Specyfika ekologicznej produkcji wołowiny.

Ekologiczny chów bydła jest systemem

produkcji żywności, polegającym na takim

sposobie zarządzania gospodarstwem, który

łączy w sobie najkorzystniejsze dla

środowiska praktyki z wysokim stopniem

zaawansowanej technologii produkcji.

Stosowane w nim metody odpowiadają

wymaganiom konsumentów, preferujących

wyroby wytwarzane z naturalnych substancji

przy zastosowaniu naturalnych procesów

produkcji. Metody te mają wielowiekową

tradycję, a polegają na zachowaniu

środowiskowej równowagi wraz z zupełnie

nową jakością.

Organizacja gospodarstw ekologicznych

produkujących wołowinę dobrej jakości i o wysokiej

wartości zdrowotnej, wskazana jest przede wszystkim

w rejonach o dużym udziale trwałych użytków

zielonych. W Polsce szczególnie przydatne do tego

rodzaju produkcji są rejony północno-wschodnie

i południowe kraju, charakteryzujące się dużym

udziałem łąk i pastwisk w strukturze użytkowanych

gruntów rolnych.

Potrzeby żywieniowe bydła mięsnego w produkcji

organicznej powinny być zaspokojone w 60% paszą

objętościową (w lecie - zielonką pastwiskową, a w

zimie - kiszonką z traw i sianem łąkowym), a wypas

powinien trwać, co najmniej 150 dni w ciągu roku.

Ilość paszy treściwej w czasie opasania zwierząt nie

powinna natomiast przekraczać 40% suchej masy

dawki pokarmowej.

Dobór ras w gospodarstwie

ekologicznym



Przy wyborze ras lub odmian należy brać pod

uwagę zdolność zwierząt do przystosowania
się do miejscowych warunków, ich żywotność i
odporność na choroby,



Należy kierować się możliwością uniknięcia

określonych chorób lub problemów
zdrowotnych związanych z niektórymi rasami
lub odmianami wykorzystywanych w
intensywnej produkcji,



Pierwszeństwo należy dać rodzimym rasom i

odmianom.

Główne wymogi produkcji wołowiny

wysokiej jakości (QMP):

1. Wymagany wiek bydła mięsnego przy
uboju:
- buhajki: 12 – 16 miesięcy
- wolce i jałówki: do 24 miesięcy

młodzież: 8 – 12 miesięcy.

2.  Określony czas konwersji:
W  przypadku  bydła  zakupionego,  okres
przestawiania  w  danym  gospodarstwie  nie
może być krótszy jak 2 miesiące.

Bezuwieziowy sposób utrzymania bydła.

4. Żywienie paszami naturalnymi
pochodzącymi głównie z własnego
gospodarstwa.

Limousine

Jest w naszych uwarunkowaniach, rasą najlepszą dla

przemysłu mięsnego (wysokie walory rzeźne i

kulinarne) i cenioną przez hodowców za łatwe porody i

przeciętne wymagania żywieniowe. Nadaje się również

do ekstensywnego chowu na otwartym powietrzu.

Buhaje dorosłe osiągają masę ciała 1100 kg, przy

wysokości w kłębie 145 cm, a krowy 650- 850 kg, przy

wysokości w kłębie 135 cm.

Popularność rasy wynika z doskonałych walorów tuszy

i mięsa.

Krowy są bardzo płodne i długowieczne.

Rasa hereford

Z ras mięsnych stanowi największą populację

bydła na świecie. Jest rasą średniego kalibru i

wcześnie dojrzewa. Buhaje mają masę ciała

900 kg, a krowy 600 kg. Odznacza się dobrą

płodnością, doskonałą naturalną odpornością,

łatwymi wycieleniami i dużą troskliwością

krów o cielęta. Główną zaletą tego bydła jest

bardzo wysoka zdolność przystosowania się

do surowych warunków klimatycznych i

ekstensywnych systemów żywienia.

Rasa Charolaise

Jest to najbardziej masywna, mięsną rasą francuską.
Zwierzęta tej rasy cechuje duży potencjał wzrostowy.

Selekcja w kierunku łatwych porodów jest

efektywna. Duża popularność tej rasy na świecie

wynika z takich cech jak późne dojrzewanie,

wyrostowość, duża żywotność i odporność na trudne

warunki środowiskowe, dobre wykorzystanie paszy

oraz troska o potomstwo.

Masa ciała intensywnie żywionych buhajów opasów

może dochodzić do 1500 kg, a krów do 1000 kg.

Rasa Angus

Jest uznawana za drugą, obok rasy hereford, najbardziej

liczebną wśród mięsnych ras bydła na świecie.

Krowy ważą 550-600 kg i mają wysokość w kłębie ok.

125 cm. Buhaje hodowlane osiągają masę ciała

w granicach ok. 900 kg i wysokość w kłębie ok. 130 cm.

Bydło angus wyróżnia się bardzo wysoką wydajnością

rzeźną dochodzącą do 70% i małym udziałem kości

w tuszy. Mięso posiada wysokie walory kulinarne

i smakowe.

Łatwo i szybko przystosowuje się do trudnych warunków

klimatycznych bardzo dobrze wykorzystując pasze

objętościowe, zwłaszcza przy systemie ekstensywnego

żywienia pastwiskowego.

Rasa Salers

Bydło salers charakteryzuje się dużą odpornością

na trudne warunki środowiskowe a także ma niskie

wymagania paszowe. Te cechy pozwalają na chów

w ciężkich warunkach w systemie ekstensywnym. Są

to zwierzęta o dużym kalibrze. Masa ciała krów

wynosi 650-850 kg przy wysokości w kłębie około

140 cm, buhajów zaś wynosi 1000-1200 kg, przy

wysokości w kłębie ok. 150 cm.

Bydło rasy salers jest rasą późno dojrzewającą.

Rasa salers to rasa długowieczna, charakteryzująca

się dobrym zdrowiem. Doskonale wykorzystuje pasze

o gorszej wartości pokarmowej i jest doskonale

przystosowana do wypasu na górskich pastwiskach.

Rasa Simental

Bydło simentalskie znane jest z dwukierukowej
mięsno-mlecznej u żytkowości.
Masa ciała krów 650 - 800 kg, buhajów 900 -
1200 kg. Jest to jeden z roślejszych typów bydła.
Rasa ta cechuje się duża odpornością na choroby
w tym na mastitis. Wyróżniają się również
długowiecznością. Wydajność produkcyjna tego
gatunku wynosi 15 lat, w tym czasie możliwe jest
uzyskanie ponad 52 tys. kg mleka od jednej
sztuki.

Document Outline