background image

Węglowce

Pierwiastki grupy 14

(Grupy IVA „głównej”)

Węglowce



Konfiguracja elektronowa powłoki walencyjnej ns

2

np

2

Elektroujemność

Promień at. (pm)

C

Si

Ge

Sn

Pb

2,5

1,7

2,0

1,7

1,5

77

118

122

140

147

Alotropia węgla



Węgiel występuje w 3 odmianach alotropowych, znacznie 
róŜniących się właściwościami fizycznymi;



Diamen

t i 

grafit

są kryształami kowalencyjnymi (C

), a 

fuleren

składa się z cząsteczek węgla

Atom węgla ulega 

hybrydyzacji sp

3

Diament

tworzy kryształy o wysokiej symetrii (układ 

regularny), a wszystkie elektrony są zlokalizowane, gdyŜ
tworzą wiązania typu σ pomiędzy atomami C

Alotropia węgla – grafit



W graficie kaŜdy atom węgla ulega hybrydyzacji sp

3

, czyli 

moŜe tworzyć trzy wiązania typu σ leŜące w jednej 

płaszczyźnie, pozostaje orbital p

z

, prostopadły do 

płaszczyzny



Grafit

tworzy kryształy o posiadające sześciokrotną oś

symetrii (układ heksagonalny);  3 elektrony są

zlokalizowane, gdyŜ tworzą wiązania typu σ pomiędzy 

atomami C, pozostałe elektrony tworzą zdelokalizowany 

orbital typu π, rozciągający się na cały kryształ

Alotropia węgla – fuleren  i nanorurki



Fuleren jest odmianą cząsteczkową węgla – znane są

cząsteczki zawierające 28, 32, 60, 70 (do 1500) atomów 

węgla

fuleren, 

hybrydyzacja sp

2

kształt kulisty, podobny 

do piłki futbolowej

nanorurka,

hybrydyzacja sp

2

kształt walca „zwinięta” sieć

grafitu, długość do 100 µm

Alotropia węgla – diament i grafit



Konsekwencją róŜnic w strukturze elektronowej i budowie 

kryształu są znaczne róŜnice właściwości fizycznych

Diament

Grafit

Gęstość

3,5

2,1 – 2,3

[g

cm

-1

]

Odległość C-C

154

142

[pm]

340

Twardość

10

1

skala Mohsa
Właściwości

przezroczysty

nieprzezroczysty

optyczne

Właściwości

izoloator

przewodnik

elektryczne

Właściwości

izotropowy

anizotropowy

kierunkowe

4 zlokalizowane

3 zlokalizowane wiązania

wiązania typu σ

typu σ + zdelokalizowane π

background image

Przemiany alotropowe węgla 



Najtrwalszą odmianą alotropową węgla jest grafit. Jednak 

wszystkie odmiany alotropowe mogą istnieć w warunkach 

normalnego ciśnienia i temperatury

GRAFIT

DIAMENT

ogrzewanie 

bez dostępu 

powietrza

wysoka temperatura, 
wysokie ci
śnienie

FULERENY, 

nanorurki

odparowanie w łuku 

elektrycznym

Krzem, german, cyna, ołow 



Węglowce tworzą zawsze wiązania kowalencyjne, 
przyjmuj
ąc stopnie utlenienia od 

–IV

do 

+IV



Kształt izolowanych cząsteczek, a takŜe wiązania w  
kryształach dobrze tłumacz
ą reguły hybrydyzacji ...



Charakter połączeń ulega zmianie ze wzrostem  masy 
atomowej, np.  tlenek w
ęgla (IV), tlenki  krzemu i 
germanu maj
ą charakter 

kwasowy

, tlenki  cyny -

amfoteryczny

, ołowiu –

zasadowy



W miarę wzrostu masy atomowej oddalają się od 
siebie  poziomy walencyjne s i p, dlatego Pb łatwiej 
tworzy trwałe  zwi
ązki o duŜym udziale wiązania 
jonowego 
na +2 stopniu utlenienia (bez udziału  
elektronów poziomu 6s
)

Właściwości chemiczne węglowców

Krzem 

german

występują tylko w jednej odmianie  

krystalograficznej (sieć typu diamentu, hybrydyzacja sp

3

). 

