background image

Pobieranie krwi

background image

Rodzaje antykoagulantów

Typ antykoagulantu

Zawarto

ść

Zastosowanie 

Heparyna

Sól sodowa, litowa, 
amonowa

Badania hormonalne, 
RKZ, stosowane w 
niektórych testach 
płytkowych (wykluczone 
z bada

ń

krzepni

ę

cia)

Hirudyna

Antytrombina
ekstrahowana z pijawek

EDTA

Sól kwasu 
etylenodiamintetraoctow
ego, głównie 
dwupotasowa i 
trójpotasowa

Morfologia krwi, OB 
(rzadko), niektóre testy 
funkcji płytek krwi

Cytrynian sodu

3,2 %
3,8 %

oznaczenia 
koagulologiczne, OB.

Fluorek sodu

(lub jodooctan sodu)

Oznaczanie glukozy

CTDA

Cytrynian, Teofilina, 
Adenozyna, Dipirydamol

Specjalistyczne badania 
układu krzepni

ę

cia

background image

Przygotowanie pacjenta do badań

1.

Pacjent powinien być na czczo!! – ostatni posiłek ok. godziny 18-20 dnia 
poprzedniego.

2.

Pacjent powinien być po odpoczynku nocnym. Wcześniej należy unikać wysiłków 
fizycznych.

3.

Pacjent powinien być przed zażyciem porannej porcji leków i przed innymi 
zabiegami. W razie konieczności przyjęcia leków należy ten fakt odnotować na 
skierowaniu (interferencja).

4.

W przypadku badań rutynowych pobranie krwi powinno odbyć się w godzinach 
od 7:00 – 9:00 w celu zapewnienia poprawności interpretacji wyników badań.

5.

Pacjent przychodzący do laboratorium powinien przed pobraniem krwi odpocząć
ok. 15 min.

6.

Należy poinformować pacjenta o procedurze pobrania krwi. Poinstruować
pacjenta, żeby w czasie pobrania nie ruszał ręką a po pobraniu trzymał wacik w 
miejscu ukłucia 3-5 min.

7.

Bardzo ważna jest współpraca pomiędzy pacjentem a osobą pobierającą
(ponadto zaufanie do osoby pobierającej zapewnia komfort psychiczny pacjenta).

8.

Podczas pobrania pacjent powinien wygodnie siedzieć lub leżeć.

background image

Zasady pobierania krwi żylnej

1. Należy dobrze zorganizować stanowisko do pobrań

(potrzebne materiały w zasięgu ręki).

2. Przed pobraniem probówki należy starannie opisać

(ew. kod przypisany pacjentowi oraz numer dzienny –
podwójne zabezpieczenie). Po pobraniu ponownie 
zweryfikować zgodność opisu z danymi pacjenta.

3. Przygotować zestaw do pobierania, umyć ręce, 

założyć rękawiczki (dodatkowa ochrona: gogle lub 
przyłbica chirurgiczna).

4. Dokonać wyboru odpowiedniej żyły [

podczas 

poszukiwania właściwej żyły zmysł dotyku jest 
ważniejszy niż wzroku!!

].

background image

Zasady pobierania krwi żylnej cd..

5. 

Po dokonaniu wyboru żyły rozluźnić stazę i zalecić pacjentowi rozluźnienie dłoni.

6. 

Zdezynfekować miejsce nakłucia (dobór odpowiedniego środka).

7. 

Ponownie sprawdzić pozycję pacjenta, zacisnąć opaskę uciskową ok. 7-10 cm nad 

miejscem wkłucia, polecić pacjentowi zaciśnięcie dłoni.

8. 

Dokonać nakłucia pod kątem 15˚ płynnym ruchem w światło naczynia, ze szlifem 

skierowanym ku górze. Aspirować krew do probówki zgodnie z zaleceniem 
producenta oraz dokonać wymiany kolejnych probówek (system zamknięty), 
mieszając kaŜdą po napełnieniu.

9. 

Po pobraniu polecić pacjentowi aby rozluźnił dłoń, zwolnić stazę, wyciągnąć igłę a 

miejsce nakłucia przykryć gazikiem instruując pacjenta o uciśnięciu tego miejsca.

10. 

Wyrzucić zuŜytą igłę do pojemnika na odpady medyczne.

11. 

