background image

Wydział Chemiczny Politechniki Gda

ń

skiej 

Katedra Technologii Leków i Biochemii 

 

Kultury tkankowe i komórkowe ro

ś

lin i zwierz

ą

 
 

Izolacja DNA z komórki zwierz

ę

cej 

 

 

Izolacja i oczyszczanie DNA jest  kluczowym etapem wi

ę

kszo

ś

ci procedur stosowanych 

w    biologii  molekularnej,    diagnostyce  i  innych  badaniach.  Głównym  celem  tego  etapu  jest  

uzyskanie wysokiej  jako

ś

ci i czysto

ś

ci  materiału biologicznego, niezale

Ŝ

nie od  

ź

ródła jego 

pochodzenia. Wybór odpowiedniej metody izolacji zale

Ŝ

y:  

  od  rodzaju  badanego  kwasu  nukleinowego  jaki  chcemy  uzyska

ć

  (DNA  genomowe, 

mitochondrialne, plazmidowe, RNA itd.),  

  pochodzenia (ro

ś

linne, zwierz

ę

ce, bakteryjne, wirusowe itd.),  

  rodzaju  materiału  z  jakiego  przeprowadzamy  izolacj

ę

  (z  tkanek,  organu,    hodowli 

komórkowej itd.),  

  oczekiwanych rezultatów (czysto

ść

, jako

ść

, czas izolacji  itd.)   

  przeznaczenia (PCR, klonowanie, itd.). 

 

 Znanych  jest  wiele  procedur  izolacji  DNA,  w  wyniku  których  otrzymuje  si

ę

  DNA: 

biologicznie  aktywne,  chemicznie  stabilne  oraz  wolne  od  RNA  i  białek.  Jednak

Ŝ

e  ze 

wzgl

ę

du na wielko

ść

 i wra

Ŝ

liwo

ść

 chromosomalnego DNA praktycznie niemo

Ŝ

liwa jest jego 

izolacja w formie niezmienionej. Cz

ęść

 DNA ulega mechanicznym uszkodzeniom.   

 

Podczas  izolacji  DNA  z  komórki  nale

Ŝ

y  wzi

ąć

  pod  uwag

ę

  nast

ę

puj

ą

ce  parametry, 

warunkuj

ą

ce zachowanie natywnej struktury DNA: 

 

1.  ph:  

  wi

ą

zania 

wodorowe 

pomi

ę

dzy  komplementarnymi  ła

ń

cuchami  s

ą

  stabilne  

ś

rodowisku o pH = 4 ÷ 10 

  wi

ą

zania fosfodiestrowe w szkielecie DNA s

ą

 trwałe w zakresie pH = 3 ÷ 12 

  wi

ą

zania  N-glikozydowe  z    zasadami    purynowymi  (adenin

ą

  i  guanin

ą

)  ulegaj

ą

 

hydrolizie przy pH < 3 

2. temperatura

  istniej

ą

  znaczne  ró

Ŝ

nice  w  stabilno

ś

ci    termicznej  wi

ą

za

ń

  wodorowych  w  podwójnej 

spirali, ale wi

ę

kszo

ść

 DNA ulega rozpleceniu w temperaturze 80÷90 °C 

background image

  wi

ą

zania N-glikozydowe  i fosfodiestrowe s

ą

 trwałe do 100°C 

3. siła jonowa :  

  DNA jest bardziej trwały i rozpuszczalny w roztworach soli 

  w  st

ęŜ

eniu  soli  mniejszym  ni

Ŝ

  0,1M  osłabiaj

ą

  si

ę

  wi

ą

zania  wodorowe  pomi

ę

dzy 

komplementarnymi ła

ń

cuchami;   

4. warunki komórkowe: 

  przed  uwolnieniem  DNA  konieczne  jest  rozbicie 

ś

ciany  komórkowej  (komórki 

grzybowe,    bakteryjne  i    in.)    i  liza  błon  komórkowych  (komórki  zwierz

ę

ce  i  in.); 