Elektrony są jednak słabiej zlokalizowane (większa 
odległość Si – Si  niŜ C – C).  Oba pierwiastki są
połprzewodnikami.

Cyna

ma trzy odmiany alotropowe.

Ołów

występuje tylko w jednej odmianie 

krystalograficznej, o strukturze charakterystycznej dla 
metali

Sn

α

cyna szara, 

regularna

Sn

β

cyna biała

Sn

λ

cyna λ

Sn

stop

286 K

434 K

505 K

Połączenia węgla z wodorem – węglowodory 



Węgiel tworzy z wodorem duŜą ilość bardzo róŜnych 
związków;



Ze względu na ich budowę i charakter chemiczny zostały 
podzielone na szeregi homologiczne;



Węglowodory – ze względu na istniejący w ich 
strukturze szkielet węglowy – są zaliczane do związków 
organicznych;



MoŜna je podzielić na węglowodory łańcuchowe
(alifatyczne, acykliczne) i cykliczne



Pierwszy szereg homologiczny (wśród węglowodorów 
alifatycznych) stanowią alkany, o wzorze ogólnym

C

n

H

2n+2

w których występują wyłącznie wiązania 

pojedyncze (węglowodory nasycone) węgiel – węgiel;



Wszystkie atomy węgla ulegają hybrydyzacji sp

3

Alkany C

n

H

2n+2



W alkanach, o wzorze ogólnym

C

n

H

2n+2

wartość waha 

się od 1 do kilkadziesiąt 

Cząsteczki alkanów o n≥ 

nie są liniowe!

Cykloalkany C

n

H

2n



W cykloalkanach, o wzorze ogólnym

C

n

H

2n

wartość n

waha się od 1 do kilkadziesiąt;



Z pierścieniem moŜe być połączony łańcuch alifatyczny



Cząsteczki cykloalkanów nie są płaskie! Konformacje ...

cyklopropan

cyklobutan

cyklopentan

cyklokeksan

„krzesełko”

„łódeczka”

background image

Alkeny C

n

H

2n

, alkadieny C

n

H

2n-2

itd.



Węglowodory, w których obok wiązań pojedynczych
występują wiązania podwójne, nazywamy nienasyconymi;



W szeregu homologicznym alkenówwęglowodorów 
alifatycznych 
o wzorze ogólnym

C

n

H

2n

wartość waha 

się od 1 do kilkadziesiąt, występuje jedno wiązanie 
podwójne węgiel – węgiel;



Jeśli występują dwa wiązania podwójne, mówimy a 
alkadienach o wzorze ogólnym 

C

n

H

2n-2

, jeśli trzy 

wiązania podówjne – mamy do czynienia z alkatrienami 
wzorze ogólnym 

C

n

H

2n-4

, itd ...



Wiązanie podwójne węgiel – węgiel wiąŜe się z 
hybrydyzacją typu sp

2

dwóch sąsiednich atomów węgla;



Tworzą się orbitale molekularne typu σ oraz typu π –
wiązania węgiel – węgiel są nierównocenne

Alkeny C

n

H

2n

, alkadieny C

n

H

2n-2

itd.

p

z

orbital σ

orbital π

płaszczyzna, w której 

leŜy 6 atomów węgla

Alkiny C

n

H

2n-2



Węglowodory, w których obok wiązań pojedynczych
występują wiązania podtrójne, nazywamy nienasyconymi;



W szeregu homologicznym alkinówwęglowodorów 
alifatycznych 
o wzorze ogólnym

C

n

H

2n-2

wartość waha 

się od 1 do kilkadziesiąt, występuje jedno wiązanie 
podwójne węgiel – węgiel;



