background image

Nowoczesne formy rozwoju pracownika 

czyli jak poszerza

ć

 wiedz

ę

 pracowników, rozwija

ć

 ich kompetencje  

i umiej

ę

tno

ś

ci niezb

ę

dne do wykonywania pracy  

na obecnym b

ą

d

ź

 przyszłym stanowisku 

 

 

Według  podstawowych  zało

Ŝ

e

ń

  koncepcji  zarz

ą

dzania  zasobami  ludzkimi 

pracownicy  danej  organizacji  to    jej  zasób  strategiczny.  Potencjał,  w  który  nale

Ŝ

y  

i  warto  inwestowa

ć

.  Niniejszy  artykuł  przybli

Ŝ

a  idee  rozwoju  pracownika.  Cze

ść

 

pierwsza  po

ś

wi

ę

cona  jest  klasycznym  metodom  nabywania  i  poszerzania  wiedzy,  

w  drugiej  omówione  zostały  nowe,  od  niedawna  stosowane  formy  rozwoju 

pracownika.  

 

Ludzie  to  wyj

ą

tkowy  kapitał  organizacji,  wart  szczególnych  zabiegów,  za

ś

 

inwestycja w  „zasoby ludzkie” mimo, 

Ŝ

e z reguły kosztowna, jest wysoce opłacalna. 

„Mo

Ŝ

na  nawet  powiedzie

ć

Ŝ

e  rozwój  kadr  stanowi  zasadnicz

ą

  strategi

ę

  prze

Ŝ

ycia  

i  rozwoju  organizacji.  Rozwój  pracowników  powinien  wi

ę

c  by

ć

,  podstawow

ą

 

warto

ś

ci

ą

  zarówno  dla  organizacji,  jak  i  dla  niego  samego.”

1

  Rozwój  zasobu 

pracowniczego  zyskuje  obecnie  coraz  wi

ę

ksze  znaczenie,  niezale

Ŝ

nie  a  mo

Ŝ

wła

ś

nie  szczególnie,  w  czasie  spowolnienia  gospodarczego. 

Ź

ródłem  przewagi 

konkurencyjnej  przedsi

ę

biorstwa  sta

ć

  si

ę

  mo

Ŝ

e  zdolno

ść

  załogi  do  tworzenia 

innowacji  oraz  projektowania  i  wdra

Ŝ

ania  długofalowych  zmian  rozwoju  firmy. 

Warto

ś

ci

ą

  dodan

ą

  rozwoju  zawodowego,  dodatkowym  plusem  dla  lepiej 

wykształconego pracownika jest zwi

ę

kszenie jego szans na rynku pracy.

 

Rozwój  kadr  obejmuje  wszystkie  działania  podejmowane  w  organizacji,  których 

zadaniem  jest  wspieranie  i  realizacja  procesu  doskonalenia  kwalifikacji  i  motywacji 

pracowników. Proces ten ma na  celu „wyposa

Ŝ

enie ich potencjału zawodowego we 

wła

ś

ciwo

ś

ci  niezb

ę

dne  do  wykonywania  obecnych  i  przyszłych  zada

ń

.  W  efekcie 

przyczynia  si

ę

  on  do  osi

ą

gni

ę

cia  celów  przedsi

ę

biorstwa  i  indywidualnych  celów 

pracownika.”

2

  Powinien  sprowadza

ć

  si

ę

  do:  identyfikacji  cech,  potrzeb,  aspiracji, 

celów  pracownika,  przekazywania  informacji  o  perspektywach  i  warunkach  ich 

spełnienia  w  ramach  firmy,  wreszcie  do  wzajemnego  dostosowania  oczekiwa

ń

  

                                                           

1

 T. Listwan: Kształcenie kadry mened

Ŝ

erskiej firmy. Wrocław 1993, s. 73 

2

 A. Pocztowski, Zarz

ą

dzanie zasobami ludzkimi. Kraków 1998, s. 24. 

background image

i  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  obu  podmiotów.  Działania  te  winny  przybiera

ć

  konkretne  formy,  co 

ilustruje rys. nr 1.

  

 

Rys. nr 1. Elementy procesu rozwoju kadry w organizacji. 

Ź

ródło: T. Listwan, op. cit., s. 74

 

 

Zakres przedmiotowy rozwoju zawodowego wi

ąŜ

e si

ę

 

ś

ci

ś

le z potencjałem pracy, 

który oznacza pewien zakres mo

Ŝ

liwo

ś

ci, zdolno

ś

ci, sprawno

ś

ci, tkwi

ą

cy w ludziach, 

instytucjach,  rzeczach.

3

  W  aspekcie  jako

ś

ciowym  obejmuje  on  takie  składniki  jak: 

wiedza  teoretyczna,  umiej

ę

tno

ś

ci  praktyczne,  zdolno

ś

ci,  zdrowie  i  motywacj

ę

,  

a  w  aspekcie  ilo

ś

ciowym  –  czas  pracy.

4

  Innymi  słowy  rozwój  zawodowy  to  wymiar 

czasu  (zarówno  po

ś

wi

ę

conego  na  nauk

ę

,  jak  i  pó

ź

niej  dzi

ę

ki  zwi

ę

kszeniu  wiedzy 

zaoszcz

ę

dzonego)  oraz  wymiar  mo

Ŝ

liwo

ś

ci,  zdolno

ś

ci  ka

Ŝ

dego  człowieka  do 

nabywania wiedzy.  

 
 

 
 

Klasyczne formy podnoszenia kwalifikacji pracownika  

 

Szeroko rozumiany rozwój zasobów pracy realizuje si

ę

 przez: 

-

  „ró

Ŝ

norodne formy szkolenia poszerzaj

ą

ce wiedz

ę

, umiej

ę

tno

ś

ci i kształtuj

ą

ce 

zachowania pracowników; 

-

  planowanie i realizacj

ę

 indywidualnych karier zawodowych.”

5

 

 

Przez  doskonalenie  kadry  nale

Ŝ

y  rozumie

ć

  proces  podnoszenia  kwalifikacji  w  celu 

zwi

ę

kszenia  jej  sprawno

ś

ci  działania.  Z  uwagi  na  to,  i

Ŝ

  we  współczesnym 

ś

wiecie 

                                                           

3

 M. Szymczak: Słownik j

ę

zyka polskiego. Warszawa 1988, s. 854 

4

 A. Pocztowski, op. cit., s. 25 

5

 Z. Jasi

ń

ski: Zarz

ą

dzanie prac

ą

. Warszawa 1999, s. 145 

background image

zmiana  jest  czym

ś

  stałym  –  proces  podnoszenia  kwalifikacji  musi  by

ć

  procesem 

permanentnym.  Proces  ten  powinien  by

ć

  reakcj

ą

  na  zachodz

ą

ce  i  antycypowane 

zmiany w warunkach działania, ale zarazem czynnikiem zmian. 