łatwo

ść

  rozbicia   

ś

ciany  zale

Ŝ

y  od  rodzaju  organizmu,  w  niektórych  przypadkach 

konieczne jest intensywne ucieranie lub działanie ultrad

ź

wi

ę

kami  (komórki dro

Ŝ

d

Ŝ

y, 

tytoniu), podczas gdy w innych (E. coli) mo

Ŝ

liwa jest  enzymatyczna hydroliza  

ś

ciany 

komórkowej 

  w komórce wyst

ę

puje kilka enzymów, które hydrolizuj

ą

 DNA; najistotniejszymi z nich 

s

ą

 deoksyrybonukleazy, które hydrolizuj

ą

 wi

ą

zania fosfodiestrowe 

  natywny  DNA  wyst

ę

puje  w  komórkach  w  kompleksie  z  białkami    (histony,  helikazy, 

polimerazy i  in.),  białka te musz

ą

 by

ć

 oddzielone podczas ekstrakcji;   

 

5. odporno

ść

 mechaniczna DNA:  

  łagodne  manipulowanie    nie  zawsze  jest  mo

Ŝ

liwe  podczas  izolacji  DNA;  ucieranie, 

wytrz

ą

sanie,  mieszanie  i  inne  czynno

ś

ci  mechaniczne  mog

ą

  spowodowa

ć

 

rozszczepienie    DNA,  zwykle  nie  powoduje  to  zniszczenia  drugorz

ę

dowej  struktury 

DNA, ale zmniejsza długo

ść

 cz

ą

steczki (fragmentacja). 

 

 

 

Etapy izolacji DNA  

Niezale

Ŝ

nie  od  zastosowanej    procedury  wi

ę

kszo

ść

  metod  opiera  si

ę

  na  kilku 

podstawowych i niezmiennych etapach izolacji: 

 

Etap 1. Wst

ę

pne przygotowanie materiału biologicznego do izolacji DNA  

 

oczyszczenie, homogenizacja, zawieszenie w buforze  

Materiałem  wyj

ś

ciowym  do  izolacji  DNA  mo

Ŝ

e  by

ć

  niemal    ka

Ŝ

dy  materiał    biologiczny 

(tkanka,  organ,  zawiesina  komórkowa  i  in.).  W  zale

Ŝ

no

ś

ci  od  rodzaju,  jak  i    pochodzenia 

materiału,  wst

ę

pne  przygotowanie  mo

Ŝ

e  obejmowa

ć

  oczyszczenie  z  ró

Ŝ

nego  rodzaju 

zanieczyszcze

ń

  zewn

ę

trznych,  po

Ŝ

ywki  i  pozostało

ś

ci  innych  komórek  (przemywanie 

background image

buforami  stabilizuj

ą

cymi  ),    rozdrobnienie  i  homogenizacj

ę

,    a  nast

ę

pnie  zawieszanie 

jednolitej masy komórkowej w odpowiednim buforze. 

 

Etap 2. Dezintegracja i liza komórek oraz uwolnienie DNA do roztworu, w którym jest 

on rozpuszczalny i zabezpieczony przed degradacj

ą

 

 

rozbicie 

ś

ciany i błony komórkowej   

Dezintegracj

ę

 komórek prowadzi si

ę

 w zale

Ŝ

no

ś

ci od rodzaju komórek i tkanek, np. poprzez 

homogenizacj

ę

  (mi

ę

kkie  tkanki  zwierz

ę

ce),  sonifikacj

ę

  (zawiesiny  komórek),  rozcieranie 

(komórki  ro

ś

linne,  bakteryjne),  liz

ę

  detergentami    (komórki  z  hodowli    komórkowej),  liz

ę

 

enzymatyczn

ą

 (komórki bakteryjne, dro

Ŝ

d

Ŝ

owe)  

 

uwolnienie DNA i innych komponentów wewn

ą

trzkomórkowych do roztworu 

Destrukcji  błon  zewn

ę

trznych  towarzyszy  uwolnienie  DNA  oraz  innych  komponentów 

wewn

ą

trzkomórkowych.  St

ą

d  bardzo  istotne  jest  zachowanie  odpowiednich  warunków,  aby 

kwas  nukleinowy  nie  uległ    uszkodzeniom.    Do  rozpuszczenia    DNA  i  lizy  komórek  słu

Ŝ

roztwór  soli,  najcz

ęś

ciej    NaCl,  zawieraj

ą

cy  Tris-HCl  i  EDTA.  DNA,  b

ę

d

ą

c  zwi

ą

zkiem 

jonowym jest bardziej  stabilny i rozpuszczalny w roztworze NaCl ni

Ŝ

 w wodzie destylowanej. 