Wiązanie podtrójne węgiel – węgiel wiąŜe się z 
hybrydyzacją typu sp dwóch sąsiednich atomów węgla;



Tworzą się orbitale molekularne: jeden typu σ oraz dwa 
orbitale typu π – wiązania węgiel – węgiel 
nierównocenne

Alkeny C

n

H

2n

, alkadieny C

n

H

2n-2

itd.

p

z

p

y

orbital σ

orbital π

2pz

orbital π

2py

4 atomy węgla leŜą na 

jednej linii prostej

─ ─ ─ 

Węglowodory cykliczne nienasycone 



Węglowodory cykliczne, w których obok wiązań
pojedynczych występują wiązania podwójne lub podtrójne
nazywamy nienasyconymi;



W cyklobutenie, cyklopentenie itd. występuje jedno 
wiązanie podwójne – orbital typu σ oraz orbital typu π –
wiązania węgiel – węgiel są nierównocenne



W cyklobutadienie, cyklopentadienie itd. występują po 
dwa wiązania podwójne, moŜe wystąpić zjawisko 
koniugacji czyli sprzęŜenia wiązań podwójnych

Węglowodory aromatyczne 



Węglowodory aromatyczne są grupą węglowodorów 
cyklicznych, w których występują wiązania π, a które nie
przejawiają własności węglowodorów nienasyconych;



Do węglowodrów aromatycznych naleŜą np:



benzen C

6

H

6



naftalen C

10

H

8



antracen C

14

H

10

fenantren C

14

H

10

, itd.



NaleŜą do nich takŜe węglowodory, w których z 
podstawową strukturą pierścienia aromatycznego związane 
są rodniki alkilowe lub łańcuchy alifatyczne, np:



toluen C

6

H

6

CH

3

;



ksyleny C

6

H

6

(CH

3

)

2

, itd .

background image

Struktura pierścienia aromatycznego

Wzór beznenu C

6

H

6

znano o wiele wcześniej niŜ potrafiono 

wyjaśnić w jaki sposób połączone są w cząstecze atomy węgla

Wg teorii orbitali molekularnych za strukturę tę odpowiada 
hybrydyzacji typu sp

2

wszystkich atomów węgla w cząsteczce

sześciocentrowy 

zdelokalizowany 

orbital π

C

C

C

C

C

C

C

C

C

C

C

C

Cząsteczka benzenu jest płaska

Węglowodory aromatyczne

Wszystkie atomy węgla leŜą w jednej płaszczyźnie –
cząsteczki są płaskie

Orbital zdelokalizowny typu π rozciąga się na całą
cząsteczkę

naftalen 

C

10

H

8

antracen 

C

14

H

10

fenantren 

C

14

H

10

Połączenia węgla z tlenem



Węgiel tworzy z tlenem dwa połączenia:

o

Tlenek węgla (II) (d. tlenek węgla, czad) o wzorze CO

o

Tlenek węgla (IV) (d. dwutlenek węgla) o wzorze CO

2



PoniewaŜ ustalają się równocześnie obydwie powyŜsze 

równowagi, produktem spalania węgla jest zawsze 
mieszanina obu tlenków, której skład zaleŜy od 
temperatury i ciśnienia;

CO

O

C

2

2

1

→

+

H=-110 kJ

⋅⋅⋅⋅

mol

-1

2

2

2

1

CO

O

CO

→

+

H=-283 kJ

⋅⋅⋅⋅

mol

-1

2

2

CO

O

C

→

+

H=-393 kJ

⋅⋅⋅⋅

mol

-1

Tlenki węgla



Tlenki węgla moŜna równieŜ otrzymać na drodze 

odpowiednich reakcji:

Rozkład termiczny kwasu mrówkowego:

O

H

CO

HCOOH

2

+

Rozkład termiczny naturalnych węglanów i soli organicznych:

2

4

2

2

3

CO

2

Ni

O

NiC

CO

CaO

CaCO

+

+

ogrzewanie

ogrzewanie

Inne reakcje (wielki piec):