Proces doskonalenia, ze wzgl

ę

du na fakt i

Ŝ

 uczestniczy w nim przewa

Ŝ

nie wiele 

podmiotów,  a  tak

Ŝ

e  ze  wzgl

ę

du  na  korzystanie  w  jego  toku  z  ró

Ŝ

nych  form  i  metod 

jest  przedsi

ę

wzi

ę

ciem  zło

Ŝ

onym.  Poni

Ŝ

sza  grafika  przedstawia  model  podnoszenia 

sprawno

ś

ci  działania  kadry  kierowniczej.  Ma  on  jednak  zastosowanie  tak

Ŝ

e  do  

pozostałych  poziomów  organizacyjnych  firmy  (pracowników  ni

Ŝ

szych  szczebli:  osób 

zatrudnionych przy produkcji, specjalistów itd.). 

 

 

 

Rys. nr 2. Elementy doskonalenia kadry. 

Ź

ródło: T. Listwan, op. cit., s. 83 

 

Formy  i  metody  doskonalenia  pracowników  powinny  by

ć

  dostosowane  do  potrzeb 

konkretnej  grupy  pracowników,  indywidualnego  pracownika  oraz  skali  działa

ń

  

i  przyj

ę

tych  w  firmie  rozwi

ą

za

ń

  organizacyjnych.  Podstawow

ą

  (najcz

ęś

ciej 

stosowan

ą

) form

ą

 doskonalenia jest szkolenie - „obejmuje ono bowiem realizowane 

w  organizacji  procesy  uczenia,  ukierunkowane  na  uzupełnianie  posiadanych 

kwalifikacji o nowe elementy wiedzy, umiej

ę

tno

ś

ci, cech osobowych i zachowa

ń

.”

6

  

 

                                                           

6

 A. Pocztowski, op. cit., s. 100 

background image

Wyró

Ŝ

nia si

ę

 trzy główne rodzaje szkole

ń

1) szkolenie przygotowuj

ą

ce do pracy w danym zawodzie; 

2) szkolenie  w  trakcie  pracy  (przygotowuj

ą

ce  lub  rozwijaj

ą

ce  kwalifikacje  do 

pracy na danym stanowisku); 

3) szkolenie  słu

Ŝą

ce  przekwalifikowaniu  pracownika  (zmiana  stanowiska  lub 

zawodu).  

 

Metody „on-the-job” – czyli zwi

ą

zane bezpo

ś

rednio z miejscem pracy. Cho

ć

 maj

ą

 

t

ę

 zalet

ę

Ŝ

e ułatwiaj

ą

 bezpo

ś

rednie poznanie wymaga

ń

 zwi

ą

zanych ze stanowiskiem 

pracy, to posiadaj

ą

 równie

Ŝ

 kilka  wad. S

ą

 z reguły do

ść

 kosztowne oraz  rozło

Ŝ

one  

w  czasie.  Ich  „bezpo

ś

rednio

ść

”  mo

Ŝ

e  okaza

ć

  si

ę

  pewnym  ograniczeniem, 

szczególnie,  gdy  istniej

ą

ca  praktyka  jest  wadliwa  –  pracownik  powiela  bł

ę

dne  lub 

nieefektywne  schematy  pracy.  Nale

Ŝ

y  równie

Ŝ

  wskaza

ć

  na  ograniczenia  zwi

ą

zane  

z  niewielk

ą

  elastyczno

ś

ci

ą

  tych  metod  -  gdy  stosowane  sposoby  działania  nie 

nad

ąŜ

aj

ą

  za  zachodz

ą

cymi  zmianami,  nie  pozwalaj

ą

  równie

Ŝ

  antycypowa

ć

 

przyszłych kierunków rozwoju – s

ą

 w du

Ŝ

ym stopniu odtwórcze.

 

 

Dlatego  warto  zwróci

ć

  uwag

ę

  na  metody  symulacyjne,  polegaj

ą

ce  ogólnie  na 

tworzeniu  warunków  i  sytuacji  szkoleniowych  zbli

Ŝ

onych  do  rzeczywistych. 

Umo

Ŝ

liwiaj

ą

  one  równie

Ŝ

    kreowanie  sytuacji  nowych,  mniej  rutynowych, 

pozwalaj

ą

cych  np.  na  kształtowanie  postaw  proinnowacyjnych,  okre

ś

lonego  typu 

komunikacji itd. Charakterystycznymi tu metodami doskonalenia s

ą

 tzw. grupy metod 

„off-the-job”,    czyli  niezwi

ą

zane  bezpo

ś

rednio  z  miejscem  pracy.

 

Nale

Ŝą

  do  nich 

metody treningowe. Ich wspóln

ą

 cech

ą

 jest uczenie si

ę

 przez prze

Ŝ

ywanie. Kształtuj

ą

 

one  ró

Ŝ

ne  cechy  osobowo

ś

ci  (postawy)  i  umiej

ę

tno

ś

ci,  dotycz

ą

ce  wra

Ŝ

liwo

ś

ci, 

interakcji  i  komunikowania  si

ę

.  Ogólnie  bior

ą

c,  metody  symulacyjne  s

ą

  nastawione 

na doskonalenie jednostek.

7

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

                                                           

7

 T. Listwan, op. cit., s. 85 

background image

Tabela nr 2. Metody doskonalenia pracownika w oderwaniu od pracy (off-the-job). 

