ

ylnie;

c. 

je

ś

li 

po  powy

Ŝ

szych 

lekach  nie  ma 

dostatecznego 

efektu  

moczop

ę

dnego,  mo

Ŝ

na  doda

ć

500  ml  Dekstranu  40000 w  infuzji 

do

Ŝ

ylnej, a po zako

ń

czeniu infuzji 20 – 40 mg furosemidu do

Ŝ

ylnie 

d.    przy  du

Ŝ

ych  obrz

ę

kach  opornych  na  leczenie  farmakologiczne  mo

Ŝ

na 

zastosowa

ć

immersj

ę

wodn

ą

(przeciwwskazanie:  niewydolno

ść

kr

ąŜ

enia).

e.  podawanie  albuminy  do

Ŝ

ylnie  jest  niecelowe,  poniewa

Ŝ

prawie 

natychmiast  wydala  si

ę

ona  z  moczem.  Do

Ŝ

ylne  podanie  tego  białka 

jest uzasadnione tylko dora

ź

nie w przypadkach zagro

Ŝ

enia 

Ŝ

ycia.

LECZENIE ZESPOŁU NERCZYCOWEGO c.d.

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©

background image

6.     

Leczenie zaburze

ń

lipidowych. Wskazaniem do rozpocz

ę

cia leczenia 

farmakologicznego zaburze

ń

lipidowych w zespole nerczycowym s

ą

:

a.    utrzymywanie si

ę

zespołu nerczycowego przez dłu

Ŝ

szy czas ;

b.   utrzymywanie si

ę

st

ęŜ

enia cholesterolu całkowitego w osoczu powy

Ŝ

ej 

200 mg/dl, mimo ograniczenia tłuszczów w diecie; 

c.    współistnienie  innych  czynników  rozwoju  mia

Ŝ

d

Ŝ

ycy  – nadci

ś

nienia 

t

ę

tniczego, niskiego st

ęŜ

enia cholesterolu HDL w surowicy krwi oraz 

pozytywnego wywiadu rodzinnego.

Stosujemy statyny, ewentualnie w skojarzeniu z pochodn

ą

kwasu fibrowego.

7.     

Leczenie  przeciwzakrzepowe.  Uzasadnione  jest  stosowanie  profilaktycznie 

aspiryny 300 mg/d. Je

ś

li wyst

ą

pi

ą

powikłania zakrzepowo-zatorowe, rozpoczyna 

si

ę

stosowanie heparyny, a nast

ę

pnie kumaryny przez przynajmniej 6 miesi

ę

cy 

– według ogólnie przyj

ę

tych zasad.

LECZENIE ZESPOŁU NERCZYCOWEGO c.d.

M

a

te

ri

a

ł

e

d

u

k

a

c

y

jn

y

 w

y

ł

ą

c

z

n

ie

 d

la

 s

tu

d

e

n

w

 U

M

 w

 Ł

o

d

z

2

0

0

7

/2

0

0

8

©