Tris-HCl  ma  za  zadanie  utrzyma

ć

  stałe,  lekko  zasadowe    pH  roztworu,  co  zmniejsza 

oddziaływania  elektrostatyczne  pomi

ę

dzy  DNA  a  zasadowymi  białkami.  EDTA  wi

ąŜ

e  jony 

metali  Cd

2+

,  Mg

2+

,Mn

2+

,  które  mogłyby  tworzy

ć

  sole  z  anionowymi  grupami  fosforanowymi 

DNA  oraz  hamuje  działanie  deoksyrybonukleaz,  które  wymagaj

ą

  dla  swojej  aktywno

ś

ci 

obecno

ś

ci jonów Mg

2+

 lub Mn

2+

 

inaktywacja enzymów nukleolitycznych  

Uwalniaj

ą

cy si

ę

 z komórki  kwas nukleinowy jest nara

Ŝ

ony na działanie degraduj

ą

ce nukleaz 

–  enzymów  katalizuj

ą

cych  hydroliz

ę

  1-  i  2-niciowych  kwasów  nukleinowych  (endo-,  egzo-, 

detoksy-,  rybonukleazy  i  in.),  przecinaj

ą

cych  wi

ą

zania  fosfodiestrowe.    Unieczynnienie  ich 

prowadzi si

ę

 silnymi enzymami  proteolitycznymi  (np. proteinaz

ą

 K). 

 

Etap 3. oddzielenie kwasu nukleinowego od  pozostałych komponentów komórkowych  

 

dysocjacja kompleksów DNA – białko   

Celem  zniesienia  oddziaływa

ń

  jonowych  pomi

ę

dzy  naładowanymi  dodatnio  histonami  

i  innymi  białkami  a  ujemnie  naładowanym  szkieletem  DNA  stosuje  si

ę

  ró

Ŝ

nego  rodzaju 

detergenty oraz sole. Sól sodowa siarczanu dodecylu (SDS) wi

ąŜ

e si

ę

 z białkami i nadaje im 

silnie  anionowy  charakter,  a  tak

Ŝ

e  działa  jako  czynnik  denaturuj

ą

cy  deoksyrybonukleazy  

background image

i  inne  białka.  Łagodnie  alkaliczne   

ś

rodowisko    (pH  =  8,0)  zmniejsza  oddziaływania 

elektrostatyczne  pomi

ę

dzy  DNA  a  zasadowymi  histonami  i  polikationowymi  aminami, 

przyczynia  si

ę

  tak

Ŝ

e  do  zmniejszenia  aktywno

ś

ci  nukleaz  i  denaturacji  innych  białek.  Za

ś

 

sole  w  wysokich  st

ęŜ

eniach  (NaCl,  NaClO4  lub  inn

ą

  sól)  zapewniaj

ą

  całkowit

ą

  dysocjacj

ę

 

kompleksów DNA-białko i usuwaj

ą

 zwi

ą

zane kationowe poliaminy;  

 

oddzielenie DNA od innych rozpuszczalnych komponentów komórkowych    

 

Całkowite  odbiałczanie  roztworu,  przeprowadza  si

ę

  poprzez  ekstrakcj

ę

  rozpuszczalnikami 

organicznymi,  np.  mieszanin

ą

  chloroformu    i  alkoholu  izoamylowego,  a  nast

ę

pnie  

odwirowanie.  W  rezultacie  powstaj

ą

  trzy  warstwy:  górna  faza  wodna,  zawieraj

ą

c

ą

  kwasy 

nukleinowe, dolna faza organiczna i w

ą

skie pasmo zdenaturowanego białka na granicy faz. 

Chloroform  powoduje  powierzchniow

ą

  denaturacj

ę

  białek.  Alkohol  izoamylowy  redukuje  

pienienie  i  stabilizuje  granic

ę

  fazow

ą

,  gdzie  koncentruje  si

ę

  białko.  Górna,  wodna  faza, 

zawieraj

ą

ca  kwasy  nukleinowe  jest  nast

ę

pnie  oddzielana  i  DNA  jest  wytr

ą

cany  poprzez 

dodanie etanolu. 