 

Metody 

doskonalenia 

Zastosowanie 

Zalety 

Wady 

 

Wykłady 

Przekazanie informacji, 

demonstracja 

Skoncentrowane, 

systematyczne 

przekazywanie wiedzy 

Pasywno

ść

, ewentualne 

trudno

ś

ci z 

zapami

ę

tywaniem 

Rozmowa 

nauczaj

ą

ca 

Opracowanie materiału  

w postaci dialogu 

Aktywizacja dostosowana 

do tematyki

 

szkole

ń

 

Czasochłonno

ść

ewentualna aktywno

ść

 

małej liczby uczestników 

Studia 

przypadków 

Analiza problemu i jego 

rozwi

ą

zanie na 

praktycznym przykładzie, 

zastosowanie teorii 

Aktywizuje zwi

ą

zki  

z praktyk

ą

 

Kosztowno

ść

 

(przygotowanie)

 

Gry 

planistyczne 

Sytuacje problemowe  

z sekwencyjnym 
rozwi

ą

zywaniem 

 

Zwi

ą

zek z praktyk

ą

aktywizuj

ą

ce, 

natychmiastowe 

sprz

ęŜ

enie zwrotne  

w kwestii wyników 

Kosztowno

ść

 

(przygotowanie), 

sytuacje, gry według 

skonstruowanych modeli 

- schematyczno

ść

 

Odgrywanie ról 

Obszar ról społecznych, 

umiej

ę

tno

ś

ci społeczne 

Aktywizuj

ą

ce powi

ą

zanie  

z zachowaniem  

i postawami 

Wysokie wymagania 

wobec trenerów, 

czasochłonno

ść

 

Nauczanie 

programowane 

Zabezpieczenie wiedzy 

faktograficznej 

Szybie uczenie si

ę

, łatwo

ść

 

powtarzania, aktywno

ść

 

Brak dialogu, kosztowne 

wyprodukowanie 

materiałów  

(starzenie si

ę

Trening 

dynamiki 

grupy 

Jak w przypadku 

odgrywania ról i 

diagnostyki zachowa

ń

 

(własnych) 

Mo

Ŝ

liwy rozwój osobowo

ś

ci 

Niebezpiecze

ń

stwo 

wyrz

ą

dzania szkód w 

osobowo

ś

ci, wysokie 

wymagania w stosunku 

do trenerów 

Action learning 

Rozwi

ą

zywanie problemów 

(

ź

le strukturalizowane 

problemy) 

Rozwi

ą

zywanie nowych 

sytuacji praktycznych, 

tak

Ŝ

e przez 

do

ś

wiadczonych 

kierowników 

Du

Ŝ

e przedsi

ę

biorstwa 

powracaj

ą

cy problem 

      

Ź

ródło: T. Listwan, op. cit., s. 85 

 

Program  szkoleniowy  oprócz  klasycznych  szkole

ń

  wewn

ę

trznych  oraz 

zewn

ę

trznych mo

Ŝ

e obejmowa

ć

 inne formy doskonalenia pracowników:  

-

  rotacja zada

ń

,  

-

  szkolenie w trakcie pracy,  

-

  coaching …. 

 

Nowoczesne formy podnoszenia kwalifikacji pracownika 

 

Zarówno  teoretycy  jak  i  praktycy  zarz

ą

dzania  zasobami  ludzkimi  (ZZL)  wskazuj

ą

obok  kompetencji  zawodowych  na  warto

ść

  kompetencji  społecznych.  Odnosz

ą

  si

ę

 

one  do  umiej

ę

tno

ś

ci  budowania  i  utrzymywania  relacji  mi

ę

dzyludzkich.  W  wyniku 

background image

przeprowadzonych w ponad 100 przedsi

ę

biorstwach badaniach

8

, stwierdzono, 

Ŝ

e do 

najbardziej po

Ŝą

danych kompetencji nale

Ŝą

- zdolno

ś

ci komunikacyjne, 

- orientacja na osi

ą

gni

ę

cia, 

- praca zespołowa, 

- przywództwo, 

- skupienie si

ę

 na kliencie, 

- elastyczno

ść

- stymulowanie rozwoju innych. 

Proces doskonalenia mo

Ŝ

na traktowa

ć

 jako cz

ęść

 systemu motywacyjnego w firmie. 

Pracownicy cz

ę

sto traktuj

ą

 szkolenie jako nagrod

ę

 lub szans

ę

 rozwoju zawodowego. 

Ci

ą

głe doskonalenie kwalifikacji jest równie

Ŝ

 zadaniem dla pracownika, który poprzez 

własny  rozwój  ma  wspiera

ć

  działanie  firmy.

9

 Warto  zwróci

ć

  uwag

ę

  na  fakt,  i

Ŝ

  coraz 

wi

ę

cej  specjalistów  zajmuj

ą

cych  si

ę

  rozwojem  organizacji  i  ich  pracowników 

wskazuje na konieczno

ść

 ci

ą

głego podnoszenia kwalifikacji, w tym równie

Ŝ

 poprzez 

samokształcenie.  Przedstawione  poni

Ŝ

ej  metody

 

stymulowania  rozwoju  pracownika 

kład

ą

  silny  nacisk  na  relacje  interpersonalne  i  kształtowanie  kompetencji 

społecznych. Pozwalaj

ą

 jednak

Ŝ

e podnosi

ć

 równie

Ŝ

 umiej

ę

tno

ś

ci zawodowe. 

Do najpowszechniej stosowanych nowoczesnych metod doskonalenia pracowników 

nale

Ŝą

 

Coaching  

To  indywidualne  doskonalenie  pracownika,  przez  osob

ę

  

z do

ś

wiadczeniem i wiedz

ą

 – czyli coacha. Najcz

ęś

ciej jest 

to  pracownik  z  tego  samego  działu,  czasem  bezpo

ś

redni 

przeło

Ŝ

ony.  Metoda  ta  jest  bardzo  efektywna  ze  wzgl

ę

du 

na  bliski  kontakt  opiekuna  i  osoby  szkolonej.  Jednak 

cz

ę

sto  trudna  do  zastosowania  z  powodu  czasu,  jaki 

opiekun  musi  po

ś

wi

ę

ci

ć

  na  rozmowy  i  obserwacj

ę

 

szkolonego.

10

 

                                                           

8

  czasopismo „Competency” 1996r., za Oko

ń

 W.: Analiza posiadanych kompetencji zawodowych. WSAP Szczecin 

 

9

 A. Kozi

ń

ska, Doskonalenie pracownikówPersonel od A do Z. „Wiedza i Praktyka”, marzec 2001, D 03/003 

 

10

 Ibidem, s. D 03/012 

background image

Polega  na  pracy  trenera  (polskie  okre

ś

lenie  dla  coacha)  z  pracownikiem  nad 

rozwojem  umiej

ę

tno

ś

ci  i  kompetencji  zawodowych  i  społecznych  tego  ostatniego. 

Niejako  przy  okazji,  zwi

ę

kszeniu  ulega  motywacja  pracownika,  wzrost  jego 

zaanga

Ŝ

owania i poczucia odpowiedzialno

ś

ci za firm

ę

 i jej  wyniki. 

Coaching  jest  partnersk

ą

  relacj

ą

,  w  której  coach  pomaga  swojemu  podopiecznemu 

 w  osi

ą

gni

ę

ciu  upragnionych  sukcesów  w 

Ŝ

yciu  osobistym  i  zawodowym.  Cele  te 

powinny  by

ć

  wskazane  przez  pracownika  ale  jednocze

ś

nie  uzgodnione  z  coachem. 