2

3

2

CO

Fe

CO

FeO

CO

2FeO

C

O

Fe

+

→

+

+

→

+

2p

z

2p

y

t

2

t

1

C

Tlenek węgla (II)



Tlenek węgla (II), 

CO

, ma charakter obojętny, tzn. nie 

jest ani bezwodnikiem kwasowym, ani zasadowym, ani 

nie ma charakteru amfoterycznego;



Struktura elektronowa – cząsteczka 

CO

jest 

izoelektronowa z cząsteczką

N

2

, czyli powinna mieć

taką samą strukturę elektronową i znaczny moment 

dipolowy, wynikający z róŜnicy elektroujemności. 



Cząsteczka 

CO

ma znikomy moment dipolowy, co 

przypisujemy hybrydyzacji typu sp atomu węgla:

2p

z

2p

x

2p

y

O

π

z

σ

π

y

Tlenek węgla (II)

σ

C

O

π

z

π

y

t

2

t

1

2p

z

2p

y

C

2p

x

2p

y

2p

z

O

CO

σ

σ

*

π

y

π

y

*

π

z

π

z

*

„wolna para”

elektronowa przy 

atomie węgla

ze strunktury 

elektronowej 

CO

wynika, Ŝe jest on 

zasadą Lewisa i 

moŜe być ligandem 

w kompleksach

background image

Struktura elektronowa tlenku węgla (IV)

Hybrydyzacja sp atomu 
węgla powoduje, Ŝe 
cząsteczka CO

2

jest liniowa;

Tworzą się dwa 
zlokalizowane orbitale σ –
wiązania C-O oraz dwa 
orbitale zdelokalizowane π, 
które rozciągają się na całą
cząsteczkę O ─ C ─ O;
Cząsteczka jest 
izoelektronowa i ma taką
samą strukturę elektronową
jak jon N

3

-

i cząsteczka N

2

O

C

O

O

σ

σ

Kwas węglowy i jego sole

CO

2

jest bezwodnikiem kwasu węglowego H

2

CO

3

3

2

2

2

CO

H

O

H

CO

→

+

+

+

→

+

3

3

2

3

2

HCO

O

H

O

H

CO

H

+

+

→

+

2
3

3

2

3

CO

O

H

O

H

HCO

]

[

]

[

]

[

3

2

3

3

1

CO

H

O

H

HCO

K

+

=

]

[

]

[

]

[

3

3

2

3

2

+

=

HCO

O

H

CO

K

K

1

=4,3

⋅⋅⋅⋅

10

-7

K

2

=5,6

⋅⋅⋅⋅

10

-11

Kwas węglowy tworzy dwie grupy soli o róŜnych 
właściwościach: węglany (z anionem 

CO

3

2-

) oraz 

wodorowęglany (z anionem 

HCO

3

-

). RóŜnią się one np. 

rozpuszczalnością w wodzie, dla większości kationów.
Anion węglanowy jest płaski i izoelektronowy z 

NO

3

-

.

Związki węgla z azotem. Cyjanki

+

→

+

2HCN

SO

K

SO

H

2KCN

4

2

4

2

Cyjanowodór jest w roztworach wodnych bardzo 
słabym kwasem, a jego sole ulegają hydrolizie:

10

3

3

2

10

2

,

7

[HCN]

]

CN

[

]

O

H

[

CN

O

H

O

H

HCN

+

+

=

=

+

→

+

K

Jon cyjankowy tworzy z wieloma kationami metali 
kompleksy o wysokiej stałej trwałości

Węgliki



Węgliki są związkami węgla z metalami oraz 
krzemem i borem;



Węgliki dzielimy na:



węgliki jonowe (typu soli);



węgliki międzywęzłowe;



węgliki kowalencyjne (z niemetalami)

Węgliki jonowe (typu soli)



... naleŜą do nich węgliki metali I, II i III (1,2,13) grupy 

układu okresowego ...