 

Etap 

4. 

zag

ę

szczenie 

preparatu 

DNA 

usuni

ę

cie 

 

zanieczyszcze

ń

  

małocz

ą

steczkowych  

 

uzyskanie roztworu DNA o po

Ŝą

danej  czysto

ś

ci i g

ę

sto

ś

ci   

Po  ekstrakcji  kwasy  nukleinowe  znajduj

ą

  si

ę

,  przewa

Ŝ

nie  w  du

Ŝ

ym  rozcie

ń

czeniu,  w  fazie 

wodnej,  zanieczyszczonej  małocz

ą

steczkowymi  zwi

ą

zkami.  Dodaj

ą

c  rozpuszczalnik 

organiczny  (np.  etanol  lub  izopropanol)  zmniejsza  si

ę

  polarno

ść

 

ś

rodowiska,  co  powoduje 

zmniejszenie  rozpuszczalno

ś

ci  DNA,  posiadaj

ą

cego  struktur

ę

  jonow

ą

  i  DNA  tworzy 

nitkowate  osady,  które  mo

Ŝ

na  zebra

ć

  poprzez  odwirowanie.  RNA  w  obecno

ś

ci  alkoholu 

etylowego    zwykle  nie  str

ą

ca  si

ę

  tak  jak  DNA  i  wyst

ę

puje  jedynie  jako  drobne 

zanieczyszczenie, za

ś

 przy precypitacji izopropanolem pozostaje w roztworze. Efektywno

ść

 

wytr

ą

cania kwasów nukleinowych zwi

ę

ksza si

ę

 poprzez dodatek soli (np. NaCl, CH

3

COOH, 

LiCl, MgCl, czy CH

3

COONH

4

 ).  

 

Po wytr

ą

ceniu i przemyciu 70 % etanolem, DNA pozostawia si

ę

 do wyschni

ę

cia i nast

ę

pnie 

zawiesza w małej obj

ę

to

ś

ci  buforu o niskiej sile jonowej (np. bufor TE) lub w wodzie. 

 

 

 

background image

Wykonanie 

ć

wiczenia 

Celem 

ć

wiczenia jest izolacja DNA z komórek nowotworowych pochodzenia ludzkiego. 

 

Materiały i sprz

ę

Zestaw  do  izolacji  DNA  z  tkanek  i  linii  komórkowych  Genomic  Mini  AX  Tissue  

(A&A Biotechnology). 

 

Materiały i sprz

ę

t: 

  komórki nowotworowe 

 

1x10

6

 

  70% EtOH  

 

 

0,5ml 

  bufor TE   

 

 

0,1ml 

  probówki Eppendorfa 

  probówki 15ml z kolumn

ą

 

  pipety automatyczne 

  wirówka Eppendorfa 12 000 – 14 000 obr/min 

  termoblok  

  worteks 

 

 

Izolacja DNA z wykorzystaniem zestawu Genomic Mini AX Tissue (A&A Biotechnology) 
 
1.  Do  pelletu  komórek  nowotworowych  doda

ć

  0,9ml  zawiesiny  lizuj

ą

cej  LS  (

uwaga

zawiesin

ę

 nale

Ŝ

y wymiesza

ć

 przez kilkukrotne odwracanie butelki) oraz 40µl Proteazy 

LS składa si

ę

 z: 



  Tritonu X-100 



  Chlorowodorku guanidyny  



  Bufor MOPS 

2.  Cało

ść

  wymiesza

ć

  i  inkubowa

ć

  w  50°C  przez  30  min.  Probówk

ę

  nale

Ŝ

y  miesza

ć

  od 

czasu do czasu przez worteksowanie.  

3.  Po inkubacji próbk

ę

 intensywnie worteksowa

ć

 przez 15 sek., a nast

ę

pnie wirowa

ć

 5 min

przy 10 000 – 14 000 obr./min

4.  Podczas  wirowania  nanie

ść

  na  kolumn

ę

  0,8ml roztworu  równowa

Ŝ

acego  K1.  Poczeka

ć

 

a

Ŝ

 roztwór wypłynie z kolumny. 

5.  Pobra

ć

 supernatant 

(na dnie powinien znajdowa

ć

 si

ę

 zwarty osad stanowi

ą

cy mieszanin

ę

 

niezlizowanego  materiału  oraz  drobinek  pochodz

ą

cych  z  mieszaniny  lizuj

ą

cej) 

i  nanie

ść

 

go  na  kolumn

ę

  umieszczon

ą

  w  probówce  15  ml.  Poczeka

ć

  a

Ŝ

  lizat  przejdzie  przez 

kolumn

ę

 

6.  Nast

ę

pnie  dwukrotnie  przepłuka

ć

  kolumn

ę

  przez  dodanie  1,5  ml  roztworu  płucz

ą

cego 

K2. Za ka

Ŝ

dym razem poczeka

ć

 a

Ŝ

 roztwór wypłynie z kolumny.