To  on  prowadzi,  motywuje  i  inspiruje  swojego  ucznia  tak,  by  mógł  on  dokonywa

ć

 

pozytywnych  zmian  w  swoim 

Ŝ

yciu.  Wprowadzenie  coachingu  umo

Ŝ

liwia  osobom 

„trenowanym” da

ć

 z siebie to co najlepsze, uczy

ć

 si

ę

 i rozwija

ć

 w sposób z ich wol

ą

.

 

 

Definicje  coacha  uznane  przez    ICF  (International  Coaching  Federation  – 

Mi

ę

dzynarodow

ą

 Federacj

ę

 Coachów - www.coachfederation.org): 

 

 

Coach  pomaga  jednostkom  i  organizacjom,  aby  rozwijały  si

ę

  szybciej  

i osi

ą

gały bardziej satysfakcjonuj

ą

ce rezultaty.  

 

Coach koncentruje si

ę

 na celach, które wybiera jego podopieczny.  

 

Coach dostosowuje si

ę

 do indywidualnych potrzeb podopiecznego.  

 

Coach  wyłania  rozwi

ą

zania  i  strategie  z  informacji  pochodz

ą

cych  od 

pracownika.  

 

Coach zapewnia 

ś

wie

Ŝą

 perspektyw

ę

.  

 

Coach pomaga podopiecznemu w budowaniu jego naturalnej siły.  

 

Coaching  zaczyna  si

ę

  od  pomysłu, 

Ŝ

e  to  pracownik  jest  twórczy  i  pełen 

zasobów.  

 

Coaching zaczyna si

ę

 od pomysłu, 

Ŝ

e pracownik czyli klient pracuje po to, aby 

osi

ą

gn

ąć

 te cele, które chce osi

ą

gn

ąć

.  

 

Siła coachingu wynika ze zwi

ą

zku pomi

ę

dzy coachem i klientem.  

 

Zadaniem coacha jest pomoc w osi

ą

gni

ę

ciu równowagi pomi

ę

dzy 

Ŝ

yciem osobistym 

a zawodowym, pomoc w zmianie tego, co warte jest zmiany. Celem tych wszystkich 

działa

ń

  jest  wzmocnienie  podopiecznego,  podtrzymanie  jego  motywacji,  siły  oraz 

poznanie  tego,  co  pozwala  mu  by

ć

  efektywnym  pracownikiem,  poznanie  samego 

siebie. 

Warunki  udanego  coachingu  s

ą

  w  gruncie  rzeczy  dwa:  pracownik  ma  ch

ęć

  si

ę

 

rozwija

ć

/zmienia

ć

  i  jest  „wolne  pole”  pomi

ę

dzy  tym,  gdzie  jest  on  obecnie,  a  gdzie 

background image

zamierza  si

ę

  znale

źć

.  –  innymi  słowy:  pracownik  dostrzega, 

Ŝ

e  posiada  pewien 

potencjał  który  mo

Ŝ

e  rozwin

ąć

.

 

Coaching  daje  poddawanej  mu  osobie  motywacj

ę

  

i energi

ę

 tak, by dostrzegła potencjał swego rozwoju. Jest procesem zorientowanym 

na  działanie,    daj

ą

cym  wsparcie  w  koniecznych  zmianach  i  trudnych  sytuacjach 

podczas drogi zmian. 

 

Główne zasady coachingu 

Coaching  powinien  by

ć

  oparty  na  partnerskiej  relacji  i  budowaniu  wzajemnego 

zaufania pomi

ę

dzy trenerem  i pracownikiem. 

 

Sesje  coachingowe  (trenerskie)    po

ś

wi

ę

cone  powinny  by

ć

  poszukiwaniu  tych 

obszarów aktywno

ś

ci pracownika, których wzmocnienie pozwoli na wzrost, popraw

ę

 

efektywno

ś

ci  równie

Ŝ

  w  innych,  istotnych  dla  pracownika  i  firmy  obszarach. 

Wskazanie  tych  obszarów  powinno  wynika

ć

  ze  wspólnej,  twórczej  pracy  coacha 

i pracownika, jednak

Ŝ

e inicjatywa nale

Ŝ

y do trenera.

 

 

Równie

Ŝ

    w  trakcie  wypełniania  codziennych  obowi

ą

zków  zawodowych  (czyli  poza 

sesjami)  mo

Ŝ

e  by

ć

  prowadzony  coaching.    Mo

Ŝ

liwo

ść

  taka  wyst

ę

puje  szczególnie 

wtedy,  gdy  trener

 

dostrzega  mo

Ŝ

liwo

ść

  pomocy  pracownikowi  w  lepszym 

wykonywaniu zada

ń

 zawodowych. 

 

 

Osoba trenera osobistego 

Kluczowe  dla  zmiany  b

ę

d

ą

  kwalifikacje  trenera  (coacha)    zwi

ą

zane  z  kierowaniem 

procesami  uczenia.  Jedn

ą

  z  organizacji  coachingowych  jest  Mi

ę

dzynarodowa 

Społeczno

ść

  Coachów  (International  Coaching  Community).  Standardy  ICC 

dotycz

ą

ce kwalifikacji coacha s

ą

 nast

ę

puj

ą

ce

11

 

Coachowie  staraj

ą

  si

ę

  jak  najlepiej  wykonywa

ć

  swoj

ą

  prac

ę

  z  klientem  

i wykazywa

ć

 si

ę

 podstawowymi kwalifikacjami w coachingu. 

 

Staraj

ą

 si

ę

 by

ć

 na bie

Ŝą

co w kwestii nowych praktyk biznesowych, technologii, 

wymogów prawnych i standardów zwi

ą

zanych z prac

ą

 coacha. 

 

Dbaj

ą

    o  rozwój  i  poszerzanie  swoich  umiej

ę

tno

ś

ci  poprzez  lektur

ę

,  kontakty  

i szkolenia. 

                                                           

11

 http://www.rabacoaching.pl/pl/ICC.html - dost

ę

pna 16. lipca 2009r.  

background image

 

Coachowie  maja 

ś

wiadomo

ść

  swoich  umiej

ę

tno

ś

ci,  mocnych  stron  oraz 

ogranicze

ń

.  Przyjmuj

ą

  tak

ą

  prac

ę

,  która  w  ich  mniemaniu  b

ę

dzie  wykonalna  

w ramach ich kompetencji. 