.. zawierają aniony z węglem na róŜnych stopniach  

utlenienia:

– C

4-

(metanki, stopień utlenienia węgla -

-IV

);

– C

2

2-

(acetylenki, stopień utlenienia węgla -

-I

);

– C

3

4-

(allilki, stopień utlenienia węgla -

-4/3

).



nazwy pochodzą og gazu wydzielającego się w czasie 

hydrolizy:

metanek: Al

4

C

3

+

→

+

4

3

2

2

3

4

3CH

O

2Al

O

6H

C

Al

acetylenki: Na

2

C

2

, BaC

2

, CaC

2

(karbid).. :

2

2

2

2

H

C

CaO

O

H

CaC

+

→

+

allilek: Mg

2

C

3

:

=

=

+

→

+

2

2

2

3

2

CH

C

CH

2MgO

O

2H

C

Mg

Węgliki międzywęzłowe

NaleŜą do nich węgliki metali o promieniu atomowym 
wększymi niŜ 130 pm – 4,  5 i  6 (IV B,V B,VI B) grupy 
układu okresowego ...

Atomy węgla o promieniu ~77 pm mieszczą się pomiędzy 
atomami metali (w pozycjach międzywęzłowych):

Węgliki o wzorze ogólnym 

MeC

, np. 

TiC, MoC, WC

...

Węgliki o wzorze ogólnym Me

2

C, np. 

V

2

C, W

2

C

...

Węgliki metali o promieni jonowym < 130 pm mają
charakter jonowo-międzywęzłowych (Fe, Co, Ni, Mn ... )

background image

Węgliki kowalencyjne

Tworzy je węgiel z pierwiastkami o zbliŜonej 
elektroujemności:

Węglik krzemu, 

SiC

(karborund) jest bardzo twardym 

materiałem o strukturze diamentu – atomy 

Si

C

ulegają

hybrydyzacji 

sp

3

– kaŜdy atom krzemu jest otoczony 

czterema atomami węgla i na odwrót;

Weglik boru 

B

4

C

jest bardzo twardym materiałem –

atomy 

B

C

ulegają hybrydyzacji 

sp

3

– kaŜdy atom 

węgla

jest otoczony czterema atomami 

boru

; kaŜdy 

atom 

boru

ma jako sąsiadów 1 atom 

węgla

i trzy atomy 

boru

.

Reakcje krzemu

Si

O

2

700 K

SiO

2

stopione 

metale

Krzemki metali:
Mg

2

Si, MgSi,

Ca

2

Si ...

HF+HNO

3

SiF

4

+NaOH

Na

2

SiO

3

Cl

2

SiCl

4

Halogenopochodne 

węglowodorów, (C

6

H

5

)Br

(C

6

H

5

)

2

SiBr

2

Połączenia krzemu z wodorem

Si

Si

Si

Si

Si

H

H H

H

H

H

H

H H

H



Krzem tworzy z wodorem tylko jeden szereg 
homologiczny
, składający się z prostych łańcuchów o 
wzorze ogólnym Si

n

H2

n+2

;



PoniewaŜ wodór jest bardziej elektroujemny niŜ
krzem, ładunki są wyciągane na zewnątrz łańcucha
co zmniejsza jego stabilność – silany są mniej trwałe 
od odpowiednich węglowodorów

Chlorosilany i siloksany



Chlor i inne halogeny mogą zastępować atomy 
wodoru w silanach, np. :



SiH

3

Cl, SiH

2

Cl

2

, SiHCl

3,

….



Chlorosilany ulegają hydrolizie:

3

4

4

4

AlCl

LiCl

SiH

LiAlH

SiCl

+

+

→

+

H

3

Si─Cl + H─

O

─H + Cl─SiH

3

HCl

HCl

→ H

3

Si─

O

─SiH

3

siloksan

Obecność tlenu w łańcuchu pomiędzy atomami krzemu 

stabilizuje łańcuch. 

