Untitled

„Latanie to dobry sport, lecz dla armii samolot jest bezużyteczny”

Do środków napadu powietrznego zalicza się wszelkiego rodzaju samoloty (zarówno pilotowane, jak i bezpilotowe), śmigłowce oraz inne aparaty latające (w tym rakiety skrzydlate, motoszybowce itp.)

Podręcznik „Powszechna obrona przeciwlotnicza wojsk” MON 1988

Wysokości z jakich prowadzone są działania dzieli się na:

Do głównych źródeł powstania zagrożeń powietrznych należy zaliczyć militarne oddziaływanie ŚNP, przy czym środki napadu powietrznego to zarówno nosiciele środków rażenia, jak również same środki rażenia mogące w jakikolwiek sposób oddziaływać na cele lądowe, powietrzne i morskie. (11.09.)

Ogólna klasyfikacja środków napadu powietrznego

A. Radomski „Powszechna obrona powietrzna”, AON 2006

Ogólnie można przyjąć, że zagrożenie wojsk będących w bezpośredniej styczności z przeciwnikiem tworzyć będą najczęściej:

Największe zagrożenie dla obiektów i wojsk znajdujących się w obszarze tyłowym (głębi operacyjnej) stanowić będą:

Gwałtowny rozwój środków napadu powietrznego w połączeniu z precyzją i dużą siłą rażenia powoduje, że zagrożenie powietrzne obejmuje obecnie już całe rejony i obszary działania wojsk, co oznacza w praktyce, że żaden element ich ugrupowania bojowego czy operacyjnego nie może czuć się bezpieczny, ponieważ jest osiągalny dla większości współcześnie eksploatowanych środków napadu powietrznego.

Samoloty myśliwskie - używane do wywalczenia i utrzymania przewagi w powietrzu przez zwalczanie w powietrzu samolotów, śmigłowców i środków bezpilotowych przeciwnika. Wyposażone w broń lufową i rakiety. Mogą również służyć między innymi do rozpoznania, niszczenia celów naziemnych, eskortowania.

Samoloty bombowe - używane do niszczenia, obezwładniania i dezorganizacji ważnych obiektów naziemnych, morskich o znaczeniu strategicznym i operacyjnym. Wyposażone w konwencjonalne i jądrowe środki rażenia.

Samoloty myśliwsko - bombowe - do zwalczania obiektów naziemnych (nawodnych), przede wszystkim ruchomych, o znaczeniu taktycznym i operacyjnym. Również do rozpoznania i zwalczania w powietrzu samolotów, śmigłowców i środków bezpilotowych przeciwnika. Wyposażone w pociski rakietowe, rakiety, bomby, działka. Również do przenoszenie broni niekonwencjonalnej.

Samoloty szturmowe - do bezpośredniego wsparcia lotniczego wojsk lądowych. Do zwalczania obiektów naziemnych (pancernych i przeciwpancernych) przeciwpancernych znaczeniu taktycznym, rozmieszczonych w pobliżu linii styczności. Mogą być również wykorzystywane do zwalczania celów powietrznych, rozpoznania oraz stawiania zapór minowych z powietrza. Uzbrojone w rakiety, pociski rakietowe, bomby, broń lufową.

W ostatnich latach często używa się pojęcia samolotów wielozadaniowych, które łączą w sobie cechy poszczególnych samolotów przez możliwość wyposażenia ich w różne warianty uzbrojenia, przenoszenia różnych środków bojowych, a także realizacji różnych zadań, nie tylko bojowych.

- wsparcie ogniowe wojsk lądowych i powietrzno-szturmowych;

Atak z lotu poziomego - dojście do celu na możliwie małej wysokości z maksymalną prędkością. Zwiększenie wysokości w odległości nieco przewyższającej zasięg uzbrojenia, w celu wykrycia obiektu uderzenia. Po wykryciu i rozpoznaniu celu odpalenie pocisków przeciwpancernych, ogień z działek, granatników i karabinów maszynowych. Po odpaleniu pocisków samonaprowadzających się wykonanie manewru przeciwartyleryjskiego (przeciwrakietowego).

Atak z zawisu - stwarza warunki do wykonania uderzenia z maksymalnych odległości, bez zbliżania się do celu.

- wycelowanie i odpalenie pocisku przeciwpancernego 5s;

Łączny czas ataku śmigłowca przy użyciu ppk może wynosić 35 do 50s.

Śmigłowce mogą wykonywać szereg zadań, takich jak:

- wysadzać desanty taktyczne, grupy dywersyjne rozpoznawcze na tyły przeciwnika i zabezpieczać ich działanie;

- przerzucać pododdziały i oddziały w rejon działań bojowych;

- prowadzić bezpośrednie wsparcie ogniowe wojsk na polu walki;

- stawiać zapory minowe i zasłony dymne, prowadzić oświetlenie pola walki nocą;

- prowadzić rozpoznanie na korzyść wojsk i specjalne oraz korygować ogień artylerii;

- brać udział w przeciwdziałaniu radioelektronicznym;

- zabezpieczać dowodzenie i łączność, przerzuty wojsk i środków zabezpieczenia materiałowo-technicznego w granicach strefy działań bojowych.

- mogą prowadzić ogień bez kontaktu wzrokowego z celem (kamery, podświetlanie celu);

- mogą prowadzić ogień poza zasięgiem lufowych środków plot;

- całkowity czas widoczności w czasie ataku może nie przekraczać 10s;

- uzbrojenie - bomby, rakiety p-z, działka,km,broń nowej technologii;

- mogą posiadać systemy uniemożliwiające wykrycie w podczerwieni i inne..