RODZAJE RYTMÓW 

DOPROWADZAJĄCYCH 

DO NZK

Nagłe Zatrzymanie Krążenia (NZK)- nagły 

stan  chorobowy,  w  którym  dochodzi  do 

zatrzymania 

czynności 

mechanicznej 

serca  powodującego  ustanie  krążenia 

krwi. 

Następnie 

występuje 

wtórne 

zatrzymanie  oddechu,  i  w  konsekwencji 

dochodzi 

do 

nieodwracalnego 

uszkodzenia 

mózgu. 

Właściwym 

postępowaniem 

po  rozpoznaniu  NZK  jest  rozpoczęcie 

resuscytacji.

Rytmy prowadzące do NZK można podzielić 

na:

rytmy do defibrylacji:

     -migotanie komór

     -częstoskurcz komorowy bez tętna

rytmy nie do defibrylacji:

     -asystolia

     -aktywność elektryczna bez tętna (PEA)

Migotanie komór (VF-Ventricular 

Fibrillation)

    Zaburzenie rytmu serca, polegające na szybkiej i 

nieskoordynowanej  pracy serca, które jeśli nie zostanie szybko 
przerwane (do kilku minut) nieuchronnie prowadzi do śmierci.

    Migotanie komór rozpoznaje się na podstawie 

elektrokardiogramu. W wypadku migotania komór zapis EKG 
zespołu QRS ma postać nieregularnej sinusoidy. Jeśli sinusoida 
ma kształt regularny

     i częstość akcji mieści się w granicach 200–300 uderzeń na 

minutę – stan taki nazywany jest trzepotaniem komór. Jeśli 
sinusoida ma kształt nieregularny, impulsy mają zmienną 
amplitudę – wówczas rozpoznaje się migotanie komór. Częstość 
akcji serca w takiej sytuacji może dochodzić do 600 pobudzeń 
na minutę. Jest jednym 
z najczęstszych mechanizmów śmierci (zatrzymania krążenia) u 
chorych na zawał mięśnia sercowego. VF może być 
wysokofalowe albo niskofalowe.

migotanie komór 

wysokofalowe

migotanie komór 

drobnofaliste

Częstoskurcz komorowy bez tętna 

(VT-Ventricular Tachycardia)

 To zaburzenie rytmu serca, polegające 

 na wystąpieniu nieprawidłowej, 

przyśpieszonej     czynności skurczowej serca, 

która pochodzi 

z ośrodka zlokalizowanego w mięśniu komór 

serca.

   W badaniu EKG widoczne szerokie zespoły 

QRS (różniące częstoskurcz komorowy od 

częstoskurczu nadkomorowego) i brak 

załamka P. Częstoskurcz komorowy jest 

potencjalnym zagrożeniem do życia ponieważ 

może przejść w migotanie komór. Każdy 

przypadek utrwalonego częstoskurczu 

komorowego jest wskazaniem do 

natychmiastowego leczenia.

Częstoskurcz komorowy: szerokie zespoły 

QRS

Asystolia

  To brak czynności elektrycznej serca, co w 

zapisie EKG objawia się w postaci linii 

zbliżonej do linii poziomej (linii 

izoelektrycznej) w co najmniej dwu 

sąsiadujących odprowadzeniach EKG. Jej 

wystąpienie oznacza zazwyczaj całkowity 

brak czynności skurczowej serca, poza 

przypadkami asystolii rzekomej. W przypadku 

asystolii rzekomej linia izoelektryczna w 

zapisie EKG spowodowana jest problemami 

technicznymi sprzętu do rejestracji EKG, złym 

przyleganiem elektrod do skóry lub błędami w 

technice badania; czynność mechaniczna 

serca jest w tych przypadkach zachowana.

Aktywność elektryczna bez 

tętna  (PEA- Pulseless Electrical 

Activity )

 Jest to czynność serca prowadząca 

do zatrzymania krążenia. Charakteryzuje 

się aktywnością elektryczną rejestrowaną 

   w zapisie EKG lub na ekranie kardiomonitora 

przy braku fali tętna. PEA jest także 

nazywana nieefektywną systolą. Podczas PEA 

u chorego występują drobne skurcze 

miokardium, ale są one zbyt słabe, by 

wywołać falę tętna lub badalne ciśnienie 

tętnicze. Często czynność elektryczna bez 

tętna spowodowana jest przez potencjalnie 

odwracalne przyczyny. 

Nieefektywna systola w zapisie 

EKG

Zespół QRS

 Zespół QRS jest to fragment zapisu 

elektrokatdiograficznego. Mianem 

tym określa się największy zespół 

załamków EKG. Opisuje 

depolaryzację mięśni komór serca i 

składa się z jednego lub kilku 

załamków określanych kolejno jako 

Q R S w zależności od miejsca 

wystąpienia i kierunku wychylenia.

Załamek Q – pierwsze ujemne wychylenie 

      elektrokardiogramu

Załamek R – pierwsze dodatnie 

wychylenie     elektrokardiogramu

  Załamek S – ostatnie ujemne wychylenie 

                         elektrokardiogramu w 

zespole

Jeżeli najwyższy z załamków zespołów QRS – R 

znajduje się powyżej linii izoelektrycznej to określa 

się go jako „dodatni” , jeżeli poniżej to „ujemny”.

Amplituda zespołów QRS waha się zazwyczaj od 15 

do 20 mm od linii izoelektrycznej, zaś jego czas 

trwania nie powinien przekraczać 0,1 s.