Siloksany

są trwalsze od silanów 

Silikony (1)



Wodór w silanach moŜe być równieŜ zastępowany 
przez łańcuchy węglowodorowe:



SiR

3

Cl, SiR

2

Cl

2

, SiRCl

3,

…. Gdzie R = ─CH

3

─C

2

H

5

, ─C

6

H

5

, ….

R

1

R

4

R

2

Si─Cl + H─

O

─H + Cl─SiR

5

R

3

R

6

R

1

R

4

→ R

2

Si─

O

─SiR

5

R

3

R

6

HCl

HCl

silikon

Silikony (2)



Dla R

2

SiCl

2

:

R

x

Cl─ Si─Cl  + H

2

O

R

y

R

x

R

x

R

R

x

─Si─

O

─Si─

O

─Si─

O

─Si ─

R

y

R

y

R

y

R

y



Dla RSiCl

3

:

R

x

Cl─ Si─Cl  + H

2

O

Cl

R

x

R

x

R

R

x

─Si─

O

─Si─

O

─Si─

O

─Si ─

O

O         O

O                            

─ Si─

O

─Si─

O

─Si─

O

─Si ─

R

x

R

x

R

x

R

x

„polimer krzemoorganiczny”

background image

Dwutlenek krzemu SiO

2

o

Podstawową jednostką struktury 
wszystkich odmian SiO

2

oraz 

krzemianów jest tetraedr 
krzemowo-tlenowy 

SiO

4

4-

:

kwarc α

846 K

kwarc β

1143 K

trydymit β

1743 K

krystobalit β

1943 K

stop

Kwasy krzemowe i ich kondensacja

4NaCl

SiO

H

4HCl

SiO

Na

4

4

4

4

+

+

wspólne naroŜe

Si

2

O

7

6-

wspólna krawędź

Si

2

O

6

4-

wspólna ściana

Si

2

O

5

2-

Kondensacja kwasów krzemowych 
stwarza znacznie szersze moŜliwości niŜ

kondensacja kwasów fosforowych …

Krzemiany

ortokrzemiany zawierają izolowane aniony SiO

4

4-

Krzemiany wyspowe zawierają aniony Si

2

O

7

6-

Si

3

O

9

6-

, Si

6

O

18

12-

, …

Wspólne krawędzie i wspólne 
ś

ciany stwarzają wiele moŜliwości 

strukturalnych w krzemianach 

wstęgowych, łańcuchowych i 

warstwowych 

Są one składnikami wielu 
minerałów, np. zeolitów, a takŜe 

glin, niektórych skał …

Połączenia  germanu, cyny i ołowiu z 

wodorem

Ge

Sn

Pb

(GeH

2

)

GeH

Ge

2

H

6

Ge

n

H

2n+2

(GeH)

Ge

Ge

Ge

H H

H H

H H

Ge

Ge

Ge

H

H

H

Ge

H

Ge

Ge

Ge

H

H

H

Ge

H

SnH

Sn

2

H

6

PbH

4

Reakcje germanu

Ge

O

2

GeO, GeO

2

+NaOH

GeX

2

X

2

HF+hydroliza

H

2

GeO

3

H

2

GeO

4

+NaOH

germaniany

S

2

GeS

2

Reakcje cyny

Ge

O

2

SnO, SnO

2

SnO

2

+2NaOH

stapianie

Na

2

SnO

2

cynian (IV) 

sodowy

HCl

SnCl

2

SnO

2

+4 HCl

nie zachodzi

SnCl

4

utle

nia

nie

hydroliza

background image

Reakcje ołowiu

Pb

O

2

PbO,

PbO

2

Pb

3

O

4

HNO

3

Pb(NO

3

)

2

2 NaOH + 2 H

2

O

Na

2

[Pb(OH)

4

]

Pb

3

O

4

Pb

2

II

Pb

IV

O

4

CH

3

COOH

Pb(CH

3

COO)

2