 

Nie  wypowiadaj

ą

  twierdze

ń

,  których  nie  mog

ą

  jednoznacznie  potwierdzi

ć

Podobnie nie przypisuj

ą

 sobie umiej

ę

tno

ś

ci, referencji lub kwalifikacji, których 

nie posiadaj

ą

, jak równie

Ŝ

 nie mog

ą

 zezwoli

ć

 innym, aby za ich wiedz

ą

 i w ich 

imieniu składali podobne deklaracje w formie werbalnej czy te

Ŝ

 pisemnej. 

Co ciekawe, coaching jest najbardziej zaawansowany w sporcie. 

 

Podział coachingu (za: Coaching Institute

12

): 

 

 



 

Coaching  personalny, 

Ŝ

yciowy  -  nastawiony  na  rozbudow

ę

  sfery 

wewn

ę

trznej człowieka. Dotyczy celów, postaw i zachowa

ń

 wynikaj

ą

cych 

z  oczekiwa

ń

  pracownika/  klienta  oraz  spodziewanych  przez  niego 

rezultatów. 

 



 

Coaching zawodowy - zwi

ą

zany z rozwojem, karier

ą

.  

 



 

Coaching menad

Ŝ

erski (Executive, Leadership coaching) - praca z kadr

ą

 

zarz

ą

dzaj

ą

c

ą

  przedsi

ę

biorstw.  Słu

Ŝ

y  rozwijaniu  takich  umiej

ę

tno

ś

ci  jak: 

komunikacja,  negocjacje,  zarz

ą

dzanie  zmianami  w  przedsi

ę

biorstwie, 

zarz

ą

dzanie  osobistym  potencjałem,  praca  ze  stresem.  Równie  cz

ę

sto 

wzmacnianym  obszarem  tego  rodzaju  coachingu  jest    rozwój 

umiej

ę

tno

ś

ci 

przywódczych 

m.in. 

wzmacnianie 

umiej

ę

tno

ś

ci 

nawi

ą

zywania  i  podtrzymywania  relacji,  budowania  autorytetu  przy 

zachowaniu  relacji  współpracy,  rozwijanie  umiej

ę

tno

ś

ci  motywowania. 

Tego typu oferta, kierowana jest do osób, które ze wzgl

ę

du na np. bardzo 

wysok

ą

  pozycj

ę

  zawodow

ą

  nie  chc

ą

  korzysta

ć

  z  klasycznej  oferty 

szkoleniowej. 

 



 

Coaching biznesowy - nastawiony na rozwój biznesu. 

 



 

Coaching  grupowy  –  stosowany  na  przykład  w  nabywaniu  umiej

ę

tno

ś

ci 

rozwi

ą

zywania trudnych sytuacji w zwi

ą

zkach czy relacjach w 

ś

rodowisku 

pracy. 

                                                           

12

 www.coachinginstitute.biz  - dost

ę

pna 20.maja 2009r. 

background image

Korzy

ś

ci z coachingu: 

 

Niektóre z korzy

ś

ci osobistych coachingu dla pracownika: 

  wi

ę

ksza  pewno

ść

  siebie  i  wy

Ŝ

szy  poziom  umiej

ę

tno

ś

ci,  a  co  za  tym  idzie 

wi

ę

ksza produktywno

ść

,  

  rozwój  kariery  i  umocnienie  pozycji  zawodowej  –  uzyskanie  stałej,  wi

ę

kszej 

efektywno

ś

ci we wszystkim co robi, 

  podejmowanie  dobrych  decyzji  –  pracownik  cechuje  si

ę

  wi

ę

ksz

ą

 

elastyczno

ś

ci

ą

  szcz

ęś

liwsze,  bardziej  spełnione 

Ŝ

ycie  dzi

ę

ki  poczuciu  zadowolenia  z 

własnej pracy, 

  poprzez uzyskanie zaufania podnosi si

ę

 jako

ść

 

Ŝ

ycia pracownika, 

  zwi

ę

ksza si

ę

 klarowno

ść

 celów i warto

ś

ci, 

  pracownik  ma  wi

ę

ksz

ą

  jasno

ść

  dotycz

ą

c

ą

  tego,  czego  chce  i  co  mo

Ŝ

e  da

ć

  

w relacjach; jego relacje s

ą

 bardziej satysfakcjonuj

ą

ce dla zaanga

Ŝ

owanych 

w nie stron, 

  utrzymuje  stymulacje  intelektualn

ą

  wynikaj

ą

c

ą

  z  dyskusji  dotycz

ą

cej 

wa

Ŝ

nych pomysłów  –  jest    bardziej  twórczy  –  uczy  si

ę

  wi

ę

cej  oraz  usuwa 

zahamowania wstrzymuj

ą

ce go przed bardziej efektywn

ą

 nauk

ą

  stopniowo staje si

ę

 osob

ą

, któr

ą

 chce by

ć

, staje si

ę

 wzorem dla innych, 

  coaching  zapewnia  potencjał  pozwalaj

ą

cy  pracownikowi  na  post

ę

p  w  pracy  

i zwi

ę

ksza jego długoterminowe perspektywy. 

 

Niektóre z korzy

ś

ci dla organizacji: 

  przyczynia  si

ę

  do  zwi

ę

kszenia  kultury  w  przedsi

ę

biorstwie  i  podniesienia 

morale pracowników – usprawnia prac

ę

 zespołow

ą

  coaching podnosi kwalifikacje kluczowych pracowników i oszcz

ę

dza firmie: 

1/ kosztów kursów i szkole

ń

2/ spadku produktywno

ś

ci, 

  pomaga  ludziom  osi

ą

ga

ć

  szczyty  ich  osobistych  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  i  w  ten  sposób 

pomaga  firmom  osi

ą

ga

ć

  najlepsze  rezultaty  zapewniaj

ą

c  wi

ę

ksz

ą

 

skuteczno

ść

 długoterminowych inwestycji. 

  zastosowanie  coachingu  wskazuje  na  zaanga

Ŝ

owanie  si

ę

  firmy  w  rozwój 

pracowników – co jest długofalow

ą

 inwestycj

ą

 w wysok

ą

 efektywno

ść

background image

 
Kiedy warto si

ę

gn

ąć

 po coaching? 

