background image

Układ krążenia 

WIADOMOŚCI  OGÓLNE

składa się z: 

układu krwionośnego 

to zamknięta sieć naczyń, w których płynie krew wprowadzona w ruch  
dzięki pracy serca

krew stanowi 7 – 8% masy ciała

układu chłonnego, na który składają się:

naczynia

węzły chłonne

płynie przez nie chłonka

Serce

to jamisty narząd mięśniowy

przedzielone przegrodą, dzielącą na 2 części: prawą i lewą

z   kolei   te   dwie   części   są   podzielone   zastawkami   komorowo   –  
przedsionkowymi 

Naczynia krwionośne

dzielą się na:

tętnice – wyprowadzają krew z serca

żyły – doprowadzają krew z powrotem do serca

naczynia włosowate – łączą obwodowe odcinki tętnic i żył

krwinki żyją stosunkowo krótko i powstają w narządach krwiotwórczych:

szpik kostny czerwony znajdujący się w istocie gąbczastej

śledziona – tzw. cmentarzysko

węzły chłonne

wątroba

grasica – u młodych

drogi przewodzące chłonkę leżą zazwyczaj równolegle do naczyń krwionośnych

funkcja krwi

wymiana gazowa

wymiana odżywcza – składniki odżywcze roznoszone są z jelit do narządów  
i tkanek całego organizmu

transport – związki chemiczne (hormony, witaminy…)

proces termoregulacji – wytwarzanie ciepła

rozróżnia się dwa krążenia:

WIELKIE

krążenie główne

rozpoczyna się w lewej komorze serca

krew kieruje się z niej do aorty – największej tętnicy

Projekt „Dobry zawód – lepsza przyszłość” współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego 

Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet IX, Działanie 9.3

background image

od aorty odchodzą liczne tętnice dzielące się na dużą liczbę drobnych  
naczyń włosowatych

włośniczki łącząc się tworzą  żyły, z których krew trafia do prawego  
przedsionka – żyła główna przednia

MAŁE

krążenie płucne

z   prawego   przedsionka   krew   przepływa   do   prawej   komory   przez  
zastawkę trójdzielną 

(valva tricuspidalis)

z komory dostaje się pniem płucnym i następnie tętnicami płucnymi do  
naczyń włosowatych

tam pozbywa się CO

2

 i nasyca O

2

żyłami płucnymi, natleniona biegnie do lewego przedsionka

zastawką dwudzielną 

(valva bicuspidalis) dostaje się do lewej komory  

i znów rozpoczyna się obieg główny

                   

ukierunkowany przepływ krwi zapewniają zastawki:

zastawka trójdzielna – skierowana jest do komory by krew nie cofała się 

zastawka dwudzielna – przy skurczu krew się nie wydostanie w drugą stronę

przy niedomykalności – jest problem z przepływem krwi

Projekt „Dobry zawód – lepsza przyszłość” współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego 

Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet IX, Działanie 9.3

background image

                                SERCE

                                                        

(cor)

układa się w jamie klatki piersiowej między płucami

osłuchuje się je w przestrzeniach międzyżebrowych

leży w osierdziu 

(pericardium) – worek, w którym wyróżniamy 2 części: 

surowicza 

(serosum) 

wewnętrzna – bezpośrednio otacza serce

składa   się   z  blaszki   ściennej  

(lamina   parietalis)  przechodzącej   w 

blaszkę trzewną 

(lamina visceralis)

między blaszkami znajduje się jama osierdzia wypełniona niewielką  
ilością płynu surowiczego

włóknistą 

(fibrosum) 

pokrywa blaszkę ścienną od zewnętrz

przylega do niej część prawa i lewa opłucnej śródpiersiowej

blaszka ścienna, osierdzie włókniste i opłucna śródpiersiowa są ściśle połączone  

tworząc worek osierdziowy

Budowa serca:

składa się z: 

dwóch przedsionków 

dwóch komór

przedsionki 

układają się na podstawie serca

od komór oddziela je poprzecznie przebiegająca  bruzda wieńcowa  

(sulcus 

coronarius)

od prawego przedsionka uchodzą:

żyły główne – przednia i tylna 

(vena cava cranialis et caudalis)

zatoka wieńcowa 

(sinus coronarius)

do lewego przedsionka wpadają żyły płucne 

(venae pulmonales): 

ilość zależy od gatunku – 5 – 7 

tworzą 3 zatoki:

ośrodkową – z dwoma grubymi żyłami

przednio – lewą – z jedną żyłą

przednio – prawą – z 2 – 5 żyłami

komory

zajmują większą część serca

są   oddzielone   od   siebie   przez  bruzdy   międzykomorowe  

(sulcus 

interventricularis)

w bruzdach przebiegają naczynia krwionośne

z prawej komory wychodzi pień płucny 

(truncus pulmonalis)

tylnie od pnia leży tętnica główna aorta 

(aorta)

lewa komora jest bardziej rozbudowana – jej ściana jest grubsza i ma kształt  
okrągły

objętość obydwu komór jest identyczna

aparat zastawkowy

zapewnia przepływ krwi w jednym kierunku

przedsionków do komór

Projekt „Dobry zawód – lepsza przyszłość” współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego 

Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet IX, Działanie 9.3

background image

z komór do aorty lub pnia płucnego

składa się z:

dwóch zastawek przedsionkowo – komorowych

przyczepiają   się   strunami   ścięgnistymi   do   mm.  
brodawkowatych 

(mm. papillares)

w jej ujściu prawym występuje:

zastawka trójdzielna 

(valva tricuspidalis)

6 – 10 strun ścięgnistych

trzy m. brodawkowe

w ujściu lewym występuje:

zastawka dwudzielna 

(valva bicuspidalis)

6 – 8 strun ścięgnistych

dwa m. brodawkowe

dwóch zastawek tętniczych

w   ujściu   pnia   płucnego   występuje   zastawka   pnia   płucnego  
(valva trunci pulmonalis)

w aorcie leży zastawka aorty 

(valva aorta)

są to zastawki półksiężycowate 

(valvae semilunares)

otwór owalny 

(foramen ovale) 

otwór owalny między przedsionkami 

ma szczególne znaczenie w życiu płodowym – krew swobodnie przepływa w  
sercu między lewa i prawa częścią

po urodzeniu powinien zarosnąć

jeśli nie zarośnie, to mamy otwór przetrwały i następuje mieszanie się krwi  
tętniczej i żylnej

u krów – 20% populacji ma przetrwały otwór owalny

mięsień sercowy 

(myocardium)

to specjalny mięsień poprzecznie prążkowany

różni   się   od   zwykłego   mięśnia   obecnością   licznych   zespoleń   nerwowych  
między włóknami mięśniowymi

układ bodźcowo – nerwowy

serce musi pracować wyjątkowo rytmicznie

najpierw kurczą się oba przedsionki, potem obie komory

tymi skurczami steruje układ zatokowo – komorowy 

naczynia serca

serce jest obficie unaczynione przez tętnice wieńcowe – prawą i lewą

otrzymuje około 10% krwi napływającej z lewej komory

wielkość serca zależy od wieku, płci, charakteru pracy, gatunku i rasy:

koń wyścigowy – stanowi >1% masy ciała

koń pociągowy – stanowi max 0,6% m. c. 

psy duże – 0,6% m. c.
       małe – 1,3% m. c.

krowa – 0,5% m. c.

buhaj – 0,4% m. c.

Projekt „Dobry zawód – lepsza przyszłość” współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego 

Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet IX, Działanie 9.3

background image

                  NACZYNIA KRWIONOŚNE

dzieli się je na: 

przewodzące – tętnice, żyły i zespolenia tętniczo – żylne 

izolują krew od bezpośredniego kontaktu z tkankami ciała

ułatwiają sercu utrzymane krwi w ruchu

ułatwiają   regulowanie   ukrwienia   narządów   odpowiednio   do   ich  
czynności

odżywiające  –   naczynia   włosowate,   które   uczestniczą   w   wymianie  
substancji między krwią a komórkami

ściany naczyń krwionośnych zbudowane są bardzo różnie, zależnie od pełnionej  

funkcji – inaczej w żyłach, inaczej w tętnicach

tętnice 

(arteriae)

mają ściany zbudowane ze śródbłonka (wyściela wszystkie naczynia i serce)  
i osłonek dodatkowych, do których zalicza się 3 błony:

wewnętrzną

środkową

zewnętrzną – przydankę 

budowa tętnic zmienia się wraz ze  zwiększeniem odległości od serca i w  
zależności od obciążenia czynnościowego serca i naczyń poszczególnych  
narządów

średnica i grubość ścian jest tym większe im leżą bliżej serca – aorta, pień  
płucny zależą również od funkcji narządu

rozróżnia się tętnice typów:

sprężystego

zbudowane z tkanki sprężystej, występującej w postaci błon

taka budowa pozwalana znaczne zwiększenie światła

przejściowego

w miarę oddalania od serca zmniejsza się w ich ścianach ilość  
włókien sprężystych, a zwiększa ilość włókien mięśniowych

mięśniowego

najbardziej oddalone od serca o małej średnicy

skurcz elementów mięśniowych aktywnie wpływa na ciśnienie  
krwi

„serce   obwodowe”  –   udział   tętnic   w   przesuwaniu   krwi   na  
obwód ciała

miażdżyca   –   ściany   tętnic   nie   mogą   się   rozciągać   i  
kurczyć, następuje przeciążenie serca