 

 

background image

Skład roztworu K2



  0,8M NaCl 



  15% izopropanol 



  Bufor MOPS  

7.  Doda

ć

  do  kolumny  0,25  ml  roztworu  elucyjnego  K3  i  poczeka

ć

  a

Ŝ

  wypłynie  z  kolumny 

(krok  ten  ma  na  celu  zmniejszenie  całkowitej  obj

ę

to

ś

ci  eluatu,  gdy

Ŝ

  martwa  obj

ę

to

ść

 

kolumny wynosi 0,3ml)

Skład roztworu K3



  1,2M NaCl 



  15% izopropanol 



  bufor Tris-HCl, pH=8,0 

8.  Przenie

ść

  kolumn

ę

  do  nowej  probówki  2  ml,  która  posiada  odpowiednie 

Ŝ

eberka 

pozwalaj

ą

ce  na  łatwe  umieszczenie  w  probówce  i  eluowa

ć

  DNA  przez  dodanie  do 

kolumny 1 ml roztworu elucyjnego K3.

 

9.  Do  eluatu  zwieraj

ą

cego  DNA  doda

ć

  0,8  ml  mieszaniny  precypitacyjnej  PM.  Cało

ść

 

wymiesza

ć

  i  wirowa

ć

  10  min.  przy  12 000  obr./min  (

uwaga

:  roztwór  PM  zawiera 

dodatkowo wzmacniacz precypitacji, dlatego przed u

Ŝ

yciem nale

Ŝ

y go wymiesza

ć

 przez 

kilkukrotne odwracanie butelki).

 

Skład PM



  izopropanol 



  akrylami liniowy (wzmacniacz precypitacji)

 

10. Po  odwirowaniu  zla

ć

  supernatant  (

na  dnie  powinien  by

ć

  widoczny  jasnoniebieski  osad 

DNA) 

i doda

ć

 do probówki 0,5 ml 70% EtOH, w celu wytr

ą

cenia DNA. Próbk

ę

 wymiesza

ć

  

i wirowa

ć

 3 min. przy 12 000 obr./min.

 

11. Po odwirowaniu zla

ć

 supernatant i trzymaj

ą

c probówk

ę

 w pozycji odwróconej, przytkn

ąć

 

sam

ą

  ko

ń

cówk

ę

  pipety  (bez  pipety)  do  dna  i 

ś

cianek  probówki  celem  kapilarnego 

usuni

ę

cia resztek alkoholu. Nast

ę

pnie suszy

ć

 odwrócon

ą

 do góry dnem probówk

ę

 przez 

5 min. w temp. pokojowej.

 

12. Osad  zawiesi

ć

  w  20 

µ

l  buforu  TE 

(niebieska  barwa  osadu  pozwala  kontrolowa

ć

  proces 

rozpuszczania DNA)

 

 

OPRACOWANIE WYNIKÓW  

1.  Opisa

ć

  procedur

ę

  izolacji  DNA  z  komórki  zwierz

ę

cej  i  wyja

ś

ni

ć

  cel  ka

Ŝ

dego  etapu  

i rol

ę

 ka

Ŝ

dego odczynnika.  

2. 

Scharakteryzowa

ć

 inny ni

Ŝ

 Arabidopsis thaliana ro

ś

linny organizm modelowy.

 

3. 

Wymieni

ć

 główne ró

Ŝ

nice mi

ę

dzy genomem komórki ro

ś

linnej i zwierz

ę

cej.

 

 

background image

 

Literatura uzupełniaj

ą

ca  

1. Brown TA.  Genomy. Warszawa, PWN 2001 

2. Bryszewska M, Leyko W. Biofizyka kwasów nukleinowych dla biologów. Warszawa: PWN 

2000 

3. Kłyszejko – Stefanowicz L. 

Ć

wiczenia z biochemi. Warszawa, PWN 1999 

4. Stryer L. Biochemia. Warszawa, PWN 2000.