Grądy są europejskimi wielogatunkowymi lasami liściastymi; lasami na siedliskach niezalewowych, mineralnym niżu i w paśmie pogórza (są to lasy siedlisk mezo i eutroficznych świeżych lub lekko wilgotnych). Na siedliskach żyznych i średnio żyznych oraz średnio wilgotnych i bardzo wilgotnych u nas można spodziewać się grądów.

Lasy zdominowane przez grab z udziałem lip, dębów z domieszką jesionu, brzóz, klonów, wiązów, u nas również świerka.

W warstwie krzewów i podrostu – głównie leszczyna.

W warstwie runa – byliny, dwuliścienne trawy i turzyce (80% powierzchni runa).

Odmiany geograficzne grądów:

W Polsce wschodniej i pasie wyżyn Tilio – Carpinetum – grąd subkontynentalny występuje w kilku odmianach.

Tilio – Carpinetum:

- najwyższe drzewa: dąb szypułkowy, lipa, Tilia cordata

- niższe piętro: grab, czasami z domieszką innych drzew

- krzewy: niezbyt bujne

- runo: wiosną duże zwarcie i bujna roślinność, latem 60 – 70% zwarcia

Rasa mazowiecka – brak świerka.

Rasa małopolska – od naszych grądów różni się udziałem buka, brakiem świerka.

Stelario holosteae – Carpinetumzwiązane z klimatem atlantyckim i wilgotnym w strefie przymorskiej i przyjeziornej, nie są wyróżnione rasy.

Odmiany ekologiczne:

Gatunki charakterystyczne dla klasy Cl. Querco – Fagatea:

O. Fagetalia Sylvaticae – gatunki charakterystyczne:

All. Carpinion betuli – gatunki charakterystyczne:

Ass. Acer platanoides – Tilia cordata niżowy las zboczowy klonowo – lipowy; w północno – wschodniej Polsce, w strefie kemów, ma więcej światła na dnie, na podłożu zasadowym większy udział paproci, rośliny runa są większe i gęściejsze niż w grądzie typowym, brak świerka, występuje na zboczu.

Gatunki charakterystyczne dla Ass. Acer platanoides – Tilia cordata:

Ass. Acer platanoides – Tilio cordata – gatunki charakterystyczne: