Teoria 

Teoria 

Superstrun

Superstrun

Olśniewająca hipoteza

Olśniewająca hipoteza

autor : Mirosław Osetek

autor : Mirosław Osetek

 

 

 

 

     

     

Czym jest Superstruna ?

Czym jest Superstruna ?

 

Superstruna

 

 - jest czymś miliardy miliardów razy 

mniejszym od  protonu, czymś mocno zakręconym i 
przypominającym pętelkę, czego pewnie nikt nie zdoła 
zaobserwować. Nie jest to bowiem ani rodzaj materii ani 
energii a raczej :

     "rodzaj pratworzywa matematycznego, które generuje materię, 

energię,    przestrzeń i czas lecz które nie posiada żadnego 
odpowiednika w znanym nam z doświadczenia świecie.”

    Mało tego, może funkcjonować jako fundament świata tylko 

w podwyższonej liczbie wymiarów

 

 

 

 

R

R

odzaje Superstrun

odzaje Superstrun



 

zamknięt
a

   



 

otwarta

 

 

 

 

Reakcje wewn

Reakcje wewn

ę

ę

trzne

trzne

Struny oddziaływają wzajemnie gdy:



Łączą się w większą strunę (struny otwarte)



Łączą się końce jednej struny



Łącza się dwie struny zamknięte w jedną 

  

 

                                

                                               

            

 

 

 

 

−

Teoria Superstrun wyjaśnia rozmaitość cząstek 

drganiem strun mniejszych od protonu o tyle mniej 
więcej, o ile proton jest mniejszy od kuli ziemskiej. 
Każdy rodzaj wibracji odpowiada innej cząstce.
 

−

Struny są tak małe, że z większej odległości - czyli z 

takiej, z jakiej my rzecz obserwujemy - ich rezonanse i 
cząstki są nie do odróżnienia. Dopiero gdybyśmy w jakiś 
sposób potrafili niewiarygodnie powiększyć cząstkę, 
zauważylibyśmy, że nie jest ona wcale cząstką, punktem 
materii, lecz efektem drgań wibrującej struny.
 

−

Obserwujemy cząstki w laboratoriach fizycznych, ale 

tak naprawdę żadnych cząstek nie widzimy. Widzimy 
wibracje Superstrun. 

Wielkość Superstrun

Wielkość Superstrun

 

 

 

 

czy teoria strun jest rzeczywiście teoria 

czy teoria strun jest rzeczywiście teoria 

naukową?

naukową?

    S. Weinberg, współtwórca teorii 

Superstrun wierzy w sens pracy nad 

teorią superstrun jako ostateczną teorią 

fizyczną - tzw. Teorią Wszystkiego - która 

byłaby "jądrem całej wiedzy fizycznej" i 

fundamentem dla innych dziedzin wiedzy. 

     

Jednak Teoria strun nie tylko nie daje  wyników na temat 

fenomenów fizycznych w dostępnych obecnie energiach 
doświadczalnych, ale nawet przy wyższych energiach. 
Nawet jeśli ktoś wymyślił by jutro jak zbudować akcelerator 
zdolny osiągnąć energie w skali Plancka, teoretycy 
zajmujący się strunami nie byliby w stanie dać lepszych 
odpowiedzi niż jakościowe zgadywanie jak taka maszyna 
mogłaby wyglądać.

     Zdaniem niektórych fizyków teoria superstrun nie jest już 

teorią fizyczną. W najlepszym razie jest czystą matematyką.

 

 

 

 

 

 

Teoria Superstrun ogranicza liczbę wymiarów 

przestrzeni i czasu do dziesięciu.Szczególną cechą tej 

teorii jest to, że mikroskopijne struny (około 100 

miliardów miliardów razy mniejsze od protonu) mogą 

drgać tylko w dziesięciowymiarowej czasoprzestrzeni. 

Mistycy, filozofowie i autorzy literatury 

fantastycznonaukowej zawsze fascynowali się wyższymi 

wymiarami. Teraz jednak mamy matematyczne powody, 

aby wierzyć w dziesięciowymiarową czasoprzestrzeń, 

ponieważ tylko we wszechświecie o takiej liczbie 

wymiarów jest wystarczająco dużo miejsca, aby 

pomieścić zarówno teorię kwantową, jak i teorię 

Einsteina. (Jeśli zapiszemy teorię superstrun, 

powiedzmy, w 12 lub 13 wymiarach, staje się ona 

matematycznie niespójna. Wszechświat, który 

początkowo miałby taką liczbę wymiarów, byłby 

niestabilny i zredukowałby się do wszechświata 

dziesięciowymiarowego). W ten sposób narodził się 

nowy, zaskakujący obraz kosmologii kwantowej. 

10 wymiar

10 wymiar

 

 

 

 

Tylko Cztery?

Tylko Cztery?

Fizyka mówi nam, że stabilne 

układy gwiazdowe, atomy i 

protony mogą istnieć tylko w 

czterowymiarowym 

wszechświecie. Nasz 

Wszechświat ma 

prawdopodobnie cztery 

wymiary dlatego, że w 

przeciwnym razie w ogóle by 

nas nie było.

 

 

 

 

Badania naukowe

Badania naukowe

 Najsilniejszym naukowym argumentem 
przemawiającym za teorią strun jest fakt, że 
wydaje się ona zawierać w sobie teorie 
grawitacji. Nie często się wspomina o tym, 
że to nie jest jeszcze logiczna kwantowa 
teoria grawitacji. Wszystko co do tej pory 
istnieje jest zbiorem rozbieżnym co 
przypuszczalnie jest przybliżonym 
chaotycznym zbiorem jakiejś jeszcze 
niezdefiniowanej spójnej teorii strun. Uczeni 
zajmujący się teoria strun obecnie 
rozważają czy rozbieżność tych zbiorów nie 
jest wirtualna, bo w przeciwnym wypadku 
otrzymali by nieskończoność zgodnych 
teorii grawitacji bez sposobu na wybranie 
właściwej.

 

 

 

 

Mimo wielu „ale” dla 

niektórych fizyków teoria 

superstrun wciąż 

pozostaje najbardziej 

obiecującym prototypem 

teorii unifikującej 

wszystkie oddziaływania.