naczynia włosowate 

(vasa capillaria)

najcieńsze, mikroskopijnych rozmiarów, łączące tętniczki z żyłkami

zbudowane są tylko z jednej warstwy – śródbłonka

średnica naczyń jest niewielka i zaczyna się od 4

µ

m

długość   naczyń   (człowieka   =   100   tyś.   km)   zależy   od   wielu   różnych  
czynników

liczba   naczyń   w   każdym   narządzie   zależy   od   typu   przemiany   materii   u  
danego gatunku jak i w określonym narządzie

u konia – w 1 mm

2

 naliczono 1400 naczyń włosowatych

u psa – do 2650

u małych gatunków – do 4 tyś.

Projekt „Dobry zawód – lepsza przyszłość” współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego 

Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet IX, Działanie 9.3

background image

znajdują się wszędzie tam, gdzie jest tkanka łączna

nie ma ich w:

tkance nabłonkowej i jej zrogowaceniach pochodnych

zębinie i szkliwie zębów

rogówce i soczewce oka

uformowanej chrząstce szklistej

żyły 

(venae)

ogólna liczba i ich średnica jest znacznie większa niż tętnic

ściany i błona środkowa są cienkie – dość duża przejrzystość żył

liczba zastawek kieszonkowych jest większa w żyłach kończyn

wraz z wiekiem ich ogólna liczba zmniejsza się

brak ich w:

obu żyłach głównych

łożysku żyły wrotnej

żyłach wątrobowych

żyłach mózgowia i rdzenia kręgowego

żyłach płucnych i nerkowych

żyłach kości i skóry właściwej ściany kopyta

ciałach jamistych i gąbczastych narządów płciowych

naczyniach żylnych o średnicy < 1 – 1,5 mm

w żyłach pozbawionych zastawek występują zwieracze

żyły zatok i przegród śledziony mają tylko śródbłonek

                                 Prawidłowy zespół komorowy EKG

                           

P, R, T – załamek

na podstawie EKG można stwierdzić jaka część serca jest chora

wysokość i długość mają znaczenie:

odc. PQ – odpowiada za skurcz przedsionków

odc. QRS – odpowiada za skurcz komór

odc. ST – otwieranie się zastawek np. dwudzielnej

Projekt „Dobry zawód – lepsza przyszłość” współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego 

Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet IX, Działanie 9.3

background image

TĘTNICE

(arteriae)

z lewej komory serca wychodzi aorta 

(aorta), która układa się w postaci łuku aorty 

(arcus aortae), z którego u psa odchodzą dwa główne naczynia:

t. podobojczykowa lewa 

(a. subclavia sinistra) – rozgałęzienia: 

t. kręgowa 

(a. vertebralis)

pień żebrowo – szyjny 

(truncus costocervicalis) 

t. piersiowa wewnętrzna 

(a. thoracica interna)

t. szyjna powierzchowna 

(a. cervicalis superficialis)

t. pachowa 

(a. axillaris)

pień ramienno-głowowy 

(truncus brachiocephalicus) – rozgałęzienia: 

t. szyjna wspólna lewa (a. carotis communis 

t. szyjna wspólna prawa (a. carotis communis 

t. podobojczykowa prawa

tętnice głowy

parzysta t. szyjna wspólna 

(a. carotis communis)

podstawowa magistrala tętnicza dla głowy

przebiega równolegle do tchawicy

rozgałęzienia:

t.   szyjna   wewnętrzna  

(a.  carotis  interna)  –  przeznaczona   dla 

mózgowia

t. szyjna zewnętrzna 

(a.carotis externa)  – przeznaczona dla m.  

twarzy (różnie u różnych gatunków)

tętnice kończyny piersiowej

t. pachowa 

(a. axillaris)

podstawowa magistrala kończyny

przedłuża się w t. ramienną 

(a. brachialis)

t. piersiowa zewnętrzna 

(a. thotacica externa)

t. piersiowa boczna 

(a. thoracica lateralis)

t. nadłopatkowa 

(a. suprascapularis)

t. podłopatkowa 

(a. subscapularis)

aorta zstępująca 

jest przedłużeniem łuku aorty

biegnie w dół do jamy brzusznej i do kończyn miednicznych

w   zależności   od   odcinka,   który   przebiega   przez   daną   strefę   organizmu  
nazywa się:

aorta piersiowa 

(a. thoracica)

tt. międzyżebrowe 

(aa. intercostales)

t.   przeponowa   przednia   –   przechodzi   w  aortę   brzuszną  

(a. 

abdominalis))

rozpoczyna   się   za   przeponą   i   jej   pierwszym   rozgałęzieniem  
jest t. przeponowa tylna 

