Dawid Jagieła

ChPiS II

Ćwiczenie nr 3

Kinetyka inwersji sacharozy

Wstęp teoretyczny:

Podczas ćwiczenia zachodzi reakcja hydrolizy sacharozy.

0x01 graphic

Produktami hydrolizy sacharozy są glukoza i fruktoza. Sacharoza jest prawoskrętna, natomiast roztwór zawierający produkty inwersji jest lewoskrętny. Zmiana kierunku skręcania płaszczyzny polaryzacji, czyli inwersja skręcalności wynika z odmiennych skręcalności produktów reakcji. Fruktoza skręca płaszczyznę polaryzacji w lewo o kąt większy niż prawoskrętna glukoza. Jako że związki te wykazują czynność optyczną można badać kinetykę tej reakcji na podstawie pomiaru kąta skręcenia płaszczyzny światła spolaryzowanego w czasie.

Prezentacja wyników:

Wartości k1 i k2 wyznaczone na podstawie wzoru wyniosły odpowiednio:

k1 = 4.34∙10-5 s-1

k2 = 7.07∙10-5 s-1

Wartości k1 i k2 wyznaczone na podstawie wykresu wyniosły odpowiednio:

k1 = 4.61∙10-5 s-1

k2 = 6.91∙10-5 s-1


0x01 graphic


Obliczenia:

Dla każdego pomiaru wyznaczam wartość stałej szybkości reakcji z wzoru:

0x01 graphic

gdzie t - czas pomiaru, α0 - kąt skręcenia płaszczyzny światła spolaryzowanego dla początkowych pomiarów badanych mieszanin (kwas - sacharoza dla t= 0s), α - kąt skręcenia płaszczyzny światła spolaryzowanego po zakończeniu inwersji, αt - kąt światła spolaryzowanego w momencie t.

przykładowo dla czasu t = 3000 s dla pierwszego roztworu:

0x01 graphic

Następnie uśredniam otrzymane wyniki:

0x01 graphic
dla pierwszego roztworu oraz

0x01 graphic
dla drugiego roztworu.

Wartości k1 i k2 wyznaczam również na podstawie wykresu przy czym obliczam je następująco:

k = 2.303∙a ,gdzie a to współczynnik kierunkowy prostej odczytany z wykresu.

Dyskusja wyników:

Obliczone wartości stałych szybkości dla pierwszego i drugiego roztworu dwoma metodami są porównywalne. Obecność kwasu ma katalityczny wpływ na szybkość reakcji inwersji - wnioskuję to na podstawie pomiaru kąta skręcenia dla 10% roztworu sacharozy, ponieważ jest on mniejszy od kąta skręcenia wyznaczonego dla czasu t = ∞, który otrzymałem po podgrzaniu roztworu sacharozy z kwasem. Na podstawie wykresu oraz obliczonych wartości k1 i k2 mogę powiedzieć, że roztwór 2 zawierał większe stężenie sacharozy - reakcja jest 1-rzędowa, a więc szybkość zależy tylko i wyłącznie od stężenia sacharozy.