EKSTEREMUM FUNKCJI
Warunek konieczny istnienia ekstremum (Twierdzenie Fermata)
Jeżeli funkcja f ma w punkcie x0 ekstremum i pochodną
f '(x0), to f '(x0) = 0.
Funkcja f może mieć ekstremum jedynie w tych punktach, w których pochodna jest równa zeru, bądź w których nie istnieje.
I warunek wystarczający istnienia ekstremum
Jeżeli funkcja f jest ciągła w punkcie x0 oraz ma pochodną f '(x0) w pewnym sąsiedztwie
S(x0, δ) = S-(x0, δ)∪S+(x0, δ)
oraz
f '(x0) < 0 dla każdego x∈S-(x0, δ) i f '(x0) > 0 dla każdego x∈S+(x0, δ),
to funkcja f ma w punkcie x0 minimum (właściwe);
f '(x0) > 0 dla każdego x∈S-(x0, δ) i f '(x0) < 0 dla każdego x∈S+(x0, δ),
to funkcja f ma w punkcie x0 maksimum (właściwe).
Mniej dokładnie określimy, że funkcja f ma w punkcie x0 ekstremum, jeżeli pochodna
przechodząc przez punkt x0 zmienia znak.
II warunek wystarczający istnienia ekstremum
Jeżeli funkcja f spełnia następujące założenia:
- ma pochodną f ''(x) w pewnym otoczeniu
U(x0, δ),
- f ''(x) jest ciągła w punkcie x0,
- f '(x0) = 0 i f ''(x0) ≠ 0,
to funkcja f ma w punkcie x0:
a) minimum właściwe, gdy f ''(x0) > 0
b) maksimum właściwe, gdy f ''(x0) < 0.
Funkcja
przyjmuje
w punkcie
maksimum
lokalne (odpowiednio: minimum lokalne),
jeśli w pewnym otwartym
otoczeniu
tego punktu (np. w pewnym przedziale
otwartym)
funkcja nigdzie nie ma wartości większych (odpowiednio:
mniejszych).
Jeśli
dodatkowo w pewnym otwartym sąsiedztwie
punktu
funkcja nie ma również wartości równych
to jest to maksimum
(odpowiednio: minimum) lokalne właściwe.
Minima i maksima lokalne są zbiorczo nazywane ekstremami lokalnymi.
Największa i najmniejsza wartość funkcji w całej dziedzinie nazywane są odpowiednio maksimum i minimum globalnym, a zbiorczo ekstremami globalnymi.
Istnieją
funkcje nie posiadające ekstremów lokalnych ani globalnych, np.
funkcja
Funkcja
o
wartościach w zbiorze uporządkowanym określona na przestrzeni
topologicznej ma w punkcie
tej przestrzeni:
minimum
lokalne, jeśli
istnieje otoczenie otwarte U
punktu
takie,
że dla każdego
więc
nie występują w okolicy punktu
wartości funkcji mniejsze od
(ani
nieporównywalne), choć mogą występować wartości równe;
maksimum
lokalne, gdy
istnieje otoczenie otwarte
punktu
takie, że dla każdego
więc
nie występują w okolicy punktu
wartości funkcji większe od
(ani nieporównywalne), choć mogą występować wartości równe;
właściwe
minimum lokalne,
jeśli w pewnym otoczeniu otwartym
punktu
funkcja
przyjmuje wszędzie, z wyjątkiem tego punktu, wartości większe od
czyli
nie ma wartości równych dla
formalnie:
dla
każdego
właściwe
maksimum lokalne,
jeśli w pewnym otoczeniu otwartym
punktu
funkcja przyjmuje wszędzie, z wyjątkiem tego punktu, wartości
mniejsze od
formalnie:
dla
każdego
Funkcja
o
wartościach w zbiorze uporządkowanym
ma w punkcie
swojej dziedziny:
minimum
globalne,
jeśli dla każdego
należącego
do jej dziedziny:
maksimum
globalne,
jeśli dla każdego
należącego
do jej dziedziny:
właściwe
minimum globalne,
jeśli dla każdego
należącego
do jej dziedziny:
czyli
funkcja przyjmuje wszędzie z wyjątkiem punktu
wartości większe od
właściwe
maksimum globalne,
jeśli dla każdego
należącego
do jej dziedziny:
czyli
funkcja przyjmuje wszędzie z wyjątkiem punktu
wartości mniejsze od
Nie
każda funkcja posiada ekstrema. Jeśli funkcja nie jest ograniczona
(np.
),
to nie ma maksimum ani minimum globalnego – jeżeli nie jest
ograniczona od góry, to nie ma maksimum globalnego; a jeżeli od
dołu, to nie ma minimum globalnego.
Można też mówić o maksimach i minimach w podzbiorze dziedziny – są to wówczas największe lub najmniejsze wartości funkcji dla argumentów z tego podzbioru.