 

Szczególnie  w  sytuacji  gdy  rozwój  strategicznego  zasobu  organizacji  jakim  s

ą

  jej 

pracownicy jest warto

ś

ci

ą

 firmy. Stosuje si

ę

 go cz

ę

sto tak

Ŝ

e w przypadku: 

 

braku  wystarczaj

ą

cych  umiej

ę

tno

ś

ci  przywódczych  oraz  interpersonalnych 

kadry,  odpowiadaj

ą

cych  oczekiwaniom  organizacji  i  pozwalaj

ą

cych  na 

utrzymanie zaanga

Ŝ

owania pracowników,  

 

niepowodzenia  w  tworzeniu  zespołu,  problemów  z  morale  pracowników  

w organizacji, 

 

braku informacji zwrotnych dotycz

ą

cych podejmowanych działa

ń

 (na przykład 

ich skuteczno

ś

ci i adekwatno

ś

ci),  

 

wsparcia procesu wprowadzania zmian i zarz

ą

dzania zmianami w organizacji,  

 

wzmocnienia  i  wi

ę

kszego  ukierunkowania  efektu  cykli  szkoleniowych  

w  organizacji,  lub  jako  alternatywa  dla  nich,  gdy  pracownik  nie  mo

Ŝ

e  w  nich 

uczestniczy

ć

 (patrz: executive coaching), 

 

dora

ź

nych potrzeb: perswazyjne przemówienie, strategia negocjacyjna itp.  

Powy

Ŝ

szy  katalog  nie  jest  zamkni

ę

ty  –  zastosowanie  metody  coachingu  wynika

ć

 

mo

Ŝ

e  z  wielu  innych  potrzeb,  zgodnych  z  oczekiwaniami  organizacji,  jak  i  samego 

zainteresowanego.  

 

Inne formy wspomagania rozwoju: 

Mentoring – starszy, do

ś

wiadczony kolega udziela rad. Demonstrowane przez niego 

zachowania  stanowi

ą

  wzorzec  do  na

ś

ladowania.  Szersze  omówienie  w  dalszej 

cz

ęś

ci opracowania. 

Doradztwo – praca z klientem nie usatysfakcjonowanym swoim 

Ŝ

yciem (lub efektami 

swoich działa

ń

 zawodowych), potrzebuj

ą

cym przewodnictwa i porady. 

Terapia  –  praca  z  klientem,  który  potrzebuje  usuni

ę

cia  psychologicznych  lub 

fizycznych symptomów. 

Consulting  –  konsultant  zapewnia  ekspertyz

ę

  i  rozwi

ą

zuje  problemy  biznesowe  lub 

pomaga  w  rozwoju  biznesu  jako  cało

ś

ci.  Praca  raczej  z  organizacjami  lub  ich 

poszczególnymi cz

ęś

ciami, ni

Ŝ

 z jednostkami je tworz

ą

cymi.  

Nauczanie – przekazywanie wiedzy przez nauczyciela uczniowi.

 

 

background image

Coaching jako narz

ę

dzie zmiany mo

Ŝ

e wi

ą

za

ć

 si

ę

 z pojawieniem si

ę

 oporu. Poni

Ŝ

sza 

tabela zawiera zarówno przyczyny oporu pracowników jak i metody przeciwdziałania 

im.

 

PRZYCZYNA OPORU 

PRACOWNIKÓW 

METODY PRZECIWDZIAŁANIA OPOROM 

Zmiana uniemo

Ŝ

liwia działanie  

w sposób, do którego przywykli 

pracownicy 

Wskazanie korzy

ś

ci płyn

ą

cych z działania nowych metod 

Brak zrozumienia istoty zmiany  

i wiary w realno

ść

 jej powodzenia 

Szczegółowe zapoznanie pracowników z istot

ą

 i korzy

ś

ciami coachingu 

Pracownicy staj

ą

 wobec konieczno

ś

ci 

zmiany gł

ę

boko zakorzenionych 
przekona

ń

 

Przedstawienie jak inni, np. mened

Ŝ

erowie zmieniaj

ą

 swoje przekonania  

w wyniku pojawienia si

ę

 bada

ń

 przecz

ą

cych ich poprzednim pogl

ą

dom. 

Wykazanie, 

Ŝ

e nowe przekonania niekoniecznie musz

ą

 si

ę

 wi

ą

za

ć

 ze 

zmian

ą

 starych i mog

ą

 je wzbogaca

ć

 

Brak zaufania do coacha 

U

ś

wiadomienie pracownikom, 

Ŝ

e profesjonalista nie jest zwi

ą

zany  

z danym przedsi

ę

biorstwem, a wi

ę

c jest zdystansowany wobec jego 

wewn

ę

trznych spraw 

 

Panuje przekonanie, 

Ŝ

e zmiana została 

narzucona odgórnie. 

Przekonanie zespołu do słuszno

ś

ci wprowadzenia tej zmiany przez 

władze, przedstawianie korzy

ś

ci płyn

ą

cych ze zmian bezpo

ś

rednio dla 

pracowników oraz firmy. 

Opór przed now

ą

 sytuacj

ą

, l

ę

k przed 

odczuciem swojej niekompetencji 

U

ś

wiadomienie pracowników o roli coacha, jego indywidualnym podej

ś

ciu 

i nakierowaniu na pomoc i rozwój 

Strach przed brakiem czasu na bli

Ŝ

ej 

nieokre

ś

lone rozmowy o rozwoju 

zawodowym 

Wprowadzenie coachingu ma na celu usprawnienie pracy oraz efektywne 

gospodarowanie czasem 

Obawa przed zmian

ą

 organizacji pracy 

U

ś

wiadomienie pracownikom, 

Ŝ

e rutyna 

ź

le wpływa na ich rozwój 

osobisty 

Ź

ródło: www.wikipedia.pl – dost

ę

pna 20. maja 2009r. 

 

background image

Mentoring 

 

Jest  procesem  sprawowania  opieki  nad  pracownikiem  

w ró

Ŝ

nych okresach jego zawodowego rozwoju i przebiegu 

kariery  w  firmie.  Mentorem  mo

Ŝ

e  by

ć

  osoba  z  du

Ŝ

ym 

praktycznym  do

ś

wiadczeniem  i  sukcesami  zawodowymi, 

posiadaj

ą

ca  równie

Ŝ

  odpowiednie  cechy  osobowo

ś

ci. 

Mentoring  oparty  jest  na  partnerskiej  relacji  mi

ę

dzy 

mentorem  a  pracownikiem  (mistrzem  a  uczniem), 

zorientowanej  na  odkrywanie  i  rozwijanie  potencjału 

pracownika.  Opiera  si

ę

  na  inspiracji,  stymulowaniu  i  przywództwie.  Polega  głównie 

na tym, by ucze

ń

, dzi

ę

ki odpowiednim zabiegom mistrza, poznawał siebie, rozwijaj

ą

w  ten  sposób  samo

ś

wiadomo

ść

,  i  nie  l

ę

kał  si

ę

  i

ść

  wybran

ą

  przez  siebie  drog

ą

 

samorealizacji. 