(a. phrenica caudalis)

aorta brzuszna 

(a. abdominalis)

zaczyna się t. przeponową tylną 

(a. phrenica caudalis)

Projekt „Dobry zawód – lepsza przyszłość” współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego 

Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet IX, Działanie 9.3

background image

jeśli są dwie to tętnice: lewa i prawa:

tt. brzuszne przednie 

(aa. ventrales craniales)

tt. lędźwiowe 

(aa. lumbales)

t. trzewna 

(a. celiaca) – dzieli się na:

t. śledzionowa 

(a. lienalis)

t. żołądkowa lewa 

(a. gastrica sinistra)

t. wątrobowa 

(a.hepatica) 

t. krezkowa 

(a. mesenterica)

t. nerkowa 

(a. renalis)

t. nadnerczowa 

(a. suprarenalis)

t.   jądrowa  

(a.   testicularis)  lub   jajnikowa  (a.   ovaria)  (w 

zależności od płci)

tętnica biodrowa wewnętrzna 

(a. iliaca interna)

aorta brzuszna  wlatuje do jamy miednicznej i zmienia nazwę  
na tętnica biodrowa wewnętrzna – najważniejsza, zaopatruje  
tylne partie ciała

t. biodrowo – lędźwiowa 

(a. iliolumbalis)

t. zasłonowa 

(a. obturatora)

t. pośladkowa 

(a. glutea)

t. sromowa 

(a. pudenda) – samiec i samica

t. pępkowa 

(a. umbilicalis)

t. pochwowa 

(a. vaginalis) – samica

t. grzbietowa prącia 

(a. dorsalis penis)

t. grzbietowa łechtaczki 

(a. dorsalis clitoridis)

tętnice kończyny miednicznej

tętnica biodrowa zewnętrzna 

(a. iliaca externa)

odgałęzia   się   na   wysokości   VI   kręgu   lędźwiowego   od  aorty 
brzusznej
 

(a. abdominalis) 

zwęża się ku dołowi – dopalcowo

odgałęzienia:

t. okalająca biodro głęboka 

(a. circumflexa ilium profunda)

pień sromowo – nadbrzuszny 

(truncus pudendoepigastricus)

t. sromowa zewnętrzna 

(a. pudenda externa)

t. nabrzuszna tylna 

(a. epigastrica caudalis)

t. mięśnia dźwigacza jąder 

(a. cremasterica)

tętnica udowa 

(a. femoralis) – najważniejsza, zmieniona nazwa t. biodrowej 

zewnętrznej

t. dopiszczelowa 

(a. saphena)

t. tylna uda 

(a. caudalis femoris)

przechodzi   w  tętnicę   podkolanową 

(a.   poplitea)  – 

odgałęzienia:

t. piszczelowa tylna 

(a. tibialis caudalis)

t. piszczelowa przednia 

(a. tibialis cranialis)

Projekt „Dobry zawód – lepsza przyszłość” współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego 

Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet IX, Działanie 9.3

background image

ŻYŁY

(venae)

krew   z   krążenia   wielkiego   wraca   do   serca   (prawego   przedsionka)  żyłą   główną  

przednią 

(v. cava cranialis)

do tej żyły uchodzą ponadto:

ż. podobojczykowa prawa i lewa 

(v. subclavia dextra et sinistra) 

ż. z obrębu szyi

parzysta ż. piersiowa wewnętrzna 

(v. thoracica interna)

żyły głowy

żyła szyjna zewnętrzna 

(v. jugularis externa)

żyła szyjna wewnętrzna 

(v. jugularis interna)

żyły kończyny piersiowej

2 żyły tworzą 2 magistrale:

głęboka – biegnie równolegle do tętnic

powierzchowna  – przebiega pod skórą i jest reprezentowana przez  
żyłę podpromieniową

żyła główna tylna 

(v. cava caudalis)

odprowadza   krew   do   prawego   przedsionka   serca   (razem   z   żyłą   główną  
przednią)

uchodzą do niej naczynia żylne

z narządów jamy miednicy i kończyn miednicznych

ze śledziony

z trzustki

z żołądka

z nerek

z jelit – żyła wrotna

z narządów płciowych

ze ścian brzucha

z gruczołu mlekowego

żyły miednicy i kończyny miednicznej

ż. biodrowa wewnętrzna 

(v. iliaca interna)

ż. biodrowa zewnętrzna 

(v. iliaca externa)

ż. odpiszczelowa 

(v. saphena medialis)

ż. odstrzałkowa 

(v. saphena lateralis) 

żyła wrotna 

(v. portae)

przeprowadza do wątroby krew z żołądka, śledziony, trzustki, jelita cienkiego  
i grubego

Projekt „Dobry zawód – lepsza przyszłość” współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego 

Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet IX, Działanie 9.3