Mechanizmy banku centralnego

Zadania FED

•Utrzymanie stabilności systemu

finansowego i przeciwdziałanie

ryzykom systemowym które

mogą wynikać z
funkcjonowania rynku
finansowego

•Świadczenie usług finansowych

dla instytucji depozytowych,

rządu USA oraz instytucji

zagranicznych, w tym usług w

zakresie systemu płatności

•Tworzenie regulacji i

nadzorowanie sektora
bankowego w celu zapewnienia

bezpieczeństwa systemu
finansowego i ochrony

konsumentów

•Prowadzenia polityki pieniężnej

w celu maksymalizacji
zatrudnienia, stabilizowania cen
oraz utrzymania niskich

długoterminowych stóp
procentowych

Polityka

pieniężna

Nadzór

bankowy

Stabilność

systemu

finansowego

System

płatniczy

Struktura Fed

• Rada Gubernatorów w Waszyngtonie (Board of Governors) od 1935 r.

•12 Banków Rezerwy Federalnej

Od 1987 roku Przewodniczącym Rady
Gubernatorów (Szefem FED) był Alan

Greenspan. Od lutego 2006 jest nim Ben

Bernanke

FED wykorzystuje wiele

Komitetów Doradczych

Rada Gubernatorów Fed



Jest agencją rządową



Składa się z 7 członków powołanych przez Prezydenta
zatwierdzonych przez Senat. Pełna kadencja, bez
możliwości ponownego powołania, trwa 14 lat.
Wprowadzona jest rotacja członków, aby nie zmieniać
całości składu jednorazowo.



Przewodniczący (automatycznie przedstawiciel w IMF,
BIS, itd.) i jego zastępca powoływani są podobnie jak
członkowie Rady, przy czym nominowani muszą być
już członkami Rady lub być równocześnie do niej
powołani. Ich kadencja trwa 4 lata.



Co prawda kwestia operacji otwartego rynku leży w
gestii FOMC, lecz Rada ma wyłączne kompetencje w
zakresie rezerwy obowiązkowej i musi zatwierdzić
zmiany stóp dyskontowych zaproponowane przez
poszczególne banki FED.



Nadzoruje banki – członków rezerwy federalnej, grupy
bankowe (holdingi), zagraniczną działalność banków
członkowskich krajowych i krajową działalność
banków zagranicznych.

Skład I Rady Gubernatorów z 1914 roku

Banki Federalne



Dwanaście banków Fed i ich oddziały wykonuje takie
zadania jak:



Prowadzenie systemu rozliczeń



Dystrybucja banknotów i monet



Regulowanie i nadzorowanie działalności banków



Wykonywanie funkcji bankiera dla Departamentu
Skarbu



Ponadto każdy z 12 banków Fed pełni rolę
depozytora dla banków członkowskich w swoim
dystrykcie



Każdy bank narodowy i część banków państwowych są
członkami Fed, co oznacza m.in. że muszą posiadać
udziały w Banku Fed swojego dystryktu



Dzięki udziałom mają prawo do stałej dywidendy i
prawo wybierania części przedstawicieli w Banku Fed



Banki Fed dostarczają informacje do decyzji
Rady Gubernatorów Fed.



Banki Fed są organem wykonawczym Fed i
podlegają nadzorowi kongresu.

Reguły dotyczące banków Fed

Banki komercyjne wybierają

dyrektorów „A” i „B”. Rada

Gubernatorów Fed wybiera

dyrektorów „C”, spośród

których wybierany jest

Przewodniczący i jego

Zastępca (nie mogą posiadać

akcji banków).

Trzech

dyrektorów „A”

reprezentuje

banki komercyjne

– członków Fed

(mogą być ich

pracownikami).

Po trzech „B” i

„C” reprezentują

publiczność.

Każdy Bank Fed ma

własny zarząd

składający się z 9

osób spoza Banku.

Reprezentują oni

różne sektory w

ramach Dystryktu.

Sposób

powoływania

dyrektorów w

Bankach Fed ma

zapewnić

prawidłowe

funkcjonowanie

systemu.

Federal Open Market

Committee

 Federalny Komitet Operacji

Otwartego Rynku (FOMC) jest
zbudowany z siedmiu członków
Rady Gubernatorów Fed oraz pięciu
z 12 Prezesów Banków Fed. Stały m
członkiem FOMC jest tylko Prezes
Banku Fed z Nowego Jorku,
pozostałych obejmuje coroczna
rotacja.

 FOMC jest odpowiedzialny za:



prowadzenie operacji otwartego rynku



ewentualne interwencje walutowe.

Dochody i ich przeznaczenie w FED

Dochody

Odsetki od nabytych w
operacjach otwartego rynku

walorów skarbowych

Dochody z inwestowania
rezerw dewizowych

Odsetki od pożyczek dla

banków

Opłaty i prowizje za

dokonywanie rozliczeń w

systemie płatniczym

Przeznaczenie

 Po pokryciu kosztów

zysk trafia do budżetu

 Od 1914 Fed wpłacił

do budżetu 95% zysku

Stopa funduszy federalnych

(FFR)

 Fed prowadzi politykę pieniężną poprzez kontrolowania stopy funduszy

federalnych – stopy O/N po której banki członkowskie pożyczają sobie
środki spoczywające na ich rachunkach w Bankach Fed.