Obejmuje 

on 

tak

Ŝ

doradztwo, 

ewaluacj

ę

 

oraz 

pomoc  

w  programowaniu  sukcesu  ucznia

13

.

 

Kluczowym  działaniem  jest  indywidualizacja 

oferty 

rozwoju 

poprzez 

dostosowanie 

jej 

do 

jego 

oczekiwa

ń

  

i potrzeb pracownika.

 

 

Głównym  zało

Ŝ

eniem  mentoringu  jest  pomoc  ludziom  w  stawaniu  si

ę

  takimi,  jakimi 

chc

ą

 si

ę

 sta

ć

14

. Mentorem mo

Ŝ

e by

ć

 odpowiednio przygotowana osoba z zewn

ą

trz, 

ale  zwykle  rol

ę

  mentora  powierza  si

ę

  do

ś

wiadczonym  pracownikom  firmy, 

charakteryzuj

ą

cym si

ę

 mocno rozwini

ę

tymi kompetencjami osobistymi i społecznymi. 

Relacja  pomi

ę

dzy  mentorem  a  jego  uczniem  jest  bardzo  efektywna  głównie  dzi

ę

ki 

daleko  id

ą

cej  personalizacji  i  indywidualizacji 

ś

cie

Ŝ

ki  kariery,  któr

ą

  osoba 

do

ś

wiadczona pomaga obra

ć

 pocz

ą

tkuj

ą

cemu pracownikowi. Mentor, jako 

Ŝ

e poznał 

ju

Ŝ

  zasady  pracy  w  firmie  oraz  posiadł  szerok

ą

  wiedz

ę

  i  odpowiednie  umiej

ę

tno

ś

ci 

mo

Ŝ

e w sposób bardzo efektywny przekaza

ć

 je osobie, która dopiero zapoznaje si

ę

  

z  nowym 

ś

rodowiskiem  pracy.  Dlatego  te

Ŝ

  jest  to  bardzo  u

Ŝ

yteczna  metoda 

wdra

Ŝ

ania  do  pracy  nowo  zatrudnionego  pracownika.  Wi

ę

kszo

ś

ci  z  wymaganych 

umiej

ę

tno

ś

ci  nie  mo

Ŝ

na  przekaza

ć

  przez  podr

ę

cznik  czy  film  instrukta

Ŝ

owy  – 

kształtowa

ć

 je mo

Ŝ

na jedynie bezpo

ś

rednio – przez do

ś

wiadczenie.  

 

                                                           

13

 www.wikipedia.pl - dost

ę

pna 20.maja 2009r. 

14

 E. Parsloe, M. Wray: Trener i mentor. Udział coachingu i mentoringu w doskonaleniu procesu uczenia si

ę

. OE 2002r.

 

background image

Najbardziej  ogólny  zarys  rozwoju  relacji  mistrz-ucze

ń

  w  organizacji  uwzgl

ę

dnia 

nast

ę

puj

ą

ce fazy: 

1.   Wzajemne poznanie i okre

ś

lenie oczekiwa

ń

2.   Identyfikacja  słabych  i  mocnych  stron  oraz  szans  i  zagro

Ŝ

e

ń

  dla  rozwoju 

ucznia. 

3.   Ustalenie celu długoterminowego oraz celów krótkoterminowych. 

4.   Konsekwentne  realizowanie  obranej 

ś

cie

Ŝ

ki  poł

ą

czone  z  rozwijaniem 

kompetencji osobistych oraz społecznych. 

5.   Ci

ą

gły kontakt i rozbudowana informacja zwrotna. 

6.   Regularna samoocena wyników i weryfikacja obranej 

ś

cie

Ŝ

ki. 

 

Główne zasady mentoringu 

W  przeciwie

ń

stwie  do  coachingu,  inicjatywa  w  zakresie  prowadzenia  sesji 

mentoringowej  le

Ŝ

y  po  stronie  pracownika.  To  on  musi  wzi

ąć

  odpowiedzialno

ść

  za 

własny rozwój i poszerzanie horyzontów. 

Mentoring opiera si

ę

 na inspirowaniu, stymulowaniu i przywództwie. Obejmuje tak

Ŝ

doradztwo oraz pomoc w projektowaniu sukcesu pracownika.  

 

Korzy

ś

ci z mentoringu 

Podobnie  jak  w  przypadku  coachingu,  mo

Ŝ

na  mówi

ć

  o  korzy

ś

ciach  z  zastosowania 

mentoringu  w  dwóch  obszarach:  organizacji  i  pracownika.  Niew

ą

tpliw

ą

  zalet

ą

  dla 

organizacji  jest  zwi

ę

kszenie  si

ę

  przywi

ą

zania  pracownika  do  firmy  i  realizowanych 

przez  niego  przedsi

ę

wzi

ęć

,  satysfakcji  uczestników  organizacji.  W  wymiarze 

pracownika  do  najwi

ę

kszych  korzy

ś

ci  płyn

ą

cych  z  wdro

Ŝ

enia  mentoringu  mo

Ŝ

na 

zaliczy

ć



  rozwijanie kompetencji osobistych i społecznych obu uczestników procesu; 



  wzmacnianie postaw pro-przedsi

ę

biorczych oraz kreatywno

ś

ci; 



  odkrywanie  i  rozwijanie  potencjału  –  wskazanie  sensu  ustawicznego 

samodoskonalenia si

ę



  rozwijanie wewn

ę

trznej motywacji; 



  identyfikacja  oraz  analiza  mocnych  i  słabych  stron  pracownika,  jak  i  analiza 

mo

Ŝ

liwych 

ś

cie

Ŝ

ek rozwoju wewn

ą

trz organizacji; 



  innowacyjne rozwi

ą

zywanie problemów; 



  ułatwienie „wej

ś

cia” nowych pracowników w kultur

ę

 organizacyjn

ą

background image

 

Ponadto mentoring sprzyja rozwijaniu kultury wzajemnego zaufania i pomocy. Słu

Ŝ

wzmacnianiu komunikacji wewn

ę

trznej oraz dobrej atmosfery w organizacji. 

 

 

 

Counselling 

 

Pomimo, 

Ŝ

e  „counselling”  mo

Ŝ

na  tłumaczy

ć

  jako 

„poradnictwo”,  nie  odzwierciedla  to  w  pełni  znaczenia 

tego  terminu  –  jest  to  bowiem  co

ś

  wi

ę

cej  ni

Ŝ

 

bezpo

ś

rednie udzielanie porad.  

