Paweł Szołdruk

27.X.2008

1B

Analiza chemiczna poprzez pomiar energii promieniowania rentgenowskiego

Wstęp

Promieniowanie Rentgenowskie jest to rodzaj promieniowania elektromagnetycznego, o długość fali mieści się w zakresie od 5 pm do 10 nm. Promieniowanie rentgenowskie (promieniowanie X) w widmie promieniowania elektromagnetycznego znajduje się pomiędzy promieniowaniem UV i promieniowaniem γ.

Źródłami promieniowania X są:

Metoda PIXE (od ang. Proton Induced X ray Emission) polega na pomiarze promieniowania X emitowanego przez wzbudzone atomy. Protony bombardujące próbkę wzbudzają w niej charakterystyczne promieniowanie rentgenowskie. Mierząc natężenie linii charakterystycznych dla danego pierwiastka, możemy określić jego zawartość w materiale próbki. Metoda ta pozwala na równoczesne wykrywanie bardzo małych domieszek różnych pierwiastków. Można tym sposobem oznaczyć ślady pierwiastków ciężkich w substancjach organicznych itp. (zbudowanych głównie z pierwiastków lekkich). W praktyce, ilościową ocenę zawartości pierwiastków można przeprowadzić tylko dla pierwiastków o masie atomowej większej od 20 jednostek masy atomowej. Zawartości lżejszych pierwiastków łatwiej wyznaczać przez obserwację promieniowania gamma powstającego ze wzbudzeń wewnętrznej struktury jąder atomowych(PIGE).

Zastosowań metody PIXE jest dużo np.:

Metoda PIXE jest używana w zagadnieniach ochrony środowiska, w biologii, medycynie, geologii, rolnictwie i w badaniach materiałowych. Jest czuła oraz nie powoduje zniszczenia analizowanego materiału.

Do pomiarów emitowanego promieniowania X używa się spektrometru półprzewodnikowego.

Przebieg ćwiczenia

Wyników pomiarów

nr piku

nr kanału

energia piku

natężenie piku

wartość tablicowa

uwagi

1

252,0

24,13

142

24,21

49In

2

284

27,27

123

27,27

3

578,8

56,24

192

52,28

73Ta

4

591,2

57,45

259

57,53

5

668,4

65,04

154

65,2

6

687,5

66,92

59

67

7

767,2

74,75

408

74,82

83Bi

8

790,6

77,05

582

77,11

9

893,1

87,11

231

87,34

10

919,9

89,75

56

89,9

nr piku

nr kanału

energia piku

natężenie piku

wartość tablicowa

uwagi 

1

241,5

23,10

278

23,17

48Cd

2

251,61

24,09

138

24,2

49In

3

272,4

26,13

120

26,32

48Cd

4

283,1

27,18

88

27,27

49In

5

762,2

74,75

257

74,82

83Bi

6

790,4

77,03

399

77,11

7

892,9

87,10

176

87,08

8

918,6

89,62

32

89,8

nr piku

nr kanału

energia piku

natężenie piku

wartość tablicowa

uwagi 

1

252,1

24,14

251

24,2

49In

2

282,8

27,16

96

27,27

3

290,4

27,90

25

27,86

4

331,9

32,07

178

32,19

56Ba

5

375,7

36,28

47

36,4

6

385,5

37,24

21

37,3

7

528,3

51,28

317

51,35

70Yb

8

538,9

52,31

728

52,39

9

609,5

59,25

322

59,3

10

626,6

60,93

106

61

Wnioski

Większość pomiarów energii pików różni się od wartości tablicowych o poniżej 0,1 keV. W przypadkach gdy różnica wartości energii doświadczalnej i teoretycznej są większe można przypuszczać, że pomiar prawdopodobnie był wykonany niedokładnie, pik był nieczytelny lub pomiar został wykonany zbyt szybko (widmo promieniowania X dla substancji badanej było jeszcze nieczytelne). Metoda PIXE pozwala jednoznacznie określić skład badanej próbki (małe różnice pomiędzy wartościami teoretycznymi a doświadczalnymi).

3