Po pobraniu pacjent powinien uciskać miejsce wkłucia ok. 3-5 min (hemostaza 

pierwotna) mając wyprostowaną rękę lub uniesioną. JeŜeli pacjent przyjmuje leki 
na rozrzedzenie krwi, czas ten powinno się wydłuŜyć do 10-15 min, obserwując 
pacjenta jeszcze przez minimum 30 min.

background image

Najlepsze miejsca wkłucia

:

• -

Ŝ

yła odpromieniowa,

• -

Ŝ

yła odłokciowa,

• -

Ŝ

yła po

ś

rodkowa łokciowa

Przed pobraniem krwi naleŜy sprawdzić datę
waŜności igieł i probówek. Nie uŜywać ich gdy 

mają nieaktualną datę waŜności !

background image

Należy unikać wkłucia:

 W żyły, po stronie gdzie została wykonana 

mastektomia;

 W kończynę, w której obecna jest sztuczna przetoka 

tętniczo-żylna do hemodializy lub inna przetoka;

 W kończynę, która jest posiniaczona, zaczerwieniona, 

opuchnięta lub zakażona powyżej stazy oraz gdy 
widoczny jest na niej krwiak;

 W miejscu gdzie widoczny jest obrzęk, zbliznowacenie, 

pieprzyk lub znamię;

 Ponadto, nie powinno się pobierać krwi od pacjentów 

którzy mają podany kontrast dożylnie – do 7 dni

background image

KOLEJNOŚĆ PROBÓWEK PODCZAS POBIERANIA WG 

Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI)

Aktualne opracowanie CLSI, instytutu wydającego zalecenia opisujące 
standardy postępowania w laboratoriach klinicznych, dokument H3-A6 
poświęcony pobieraniu krwi, przedstawia pożądaną kolejność:

- probówka na posiew krwi

- probówka z cytrynianem

- probówka przeznaczona do uzyskania surowicy (bez lub z separatorem)

- próbówka z heparyną (bez lub z separatorem)

- probówka z EDTA

- probówka z inhibitorem glikolizy (np. fluorek sodu)

- probówki z innymi dodatkami.

Podana kolejność obowiązuje przy pobieraniu krwi każdym ze stosowanych 

zestawów – strzykawkami, probówko-strzykawkami oraz probówkami 
próżniowymi.

background image

Analiza czynników przedlaboratoryjnych mających 

wpływ na wyniki badań

Pozycja ciała

Efekt stazy

Dieta, wiek, rasa pacjenta

Wybór środka dezynfekcyjnego

Źle oznakowane probówki

Kolejność napełniania probówek

Wybór antykoagulantu

Ilość krwi a objętość probówki

Postępowanie z próbką bezpośrednio po 

pobraniu

Zabezpieczenie miejsca nakłucia

background image

Pobieranie krwi włośniczkowej z 

opuszki palca

 Przygotowanie zestawu do nakłucia: waciki, 

nakłuwacze, środek dezynfekcyjny, kapilary 
heparynizowane, mikroprobówki, szkiełka 
podstawowe, pojemniki na odpady i brudne waciki,

 Przygotowanie miejsca nakłucia (np. ogrzanie palca –

należy doprowadzić do przekrwienia miejsca wkłucia),

 Zdezynfekowanie wybranego palca (najlepiej 4 lub 3),
 Nakłucie opuszki palca – na głębokość ok. 2,5-3mm,
 Starcie pierwszej kropli suchym wacikiem,
 Pobranie krwi do wybranych probówek, kapilar,
 Zabezpieczenie miejsca nakłucia plastrem.

background image

Uwagi praktyczne:

Krew powinna być w odpowiedniej ilości i bez 

pęcherzyków powietrza – ograniczenie błędów 
przedlaboratoryjnych (np. skrzep, hemoliza, zbyt 
mała próbka).

Krew powinna swobodnie wypływać z miejsca 

nakłucia – nie wyciskać krwi!! (płyn 
śródtkankowy i czynniki krzepnięcia).

Kapilarę należy trzymać poziomo.
Przy większej ilości badań zaleca się pobranie 

krwi żylnej.

background image

Literatura:

1. „Podstawy diagnostyki laboratoryjnej” L.Pawlik-

Sobecka, S.Płaczkowska, Wrocław 2010

2. „Badania układu hemostazy w praktyce 

laboratoryjnej” A.Raszeja-Specht, Grudziądz 2008

3. „Iniekcje, infuzje, pobieranie krwi” N.Hildebrand, 

Urban&Partner, Wrocław 2001

4. „Diagnostyka laboratoryjna” A. Szutowicz, A.Raszeja-

Szpecht, Gdańsk 2009

5. „Diagnostyka laboratoryjna z elementami biochemii 

klinicznej” A.Dembińska-Kieć J. W. Naskalski, 
Urban&Partner, Wrocław 2010