Counselling  jest  metod

ą

  doskonalenia  pracowników,  

w  której  doradca  (counsellor)  pomaga  pracownikowi  

w  procesie  u

ś

wiadamiania  własnych  uczu

ć

,  potrzeb, 

zachowa

ń

  i  mo

Ŝ

liwo

ś

ci.  Towarzyszy  mu  równie

Ŝ

  w  poznawaniu  natury  swoich 

trudno

ś

ci, sprzyja otwarciu si

ę

 na mo

Ŝ

liwo

ś

ci zmian i pomaga mu je zainicjowa

ć

.   

 

Counselling jest najcz

ęś

ciej stosowany w przypadku problemów pracowników, które 

maj

ą

  charakter  osobisty,  psychologiczny.  Znajduje  zastosowanie  na  przykład  

w  przypadku  niesubordynacji,  spó

ź

nie

ń

,  postaw  roszczeniowych,  wykorzystywania 

pracowników  oraz  niskiego  poziomu  ich  zaanga

Ŝ

owania.  Jest  to  „forma 

profesjonalnej  pomocy  drugiemu  człowiekowi  w  zrozumieniu  i  rozwi

ą

zaniu 

problemów jego egzystencji, w sytuacji zagubienia, bezradno

ś

ci i cierpienia; a tak

Ŝ

e i 

wtedy,  gdy  motywem  si

ę

gania  po  pomoc  jest  ch

ęć

  poprawy  jako

ś

ci 

Ŝ

ycia  i  d

ąŜ

enie 

do  samorealizacji”

15

.  W  przeciwie

ń

stwie  do    psychoterapii  nie  koncentruje  si

ę

  na 

"leczeniu"  konkretnych  zaburze

ń

  psychicznych,  lecz  słu

Ŝ

y  rozwi

ą

zaniu  problemów 

Ŝ

ycia codziennego oraz rozwoju osobowo

ś

ciowym. 

 

Counselling przebiega według 7 kroków

16

:  

1.  ocena czy pracownik jest faktycznie cenny dla organizacji,  

2.  dobór osób mog

ą

cych przyj

ąć

 rol

ę

 counsellora,  

                                                           

15

 www.gestalt.haller.krakow.pl - dost

ę

pna 20. maja 2009r. 

16

 Metody organizacji i zarz

ą

dzania, pod red. J. Czekaja, Wydawnictwo AE w Krakowie, Kraków 2007.

 

background image

3.  u

ś

wiadomienie pracownikowi problemu,  

4.  zaplanowanie przebiegu treningu,  

5.  prowadzenie treningu,  

6.  przeprowadzenie oceny post

ę

pów,  

7.  okre

ś

lenie horyzontu celów dla dalszej pomocy.  

 

Główne zasady counsellingu 

W counsellingu, doradca nie daje pracownikowi gotowych rozwi

ą

za

ń

, nie os

ą

dza, nie 

przekonuje  ani  nie  namawia.  Udziela  mu  jedynie  specyficznego  rodzaju  wsparcia 

psychicznego, co pomaga: 

o

  odnale

źć

 pracownikowi wyj

ś

cie z trudnej sytuacji, 

o

  odzyska

ć

 utracon

ą

 równowag

ę

 psychiczn

ą

,  

o

  „odblokowa

ć

” utrwalone w psychice negatywne wzorce zachowa

ń

o

  odkry

ć

 w sobie nowe mo

Ŝ

liwo

ś

ci, 

o

  spojrze

ć

 w nowy sposób na swoje 

Ŝ

ycie, aktywno

ść

 zawodow

ą

, relacje itp. 

 
 

 

Podsumowuj

ą

c: 

Tak  jak  nie  ma  idealnie  napisanych  dokumentów  aplikacyjnych,  tak  brak  jest  jednej 

idealnej  metody  podnoszenia  kwalifikacji  zawodowych  pracownika.  Kluczowym 

aspektem  rozwoju  jest  diagnoza  stanu  bie

Ŝą

cego  i  w  odniesieniu  do  zakładanych 

celów zastosowanie odpowiednich działa

ń

.  

 

Aby by

ć

 nowoczesnym, kompetentnym pracownikiem nale

Ŝ

y: 

1.  Zrozumie

ć

, co trzeba zrobi

ć

2.  Wykona

ć

 zadanie. 

3.  Poci

ą

gn

ąć

 za sob

ą

 innych. 

 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Opracowanie: Bartłomiej Babczy

ń

ski 

background image

 
 
 
 
 

Literatura: 
 

1.  Czekaj  J.  (red.):  Metody  organizacji  i  zarz

ą

dzania.  Wydawnictwo  AE  

w Krakowie, Kraków 2007 

2.  Górecka K.: Rozwój pracownika. Wy

Ŝ

sza Szkoła Bezpiecze

ń

stwa w Poznaniu 

3.  Jasi

ń

ski Z.: Zarz

ą

dzanie prac

ą

. Warszawa 1999 

4.  Karwala S.: Mentoring – strategia rozwoju organizacji ucz

ą

cej si

ę

WSB-NLU 

2007 

5.  Karwala  S.:  Model  mentoringu  we  współczesnej  szkole  wy

Ŝ

szej.  WSB-NLU 

2007 

6.  Kozi

ń

ska  A.:  Doskonalenie  pracowników.  Personel  od  A  do  Z.  „Wiedza  

i Praktyka”, marzec 2001 

7.  Listwan T.: Kształcenie kadry mened

Ŝ

erskiej firmy. Wrocław 1993 

8.  Łychmus P.: Nowoczesne metody doboru i doskonalenia pracowników 

9.  McKenna E., Beech N.: Zarz

ą

dzanie zasobami ludzkimi. Warszawa 1997 

10. Oko

ń

 W.: Analiza posiadanych kompetencji zawodowych. WSAP Szczecin 

11. Parsloe  E.,  Wray  M.:  Trener  i  mentor.  Udział  coachingu  i  mentoringu  

w doskonaleniu procesu uczenia si

ę

. Kraków, OE 2002 

12. Pocztowski A.: Zarz

ą

dzanie zasobami ludzkimi. Kraków 1998 

13. Szymczak M.: Słownik j

ę

zyka polskiego. Warszawa 1988 

 
Wszystkie strony internetowe dost

ę

pne 20. maja 2009r.: 

http://www.coaching.info.pl/

 

www.cptt.uz.zgora.pl/dokumenty/dzialalnosc/Nowoczesne-metody-pozyskiwania-

pracownikow.ppt

 

www.gestalt.haller.krakow.pl

 

http://www.personel.infor.pl

 

http://www.rabacoaching.pl/pl/ICC.html

  

www.mentoring.com.pl/

 

http://www.wikipedia.pl