 Fed stara się zbliżyć efektywną stopę funduszy federalnych do celu

(target rate) poprzez dostarczanie lub odbieranie bankom płynności w
ramach operacji otwartego rynku

Strategia polityki pieniężnej

FED

 Realizując w tym samym czasie cztery

niespójne ze sobą cele FED wykorzystuje
strategię eklektyczną

 Dużą rolę mają:



Agregaty pieniężne (Mv=PY), gdzie FED
najściślej kontroluje bazę monetarną



Cel dla stopy funduszy federalnych

Standardowe instrumenty

polityki pieniężnej

• środki, które banki godzą się

utrzymać w FED ponad rezerwę

obowiązkową. Przydają się na
pokrycie nieprzewidzianych

wypływów, a ponadto są
oprocentowane jak rezerwa.

• kredyt refinansowy w ramach

podstawowego, dodatkowego lub
sezonowego programu

pożyczkowego

• utrzymywana od depozytów w

formie gotówki lub środków na
rachunku w FED

• zakup lub sprzedaż papierów

wartościowych, głównie

skarbowych (mogą też być
agencyjne MBS)

Operacje

otwartego rynku

(Open market

operations)

Rezerwa

obowiązkowa

(Reserve

requirements)

Umowne saldo

środków

rozliczeniowych

(Contractual

clearing

balances)

Okno

dyskontowe

(Discount

window lending)

Operacje otwartego rynku



Decyduje o nich FOMC



Fizycznie przeprowadza je Biuro Operacji Krajowych Banku Fed z Nowego Jorku



Przeprowadzane są z dealerami rynku pieniężnego (Primary Dealers)



Mają zazwyczaj charakter warunkowy (repo lub reverse repo na od 1 do 65 dni) choć mogą być bezwarunkowe



Zabezpieczeniem mogą być walory skarbowe i agencyjne MBS

Okno dyskontowe



Banki mogą pożyczać
środki O/N
bezpośrednio od Fed



Stopa procentowa jest
ustalana co dwa
tygodnie przez każdy
Bank Fed i zatwierdzana
przez Radę
Gubernatorów



różnice między
poszczególnymi Bankami
Fed mogą istnieć jedynie
przejściowo



Rodzaje okna
dyskontowego:

Pierwszorzędny kredyt

– dla zdrowych banków,

zazwyczaj na okres O/N

(max kilka tygodni).

Oprocentowanie

zazwyczaj 1 pkt proc.

Ponad cel dla FFR

Drugorzędny kredyt – dla

banków nie spełniających

warunków pierwszorzędnego

kredytu. Oprocentowanie

zazwyczaj 0,5 pkt proc. Ponad

stopę pierwszorzędnego kredytu,

choć może się zmieniać. Środki

nie mogą być przeznaczone na

zwiększenie akcji kredytowej

Sezonowy kredyt – dla

małych banków o

przejściowych

problemach z

dopasowaniem aktywów

i pasywów. Stopa

procentowa bliska

rynkowej.

Rezerwa obowiązkowa

 Banki członkowskie muszą ją

utrzymać w Bankach Fed (lub w
gotówce)

 Zgromadzonymi w ten sposób

środkami handluje się w ramach
rynku funduszy federalnych

 Rezerwa obowiązkowa (a także

nieobowiązkowa) jest od
października 2008 roku
oprocentowana



początkowo stopą najniższą
funduszy federalnych z okresu jej
utrzymania pomniejszoną o 75 pkt
bazowych

Techniczne elementy rezerwy

obowiązkowej

 Banki raportujące kwartalnie



Naliczanie rezerwy co kwartał
przez tydzień



Utrzymanie przez zazwyczaj 13
tygodniowych okresów

 Banki raportujące tygodniowo



Okres naliczania rezerwy jest
dwutygodniowy, podobnie jak
utrzymania



Rezerwa jest opóźniona (30 dni) i
uśredniona (uśrednienie w
każdym z kolejnych tygodni)

Dodatkowe instrumenty Fed na

czas kryzysu

 Term Auction Facility (12 XII 2007)



Ma za zadanie wstrzykiwać płynność do sektora bankowego. Jest to aukcja na z góry określoną wartość kredytu
od Fed.



Instrument ten wprowadzono wspólnie z Bankiem Kanady, Bankiem Anglii, ECB i Bankiem Szwajcarii, gdyż
banki nie chciały sobie wzajemnie pożyczać środków w związku z kryzysem zaufania, a ponadto nie chciały
korzystać z dostępu do okna dyskontowego, gdyż było to postrzegane jako przyznanie się banku do problemów
(TAF chroni informacje o banku).



Instrument ten miał zwiększyć dostępność kredytu bankowego. Pożyczki w ramach TAF są zabezpieczone, trwają
ok. 1 miesiąca, a dostęp maję do nich zdrowe banki, które mogłyby skorzystać z okna dyskontowego.

 Term Securities Lending Facility (11 III 2008)



Ma za zadanie wstrzykiwać poprzez dealerów rynku pieniężnego na 28 dni walory skarbowe do sektora
bankowego w zamian za prywatne MBS o ratigu AAA (związane z kryzysem na rynku subprime), co ma
zwiększyć płynność rynku międzybankowego

 Primary Dealer Credit Facility (16 III 2008)



Instrument udzielania pożyczek bezpośrednio dealerom rynku pieniężnego (czego Fed wcześniej nie czynił).
Pożyczek tych dokonuje się po stopie dyskontowej na okres do 120 dni.